Ik denk dat er na Nelson weer een labrador komt. Ik vind het zo'n fijn ras!
Ik weet het ook echt niet. Als ik nu naar mijn zusje kijk met haar border terriertje, dan denk ik, wat handig, klein hondje, kan makkelijk mee, makkelijk oppas voor te regelen etc.
Maar ik weet niet of ik maar 1 hond zou willen. En eigenlijk vind ik grote honden vooral gewoon geweldig. Maar die parkeer je niet zo maar gemakkelijk bij iemand thuis.
Loop er nu tegen aan dat het echt wel lastig is als we langer van huis willen. Zijn maar weinig mensen die ze even tussendoor uit kunnen laten bv...
eelke schreef:
Ik weet het ook echt niet. Als ik nu naar mijn zusje kijk met haar border terriertje, dan denk ik, wat handig, klein hondje, kan makkelijk mee, makkelijk oppas voor te regelen etc.
Maar ik weet niet of ik maar 1 hond zou willen. En eigenlijk vind ik grote honden vooral gewoon geweldig. Maar die parkeer je niet zo maar gemakkelijk bij iemand thuis.
Loop er nu tegen aan dat het echt wel lastig is als we langer van huis willen. Zijn maar weinig mensen die ze even tussendoor uit kunnen laten bv...
Klopt. Maar als er geen oppas is breng ik mijn geweldige droomhond maar een keer naar een pension.
Het grote voordeel van een grote hond, namelijk mezelf veilig voelen ( ook al brengt Nelson waarschijnlijk de afstandsbediening naar de auto van de dief) is toch wel erg fijn. ach, Nelson blijft de komende tig jaar gewoon bij ons
Hope schreef:
Klopt. Maar als er geen oppas is breng ik mijn geweldige droomhond maar een keer naar een pension.
Het grote voordeel van een grote hond, namelijk mezelf veilig voelen ( ook al brengt Nelson waarschijnlijk de afstandsbediening naar de auto van de dief) is toch wel erg fijn. ach, Nelson blijft de komende tig jaar gewoon bij ons
En hoe wil je dat doen met barf, allergieën, niet ontvlooien en titeren ipv enten? Want ik heb nog geen pension gevonden wat daar aan voldoet.
Vakantie's zonder hond vind ik niet leuk. Maar het is wel lastig dat mijn vriend vrij moet nemen als ik eens een cursus dag heb, samen naar de efteling zou ook wel weer eens leuk zijn, of een ander dagje uit. etc etc.
eelke schreef:
En hoe wil je dat doen met barf, allergieën, niet ontvlooien en titeren ipv enten? Want ik heb nog geen pension gevonden wat daar aan voldoet.
Vakantie's zonder hond vind ik niet leuk. Maar het is wel lastig dat mijn vriend vrij moet nemen als ik eens een cursus dag heb, samen naar de efteling zou ook wel weer eens leuk zijn, of een ander dagje uit. etc etc.
Dat klopt, dat is lastig.
Ik ben niet zo heel lang geleden een paard gaan laden bij een bp-lid. Het was zo ongeveer de andere kant van het land voor ons, maar ik zou hem er zo naartoe brengen. En ik denk dat als ik een oproepje plaats in de bar voor een dagje, dat er best iemand is die op ons monster wil passen. Komt tijd, komt raad!
eelke schreef:
Ik weet het ook echt niet. Als ik nu naar mijn zusje kijk met haar border terriertje, dan denk ik, wat handig, klein hondje, kan makkelijk mee, makkelijk oppas voor te regelen etc.
Maar ik weet niet of ik maar 1 hond zou willen. En eigenlijk vind ik grote honden vooral gewoon geweldig. Maar die parkeer je niet zo maar gemakkelijk bij iemand thuis.
Loop er nu tegen aan dat het echt wel lastig is als we langer van huis willen. Zijn maar weinig mensen die ze even tussendoor uit kunnen laten bv...
Je mag ze wat mij betreft hier parkeren hoor...al is dat dan weer een beetje uit de route....maar het mag wel
Het gaat redelijk. Ik mis haar zo erg, vanaf het moment dat ik wakker word, totdat ik naar bed ga. Ik probeer 'wat als' gedachten te verdringen, maar af en toe lukt dat niet. En als mensen zeggen hoe erg ze het vinden van Ziggy ben ik nog steeds niet in staat om er te veel over te zeggen, want dat lukt niet zonder te huilen en ik vind het erg onprettig om zomaar bij onbekenden te gaan zitten janken. Ik moet nog echt onder ogen zien dat ze nooit meer terugkomt, dat is zo'n pijnlijke gedachte. Ziggy was voor mij zo perfect, zelfs als ze stout was was ze nog leuk. Ze had zo'n fijn stabiel karakter, ik voelde mij iedere dag zo gelukkig met haar. En het klinkt misschien wat dramatisch maar alle toekomstplannen waren inclusief Ziggy en nu is ze er gewoon niet meer.
Het is niet zo dat ik compleet labiel ben, ik werk gewoon en functioneer gewoon, maar voel me gewoon niet zo gelukkig. En ik kan het niet laten om toch af en toe te denken dat ik het had kunnen voorkomen als ik eerder naar dat onderbuikgevoel had geluisterd. Totaal nutteloze gedachten, want ik kan daar niets meer mee. Tegelijkertijd fascinerend dat het voor Tequila, die zo dol was op Ziggy vanaf de eerste seconde dat hij haar ontmoette, is alsof ze nooit heeft bestaan. Ik heb helemaal niets gemerkt aan hem terwijl ze onafscheidelijk waren. Voor hem fijn hoor, maar ook pijnlijk op de één of andere manier.
Geef jezelf tijd om te rouwen. Het verlies van Ziggy is nog zo vers, het is alleen maar logisch dat je er zo ongelukkig onder bent. Met de tijd zal het stekende verlies eraf gaan en kun je wellicht je hart open stellen voor een nieuw hondenmeisje, maar dat duurt gewoon. Gun jezelf deze periode.
eelke schreef:
Da's lief! Moeten we eigenlijk eens proefdraaien...
Kom gewoon eens op visite met blondie en mega en zien hoe dat gaat, kan je altijd even een uurtje boodschappen gaan doen en zien of ze dat een strak plan vinden
ik heb nu even beeld dat ik een weeklang met Gijs en Joep heb gelopen en dan ineens weer met Tom...en dan een kleeeeeeeeeeein rukje aan de riem geef...even vergetend dat Tom minimini is in verhouding..resulterend in een vliegende TOm
Martine-Tom schreef:
ik heb nu even beeld dat ik een weeklang met Gijs en Joep heb gelopen en dan ineens weer met Tom...en dan een kleeeeeeeeeeein rukje aan de riem geef...even vergetend dat Tom minimini is in verhouding..resulterend in een vliegende TOm
en zien hoe dat gaat, kan je altijd even een uurtje boodschappen gaan doen en zien of ze dat een strak plan vinden 
