Zou dat het geval kunnen zijn?
Bij de eerste was mijn lijf na 9 maanden helemaal klaar met BV. Mijn kind trouwens ook, dus dat kwam mooi uit
Bij de tweede was het pas na 14 maanden echt op. Was ook niet "op te krikken", het was gewoon klaar. Ik moest flesvoeding bij gaan geven, en dat vond ik niet fijn. Dochterlief al helemaal niet. Maar het gaat zoals het gaat, en dat is helaas niet altijd zoals je zou willen.
's Nachts de wekker zetten en extra gaan voeden of kolven terwijl je je slaap hard nodig hebt, of zelfs naar medicijnen grijpen omdat het eventjes wat minder is, dat zou ik zelf niet zo snel doen. Meestal is het met een paar dagen wel weer goed. En anders geef je een flesje bij. Soms is 1 keer al genoeg om weer een "voller" gevoel te krijgen doordat je even wat langer tussen voedingen in hebt. En als dat allemaal niet helpt, kun je alsnog wat meer drastische maatregelen nemen. Geen paniek, dat is eigenlijk wat ik probeer te zeggen.
Dit is trouwens absoluut geen aanval hoor, alleen hoe ik het zelf zou doen en gedaan heb
) met een anijsblokje?
