Het is om van te smullen
Dit topic moeten we toch vullen
Ja nu slechts met z'n twee
Een gevulde kinderhand is gauw tevree
En och, wij zijn toch ook geen sullen
Kim_S schreef:
Tis toch wel te gek
Dat op deze plek
Wordt gedicht en gerijmd
En soms ook nog geslijmd Maar niet veel gekletst uit de nek
En dat uit jouw mond *kuch en proest*, ,
Draag mij maar weg! *lach en hoest*
*rochel braak fluim en hik*
terwijl de klok zei: tak tik,
en Anne weer druk aan de rijm moest.
Anne in Duitsland schreef:
En dat uit jouw mond *kuch en proest*, ,
Draag mij maar weg! *lach en hoest*
*rochel braak fluim en hik*
terwijl de klok zei: tak tik,
en Anne weer druk aan de rijm moest.
Jaja wat een bak
Ik zwets met groot gemak
Maar ik zit hier te gapen
Moet nu toch echt gaan slapen
Terwijl jouw klok zegt tak tik, tik tak
Hoe gezellig ook, ik ga toch slapen
Anders wordt het morgen weer veel gapen
Het was vanochtend al voor vier
Door enig gestress alhier
Morgen mag een ander eerder ontwaken
Kim_S schreef:
Jaja wat een bak
Ik zwets met groot gemak
Maar ik zit hier te gapen
Moet nu toch echt gaan slapen
Terwijl jouw klok zegt tak tik, tik tak
Dan ga slapen, mijn kind,
Oogjes dicht, heel gezwind!
Ik blijf zelf nog wel wakker,
tak tik en tik takker,
Tot mijn rijmpje voor Radja een eind vindt!
Inge en Bono schreef:
Och Anne is nog wakker
Potverdorie arme stakker
Haar nachtrust is spontaan gezwicht
Voor het prachtige gedicht
Onze Anne is echt geen kakker
Anne is echt heus geen stakker,
Zij is altijd nog wakker;
op dit moment van de dag,
werkt zij altijd met een lach,
ook al gaat de tijd steeds tiktakker!
Ik wist niks meer dat eindigde op stakker
Naar natuurlijk is Anne nog wakker
Voor mij is het inmiddels toch wel nacht
Dus voor straks alvast; slaap zacht
En succes nog even met de tik takker
Een gedicht maken vind ik toch best wel moeilijk
En na zoveel mooie inzendingen ... is het gewoon bijna ondoenlijk
Toch wil ik iets leuks op papier en dan gelijk maar in een grote letter
Dat leest zonder bril nét even wat "better"
Na het spitten in alle krabbels die komen van jou hand
In veel dingen lijken wij zowaar een wel beetje verwant
Jouw liefde voor herderachtigen, eerst gewoon een grote en nu dubbel mini
We zien ze vaak op de foto's, maar nooit van jou op een stretcher of in bikini
Voor Django en Music absoluut geen hele prooidieren maar wel een lekkere KVV
Ze krijgen ook geen lever want gebakken met uitjes weet je daar zelf wel raad mee
De hele zomer vertoef je in een heus houten chalet, gekoeld met een echte airconditioning
Een dikke Yes voor Nick en Simon, maar Alberto Stegeman... nee die is niet echt jouw "ding"
Kindjes naar school vervoeren in een taxibusje
Dat vind je een leuk ontspannen klusje
Autorijden vind je sowieso wel kei leuk, de lichten niet meer vergeten uit te doen
Dat werd bijna naar huis lopen, maar dan wél met echte walkfit zooltjes in je schoen
Spulletjes kopen op een online veilig is toch ook bijna een hobby
Maar toch heb je tijd over voor onze Bar-plaats lobby
Op deze rijmelarij heb je geduldig gewacht
Na het lezen ervan hoop ik dat je lacht
Lieve Inge ik wens jou en je naasten een hele fijne kerst en alvast een geweldig nieuwjaar
En dan is hiermee mijn gedichtje wel klaar
’t Was tweeduizenddertien, maand zeven,
Toen de eerste post werd geschreven,
Door Jacqueline ‘Jacq mag ook’,
Die, omhuld door ’n wolk rook,
Ons haar eerste verhalen kwam geven.
Jacq was ’t baasje van Radja,
Wier foto hier steeds van ’t scherm spat, ja.
En al ben ik dan blond,
Ook ik zag terstond:
Die langhaar’ge Duitse is ’n schatjah!
Radja’s leven ging niet over rozen,
Atopie, hete spots en artrose,
’n schier oneindige bespreking
Van menig’ ontsteking
Gaf Jacq ons op Barfplaats bij pozen.
Infecties aan blaas, huid en kiezen,
Een stembandverlamming en niezen,
Eind’loos veel prikken,
- ze zou het nu niet meer pikken –
Maar toen kwam BP met adviezen.
In ’t begin nog onzeker wat te doen:
Ga ik langzaam van brok naar kalkoen?
Maar eenmaal over op rauw,
Werd ’t droogvoer al gauw
Vervangen door paard, rund en hoen!
En toen, halverwege maand zeven,
Verloor Radja bijna het leven,
Er volgde ’n spoedzitting
Wegens oververhitting,
Bij de da, die haar ’t leven kon hergeven.
Een paar maanden ging ’t Radja normaal,
Toen kwam het nieuws, zo fataal:
In d’r hart nog zo jong,
Maar achter een long
Zat ’n tumor, en Jacq besloot ditmaal:
‘Nu is het zover, het is tijd,
We laten haar gaan, onze meid.’
En aan ’t eind van maand elf,
Omarmd door vrouwtje zelf,
Nam Radja heel rustig afscheid.
***
?
Gelukkig is Jacq hier gebleven,
Om ook and’ren adviezen te geven:
op ’t gebied van gezondheid,
Is ze steeds weer bereid,
Naar anderhonds bestwil te streven.
Maar ’t blijft niet bij ’t welzijn van honden,
Want recentelijk kwam Jacq hier verkonden:
’t Is voorbij met het roken,
Ik heb beters uit te spoken
Dan het bedrijven van derg’lijke zonden!
Sinds ’n paar weken is ’t voor elkaar:
Ze gaat rookvrij beginnen aan ’t nieuwjaar!
Dus tweeduizendvijftien
Zal, naar ’t zich laat aanzien,
rookwolkeloos worden voor haar!
Stoppen met roken: da’s wauw!
Je bent echt een heel sterke vrouw!
Dus hoop ik dat voortaan,
Na alles wat je moest doorstaan,
’t Leven wolkeloos zal blijven voor jou!