Konijnen koppelen*update met filmpje*

[DJ_Doerak_Tucker]

Misschien ook nog goed om erbij te vertellen dat de ooi al een heel nestje had gemaakt in het binnenhok, dat ze nog niet half kaal is zeg. Wát een vacht! Ze reageert (of het is de leeftijd, bijna een jaar) misschien toch op de komst van de ram hoewel ze toen nog niet bij elkaar hadden gezeten maar wel door het gaas kunnen snuffelen (wat overigens ook gewoon goed gaat).

[Hope]

Hier laat ik het gewoon begaan. Ik duw ze wel zachtjes weg als ze op de kop rijden, want als de ander dan bijt  dat wil je liever niet.

Hier zet ik ze samen op neutraal terrein. Gaan ze niet aan het vechten (dus echt rondrollen samen) en blijven beide konijnen goed eten, dan laat ik ze samen.
Haal je ze uit elkaar dan krijg je naar mijn idee eerder meer dan minder frustratie.

[DJ_Doerak_Tucker]

Morgenochtend kan ik ze bij elkaar zetten en ze dan een hele tijd bij elkaar laten, als dat goed verloopt zet ik ze samen terug en open ik de poort  . Het lijkt me zo vervelend en vermoeiend als die ram de hele tijd achter de ooi aan vangt. maar dat wordt vanzelf minder (als ze van zich afbijt)?

[pearlsofpassion]

Het is niet de bedoeling dat je meisje van haar afbijt. Dat is niet goed bij konijnen, eens ze frontaal gaan staan, kunnen ze echt ruzie maken.
Het achternalopen is wel doodnormaal, gebeurt vrijwel altijd bij koppelingen.  Er wordt uitgemaakt wie van beide dominant is. Dat kan een tijdje duren, maar ze moeten er zelf uitkomen.  Meestal gaat het wel vlot, en neemt het rijden af, achternalopen kan wel nog een aantal weken af en toe voorkomen.
Uit je verhaal klinkt het wel of beiden graag de baas zouden worden, dus een snel uitgemaakte zaak zal het misschien niet worden.  Achternalopen is daarbij normaal, rijden ook.  Op de kop rijden, verhinder ik ook. Rijden is dominantiegedrag.
Zolang er geen aggressief gedrag is zoals zich omkeren en proberen bijten, of heel plots naar voren schieten, is er niets aan de hand.  Achternalopen en rijden mag, bijten niet, dat is de stelregel.

Als je meisje een nest gemaakt heeft, is ze schijnzwanger.  Dan is ze erg hormonaal en dat zal de koppeling bemoeilijken.  Ze zal dan zowiezo dominant willen worden, maar dat is ook meestal de uitkomst bij een koppeltje van een gecastreerde ram en een niet-gecastreerde voedster. Simpelweg omdat de voedster dan nog hormonaal is, en de ram niet. Dus op zich hoeft dat geen probleem te zijn, als de ram zich wil schikken.

Als ze schijnzwanger is, is de kans wel zeer aanwezig dat ze wat last heeft/krijgt van haar baarmoeder.  Ongecastreerde voedsters sterven erg vaak aan baarmoederontstekingen, dus je zou sterk kunnen overwegen haar te laten steriliseren.  Zowat alle voedsters van 2,5 jaar hebben al verdikkingen op hun baarmoeder.
Erg hormonale voedsters kunnen ook heel erg moeilijk tot niet te koppelen zijn omdat ze gewoon onvoorspelbaar en ontzettend prikkelbaar zijn.  Ik heb ook al koppeltjes gehad die prima overeen kwamen en na een tijdje niet meer omdat de voedster hormonaal werd en uit het niets erg begon te rijden of zelfs aanviel. Vorig jaar had ik nog plots ruzie in mijn groep en toen bleek dat de andere konijntjes allemaal al kale plekken in de nek hadden omdat Febe steeds op hen ging rijden.  Na sterilisatie was het rijgedrag en de ruzie dus ook verdwenen. 
Rijden is normaal tijdens een koppeling he, maar eens ze elkaar kennen komt dat normaal niet meer voor. Tenzij hormonen in het spel zijn.
Het is iets om eens over na te denken...

