nou heb ik al veel idioten meegemaakt... maar deze spant de kroon

[eelke]

Je komt mij niet tegen (ja, hooguit in de verte). Als ik jou zie met je kleine hond, ben ik al lang omgedraaid en pleite. Ik schreef al eerder dat ik er alles aan doe om niemand met mijn honden lastig te vallen.

Nee, daarom schreef ik ook als ik daar EEN Lizzy tegenkom (als in, iemand die wil dat ik mijn honden bij de jouwe weghoudt) Omdat ik weet dat ik jou daar niet tegen kom.
Net zoals jij schrijft; 'als ik jou zie met je kleine hond'  da's hier nou ook niet echt het geval 


Aan iedereen;
Wat zou de beste oplossing zijn volgens jullie? Wat iemand hier ook al schrijft, je kunt niet heel hondenbezittend nederland veranderen. Wat dan?

Voor mezelf;
Ik weet niet of ik hierna nog twee honden zou willen. Inderdaad kost het loslopen enorm veel tijd en energie, voor dat er goed in zit. Ik merk dat ik dat met twee honden niet goed krijg aangeleerd. Twee honden versterken elkaar ook nog eens daarin, dus is het en en en = dolle pret hier.

[pluk]

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! Laten we met z'n alle naar een braakliggend industrie terrein gaan Pluk!

Doen we 

Pluk: ik vind jou heel arrogant nu naar andere hondenbezitters. Misschien eens over nagedacht hoe mensen jou zien en ik welke groep ze jou plaatsen? Mensen zijn niet allemaal dommer dan jij hoor. Kom je ook wel eens een leuke hond tegen? En hoe zouden mensen jouw hond omschrijven?

Ik reageer zo pissig omdat je doet alsof ik het zelf opzoek. Ik woon midden in een woonwijk. Wij werken beide de hele dag, vriend als zzp vanuit huis, en kunnen dus niet vier keer per dag met de auto naar een rustige wandelomgeving. De meeste wandelingen zijn dan ook hier in de wijk. In deze wijk (Nootdorp, rand Ypenburg, Den Haag) wonen veel mensen met veel honden. Helaas veel mensen die hun hond overal los laten lopen zonder de hond vervolgens te begeleiden in het contact met andere honden. Veel baasjes die niet zien hoe zeer ik mijn best doe om Scott af te leiden, afstand te laten nemen, etc om 'm niet uit te laten vallen, dus doodleuk hun hond op ons af laten komen (ook aangelijnd). Kinderen die de hond uitlaten (kind van 6 met een border collie aan een flex!) Etc. etc. Ik ben inmiddels een kei in het ontwijken van andere honden, maar helaas lukt dat niet altijd.

Gelukkig kom ik genoeg leuke baasjes en honden tegen en ook genoeg honden waar Scott prima mee overweg kan. Ook veel baasjes met een knetter reactieve hond, maar die dat zelf nog niet doorhebben. Het overgrote merendeel van de hondenbezitters heeft helaas beperkte kennis van hondentaal en gedrag. En ja, ik durf te zeggen dat ik meer weet. Maar ik weet ook dat velen hier op BP al veel meer ervaring en kennis hebben.
Scott is met 50% van de honden ok, hij negeert ze of snuffelt even. De overige 50% zijn honden die hem in het verleden (als pup) het leven zuur hebben gemaakt, intacte reuen of honden die te snel zijn persoonlijke zone binnenkomen. Scott z'n verdediging is direct plat gaan liggen en te blijven kijken als hij een andere hond ziet, waardoor hij de indruk wekt uit te zijn op contact met anderen. Het tegendeel is waar. Bij 45% van de baasjes is hij waarschijnlijk dat leuke schattige hondje, bij 45% dat agressieve kutkeffertje, de overige 10% ziet het onzekere hondje dat hij is.
Die 10% passeert ons op afstand, roept hun loslopende hond even bij zich of tot de orde als hij op Scott af rent, wachten even als ze zien dat er zich een lastige situatie voordoet met een andere hond of wijken wat van hun standaard rondje af. Die mensen ben ik dankbaar omdat zij mij helpen een uitval te voorkomen.

