Ongeduldig

[Leonie.]

Ik ga absoluut niet met hem naar buiten of iets met hem doen wanneer hij piept. Zoals ik al zei negeer ik het gedrag. Wanneer hij het opgegeven heeft gaat hij wel rustig ergens liggen (dit kan alleen soms dus heel lang duren) en dan werk ik nog even door, of ga lunchen of wat dan ook en daarna gaan we pas wandelen. Ik weet dat ik hier heel consequent in moet zijn en dit is dus ook waarom ik me afvraag wat ik nog meer kan doen om het hem af te leren.
Ik denk wel dat ik genoeg met hem doe, dus met het piepen wekt hij geen schuldgevoel op.
In de bus is het lastiger inderdaad. Maar wat ik doe is hem bv afleiden met commando's (touch en dergelijke) voor we eruit moeten. Zodat hij in elk geval niet aan het zeuren is wanneer we er bijna zijn. Niet ideaal maar ja.

[Martine-Tom]

Ik ga absoluut niet met hem naar buiten of iets met hem doen wanneer hij piept. Zoals ik al zei negeer ik het gedrag. Wanneer hij het opgegeven heeft gaat hij wel rustig ergens liggen (dit kan alleen soms dus heel lang duren) en dan werk ik nog even door, of ga lunchen of wat dan ook en daarna gaan we pas wandelen. Ik weet dat ik hier heel consequent in moet zijn en dit is dus ook waarom ik me afvraag wat ik nog meer kan doen om het hem af te leren.
Ik denk wel dat ik genoeg met hem doe, dus met het piepen wekt hij geen schuldgevoel op.
In de bus is het lastiger inderdaad. Maar wat ik doe is hem bv afleiden met commando's (touch en dergelijke) voor we eruit moeten. Zodat hij in elk geval niet aan het zeuren is wanneer we er bijna zijn. Niet ideaal maar ja.

Puur uit eigen ervaring....negeren en alleen belonen als ie stil is werkt beter. Ik had er ook het handje van omdat ik het naast voor mezelf ook voor medereizigers vervelend vond...maar die hebben een periode gewoon even pech gehad 
Ik heb hem toen volledig genegeerd (waarbij het soms tot blaffen aan toe ging ) en nu is het vrijwel over, alleen bus blijft hij vervelend vinden omdat het teveel schud denk ik, dan is ie gewoon wat ondurig en wil eruit, maar blaffen en piepen doet ie niet meer gelukkig. Ik negeer het nu eigenlijk volkomen en heb een commando voor als we eruit moeten zodat hij ook niet elke halte hoopvol hoeft te kijken en dan is het prima te doen.
Oh en als je een commando gaat geven...zorg dat je dat niet koppelt aan het drukken op het knopje dat je wil stoppen...die fout heb ik eerst ook gemaakt 

[Berna]

Wel eens gedacht; "negeren is tolereren"?

Ik lees hier heel vaak dat gedrag genegeerd wordt en dat je daarmee slecht gedrag kunt ombuigen naar iets positiefs.
Vooral bij mijn jonge hond, die een hele duidelijke eigen wil heeft, werkt dit niet zo. Als mevrouw iets wil en ze mag dat niet gaat de sirene er op. Van irritant piepen tot flink loeien. Voor haar is negeren toleren. Pas wanneer ik haar vermanend toespreek houd ze op.

[Martine-Tom]

Wel eens gedacht; "negeren is tolereren"?

Ik lees hier heel vaak dat gedrag genegeerd wordt en dat je daarmee slecht gedrag kunt ombuigen naar iets positiefs.
Vooral bij mijn jonge hond, die een hele duidelijke eigen wil heeft, werkt dit niet zo. Als mevrouw iets wil en ze mag dat niet gaat de sirene er op. Van irritant piepen tot flink loeien. Voor haar is negeren toleren. Pas wanneer ik haar vermanend toespreek houd ze op.

Alleen negeren werkt ook niet, er hangt belonen van het gewenste gedrag aan vast 

[Leonie.]

Puur uit eigen ervaring....negeren en alleen belonen als ie stil is werkt beter.

In principe doe ik dat, alleen als je eruit moet terwijl hij nog aan het piepen is heb je dan een probleem. Dus op die momenten leid ik hem af zodat hij niet piept. Meestal is het laatste commando dat ik hem geef 'wachten', zodat ik hem na een paar seconden wachten mee uit de bus kan nemen. Dat is inderdaad niet ideaal, dus misschien moet ik (tijdelijk) zolang blijven zitten tot hij stopt

Wel eens gedacht; "negeren is tolereren"?

Ik lees hier heel vaak dat gedrag genegeerd wordt en dat je daarmee slecht gedrag kunt ombuigen naar iets positiefs.
Vooral bij mijn jonge hond, die een hele duidelijke eigen wil heeft, werkt dit niet zo. Als mevrouw iets wil en ze mag dat niet gaat de sirene er op. Van irritant piepen tot flink loeien. Voor haar is negeren toleren. Pas wanneer ik haar vermanend toespreek houd ze op.

Nee... Zit ook wat in natuurlijk. Maar ik heb dus een periode lang 'nee Lou!' gezegd als hij zeurde. Hij was dan heel eventjes stil, maar het heeft niet echt geholpen ben ik bang.