Maar kijk nu eerst maar eens morgen hoe het loopt.
Zolang ze niet rond elkaar gaan 'vlinderen' of rollen en bijten, zolang er geen aggressief gedrag is, laat je hen maar bij elkaar. 
Elkaar negeren is op zich een goed teken.
Neusje snuffelen is nog wat beter. Likjes geven is prachtig, dan kan je van op aan dat het goed komt. (maar als ze erg hormonaal is, kan ze dan alsnog uit het niets gaan bijten, puur van de hormonen)

[DJ_Doerak_Tucker]

Super bedankt PoP! Ik dacht ook al zoiets inderdaad, dat ze dan schijnzwanger zou zijn. Ze beet niet van zich af en ging ook in eerste instantie op hem af en likte hem wat. Maar wat je zegt, die onvoorspelbaarheid leek er wel in te zitten. Ik ga kijken hoe het vandaag gaat, ik leer er in ieder geval veel van.

Stel, dat de koppeling niet lukt. Dan is het eigenlijk konijntje pesten als ik ze naast elkaar in de ren laat? Ivm de hormonen bij de voedster?

[Hope]

Super bedankt PoP! Ik dacht ook al zoiets inderdaad, dat ze dan schijnzwanger zou zijn. Ze beet niet van zich af en ging ook in eerste instantie op hem af en likte hem wat. Maar wat je zegt, die onvoorspelbaarheid leek er wel in te zitten. Ik ga kijken hoe het vandaag gaat, ik leer er in ieder geval veel van.

Stel, dat de koppeling niet lukt. Dan is het eigenlijk konijntje pesten als ik ze naast elkaar in de ren laat? Ivm de hormonen bij de voedster?

Naast elkaar in de ren zou ik nooit doen.
De hormonen van de voedster blijven dan veel langer in het lijf, en bovendien heb je ook nog de kans dat een latere koppeling mis gaat omdat ze frustratie hebben opgebouwd naar elkaar.
Mocht het niet lukken (maar geef niet te snel op hoor, hier hebben ze wel eens een week achter elkaar aan gezeten) dan zou ik ze uit zicht, hoor en reukafstand van elkaar plaatsen.

Als het rijden niet al te gek is, als ze niet gaan vlinderen of vechten, als ze geen wondjes hebben en allebei goed eten en keutelen dan liet ik ze gewoon bij elkaar.
Over het algemeen is de vrouw de baas en zijn de mannen bange poeperds.

Mocht je ze koppelen en je zou later besluiten om te gaan castreren bij de voedster, haal ze dan niet uit elkaar! Neem de ram dan gewoon mee naar de da. Als de voedster anders ruikt bij thuiskomst heb je een knokpartij in je hok!

[DJ_Doerak_Tucker]

Nu gaat alles goed zoals het ook al ging, ze snuffelen alleen door het gaas en beide zijn goed gezond. Om de hormonen weer in balans te krijgen behandel ik de voedster homeopathisch (onder begeleiding van homeopaat voor dieren, zelf ben ik nog in opleiding) voordat ik ze weer samen plaats. Ik had haar hok schoongemaakt en ze heeft nog niet weer een heel nest gebouwd, dat lijkt me gunstig. Ook is ze niet meer door het hele hok aan het graven (achteraf viel me dat ook op maar wist ik de oorzaak niet).

Mocht het nodig blijken dan zal ik een andere ren moeten bouwen, geen andere optie en ga hem echt niet in een klein hokje stoppen, ook niet tijdelijk. Voor nu lijkt dat niet nodig. Het is allemaal wel een leer voor de volgende keer in ieder geval  .

[pearlsofpassion]

Ze uiteindelijk apart huisvesten kan nooit de bedoeling zijn he. Dan heb je twee eenzame konijnen.
Als ze echt zoveel hormonen zou hebben dat een koppeling niet zou lukken, zou ik toch sterk aandringen op een castratie. Al is het maar omdat ze dan zo goed als zeker ontstekingen en verdikkingen op haar baarmoeder krijgt en daar op den duur aan sterft.  Bovendien moet een koppeling daarna wel gewoon lukken.
Dan kunnen ze nog de rest van hun leven samen gelukkig zijn zonder hormonen.

Als de koppeling wel lukt, kan je eventueel nog even afwachten, maar waarschijnlijk blijven die hormonen toch opspelen en kan je op den duur er toch niet omheen om te laten castreren. Je kan wel even wachten tot de konijntjes elkaar helemaal gewend zijn en dan inderdaad samen naar de DA.  Dan herstellen ze ook sneller, door de steun van de partner.

[Hope]

Nu gaat alles goed zoals het ook al ging, ze snuffelen alleen door het gaas en beide zijn goed gezond. Om de hormonen weer in balans te krijgen behandel ik de voedster homeopathisch (onder begeleiding van homeopaat voor dieren, zelf ben ik nog in opleiding) voordat ik ze weer samen plaats. Ik had haar hok schoongemaakt en ze heeft nog niet weer een heel nest gebouwd, dat lijkt me gunstig. Ook is ze niet meer door het hele hok aan het graven (achteraf viel me dat ook op maar wist ik de oorzaak niet).