[Jantina]

Iets opschrijven blijft toch ook maar een vreemde afspiegeling van de werkelijkheid.
Je schrijft dat jij er alles aan doet om hem af te leiden, afstand te laten nemen enz. En vervolgens schrijf je dat hij 50% van de honden negeert of zelfs snuffelt - hij mag dus wel degelijk contact maken met andere honden. Wat verwacht jij nou precies van je hond? Wil je dat hij op jou gericht is of mag hij nou wel naar een andere hond? Is Scott dan onzeker? Of zou met deze onduidelijkheid iedere hond onzeker worden?
En jij bent dus ook een baasje zoals zo velen dat zelf beslist met welke hond haar hond contact mag maken. Maar wat als de baas van de hond die jij als OK beschouwd nou ook vindt dat we ons aan de etiquette moeten houden? Dan denkt hij dus dat jij geen verstand van honden hebt. En de etiquette die jij zelf hebt geplaatst neem je dan ook maar met een korrel zout, want met sommige honden mag Scott wel even snuffelen als hij aan de lijn zit. Maar je vindt wel dat dat volgens de 10 geboden niet mag... Sterker nog, je wilt ermee flyeren.

[Dwarreltje]

Het is wel je keuze geweest om in die situatie een hond te nemen, toch? Keuze heb je altijd 

Ik lees ook al een tijdje mee, maar dit is mij ook te kort door de bocht. Ja, je hebt zelf de keuze gemaakt op gegeven moment om je hond(en) te nemen. Maar dan nog kan er ná die tijd iets gebeuren waardoor je heel moeilijk komt te zitten met je hond(en). Buiten je schuld om, of misschien omdat dat van alle keuzes de minst schadelijke is. En dan kom je soms in een situatie die niet leuk is, voor jou en/of je hond(en). Uiteraard omdat je er voor kiest, soms omdat je ervoor móet kiezen!
Zo zijn mijn hondjes hun hele leven gewend te kunnen rennen in de bossen en ben ik voor 300% een bosmens. Tot ik een keuze moest maken, waardoor ik nu in een plaats woon zonder bos en de enige mogelijkheid tot rennen voor hen is langs een natte, zompige kleidijk. Waar ik na elke wandeling van 12 pootjes de nagels moet bevrijden van dikke hompen klei. Waar ik nu nog enige rust vind, maar geen flauw benul heb hoe het hier in de zomer er aan toe gaat.
Dit is mijn keuze geweest ja. Maar dat wil niet zeggen dat ik of mijn hondjes er blij mee zijn. Bij de eerste beste mogelijkheid retour naar de bossen te kunnen, ben ik hier weg.
Misschien een luxeprobleem, als ik zo lees hoe Lizzy bv met het uitlaten zit. Maar daar waar ik met liefde 3 tot 4 x per dag de bossen inliep, dwing ik mezelf nu 's morgen en 's avonds langs de  dijk te lopen, 3 km heen, 3 km terug. Saaaaaaiii! Vies! Totaal geen sfeer (want geen boompjes). Maar ze kunnen iig lekker los en rennen/graven. Daar waar het ons dagelijks plezier was, loop ik nu verplicht voor het welzijn van mijn hondjes.
Ik weet het. Luxeprobleem. Ik kán ze gelukkig nog redelijk laten rossen, op fietsafstand van huis. Maar ga niet roepen dat je altijd wel een keuze hebt. Keuzes kunnen ook je laatste mogelijkheid zijn. Dus eigenlijk een gedwongen keuze.

[Jantina]

O jawel, dat blij ik roepen, keuzes heb je altijd. Niemand verplicht je een hond te hebben he? Dat is een luxeproduct.