Terwijl ik dit bericht heb getypt was Lou ook aan het miepen. Hij heeft opgegeven en ligt nu in de vensterbank naar buiten te kijken. Dit is hoe het meestal gaat, maar de volgende keer dat hij zich verveelt of iets wil, begint het gewoon weer opnieuw.

[Leonie.]

Oh ja, vergeten te noemen geloof ik: Wanneer hij rustig ligt, ga ik vaak even naar hem toe om hem te belonen, of nodig ik hem uit voor een spelletje of iets dergelijks. Dus de beloning is er denk ik wel (misschien niet consequent genoeg?).

[Lil]

Negeren wordt het vaak niet beter van, dan gaan we dus stug door.

Ik zo het net zo doen als met overmatig blaffen. Commando luid en stil aanleren (kun je zo noemen als je wilt). Kun je zeggen stil en dat belonen. Denk dat zo iets sneller werkt. Hier geleerd aan een overmatige blafferd en het helpt gelukkig ook tegen het piepen dat heb ik niet meer apart hoeven aanleren.

[Leonie.]

Lastig... Het zijn twee totaal verschillende aanpakken, dus ik zou echt voor eentje moeten kiezen. Ik heb nu wel een goed gevoel over negeren in combinatie met heel duidelijk aangeven: 'nu is het weer tijd voor aandacht en iets leuks', en 'nu ga ik werken' of 'nu moet jij stilzitten in de bus' en 'nu mag je eruit'.

Ik denk soms dat ik nog preciezer en consequenter moet zijn voor Lou, ook het topic over het moeilijke eten geeft me dat idee. Hij weet natuurlijk nooit waar hij aan toe is, omdat bij mij elke dag anders is ingedeeld. De onrust die hij heeft kan best voortkomen uit onduidelijkheid. Nou ja, heb ik iets om over na te denken...

[Lizzy]

Ik ga absoluut niet met hem naar buiten of iets met hem doen wanneer hij piept. Zoals ik al zei negeer ik het gedrag. Wanneer hij het opgegeven heeft gaat hij wel rustig ergens liggen (dit kan alleen soms dus heel lang duren) en dan werk ik nog even door, of ga lunchen of wat dan ook en daarna gaan we pas wandelen. Ik weet dat ik hier heel consequent in moet zijn en dit is dus ook waarom ik me afvraag wat ik nog meer kan doen om het hem af te leren.
Ik denk wel dat ik genoeg met hem doe, dus met het piepen wekt hij geen schuldgevoel op.
In de bus is het lastiger inderdaad. Maar wat ik doe is hem bv afleiden met commando's (touch en dergelijke) voor we eruit moeten. Zodat hij in elk geval niet aan het zeuren is wanneer we er bijna zijn. Niet ideaal maar ja.

Ah! Verkeerd gelezen, sorry!

[Leonie.]

Geen probleem

Het is meestal de reactie die ik krijg als ik mijn probleem uitleg. Het ís ook vreemd dat hij ondanks negeren toch doorzet.

[sella]

Daar is die van mij ook goed in hoor, volhouden. Ik negeer nog wel, maar ga expliciet met mijn rug naar hem toezitten, maar merk echt nu hij beter slaapt minder doorzet.

[Jantina]

Wat voor ras is het? Bij die Teckels van mij moet ik net wat Berna zegt, soms toch echt even ingrijpen als ik iets niet hebben wil. Negeren betekend lekker je gang gaan...

[Leonie.]

Markiesje.
Grappig genoeg gisteren met een Teckelpup gespeeld die hetzelfde miepgedrag vertoonde

[Hope]

Nelson heeft dit ook gehad, maar niet met geluid maar met tegen je aan duwen met zijn neus. Of zijn poten als het niets opleverde, en als ook dat niet werkte beukte hij je omver. Ook mijn visite.

Uiteindelijk hiervoor naar de cursus gegaan en met drie weken was het over.
Elke keer ( en dus ook echt ELKE keer, het was echt zwaar vermoeiend!) als hij met zijn neus duwde zei ik niets maar ging de kamer uit. Visite die niet mee konden/wilden trainen gaven dat aan en dan ging hij in de bench. Op het terras stond ik op en ging op een andere stoel zitten met mijn rug naar hem toe.

En belonen! Elk gewenst gedrag ga je belonen. Ligt hij mooi in zijn mandje, ga er dan eens heen en geef hem een knuffel of iets lekkers. Geen grote snack maar een hap-slik-weg koekje. prijs hem de hemel in met je stem, vertel hem hoe knap hij is.

[Neally]

In de bus is het lastiger inderdaad. Maar wat ik doe is hem bv afleiden met commando's (touch en dergelijke) voor we eruit moeten. Zodat hij in elk geval niet aan het zeuren is wanneer we er bijna zijn. Niet ideaal maar ja.

Dit gedrag herken ik heel goed. Wij hebben dan de luxe dat we een auto hebben.
Als we ergens heen gaan waar ze het fijn heeft gehad is ze niet houden.
Het begint met wiebelen en langzaamaan komt er steeds meer geluid bij, moet het raam op en de neus naar buiten.
Ik heb het wel een tijd geprobeerd om haar rustig te krijgen, ze heeft gewoon een langere adem dan wij. 
En stiekem vind ik het vooral heel grappig (en ook een beetje knap, die neus hè).
Ergens 1 keer geweest waar het pret was. Hop, op het repertoire.