Even afgezien van het geld wel of niet hebben. Ik ben bang dat als er zulke bedragen verspijkerd moeten worden dat er ook wel iets heel ernstigs aan de hand is en je je af moet vragen of het ethisch nog wel verantwoord is. Ben bang dat we dan in de categorie gaan vallen van....je hoeft niet alles te doen omdat het mogelijk is. Niemand hoeft van mij een vette lening af te sluiten om een behandeling van tigduizenden euro's te betalen en waarvoor dat het hele gezin zich jarenlang van alles moet ontzien.
Doe je het wel is het prima natuurlijk, jouw centen, jouw gezin, alleen wens ik het niet opgedrongen te krijgen in de trand van....als je ook niet alles, maar dan ook alles aan je huisdier besteedt dan ben je 'm niet waard.
Je mag wat mij betreft best grenzen leggen en bij de één ligt dat bij bepaalde geldbedragen, bij de ander bij "het resultaat". En natuurlijk ben ik niet heiliger dan de paus en denk ik in sommige gevallen ook wel eens
als de stekker er wel heel vlot uitgetrokken wordt bij bedragen die wat mij betreft ingecalculeerd hadden moeten zijn. (b.v. Oes van 10 jaar wordt ingeslapen omdat hij moeilijker opstaat en hij daarom een pijnstiller zou moeten krijgen. En dan het verhaal erbij...dat doe je zo'n dier toch niet aan, de rest van z'n leven op pijnstillers en hij was al 10, dus toch al op. Of hond is ziek en de diagnose vraagt om een aantal (bloed/urine) onderzoeken en dan van...dat doe ik 'm niet meer aan.
Aan de andere kant kan ik net zo goed af en toe mijn kin uit de kruipruimte halen als ik zie hoe lang men dooremmert zonder goede vooruitzichten voor de hond en zonder dat de hond er op dat moment echt een leuk leven van krijgt.
Maar prijskaartjes eraan hangen is gewoon erg moeilijk. Dat is een kwestie van ieder voor zich.
Tja, ik zou dat niet doen. Niet omdat ik niet alles over heb voor mijn dieren, maar omdat ik het de lijdensweg van het herstel niet waard vind. 