[me and my boys]

hihihi jantina.... hoe mensen mij zien.....mmm een heks want ik waak over hetgeen wat mij zo ontzettend dierbaar is en als t niet op de vriendelijk manier of met een geintje kan dan zet ik mn boze oog op, maar hoe ze mij zien dat boeit me eerlijk gezegd niet ...
wat mij wel boeit is dat ik met mijn 9 weken oude pup liep waar iedereen op af kwam want gos zeg wat een beertje! maar dat beertje had een ander karakter dus ik wilde niet dat er constant aan hem gefrunnikt werd, geroepen naar hem en op hem af kwamen stormen want ik had al met een paar dagen door dat hij anders was....anders maar zoooooo lief.  dus als ik mensen vroeg hem met rust te laten vonden ze me een stom wijf.....lekker boeiend toch, als ik ze vroeg niet door de knieeen te gaan maar gewoon door te lopen vonden ze me een muts...lekker boeiend..... als ik ze vroeg hem niet te roepen vonden ze me een zeikerd....enz enz enz.... toen werd meneertje wat groter en na zo ontzettend veel trainen kon hij super langs alles en iedereen lopen totdat er een meneer vond dat ie hinderlijk langs liep en hem in elkaar mepte met een paraplu.....dus konden we weer opnieuw beginnen.....maar wel verder dan terug bij af! Hij werd overal zenuwachtig van en uitte dat dmv piepen met zo nu en dan een grommetje erbij....en als mensen dat hoorde.......dan had ik een klere pup, een pokke hond, een gevaarlijk kreng enz en tja dat doet zeer.... als mensen vinden dat je een takke hond heb....waar je zelf zo mee verbonden ben, zo mee aan t trainen ben en wat in 1 x teniet werd gedaan.... maar wij lieten ons niet kennen hoor..... prive lessen, therapeuten en noem maar op, keihard trainen..... en wat ze nu van hem vinden een kanjer, een mooie en vooral super luisterende hond... zijn zat mensen die nu stoppen om t trio na te kijken... me te complimenteren en ja ook mn reactieve mannetje...die gewoon staat te kijken en te luisteren.. niet echt op zn gemakkie maar dat zie alleen ik.... en daarom heb ik ogen in mn achterhoofd, mijd ik alles waar ik ook maar een beetje over twijfel, geef ik niemand anders de schuld van want niemand anders is er verantwoordelijk voor..... alleen heel soms als ik dan vraag hun hond bij hem vandaan te houden en ik krijg van die onnozele antw...ja dan kan ik me weleens opwinden... weleens ... want ik laat ze volgen en vraag hun aandacht en dan kan ik nog zo langslopen...... mits maar neem aan dat iedereen het daar wel mee eens is.. ze midden in mn jongens boren

[pearlsofpassion]

O jawel, dat blij ik roepen, keuzes heb je altijd. Niemand verplicht je een hond te hebben he? Dat is een luxeproduct.

Dus moet je ze maar het asiel in knikkeren als het je even niet meezit in het leven?
Gewoon omdat de uitlaatmogelijkheden plots minder gunstig zijn?  En welke garantie's heb je dan over waar ze dan wel terechtkomen?
Ben je niet beter je verantwoordelijkheid te nemen en er het beste van te maken?

Ik vind niet dat je een dier ten koste van alles moet willen bijhouden, als je het niet meer kan bieden wat het nodig heeft. Maar daar kan je in dit geval toch moeilijk van spreken?
En ik vind ook dat het een deel van je verantwoordelijkheid is, wanneer je een dier in huis neemt, zijn hele verdere leven er alles aan te doen om het te bieden wat het nodig heeft.  Ipv, van zodra het een beetje moeilijk wordt, er afstand van te doen en het een ander zijn probleem te maken.  Dan neem je beter geen dier in de eerste plaats.

