Leuk al die ervaringen van anderen te lezen, ik herken wel dingen!
Eten - ofwel Het Hoogtepunt van de dag

Honden eten hier 1x per dag.
Borke heb ik 'nooit zien eten', het is dat hij ook botwerk kreeg.
Kreeg hij kvv, orgaan of spiervlees dan was het op voordat de bak op de grond stond en daarna direct naar Sofi rennen om haar bak te inspecteren. Dat werd dan bonje, want Sofi stond dan nog te filosoferen boven haar bak en had nog geen likje genomen.
Borke at dus in de achtertuin, die door een hek gescheiden wordt van de zijtuin en daar at Sofi.
Je kon hem gerust botten van dragende delen geven, want hij schraapte vlees, knars en merg er af en de botten liet hij volledig liggen.
Borke had altijd trek en at altijd de restjes van Sofi en van de katten op.
Toen Borke overleed ging Sofi nog slechter eten.
Kijken, nadenken, ruiken, een likje, nee ik hoef het niet.
Spiervlees, pens, gemalen spiervlees met groentemix, dat wilde ze nog wel.
Daarbij lustte ze sowieso al veel Barf niet.
Uiteindelijk maar overgegaan op kvv met soms groentemix - met zo nu en dan spiervlees, pens, eendennek of kipkarkas - net die paar dingen die ze dan nog wel wil.
Sofi eet 1x per dag en 's ochtends een snackje kvv bij haar medicijnen.
Als ik haar eten ga klaarmaken, dan gaat ze op afstand zitten wachten.
Dat had ik Borke geleerd, omdat ik geen gebedel en gesnaai in de keuken wil en dat doet ze uit zichzelf nog steeds.
De poezen eten tegenwoordig in harmonie samen 3x per dag hun kvv.
Haley en Lola hebben een interne klok en waarschuwen een uur tevoren dat het etenstijd is.
In alle boekjes staat 'het zachte stemgeluid van de Maine Coon zal u verbazen'.
Ik weet zeker dat Haley raszuiver is, maar ze rent krijsend door het huis als zij vindt dat het etenstijd is.
Volgens mij gaat het haar meer om de opwinding van het eten krijgen dan omdat ze zo'n trek heeft
Toen Roy nog leefde en we 6 Coons hadden, wachtten de andere 5 totdat Roy al grommend gegeten had en daarna aten ze met zijn vijven in harmonie hun eten.
Roy was gigantisch groot, maar een watje. Onze oudste poes, die de helft van hem woog, sloeg hem zo van de trap af als hij haar in de weg zat. Kwam het echter op eten aan, dan veranderde hij in de wilde panter waar hij ook de looks van had
