Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke
-
Lil
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
de honden vroeger mochten grauwen en snauwen en tegenwoordig is dat agressief tja.... ligt aan de mens denk ik. Als kind (28 jaar geleden of zo) wisten wij als je die hond ziet aan lijnen, die is vies. Dat was toen al ook hoor. Alleen ging men daar anders mee om. En kwam je veel en veel minder honden tegen als nu. Er waren gewoon minder.
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
Ow, ik vind het nu niets minder of beter gaan dan vroeger.
Ik ben opgegroeid op een industrieterrein en daar vraten de honden elkaar op als ze van hun terrein af waren gekomen.
Ik heb ooit met mijn vader samen met onze auto twee vechtende honden uit elkaar geduwd. Hond A zat met zijn kop klem tussen de tralies van de erfafsceiding van hond B. Hond B had de hond zijn beide oren afgebeten en was met de rest van de kop bezig.
Dit soort honden waren totaal a-sociaal. Iedereen wist dat, niemand kwam met zijn handen in een kennel.
In de stad liepen toen vooral kleinere hondjes. Die waren ook echt niet gezellig tegen elkaar maar omdat ze zo klein waren kon iedereen er om lachen.
Ik ben opgegroeid op een industrieterrein en daar vraten de honden elkaar op als ze van hun terrein af waren gekomen.
Ik heb ooit met mijn vader samen met onze auto twee vechtende honden uit elkaar geduwd. Hond A zat met zijn kop klem tussen de tralies van de erfafsceiding van hond B. Hond B had de hond zijn beide oren afgebeten en was met de rest van de kop bezig.
Dit soort honden waren totaal a-sociaal. Iedereen wist dat, niemand kwam met zijn handen in een kennel.
In de stad liepen toen vooral kleinere hondjes. Die waren ook echt niet gezellig tegen elkaar maar omdat ze zo klein waren kon iedereen er om lachen.
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
[quote="Hope"]
Ow, ik vind het nu niets minder of beter gaan dan vroeger.
[/quote]
jij bent nog te jong
Gaat denk ik over nog vroeguh 
Ow, ik vind het nu niets minder of beter gaan dan vroeger.
[/quote]
jij bent nog te jong
Gaat denk ik over nog vroeguh Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
Ik weet nog dat een tante van mijn moeder een dwergpincertje had. Die moest je als kleuter ook niet proberen te aaien. En nee, ook niet voorzichtig....... wat een piranha was dat.
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
[quote="Kaio"]
jij bent nog te jong Gaat denk ik over nog vroeguh
[/quote]
En toch weet ik dat niet hoor. Ik heb als 10-15 jarige menig hond uitgelaten en eigenlijk maar 1 keer wat rots meegemaakt. Toen leek het dus allemaal al best gemoedelijk.
Zou het dan inderdaad aan onszelf liggen? Zijn we kritischer?
jij bent nog te jong
Gaat denk ik over nog vroeguh [/quote]
En toch weet ik dat niet hoor. Ik heb als 10-15 jarige menig hond uitgelaten en eigenlijk maar 1 keer wat rots meegemaakt. Toen leek het dus allemaal al best gemoedelijk.
Zou het dan inderdaad aan onszelf liggen? Zijn we kritischer?
-
Lil
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
[quote="eelke"]
En toch weet ik dat niet hoor. Ik heb als 10-15 jarige menig hond uitgelaten en eigenlijk maar 1 keer wat rots meegemaakt. Toen leek het dus allemaal al best gemoedelijk.
Zou het dan inderdaad aan onszelf liggen? Zijn we kritischer?
[/quote]
buiten dat denk ik dat er veel en veel meer honden zijn. Meer kort op elkaar is denk ik meer problemen. Te dicht op elkaar.
En toch weet ik dat niet hoor. Ik heb als 10-15 jarige menig hond uitgelaten en eigenlijk maar 1 keer wat rots meegemaakt. Toen leek het dus allemaal al best gemoedelijk.
Zou het dan inderdaad aan onszelf liggen? Zijn we kritischer?
[/quote]
buiten dat denk ik dat er veel en veel meer honden zijn. Meer kort op elkaar is denk ik meer problemen. Te dicht op elkaar.
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
En internet denk ik, want zo zijn veel meer verschillende meningen beschikbaar.
-
Lil
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
[quote="eelke"]
En internet denk ik, want zo zijn veel meer verschillende meningen beschikbaar.
[/quote]
ook. hele maatschappij is anders geworden.
En internet denk ik, want zo zijn veel meer verschillende meningen beschikbaar.
[/quote]
ook. hele maatschappij is anders geworden.
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
Grappig, ik denk dat mijn Noortje zo'n hondje is als beschreven wordt. Ze vindt alle honden leuk en aardig, maar ik zie dat ze vaak schrikt van de lompheid van de honden in Nederland.
Ze gaat heel netjes en spontaan kennismaken en wordt dan compleet omver gelopen.