[Jantina]

Ja nee hoe ze jou zien dat weet ik wel want ik ken je
Hihi
Maar dan toch nog de vraag he, ik had 'm ook voor Lizzy hoor want ik snap 'm niet: wat is dan jouw probleem in een losloopgebied? Die honden van jullie luisteren als een trein! Na hard werk dat snap ik maar in de situatie van nu is het gelukt. Ben je dan bang dat het toch niet dusdanig bevestigt is en ze terug naar af kunnen raken door een situatie met een verkeerde hond? Wat maakt dan dat jullie niet de houding hebben van 'ammehoela bekijk het met je hond, wij lopen door en al loopt 'ie 100 meter mee, jammer dan'?
Kijk, ikke heb wel een probleem. Die van mij luisteren niet onvoorwaardelijk, verre van dat. En dan heb ik nu vaak genoeg gezien dat ze te intimiderend zijn voor een andere hond terwijl ze echt individuele schatten zijn maar 4 is gewoon niet fijn voor een vreemde hond vaak en zo wil ik gewoon niet wandelen. Voor het gedrag van mijn honden blijf ik dus weg uit een losloopbosje. Of 2 vast, 2 los. Maar als ik jullie was met een aantal goed luisterende honden dan zou ik me de Ceasar Millan van het bos voelen en de koning te rijk zijn!  (maar ik blijf dromen hoor)
Wat maakt dan dat je dat gevoel niet hebt en toch zo bedacht blijft op andere honden?

[Fenixjuh]

Omdat andere honden eng zijn! Ze komen recht op je af nog voordat je de beslissing kan maken of ze willen spelen of vechten. . Jacy gaat in zo'n geval van vechten uit en schiet in de volle aanvalsmodus waardoor hij uren ( en eerder dagen) over de zeik is..

[Aprilsnow]

O jawel, dat blij ik roepen, keuzes heb je altijd. Niemand verplicht je een hond te hebben he? Dat is een luxeproduct.

Wij hebben in al onze onozelheid ook voor ons luxeproduct gekozen.... en ja het valt soms heel erg tegen bij dat wat we van vroeger gewend waren. Naief misschien, andere verwachtingen, slechte voorbereiding maar we hebben een keuze gemaakt en daar kan we ook voor. Met de nodige aanpassingen. Een oppas in huis voor als we er niet zijn, want meneer kan nog steeds niet alleen zijn. Met wandelen op niet de meest gangbare tijden in de niet meest gangbare gebieden. Gelukkig hebben we die ruimte, een extra auto aangeschaft want in de auto van de baas was het niet meer te harden van de lucht  maar we hebben nog steeds mogelijkheden. We hebben natuurlijk ook de keuze om hem terug te brengen naar de fokker, te herplaatsen of gewoon van de hand te doen. Daar kiezen we dan niet voor omdat we een keuze gemaakt hebben om aan hem te beginnen met al zijn gebruiksaanwijzigingen die we vooraf niet bedacht hadden.

Het is ons kindje zeg ik maar altijd. Die laat je ook niet onbeheert alleen thuis en soms heel soms valt een kind bij mensen ook wat tegen. Huilt wat meer dan verwacht, is wat recalcitranter dan verwacht,  onzeker of juist niet.... bedenk iets. Ook een kind is een keuze maar als hij/zij er is zeg je toch ook niet oei dit valt me even tegen we doen hem maar weer weg??

[pluk]

Iets opschrijven blijft toch ook maar een vreemde afspiegeling van de werkelijkheid.
Je schrijft dat jij er alles aan doet om hem af te leiden, afstand te laten nemen enz. En vervolgens schrijf je dat hij 50% van de honden negeert of zelfs snuffelt - hij mag dus wel degelijk contact maken met andere honden. Wat verwacht jij nou precies van je hond? Wil je dat hij op jou gericht is of mag hij nou wel naar een andere hond? Is Scott dan onzeker? Of zou met deze onduidelijkheid iedere hond onzeker worden?
En jij bent dus ook een baasje zoals zo velen dat zelf beslist met welke hond haar hond contact mag maken. Maar wat als de baas van de hond die jij als OK beschouwd nou ook vindt dat we ons aan de etiquette moeten houden? Dan denkt hij dus dat jij geen verstand van honden hebt. En de etiquette die jij zelf hebt geplaatst neem je dan ook maar met een korrel zout, want met sommige honden mag Scott wel even snuffelen als hij aan de lijn zit. Maar je vindt wel dat dat volgens de 10 geboden niet mag... Sterker nog, je wilt ermee flyeren.

