hannabelgje schreef:
Of je kunt als fokker de hondjes die met pensioen zijn herplaatsen. Dan heb je geen 20 honden in huis en kun je blijven fokken. Maar dat is emotioneel wel heel erg zwaar. Ik ken een fokker die dat doet, maar die wordt wel altijd met de nek aangekeken. Terwijl het bij cattery's heel normaal is.
Ja en vooralsnog weiger ik dit dus. Zoals Linda al zegt zijn mijn honden mijn maatjes en daarna pas mijn fokdieren. Ik hoop toc met Kees nog een nest te fokken en daarna met een nakomeling ook twee nesten en dat kan ik dus niet allemaal aanhouden.
Ik denk dat hier duidelijk het verschil tussen (toekomstige )'fokkers en hondeneigenaren naar voren komt.
Monique77 schreef:
Als ik vol zou zitten dan zou ik niet fokken ... Mocht ik met de max leeftijd zitten, dan zou ik toch ook niet fokken
Maar nogmaals, ik zou graag ooit eens een nestje willen fokken, maar dan puur voor mezelf met een combinatie waar ik achter sta voor mezelf, dus dat is niet helemaal hetzelfde als hier
De makkelijkste manier om een pup van je eigen hond te verkrijgen is een goede rasvertegenwoordiger reu pup aan te schaffen en die als dekreu beschikbaar stellen. Dit doen via een goede fokker die je helpt of met hulp van de RV.
Dan kan je zelf kiezen uit welk nestje en van welke fokker je iets aan wilt houden en dat allemaal zonder alle stress en onkosten
hannabelgje schreef:
Of je kunt als fokker de hondjes die met pensioen zijn herplaatsen. Dan heb je geen 20 honden in huis en kun je blijven fokken. Maar dat is emotioneel wel heel erg zwaar. Ik ken een fokker die dat doet, maar die wordt wel altijd met de nek aangekeken. Terwijl het bij cattery's heel normaal is.
Uhhh nou nee, er zijn wel cattery's die dat doen en zullen ook wel honden fokkers zijn die dat doen, maar ook genoeg cattery's die dat niet doen. Ik doe het niet, niet om dan ruimte te hebben voor een volgende fok. Ja heb wel eens herplaatst maar om andere redenen, niet om plaats te maken.
hannabelgje schreef:
Of je kunt als fokker de hondjes die met pensioen zijn herplaatsen. Dan heb je geen 20 honden in huis en kun je blijven fokken. Maar dat is emotioneel wel heel erg zwaar. Ik ken een fokker die dat doet, maar die wordt wel altijd met de nek aangekeken. Terwijl het bij cattery's heel normaal is.
Ja, dit gebeurd ook.
Nou, aan mijn nooit niet. Ik vind dat werkelijk zo ondankbaar . Zo van "nou lieve schat, jij hebt je taakje volbracht hier, ik heb wat ik nodig heb van je, nou mag je opzouten". Ja, ik weet dat het gebeurd maar ik vind het heel bleh.
Nou, aan mijn nooit niet. Ik vind dat werkelijk zo ondankbaar . Zo van "nou lieve schat, jij hebt je taakje volbracht hier, ik heb wat ik nodig heb van je, nou mag je opzouten". Ja, ik weet dat het gebeurd maar ik vind het heel bleh.
Ik weet het niet. Zelf zou ik het niet kunnen, maar ik begrijp de fokker die het doet erg goed. Nou is dat ook echt wel de beste fokker die ik ken en vind ik het fijn dat ze dat zo doet. Ze betekent op deze manier heel veel voor het ras. Stiekem hoop ik dat ik ooit een fokteefje van haar over mag nemen. Ze heeft de leukste corgi's die er zijn.
De fokker van Kim en Iza herplaatst ook de meeste fokteven. Ze zitten bij hem in de kennel, ze doen wel heel veel met hun honden. Maar als ze met pensioen gaan gunt hij ze een plekje als huishond waar ze alle aandacht krijgen. Hij houdt ook contact met de mensen waar zecheen gaan. Een enkeling mag blijven, deze hond komt dan bij hun ook binnen.
Bij de somali (katten) is er de laatste tijd een probleem dat er nauwelijks dekkaters zijn. Mensen willen de stank en het sproeien niet en ze worden dus al heel vlug gecastreerd of katers uit het buitenland hebben flinke restricties bv maar 1x dekken...
Daar kwam ik laatst een "constructie" tegen bij een fokker die ik hoog heb staan... zij kocht een jonge kater, die goed bij haar poezen pastte. Die hield zij een jaar, en dan mocht hij haar poezen dekken. Bij het laatste nestje werd 1 kitten verkocht alleen maar samen met de vader. Vaak zoeken mensen namelijk 2 kittens/katten tegelijk, maar zijn 2 kittens (te) duur. En een kater alleen gaat niet altijd goed met de dieren die al in huis zijn...
