GNRH implantaat

[lightning]

Ja hoor dat wil ik wel doen. Doe dit ook niet voor mezelf maar voor Kyra. Enige voordeel die ik zie is dat het niet eerst erger word, de hormonen zouden dus moeten zakken. Wie weet maakt dat het verschil. 30 december word hij gecastreerd. Ik weet dat ik daarna niet meer terug kan. Hij had een chip voor een half jaar die heeft wel geteld 1,5 jaar gewerkt. Aan het einde was ik wel gewend dat hij lastiger werd. Leerde ermee omgaan.

[lightning]

Ik wilde toch een update geven. Het is nu 3 weken na Rainbow zijn castratie en hij reageert dus niet het zelfde als bij een implantaat. Ik kan niet zeggen dat als de hond een implantaat heeft gehad met castratie het zelfde reageert. Het is pas 3 weken dus ik wacht nog even af, maar ik vind hem al veranderen, rustiger.

[henneke]

Ik wilde toch een update geven. Het is nu 3 weken na Rainbow zijn castratie en hij reageert dus niet het zelfde als bij een implantaat. Ik kan niet zeggen dat als de hond een implantaat heeft gehad met castratie het zelfde reageert. Het is pas 3 weken dus ik wacht nog even af, maar ik vind hem al veranderen, rustiger.

interessant ben benieuwd hoe het zich verder ontwikkeld

[Roosjes3]

Inderdaad heel boeiend! Hier ook een hond met implantaat... Sommige dingen zijn daardoor veeeeel beter geworden, maar hij is er onzekerder van geworden en daar ben ik niet blij mee.

Ik ben ook heel benieuwd hoe de 'echte' castratie zijn gedrag zal veranderen! Ik hoop dat het doorzet en helemaal goed uitpakt!

[lightning]

Dat hoop ik dus ook, mede omdat met implantaat hij echt niet leuker werd en vervelender werd alleen voor mijn teef werd hij beter. Maar voor nu heb ik geen spijt, maar er zijn pas 3 weken voorbij dus houd nog slag om de arm. Geen idee wat het doet als echt al die hormonen eruit zijn.

[Vivianneb]

Jiro is inmiddels ook gecastreerd, en echt een totaal andere uitwerking dat het implantaat.. veel gebalanceerder en een stuk rustiger (ook veel meer gefocust op eten... op het bizarre af, dus ik ga vezels toevoegen aan zijn menu)

[Lil]

Jones gekregen met implantaat een half jaar geleden, dus ik heb weinig vergelijking. Volgens mij is het al een tijdje uitgewerkt. Aangezien ik natuurlijk ben begonnen met socialiseren en trainen, kan ik het niet met zekerheid zeggen waardoor het komt, maar toen ik zag dat hij echt interesse had in loopse dames, toen werd hij heel erg snel heel erg veel zekerder. Denk niet dat dat puur door trainen komt, maar ook door minder/uitwerken van het implantaat.

[lightning]

Nu ruim 6 weken later na castratie en ik heb geen spijt. Vind een chip niet het zelfde als castratie. In huis is hij rustiger en buiten vind ik hem ook rustiger. Valt mijn teef niet meer lastig. Dit had ik jaren eerder moeten doen.

[Leonie.]

Ik was van plan dit hele topic door te worstelen, maar heb alleen blz 1,2 en 69 gelezen

Op het moment heb ik een reutje van 2 jaar oud (gedrag prima, niet dominant, hitsig of agressief, maar de laatste tijd wel heel af en toe iets angstiger dan eerst). Volgend jaar krijg ik er een teefje (pup) bij. Ik ben dus erg veel aan het nadenken over castratie. Liefst zou ik beide honden natuurlijk ongecastreerd laten, ik vind het allemaal best wel eng en ben vooral bang voor gedragsveranderingen; angst, sloomheid en dof haar, overgewicht, etc.

Jullie hebben waarschijnlijk veel meer info nodig, maar wat zouden jullie in mijn situatie doen?

- Reu tijdens de eerste loopsheid van teef ergens laten logeren en daarna teef laten steriliseren?

- Reu chemisch laten castreren en zien wat de gevolgen zijn?

- Mij niet zo aanstellen en de reu gewoon laten castreren?

- Geen hond erbij nemen

- Of nog iets anders?

[Lil]

Ik moet ook even updaten.

Het implantaat van Jones heeft dus toch 1 jaar gewerkt. Opeens plotsklaps zie ik pistolen naar buiten komen, druppels, een met de bek klapperende en kwijlende hond bij struiken/grassprieten en die ballen van hem....
jeej tijdens de chip vond ik ze normaal formaat en nu zijn die me toch plotseling in een paar dagen tijd enorm groot geworden.

Ik moet het nog even aankijken wat ik ga doen. Zonder dat spul is hij een stuk zekerder en zijn onzekere gedrag was juist wat niet fijn bij hem was. Maar hij moet me niet te veel last van de hormonen gaan krijgen. Hoewel ik dan natuurlijk eerst homeopatische middelen daartegen ga inzetten. het verschil is ook pas sinds anderhalve week, dus ik moet even kijken of dit allemaal gaat stabiliseren.