Had een heel verhaal geschreven, maar laat maar.
Blijkbaar ken je mij, mijn hond, mijn omgang met hem en onze omgang met de omgeving beter dan ik. 

[Dwarreltje]

Dus moet je ze maar het asiel in knikkeren als het je even niet meezit in het leven?
Gewoon omdat de uitlaatmogelijkheden plots minder gunstig zijn?  En welke garantie's heb je dan over waar ze dan wel terechtkomen?
Ben je niet beter je verantwoordelijkheid te nemen en er het beste van te maken?

Ik vind niet dat je een dier ten koste van alles moet willen bijhouden, als je het niet meer kan bieden wat het nodig heeft. Maar daar kan je in dit geval toch moeilijk van spreken?
En ik vind ook dat het een deel van je verantwoordelijkheid is, wanneer je een dier in huis neemt, zijn hele verdere leven er alles aan te doen om het te bieden wat het nodig heeft.  Ipv, van zodra het een beetje moeilijk wordt, er afstand van te doen en het een ander zijn probleem te maken.  Dan neem je beter geen dier in de eerste plaats.

+1
Jantina, ik vind dat je wel erg makkelijk leest wat je wilt lezen. Ja als jij een noodgedwongen stap (dus gedwongen keuze, voor jouj is een keuze een keuze, vanuit jouw optiek altijd vrijwillig en vanuit jezelf genomen) neemt, geen andere mogelijkheid hebt, dan heb je inderdaad de keuze zelf gemaakt. Wel gedwongen, maar zelf gemaakt.
Dus jij vindt dat ik mijn hondjes maar moet afstaan? Asiel in? Of jij wilt er wel voor zorgen als het mij niet meer lukt? Of ik bagger door, tegen mijn plezier in als mijn hondjes het maar goed hebben...
Betwijfel of jij wel eens echte tegenslagen hebt gehad, keuzes hebt móeten maken tegen alle gevoel van fatsoenlijkheid in, puur om te overleven. Mijn honden doe ik alles voor, eet liever wekenlang zelf amper/simpel/zonder enige vorm van luxe, dan dat mijn hondjes ook maar iets hoeven te missen waarvan ik vind dat ze het verdienen/nodig hebben. Dat is inderdaad mijn keuze. Maar jouw praatjes (kan er niets anders van vinden) komen mij erg luxueus over. Jij gooit bij tegenslag je honden liever het asiel in, neem ik aan?

[Lil]

Het is wel je keuze geweest om in die situatie een hond te nemen, toch? Keuze heb je altijd 

Nee! Ik was 19 en woonde thuis. Boris WAS niet mijn hond! Is dat door veel omstandigheden wel geworden.

[me and my boys]

Ja nee hoe ze jou zien dat weet ik wel want ik ken je
Hihi
Maar dan toch nog de vraag he, ik had 'm ook voor Lizzy hoor want ik snap 'm niet: wat is dan jouw probleem in een losloopgebied? Die honden van jullie luisteren als een trein! Na hard werk dat snap ik maar in de situatie van nu is het gelukt. Ben je dan bang dat het toch niet dusdanig bevestigt is en ze terug naar af kunnen raken door een situatie met een verkeerde hond? Wat maakt dan dat jullie niet de houding hebben van 'ammehoela bekijk het met je hond, wij lopen door en al loopt 'ie 100 meter mee, jammer dan'?
Kijk, ikke heb wel een probleem. Die van mij luisteren niet onvoorwaardelijk, verre van dat. En dan heb ik nu vaak genoeg gezien dat ze te intimiderend zijn voor een andere hond terwijl ze echt individuele schatten zijn maar 4 is gewoon niet fijn voor een vreemde hond vaak en zo wil ik gewoon niet wandelen. Voor het gedrag van mijn honden blijf ik dus weg uit een losloopbosje. Of 2 vast, 2 los. Maar als ik jullie was met een aantal goed luisterende honden dan zou ik me de Ceasar Millan van het bos voelen en de koning te rijk zijn!  (maar ik blijf dromen hoor)
Wat maakt dan dat je dat gevoel niet hebt en toch zo bedacht blijft op andere honden?