Nu zit ik zelf niet direct te springen om een kater te houden, maar ik vond dit op zich wel een net idee. Maar dan schaf je dus een jong katertje aan, al met het idee vooraf om hem op de leeftijd van 1,5 jaar oud ongeveer te herplaatsen....
En ik denk dat je je er dan toch anders aan hecht, net zoals je bv van een nestje van te voren al beslist dat ze allemaal weg zullen gaan.... anders dan mijn borders nu...- die al zouden ze nooit pups krijgen- niet/nooit weg zouden gaan !
Nou, aan mijn nooit niet. Ik vind dat werkelijk zo ondankbaar . Zo van "nou lieve schat, jij hebt je taakje volbracht hier, ik heb wat ik nodig heb van je, nou mag je opzouten". Ja, ik weet dat het gebeurd maar ik vind het heel bleh.
Ik snap dit gevoel heel goed en zo zou het voor mij ook voelen. Maar verstandelijk is dat natuurlijk niet waar. Wij voelen allemaal alsof niemand zo goed voor onze dieren kan zorgen als wijzelf. Maar de waarheid is dat de meeste herplaatste dieren zich makkelijk aanpassen en heel erg blij en gelukkig verder leven. Dus eigenlijk is er helemaal niets mis mee om een gepensioneerde fokteef zorgvuldig te herplaatsen. Dat maakt ook dat ik het niet afkeur als fokkers het doen, zolang ik het idee heb dat er zorgvuldig en met de belangen van de hond voorop geplaatst wordt.
Ik vind het prima dat mensen het prima vinden. Maar ik mag het toch ook wel bleh vinden? Ook al doe je het zorgvuldig, ik vind het gewoon bleh. Maar goed, met al dit soort dingen onderscheiden bepaalde type fokkers zich. Daar is zo'n teefje dus niet in de eerste plaats huishond, waarmee een nestje wordt gefokt. Daar is een teef een fokteef. Prima hoor, maar niet mijn ding.
En dan scheelt het nog of een teef eerst flink wordt uitgemolken en zes nesten krijgt en daarna wordt gedumd op d'r 9de jaar. Of na 2 nesten op d'r vierde wordt gekiept. Bij dat eerste heb ik persoonlijk helemaal geen beeld.
Lizzy schreef:
Ik vind het prima dat mensen het prima vinden. Maar ik mag het toch ook wel bleh vinden? Ook al doe je het zorgvuldig, ik vind het gewoon bleh. Maar goed, met al dit soort dingen onderscheiden bepaalde type fokkers zich. Daar is zo'n teefje dus niet in de eerste plaats huishond, waarmee een nestje wordt gefokt. Daar is een teef een fokteef. Prima hoor, maar niet mijn ding.
En dan scheelt het nog of een teef eerst flink wordt uitgemolken en zes nesten krijgt en daarna wordt gedumd op d'r 9de jaar. Of na 2 nesten op d'r vierde wordt gekiept. Bij dat eerste heb ik persoonlijk helemaal geen beeld.
Ja natuurlijk mag het! Wat ik al zeg, zo zou het voor mij ook voelen hoor! Ik vind zelf dat het dier altijd als individu op de eerste plaats hoort te staan en je doel op de tweede. Zo geniet ik al jaren met volle teugen van een van mijn beste vriendinnen, die ondanks zware financiële tijden haar gepensioneerde paard een fantastisch pensioen geeft. Ze rijdt al jaren niet meer, maar hij is haar vriendje en rijden was slechts een onderdeel van het geheel. Daar hou ik van!
Maar dat een fokker zo werkt zou voor mij geen reden zijn om er geen pup van te willen bijvoorbeeld. Omdat ik met mijn verstand wel volgen kan dat een herplaatste fokteef juist ook nog een heel liefdevol en fijn leven heeft verder. Misschien lijkt het alsof ik mezelf hier tegenspreek, maar dat is dus gevoel versus verstand. En dan moet bij zo'n fokker het gevoel ook wel kloppen, in de zin dat je liefde ziet voor de teven en zorgvuldigheid in het handelen. Net wat je zegt, na 4 nesten hup wieberen is iets anders als na twee nestjes overwegen of de teef beter op haar plekje is in een huishouden met meer individuele aandacht. Als voorbeeld.