Tilly is duidelijk anders opgegroeid dan Noortje. Tilly is ook erg sociaal en vriendelijk, maar die is lang niet zo goed van vertrouwen als Noortje. Tilly gromt al heel snel als honden wat opdringerig worden. Noortje geeft veel subtielere signalen, die dan compleet gemist worden door de andere hond.
Eigenlijk vind ik het wel heel jammer dat dit zo gaat. Ik vind het wel heel fijn, hondjes die vriendelijk en beleefd naar elkaar zijn.
Ze gaat heel netjes en spontaan kennismaken en wordt dan compleet omver gelopen.
Tilly is duidelijk anders opgegroeid dan Noortje. Tilly is ook erg sociaal en vriendelijk, maar die is lang niet zo goed van vertrouwen als Noortje. Tilly gromt al heel snel als honden wat opdringerig worden. Noortje geeft veel subtielere signalen, die dan compleet gemist worden door de andere hond.
Eigenlijk vind ik het wel heel jammer dat dit zo gaat. Ik vind het wel heel fijn, hondjes die vriendelijk en beleefd naar elkaar zijn.
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
Terugkijkend vind ik absoluut wel dat er vroeger anders met honden werd omgegaan.
Zowel door de opvoeding van honden en kinderen, als door de verwachtingen die mensen tegenwoordig hebben.
Ik denk dat het meer de omgeving is die maakt dat honden zich anders gedragen, dan de fokmethodes.
Een paar oude verhalen uit ze zestiger jaren die me te binnen schieten:
Ruim 50 jaar geleden hadden mijnn ouders een koningspoedel teefje wat blijkbaar erg lekker rook als ze loops was.
De reuen lagen voor de voordeur en voor de achterdeur, geen baas te zien.
Het waren altijd dezelfde reuen.
Dat was niet in een boerendorp, maar gewoon midden in de randstad in een wijk met rijtjeshuizen in Wassenaar.
Ik herinner me nog dat mijn vader door de politie werd aangehouden op de Rijkstraatweg met de vraag of hij een zwarte hond had.
Mijn vader beaamde dat, waarop de agent zei dat zijn hond dan achter de auto aan rende, bleek het een van die reuen te zijn...
Honden liepen toen gewoon los, ook zonder baas en ik kan me herinneren dat dat al heel snel steeds minder werd eind jaren zestig.
Onze buren, Zuid Amerikanen die daar een hacienda hadden, woonden in een rijtjeshuis naast ons en hadden een van hun waakhonden meegenomen en die leefde in de tuin (10x5) en schuurtje en was een ongelijd projectiel. Hij werd nooit uitgelaten, was er uitsluitend om vrouw en kinderen te beschermen als de man er niet was.
Toen die waakhond een keer uitbrak waren er problemen met de andere honden op ons pleintje, maar dat is het enige incident wat ik mij kan herinneren.
Wat anderen al zeiden, het was normaal en volledig geaccepteerd dat je niet alle honden kon aaien. Dat vroeg je ook eerst en bij honden om de nek hangen e.d. dat deed je niet, alleen met je eigen hond.
Vrienden van mijn ouders hadden een groot formaat boomer hondje wat onbetrouwbaar heette te zijn, maar als ze weg waren dan ging ik als kind van 12 gewoon die hond aan de lijn uitlaten, want ik was niet bang en naar mij luisterde hij wel.
Ik kan me ook nog Martin Gaus op tv herinneren die zo'n valse hond die de postbode wilde aanvliegen met een slipketting weer in het gareel kreeg.
Dat was bijzonder, je kon er dus blijkbaar nog wat aan doen als een hond te ver was doorgeschoten de verkeerde kant op.
Het ontstaan van de 'maakbare hond'...?
Zowel door de opvoeding van honden en kinderen, als door de verwachtingen die mensen tegenwoordig hebben.
Ik denk dat het meer de omgeving is die maakt dat honden zich anders gedragen, dan de fokmethodes.
Een paar oude verhalen uit ze zestiger jaren die me te binnen schieten:
Ruim 50 jaar geleden hadden mijnn ouders een koningspoedel teefje wat blijkbaar erg lekker rook als ze loops was.
De reuen lagen voor de voordeur en voor de achterdeur, geen baas te zien.
Het waren altijd dezelfde reuen.
Dat was niet in een boerendorp, maar gewoon midden in de randstad in een wijk met rijtjeshuizen in Wassenaar.
Ik herinner me nog dat mijn vader door de politie werd aangehouden op de Rijkstraatweg met de vraag of hij een zwarte hond had.
Mijn vader beaamde dat, waarop de agent zei dat zijn hond dan achter de auto aan rende, bleek het een van die reuen te zijn...
Honden liepen toen gewoon los, ook zonder baas en ik kan me herinneren dat dat al heel snel steeds minder werd eind jaren zestig.
