Is dit echt nu echt |Barf??

[Nelly]

Ja, zeker jammer dat-ie er niet meer is, anders kon Angel bij hem in de leer. Wij zijn dol op fazant...

[Nelly]

Oké, het waren eenden bij die van jou, maar met een kleine aanpassing had hij dat met fazanten volgens mij ook best kunnen berekenen, toch? En trouwens, Peking-eend...

[Red_Hunter]

Heb ook een Ierse Setter gehad die de jonge fazanten uit de lucht plukte.
Wat ik nog erger vond is dat ze in het voorjaar konijnennesten uitgroef en alle jonge konijntjes hap-slik op at.
Ze had ook wel eens een waterhoentje zo vanaf de kant in zijn kont te pakken.
Ze kon heel lang voorstaan en dan als een flits uithalen.
Helaas is zij 4 weken geleden onverwacht overleden.

[sylvia]

[quote="Red_Hunter"]
Heb ook een Ierse Setter gehad die de jonge fazanten uit de lucht plukte.
Wat ik nog erger vond is dat ze in het voorjaar konijnennesten uitgroef en alle jonge konijntjes hap-slik op at.
Ze had ook wel eens een waterhoentje zo vanaf de kant in zijn kont te pakken.
Ze kon heel lang voorstaan en dan als een flits uithalen.
Helaas is zij 4 weken geleden onverwacht overleden.

[/quote]
He getsie,waaraan is ze overleden? Veel sterkte !

[Red_Hunter]

Ze kreeg een baarmoederontsteking, maar omdat ze weinig kenmerken had (alleen wat meer drinken) zijn we er wat laat achter gekomen. Omdat ze toch al wat ouder was en omdat ze toch die tumoren aan haar tepels had gehad, hebben ze eerst nog een echo gemaakt om de rest van haar buik te bekijken. Ze had geen uitzaaiingen en haar bloed was goed dus is ze geopereerd. Tijdens de operatie kreeg ze toch een complicatie haar bloed stolde niet goed, alles wat de DA aanraakte in haar buik werden gelijk blauwe plekken.
Ze is wel goed bijgekomen en mocht uiteindelijk toch mee naar huis als we haar maar rustig hielden. Ze is nog zelf water gaan drinken en is rustig gaan slapen. Later op de avond nadat we haar naar het grasveld hadden gebracht voor een plasje, begon ze ineens heel raar te ademen. We zijn snel naar de DA gegaan maar in de auto voelde ik haar al zwakker worden. De DA heeft nog zuurstof gegeven en geholpen met haar ademhaling, maar ze stopte zelf met ademhalen. Wat het precies geweest is, bloedpropje of toch bloeding in buik dat weet ik niet en dat heb ik ook niet laten onderzoeken, ik krijg haar toch niet terug.
Als je weet dat ze een paar dagen ervoor nog lekker in het bos rondrende.
Ik heb het er nog steeds moeilijk mee.

[sylvia]

He bah zeg,dat is inderdaad erg plotseling.
Woorden zijn vaak niet toereikend maar ik weet welk verdriet je voelt En het is niet ongewoon dat een hond niet de symptomen allemaal heeft van een storing in het systeem.En misschien is het een troost dat die baarmoeder onsteking een gevolg was van een al weigerend systeem.Toen onze oude afghaan aan het einde van haar reis was zonder iets te mankeren leide een plotselinge baarmoederontsteking (ze was 15 en nog nooit een onsteking gehad) het begin in van het einde.De onsteking was over na enkele homeopatische injecties maar ze overleed toch twee weken later aan een weigerende stofwisseling.Misschien was het ook voor jou hond ook gewoon al een teken dat de hond aan het einde kwam en dan is het goed dat het al met al zo snel ging.Maar dat maakt het gemis er niet minder om.

[ine]

Heel veel sterkte met dit plotselinge en grote verlies!!
Ik hoop, dat je over een tijdje met veel plezier kunt terugkijken op al die leuke momenten samen!!

[Nelly]

Wat erg voor jullie! Troost is misschien dat jullie hond het goed heeft gehad en niet echt pijn heeft geleden. weet dat dit maar een schamele troost is hoor! Heb vorig jaar ook vrij onverwacht 1 van m'n honden verloren aan een tumor, en weet dus een beetje wat het is om ineens een hondje kwijt te zijn, wat toch een eigen karakter enzo had. En ik mis haar altijd nog

[Red_Hunter]

Ik vind een Ierse Setter van net 11 jaar en nog dagelijks tussen de 1,5 en 2,5 uur rennend nog niet aan haar eind en uit de bloedtest kwam dat haar nieren en lever nog geen ouderdomsverschijnselen hadden, zoals de dierenarts zij: "ze heeft het bloed van een jonge hond". Daarom geloof ik niet dat dit hetzelfde was als bij jou Afgaan. Maar iedereen wel bedankt voor het meedeleven.
Ik heb het vooral het er vooral ook moeilijk mee omdat zij iets speciaals had , anders dan mijn andere Setters die ik gehad heb.
Nelly, zo was het met haar ook, zij had ook een eigen karakter.
Net iets meer dan een jaar geleden was ik mijn reu al kwijtgeraakt van 5 jaar, dus dan gaat het ineens wel erg snel.
Gelukkig kan ik mij nog storten op mijn nieuwe reu van 8 maanden, maar dat maakt het verdriet niet minder.

[sylvia]

[quote="Red_Hunter"]
Ik vind een Ierse Setter van net 11 jaar en nog dagelijks tussen de 1,5 en 2,5 uur rennend nog niet aan haar eind en uit de bloedtest kwam dat haar nieren en lever nog geen ouderdomsverschijnselen hadden, zoals de dierenarts zij: "ze heeft het bloed van een jonge hond". Daarom geloof ik niet dat dit hetzelfde was als bij jou Afgaan. Maar iedereen wel bedankt voor het meedeleven.
Ik heb het vooral het er vooral ook moeilijk mee omdat zij iets speciaals had , anders dan mijn andere Setters die ik gehad heb.
Nelly, zo was het met haar ook, zij had ook een eigen karakter.
Net iets meer dan een jaar geleden was ik mijn reu al kwijtgeraakt van 5 jaar, dus dan gaat het ineens wel erg snel.
Gelukkig kan ik mij nog storten op mijn nieuwe reu van 8 maanden, maar dat maakt het verdriet niet minder.
[/quote]

Nee dat is inderdaad niet hetzelfde mijn afghaan was al 5 jaar ouder dan dat de meeste afghanen worden.En inderdad een nieuwe hond leid af maar neemt je verdriet niet weg,je verdriet verwerken heeft tijd nodig en die moet je ook nemen.En die speciale karakters die blijven de rest van je leven dicht bij je.

[Nelly]

Zelf moet ik nog regelmatig aan Scarlett denken, en soms om haar huilen, hoewel ze nu al meer dan een jaar dood is. Zo bijv. als het plaatje van Guus Meuwis op de radio is "Ke-deng-a-deng" , dan zong Scarlettje uit volle borst mee en op die momenten mis ik haar heel erg.