[eef]

Hier reutje, 6 weken geleden implantaat geplaatst. Effect: geen macho gedrag meer /willen knokken met andere reuen. Veelvuldig snuffelen is niet verminderd. Markeren wel, ook op getraind overigens.
Onzekerder, aanhankelijker, komt nu echt op schoot liggen, deed ie voorheen niet. Rustiger.
Onzekerheid maakt dat ie uitvalt naar honden als deze te dichtbij komen, deed ie voorheen en nog.
Hij wordt ietsje dikker heb ik het idee.

Blij dat het tijdelijk is, alhoewel ik hier lees dat castratie andere effecten heeft.

Het is wel een stuk fijner richting reuen want dat stoere gedrag heeft ie niets aan en kan heel goed uit de hand lopen.

Toch wil ik proberen als dit uitgewerkt is, hem gewoon intact door te laten leven. Ben erg benieuwd. Ondertussen train ik veel met hem.

[Suzanne]

Mijn mening? ;-)
Niet snijden in een gezond lichaam.
De keus maken om er een reutje bij te zetten is logischer en anders (goed!) scheiden tijdens loopsheid, bij voorkeur door 1 van beiden elders te logeren te geven. De teef evt bij de fokker, als daar geen intacte reu is ;-) of het reutje bij familie/vrienden?

Suzanne

Ik was van plan dit hele topic door te worstelen, maar heb alleen blz 1,2 en 69 gelezen

Op het moment heb ik een reutje van 2 jaar oud (gedrag prima, niet dominant, hitsig of agressief, maar de laatste tijd wel heel af en toe iets angstiger dan eerst). Volgend jaar krijg ik er een teefje (pup) bij. Ik ben dus erg veel aan het nadenken over castratie. Liefst zou ik beide honden natuurlijk ongecastreerd laten, ik vind het allemaal best wel eng en ben vooral bang voor gedragsveranderingen; angst, sloomheid en dof haar, overgewicht, etc.

Jullie hebben waarschijnlijk veel meer info nodig, maar wat zouden jullie in mijn situatie doen?

- Reu tijdens de eerste loopsheid van teef ergens laten logeren en daarna teef laten steriliseren?

- Reu chemisch laten castreren en zien wat de gevolgen zijn?

- Mij niet zo aanstellen en de reu gewoon laten castreren?

- Geen hond erbij nemen

- Of nog iets anders?

[Kaela]

Ik was van plan dit hele topic door te worstelen, maar heb alleen blz 1,2 en 69 gelezen

Op het moment heb ik een reutje van 2 jaar oud (gedrag prima, niet dominant, hitsig of agressief, maar de laatste tijd wel heel af en toe iets angstiger dan eerst). Volgend jaar krijg ik er een teefje (pup) bij. Ik ben dus erg veel aan het nadenken over castratie. Liefst zou ik beide honden natuurlijk ongecastreerd laten, ik vind het allemaal best wel eng en ben vooral bang voor gedragsveranderingen; angst, sloomheid en dof haar, overgewicht, etc.

Jullie hebben waarschijnlijk veel meer info nodig, maar wat zouden jullie in mijn situatie doen?

- Reu tijdens de eerste loopsheid van teef ergens laten logeren en daarna teef laten steriliseren?

- Reu chemisch laten castreren en zien wat de gevolgen zijn?

- Mij niet zo aanstellen en de reu gewoon laten castreren?

- Geen hond erbij nemen

- Of nog iets anders?

Als je echt een teefje wil, zou ik gaan voor optie 1, maar dan zonder de castratie na de eerste loopsheid. Gewoon elke keer dat je teef loops is, een van de twee uit logeren sturen. En pas castreren als dat voor een van de twee noodzakelijk is, bijvoorbeeld door medische redenen.

[Roosjes3]

Even een update over het implantaat van Julius (geplaatst in juli 2013). Deze is ruim een jaar geleden geplaatst en zou max. 6 maanden effect hebben. Uiteindelijk zijn sinds een paar dagen Julius balletjes weer terug op normaal formaat (waren bijna volledig weggeschrompeld) en het vele snuffelen en kwijlen tijdens het wandelen is terug. MAAR, Julius is in de periode van het implantaat érg angstig geworden en heeft angsagressie ontwikkeld tijdens het wandelen aan de riem  . Ook is hij mensen gaan aanblaffen tijdens het loslopen (waardoor hij sowieso minder los kon lopen. Maar dit aanblaffen had als positief effect dat ik wel keihard op gehoorzaamheid heb getraint, met succes). Al met al heb ik dus met het implantaat véél meer problemen op mijn hals gehaald dan waarvoor ik het ding nam. En in de afgelopen dagen is al dat nare angstige gedrag al met meer dan de helft afgenomen. Ik zie een zekerdere hond, die niet meer alles wil aanblaffen en najagen.

Hij heeft overigens ook een onwijs lelijke castratenvacht gekregen. Ik doe het dus nooit meer en hij mag voor altijd zijn ballen houden. Ik ben omdat de werkingsduur van het implantaat zó véél langer was dan verwacht ook echt bang geweest dat het niet meer goed zou komen. Ik ben heel blij om dus te kunnen melden dat ik zie dat hij nu in korte tijd veel zelfvertrouwen heeft teruggekregen. Hopelijk zet dat nog even door. 

[Angelique]

Best wel shocking  Wat zul jij blij zijn dat dat ding eindelijk is uitgewerkt. Hopelijk trekt Julius weer helemaal bij.