'mijn' probleem is dat sommige honden mannetjes putters zijn die ook nog eens niet luisteren en als ze blijven klieren dan op een gegeven moment krijgt ie er wel last van...piepen grommen en hij raakt dan best wel van streek en dan zit ik zeker 2 dagen met een hond die dan weer beren op de weg ziet...niet ik, hij en dat vind ik triest.....
dus 9 van de 10x gaat t goed hoor, maar eentje ertussen en we zijn weer een paar stappen terug.... kijk hij doet niks want daar zorg ik wel voor..... daar ligt t ook niet aan... maar door zijn gepiep en wat nerveus gedrag trekt ie toch af een toe een hond aan..helaas...... zelfde als met pups en dan de ikbenzoleukzoontzettendleukpups...... dat is funest om de reden dat hij echt niet weet hoe daar op te reageren dus reageer ik door of te vragen of ze ze effe bij zich kan houden of wij maken ons uit de voeten.
en ja daar heb je wel gelijk in hoor, ik voel me soms de koning te rijk, loop ik te glunderen ed. want ik weet precies hoe of wat met de heren en visa versa en dat maakt t goddank wel wat makkelijker!

[Jantina]

+1
Jantina, ik vind dat je wel erg makkelijk leest wat je wilt lezen. Ja als jij een noodgedwongen stap (dus gedwongen keuze, voor jouj is een keuze een keuze, vanuit jouw optiek altijd vrijwillig en vanuit jezelf genomen) neemt, geen andere mogelijkheid hebt, dan heb je inderdaad de keuze zelf gemaakt. Wel gedwongen, maar zelf gemaakt.
Dus jij vindt dat ik mijn hondjes maar moet afstaan? Asiel in? Of jij wilt er wel voor zorgen als het mij niet meer lukt? Of ik bagger door, tegen mijn plezier in als mijn hondjes het maar goed hebben...
Betwijfel of jij wel eens echte tegenslagen hebt gehad, keuzes hebt móeten maken tegen alle gevoel van fatsoenlijkheid in, puur om te overleven. Mijn honden doe ik alles voor, eet liever wekenlang zelf amper/simpel/zonder enige vorm van luxe, dan dat mijn hondjes ook maar iets hoeven te missen waarvan ik vind dat ze het verdienen/nodig hebben. Dat is inderdaad mijn keuze. Maar jouw praatjes (kan er niets anders van vinden) komen mij erg luxueus over. Jij gooit bij tegenslag je honden liever het asiel in, neem ik aan?

Nee hoor, niets geen luxe en tegenslagen genoeg om midden in het leven te staan maar ik heb geen behoefte om die op een forum te ventileren. Maar mijn honden zijn wel dieren. Ze voelen als mijn kindjes, maar dat is wat anders. Een hond is en blijft een dier waar ik voor heb gekozen en waar ik de verantwoordelijkheid voor heb. Als ik ze niet meer kan bieden wat ze horen te krijgen maak ik een keuze in hun belang. En niet uit mijn egoisme. En als dat herplaatsen is, dan doe ik dat uit liefde voor mijn dieren. Er zijn hier op BP diverse honden herplaatst uit belang van de hond en ik heb daar altijd diep en diep respect voor. Dat is houden van dieren als je het mij vraagt. Niet houden om het houden.