- Judith - schreef:
Net terug van 10 minuten ziekenhuis, mijn moeder lag er gelukkig redelijk helder bij. Had alleen uren extra op de verkoever moeten liggen vanwege veel te lage bloeddruk. Nou, als dat het enige is wat er tijdens de komende herstelperiode gebeurt, dan tekenen we daarvoor!
Buurman houd niet van onweer (tis een man dus bang is ie niet natuurlijk ) en vanavond verwachten ze hier onweer, ik heb hem gerust kunnen stellen...het is hier al eens ingeslagen en de afleider op het dak werkt prima
Geloof alleen dat het idee dat het hier al eens is ingeslagen niet echt geruststellend werkte
(Is verder niks gebeurd hoor, heel veel licht, harde klap, aardlek eruit...donker. Kwartier later deed de aardlek het weer en er bleken 3 dakpannen kapot, verder niks)
uhm.....als buurman wel
(Laat ik tactisch blijven )
Maaaaaaaaaar morgen voetbal en ik overweeg ernstig om me dan in het gewoel op de markt te gaan begeven, eens kijken of daar nog leuk loslopend wild te vinden is 8)
Net mijn nieuwe steunzolen opgehaald, 2 paar ben helemaal blij ermee.
Verder gaan Rik en ik hoogstwaarschijnlijk 1 kippie herplaatsen, ze heet Kanjer maar we noemen haar Elvis. Ze is nogal luidruchtig en de buuf liet voorzichtig doorschemeren dat ze het niet meer zo leuk vond Ik irriteer me ook vreselijk aan Elvis, dus ik hoop een mooi nieuw plekkie voor haar te vinden.
En dan zou ik graag willen dat ik goed nieuws had, maar helaas..... Ik heb er nog maar weinig mensen van op de hoogte gebracht, maar onze Joep heeft sinds 2 weken een hernia en zijn achterhand is verlamd. We zijn door een hel gegaan, maar inmiddels ben ik van alle kanten erg goed (ontzettend goed) geholpen en hebben we een plan van aanpak opgesteld. Om te beginnen moet ik dat gaan doen waar ik heel slecht in ben... namelijk GEDULDIG zijn.
Gisteren zijn Eddie en ik met de beide jongens naar Hella Mentjox in Capelle a/d Ijssel geweest. Zij heeft veel ervaring met honden met hernia's en acupunctuur. Helaas gaat zij na volgende week op vakantie, maar was nog wel bereid (dankzij hulp van een outsider) om Joep in ieder geval 2x te behandelen met acupunctuur. Tannetje gaat het vanaf 17 juli overnemen en daar ben ik heel dankbaar voor. Zij was heel positief en gaf aan dat ze Joep zeker weer ziet lopen. Vertelde ook dat we rekening moeten houden met een lange herstelperiode, maar tijd dat hebben we wel. Joep is ons alles waard en we zullen knokken om hem er weer bovenop te krijgen.
Ik heb het zwaar, echt loodzwaar gehad. Heb totaal geen ervaring met hernia honden en had NOOIT, maar dan ook echt nooit verwacht dat Joep zoiets kon overkomen. De geleerden zijn daarover ook stomverbaasd. Joep is a. te gespierd en b. te oud, maar goed.... het is toch gebeurd. Er zijn geen foto's gemaakt, we overwegen ook zeker geen operatie, we behandelen het zoals het al jaren wordt behandeld met rust en nu dus acupunctuur. Het was vooral erg moeilijk om in een woud van meningen een weg te vinden waarbij we ons allebei (Eddie en ik) goed voelden. Hoe goed bedoeld ook, zoveel mensen, zoveel adviezen. We hebben advies gevraagd bij mensen die al jaren teckels fokken, uiteraard ook bij zijn eigen fokster, en de uitkomst was bij iedereen hetzelfde. Niet opereren, geduld, geduld, geduld. Dat gaat een harde dobber worden, maar daar komen we ook wel weer door. Gelukkig is Joep een voorbeeldige patiënt, normaal sliep hij ook al als hij niet liep en aangezien hij nu niet loopt, slaapt hij eigenlijk constant..... We blijven hem wel actief prikkelen, door hem mee te nemen in de bolderkar, in de fietskar, oefeningen in een babybadje met hem te doen en speurspelletjes op een vierkante meter.
Tot overmaat van ramp heeft mijn moeder afgelopen zaterdag een tia gehad (gelukkig was ik op dat moment bij mijn ouders in huis) en heeft daarvoor in het ziekenhuis gelegen. Gisteren weer thuis gekomen, maar het gaat ronduit slecht. Ze is nog erg verward en angstig. Heb vanochtend nog optie verpleeghuis met mijn vader besproken, maar hij geeft aan dat hij zich liever "dood zorgt" voor haar dan dat hij haar op laat nemen. En dat was precies zoals ik het in had geschat. Dus ook daar spring ik bij zoveel als ik kan. Bovenstaande is ook de reden dat ik minimaal reageer. Ik lees wel vaak her en der, maar kan niet de rust vinden om fatsoenlijk te reageren.
Edit: en omdat ik nu zelf ook veel bij de patiënt verblijf ga je "rare" dingen doen.... Uitrekenen hoeveel km Joep al gelopen heeft, kwam op ruim 25.000..... Ik heb hem gezegd dat hij nu even rust mag nemen, maar straks moet hij weer aan de bak.
Laatst gewijzigd door Pauline op vr 04 jul 2014, 13:40, 1 keer totaal gewijzigd.
Is de nacht goed gegaan?
De eerste sondevoeding zat er ook alweer in. Nu rustig herstellen.
) en vanavond verwachten ze hier onweer, ik heb hem gerust kunnen stellen...het is hier al eens ingeslagen en de afleider op het dak werkt prima 