Mocht het nodig blijken dan zal ik een andere ren moeten bouwen, geen andere optie en ga hem echt niet in een klein hokje stoppen, ook niet tijdelijk. Voor nu lijkt dat niet nodig. Het is allemaal wel een leer voor de volgende keer in ieder geval  .

Een konijn dat, zonder partner, zoveel last heeft van hormonen... Ik zou die niet koppelen.
Het is precies wat PoP zegt, plus het feit dat het nu nog lang geen voorjaar is.
Als je koppeling goed gaat en je gaat niet castreren heb je grote kans dat je in het voorjaar met een probleem zit. Alle dames worden dan even lastig, gaan rijden en krijgen een tijd waarin ze niet te genieten zijn. Als ze dan je ram verwondt heb je een probleem.

Ik vrees dat je met deze voedster niet onder castreren uit gaat komen, en ik liet dat liever eerder doen dan later. Als het mijn nijn was ging ik nu castreren, laten herstellen en daarna koppelen.

[pearlsofpassion]

Persoonlijk castreer ik al mijn voedsters tegenwoordig standaard. Liefst inderdaad voor de koppeling. Dan ben ik gerust.

Het is anders toch maar wachten tot ze problemen krijgen met de hormonen en ruzie in de groep, er is meer kans op complicatie's bij castratie hoe ouder ze worden en hun levensverwachting stijgt spectaculair na castratie...
Uiteindelijk draait het toch uit op castratie, dus doe ik het liever meteen. 

[Hope]

Persoonlijk castreer ik al mijn voedsters tegenwoordig standaard. Liefst inderdaad voor de koppeling. Dan ben ik gerust.

Het is anders toch maar wachten tot ze problemen krijgen met de hormonen en ruzie in de groep, er is meer kans op complicatie's bij castratie hoe ouder ze worden en hun levensverwachting stijgt spectaculair na castratie...
Uiteindelijk draait het toch uit op castratie, dus doe ik het liever meteen.

Mee eens!

Ik heb nu ook een gecastreerde dame zitten met een gecastreerde ram.
Eerlijk is eerlijk, ik vond het een rib uit mijn lijf. Maar als ik zie hoe gelukkig die twee samen zijn en hoeveel rust er is dan is het me dat alleen al waard. Om over de lichamelijke voordelen nog maar te zwijgen.

Eerder was het hier elk voorjaar drama. Ruzie in de groep door hormonen, een ram met ontstoken ogen van het rijden, een ram die stopte met eten, schijnzwangerschap...
Ik vind het ideaal, gecastreerde voedsters.

[DJ_Doerak_Tucker]

Ik zal ze ook niet apart gaan houden, het andere hok zal dan bedoelt zijn om ze tijdelijk uit elkaar te zetten zoals Hope aangaf. Als de voedster hormonaal gevoelig blijft na behandeling zal er inderdaad een andere oplossing moeten komen. Bedankt voor jullie tips! Ik houd jullie op de hoogte.

[pearlsofpassion]

Ik begrijp dat je deze behandeling eerst wil uitproberen.  En ik hoop dat de koppeling ondertussen wel gewoon lukt. Dat is toch al heel wat. 
Hoe loopt het nu?

Ik heb geen ervaring met homeopatische behandelingen tegen hormonen, maar het zou me eerlijk gezegd wel verbazen als het zou werken.  Konijnen zijn dieren die erop gebouwd zijn om heel wat voort te planten  en hun hormonen zijn dan ook erg sterk en hardnekkig.   
Maar goed, je weet nooit, en ik duim met je mee dat het minstens tijdelijk iets helpt voor je meisje. 

[Hope]

Ik begrijp dat je deze behandeling eerst wil uitproberen.  En ik hoop dat de koppeling ondertussen wel gewoon lukt. Dat is toch al heel wat. 
Hoe loopt het nu?

Ik heb geen ervaring met homeopatische behandelingen tegen hormonen, maar het zou me eerlijk gezegd wel verbazen als het zou werken.  Konijnen zijn dieren die erop gebouwd zijn om heel wat voort te planten  en hun hormonen zijn dan ook erg sterk en hardnekkig.   
Maar goed, je weet nooit, en ik duim met je mee dat het minstens tijdelijk iets helpt voor je meisje. 

+1

[K&D]

...en niet alleen de hormonen die opspelen...Floortje heeft zoals zoveel voedsters, baarmoederkanker gekregen. Ze is wel oud geworden, een jaar of 9, maar ze was nog lang niet 'op' toen we haar hebben laten gaan.