Onze honden worden ook herplaatst, zodra ze op sportgebied niet meer goed meekomen. Soms is dat al jong, als ze niet voldoen, en soms pas op oudere leeftijd. Alleen mijn persoonlijke honden blijven hier. Tot nu toe, want ik kan me voorstellen dat ik daarin ook eens een andere keus zal maken mocht ik meer dan een nestje gaan fokken. Maar misschien ook niet, ik ben gek op oudere honden, vind het juist heerlijk dat je elkaar dan door en door kent en ik vind het proces van ouder worden en uiteindelijk doodgaan ook zo bij het leven horen dat ik ook dat wil delen met mijn honden. Maar goed, voor de sporthonden, bij ons draait daar alles om en het sporten/trainen is zo intensief, dat we daarnaast niet veel puf meer over hebben om ook nog eens huishonden of gepensioneerde honden aan hun trekken te laten komen. Onze meest oude honden zitten bij mensen in Tallin, een broer en zus, samen en worden daar stierlijk verwend. Dat zouden wij ze hier niet kunnen geven. Bovendien is er altijd de frustratie van honden als niet meer mee mogen, maar de andere wel horen en zien vertrekken. Nu tijdens de tochten is het bij de jonge honden die hier achterblijven tijdens de sledetochten al duidelijk te merken. Ze zijn een groep, ze horen bij elkaar, en ze vinden het gewoon niet leuk als er honden weg zijn en zij hier achter blijven.
Ik moet wel zeggen dat ik het van het ras vindt afhangen ook. Ik schat zo in dat het voor een HH toch moeilijker is om van baas te veranderen dan het bv voor een malamute is, die echt alle mensen even leuk vinden. Hoe dan ook zijn het geen makkelijke keuzes.
Ik ken ook veel fokkers die zoveel honden hebben dat ze ze op moeten gaan splitsen in groepen. Dan mag om de beurt een groep in de woonkamer. Dan zou ik ze liever herplaatsen denk ik.
Esther Q schreef:
Onze honden worden ook herplaatst, zodra ze op sportgebied niet meer goed meekomen. Soms is dat al jong, als ze niet voldoen, en soms pas op oudere leeftijd. Alleen mijn persoonlijke honden blijven hier. Tot nu toe, want ik kan me voorstellen dat ik daarin ook eens een andere keus zal maken mocht ik meer dan een nestje gaan fokken. Maar misschien ook niet, ik ben gek op oudere honden, vind het juist heerlijk dat je elkaar dan door en door kent en ik vind het proces van ouder worden en uiteindelijk doodgaan ook zo bij het leven horen dat ik ook dat wil delen met mijn honden. Maar goed, voor de sporthonden, bij ons draait daar alles om en het sporten/trainen is zo intensief, dat we daarnaast niet veel puf meer over hebben om ook nog eens huishonden of gepensioneerde honden aan hun trekken te laten komen. Onze meest oude honden zitten bij mensen in Tallin, een broer en zus, samen en worden daar stierlijk verwend. Dat zouden wij ze hier niet kunnen geven. Bovendien is er altijd de frustratie van honden als niet meer mee mogen, maar de andere wel horen en zien vertrekken. Nu tijdens de tochten is het bij de jonge honden die hier achterblijven tijdens de sledetochten al duidelijk te merken. Ze zijn een groep, ze horen bij elkaar, en ze vinden het gewoon niet leuk als er honden weg zijn en zij hier achter blijven.
Ik moet wel zeggen dat ik het van het ras vindt afhangen ook. Ik schat zo in dat het voor een HH toch moeilijker is om van baas te veranderen dan het bv voor een malamute is, die echt alle mensen even leuk vinden. Hoe dan ook zijn het geen makkelijke keuzes.
maar zou dat er ook niet aan liggen hoe je ze opvoed en "gebruikt"?
als je je HH op dezelfde manier opvoed en laat werken als de malamuts zouden ze dan ook niet meer aan de groep dan aan de baasjes hechten?
Martine-Tom schreef:
maar zou dat er ook niet aan liggen hoe je ze opvoed en "gebruikt"?
als je je HH op dezelfde manier opvoed en laat werken als de malamuts zouden ze dan ook niet meer aan de groep dan aan de baasjes hechten?
Dat maakt zeker uit natuurlijk, sowieso een hond die 1 persoon in zijn leven heeft en zich daar heel sterk aan hecht krijgt het moeilijker dan een hond die veel mensen leert kennen. Maar een herder, zeker mijn reu, is duidelijk een 1 persoonshond. Als de buurvrouw mijn herders uit de kennel laat om ermee te wandelen, dan rennen ze naar de deur van het huis en gaan daar op mij zitten wachten. Heb ik ze niet geleerd, doen ze uit zichzelf. Ze gaan dus niet met haar mee. Als de buurvrouw een malamute uit de kennel laat om te wandelen, dan gaan die gezellig met haar mee. Dat is een aangeboren verschil.
