Martine-Tom schreef:
Jammer dat je zo denkt, als je ruimer van begrip zou zijn maakt dat het leven een stuk kleurrijker.
Wiens leven? Het mijne is kleurrijk genoeg hoor, maar bedankt voor je zorgen.
Mede door die denkwijze is het heel moeilijk om je weg te vinden in de hulpverlening, het raakt mij gek genoeg ook heel erg. Alsof wetenschappelijk onderzoek de heilige graal is.
Omdat ik van mening ben dat je het beter eerst in de reguliere geneeskunde kan zoeken omdat die bewezen werkt? Nogmaals, ik sluit niets uit. Maar als ik iets wil weten kijk ik naar bewijs. Vervelend dat je je daardoor gekwetst voelt, maar ik snap eerlijk gezegd niet waarom.
Een depressie bijvoorbeeld kan je wetenschappelijk omschrijven als een tekort aan een stofje in de hersenen en dat kan je dan fijn aanvullen met een pil. Alleen erg jammer dat je dan geheel voorbij gaat aan de oorzaak van die depressie. Je slikt dan een pil en het stofje is aangevuld en weg is de depressie....was het maar zo'n feest.
Een feest is het nooit. Ook wetenschappers weten dat het menselijk lichaam niet zo simpel in elkaar zit, er is een complex samenspel van hormonen en neurotransmitters dat in balans moet zijn. Die balans ligt bij iedereen anders, en depressieve mensen moeten soms jarenlang onder observatie blijven tot de juiste medicatie is gevonden. Dat heb ik van dichtbij meegemaakt. Overigens zouden die mensen die ik ken er zonder reguliere geneeskunde echt niet beter uitgekomen zijn. Sterker nog, ik denk dat ze dan nu niet meer geleefd hadden. Ook niet met homeopathie.
.Ik ben niet tegen westerse geneeskunde, het kan zeker helpen tijdelijk, om het ergste weg te halen, maar het blijft toch echt zaak om aan de oorzaak te werken en dat word gewoon niet of veel te weinig gedaan....dat is dan mss omdat dat niet wetenschappelijk te bewijzen valt geen idee, maar je gaat zo ontzettend voorbij aan zoveel andere aspecten van ziek zijn, om het even welke ziekte, als je alleen maar naar de wetenschap kijkt...
De oorzaak van depressie is dus een onbalans in de hersenen. Het gaat dan niet om een dipje, maar om een duidelijke neurale aandoening met serieze gevolgen. De oorzaak daarvan is meestal aangeboren. Soms ook niet, en dan heeft het zin om er een psychiater bij te halen. Ook die bestaan gewoon in de westerse wereld en depressieve mensen kunnen daar gewoon gebruik van maken. En als je vindt dat er dan nog steeds ergens aan voorbij wordt gegaan, dan zoek je er een alternatief iets bij. Dat staat iedereen vrij. Als je je been breekt en je wilt het homeopathisch laten behandelen met een zalfje, vooral doen. Maar ik zou je dan toch aanraden om ook even langs een gewoon ziekenhuis te gaan voor wat gips enzo. Gewoon, omdat een directe aanpak van je probleem toch ook wel handig is.
Zo zie je maar, elk mens heeft ook zijn beperkingen 
