Ik moet even men hart luchten... :'( Dank u

[hamada]

Heel veel sterkte!!!

[kira]

[Mowgli]

Heel veel sterkte Tamara 

[*Lia*]

Sterkte Tamara, het moet echt wennen. 

[DJ_Doerak_Tucker]

Heel veel sterkte gewenst!

[Ike]

[yorokobi]

Heel heel veel sterkte. Dit zL nog wel een aantal weken flink janken worden [emoji20]

[Ruisje]

Och, dat is nu wel heel snel gegaan!
Je verstand zegt dat dit het beste is, maar je hart huilt...
Heel veel sterkte, Tamara!!

[orinake]

Pfff de nacht is voorbij... Uren heb ik tv gekeken, uren heb ik gehuild om uit eindelijk om 5u toch even men ogen te sluiten, alleen dan is die wekker daar wel heel snel...
Ik troost me met het idee dat ze gelukkig zijn bij hun nieuwe baasjes.

Lykaios gisteren onderweg naar zijn nieuwe baasjes


Nika gisteren bij haar nieuwe baasjes



Hier thuis is ook alles anders nu... De spanning is weg voor een groot deel.
Isack die anders geen zier om men aanwezigheid geeft als Fanne thuis is kwam me nu zelf opzoeken, voerde netjes commando's uit en kwam zelfs uit zichzelf knuffelen ipv dat ik hem moest omkopen met snoep of een bal. Hij is duidelijk ook een stuk "vrijer", moet minder op zijn tenen lopen om te tonen dat Lykaios onder hem stond...

Ook mama Illa was door het dolle heen... Normaal is ze heel rustig als ik met haar buiten ben, maar gisteren was ze een losgeslagen projectiel... Ze vloog door te tuin, blafte hoog en schel wat ze normaal enkel tijdens de frisbee doet als ik niet snel genoeg ben voor der... Ze sprong tegen me op wat ze normaal NOOIT doet...
Het voelde alsof ze zei: Vrouwke kop op die tranen weg, we gaan er een lap op geven en het beste van maken.

Wat vooral heel rustig verliep vandaag was het eten... Tot eergisteren moesten we bij de honden blijven staan. Isack onder een deken in de bench aan de ene kant van de ruimte, lykaios in een bench aan de andere kant en continu scheidsrechter spelen tussen beiden, want zelfs met 10m tussen bleven ze elkaar viseren tijdens het eten...
Gisteren kregen ze hun eten en er is geen enkele grom gevallen. Isack keek zelfs niet naar de andere honden.

Ondanks dat dit me doet beseffen dat ik de enige eerlijke oplossing heb gekozen stromen de tranen al weer over men wangen en doet het verschrikkelijk veel pijn hen te laten vertrekken. Ik heb wel het geluk dat ik binnen enkele maanden bij Lykaios en Nika op bezoek kan gaan om hen nog eens te zien, maar voor nu moet ik hen rust gunnen en hen laten wennen aan hun nieuwe gezinnetje waar ze als verwende knuffels hun leventje kunnen doorbrengen.

[Roef & Hidde]

heel veel sterkte!

[essie74]

heel veel sterkte ! ..... maar wil je meegeven dat je naar mijn idee uit liefde voor je beesten hebt gekozen.... das ook niet voor iedere hond weggelegd... een stress vrij leven op een mooie liefdevolle plek........  Trots mag je best zijn dat je de moed hebt gehad uit liefde voor je honden om deze beslissing te maken!

[Lil]

Ach kan mij zo goed voorstellen dat je veel verdriet hebt 
Wel super om te lezen dat dit voor iedereen de juiste beslissing was.

[Aprilsnow]

Wat een moeilijke keuzes en dan ook nog zo snel nieuwe plekjes gevonden. Voor de honden natuurlijk fijn, ze lijken op een prachtige plek terecht zijn gekomen dat moet wel een hele geruststelling zijn. Neem de tijd om je verdriet te verwerken. Sterk van je dat je ze de tijd geeft om aan het nieuwe gezin te wennen. Je zet het belang van je honden voor dat van je zelf, treft niet iedere hond zo... daar mag je ook weer trots op zijn (door je tranen heen  )

[orinake]

Ik wil iedereen even bedanken voor alle steun en lieve berichtjes die ik mocht ontvangen.
Het is hartverwarmend om te lezen hoe veel mensen er mee leven.
Het is vandaag een helse dag geweest. Barstende hoofdpijn de hele dag, bloeddruk die in de kelder zat, wazig zicht (kan van vanalles zijn),...
Toen Éydis sliep deze middag en de hondjes allemaal lagen te slapen na hun ravotmomentje met de bal en de frisbee ben ik gecrasht.
Ik was op, ik kon niet meer.
Ik ben in de zetel gekropen onder een deken en heb mezelf in slaap gehuild.
Veel heb ik niet geslapen, maar soit...
Vanavond zit ik weer alleen tot 23u - 23u30 door fanne zijn opleiding ambulancier.
Dus ik denk dat ik een van de honden maar de luxe ga gunnen van bij mij te slapen vannacht...
Ik hoop dat de komende dagen wat beter gaan en dat ik het kan plaatsen.
Al die stress is nergens goed voor...
Niet voor de honden, niet voor mezelf, maar zeker niet voor het groeiende leventje in men buik.
Dus lieve schatten, bedankt voor alles...
Zonder jullie had de put nog veel dieper geweest...

[plant]