Onze buren, Zuid Amerikanen die daar een hacienda hadden, woonden in een rijtjeshuis naast ons en hadden een van hun waakhonden meegenomen en die leefde in de tuin (10x5) en schuurtje en was een ongelijd projectiel. Hij werd nooit uitgelaten, was er uitsluitend om vrouw en kinderen te beschermen als de man er niet was.
Toen die waakhond een keer uitbrak waren er problemen met de andere honden op ons pleintje, maar dat is het enige incident wat ik mij kan herinneren.
Wat anderen al zeiden, het was normaal en volledig geaccepteerd dat je niet alle honden kon aaien. Dat vroeg je ook eerst en bij honden om de nek hangen e.d. dat deed je niet, alleen met je eigen hond.
Vrienden van mijn ouders hadden een groot formaat boomer hondje wat onbetrouwbaar heette te zijn, maar als ze weg waren dan ging ik als kind van 12 gewoon die hond aan de lijn uitlaten, want ik was niet bang en naar mij luisterde hij wel.
Ik kan me ook nog Martin Gaus op tv herinneren die zo'n valse hond die de postbode wilde aanvliegen met een slipketting weer in het gareel kreeg.
Dat was bijzonder, je kon er dus blijkbaar nog wat aan doen als een hond te ver was doorgeschoten de verkeerde kant op.
Het ontstaan van de 'maakbare hond'...?
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
[quote="Borke"]
Het ontstaan van de 'maakbare hond'...?
[/quote]
Ha, ja!
Het ontstaan van de 'maakbare hond'...?
[/quote]
Ha, ja!
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
Niet alleen de maakbare hond maar maakbaar alles. Vroeger (en dat is nog niet eens zo lang geleden), nam je gewoon geen hond als je allebei fulltime werkte. Nu gaan ze mee met de uitlaatservice. En nu heeft "iedereen" beide een baan, een paar kinderen en om het gezin te complementeren: een hond. Gevolg daarvan is dat er veel te veel honden zijn. Gevolg daarvan is dat honden te weinig ruimte met teveel moeten delen. En de honden moeten ook nog eens de overvolle drukke week met de bazen delen. Dus echt ruimte, tijd en kennis om het hondje goed te begeleiden: is er niet
En of fokkers dan even hondjes willen fokken die daar in passen, in die maatschappij. Waar ze niet meer mogen grommen, zeker niet mogen bijten, waar ze onderdeel uitmaken van het gezin, dat als het mooi weer is op zondag OOK een rondje bos wil lopen. En dan moet hundje wel leuk en gezelli doen. Oh ja, en of ie zich in de 8 uur dat ie alleen thuis is OOK even netjes wil gedragen. Niet blaffen, niet slopen. Oh nee wacht, daar hebben we de bench voor! En als het moet een antiblafband.
En of fokkers dan even hondjes willen fokken die daar in passen, in die maatschappij. Waar ze niet meer mogen grommen, zeker niet mogen bijten, waar ze onderdeel uitmaken van het gezin, dat als het mooi weer is op zondag OOK een rondje bos wil lopen. En dan moet hundje wel leuk en gezelli doen. Oh ja, en of ie zich in de 8 uur dat ie alleen thuis is OOK even netjes wil gedragen. Niet blaffen, niet slopen. Oh nee wacht, daar hebben we de bench voor! En als het moet een antiblafband.
-
Martine-Tom
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
Zouden fokkers dan strenger moetem zijn in hun plaatsingen?
En ik mis een like knop
En ik mis een like knop
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
[quote="Boeffie Blafmans"]
Ja, zo zie ik dat ook. En ik zie dus toch wel nesten voorbij komen waarbij ik van een van de ouders denk: 'nou, dat is niet bepaald een lieverdje, zou ik zelf niet doen'. Maar bij mijn herders bv, eentje knuffelt elke vreemdeling dood, die ander is gereserveerd. Ik vind ze naar mensen toe beide sociaal. Mijn jachthond daarentegen is echt lastig met andere honden, tolereert die heel moeilijk. Los van dat ik dingen in zijn opvoeding zeker weten beter had kunnen doen, is hij wel uitvoerig gesocialiseerd als pup en jonge hond, in huis, buitenshuis, met bekende en vreemde andere honden. Hij heeft een paar keer een gevecht door een andere hond begonnen meegemaakt, maar dat vind ik geen reden genoeg voor zijn intolerantie. Voor mij reden om niet met zo'n hond te fokken. Een teefje hier is echt heel fel naar andere honden toe, reu en teef, is volgens mij een aangeboren component, andere aangekochte pups gaven tot nu toe niet zulke problemen. Wil ik niet mee fokken. Maar los hiervan, nee, natuurlijk hoeft een hond niet met elke hond te spelen en dikke vriendjes te worden. Maar precies wat je zegt, als er snel overgegaan wordt tot agressie dan vind ik dat een duidelijk mankement. Ook voor de hond zelf. Die heeft zijn hele leven stress in het bijzijn van andere honden.
[/quote]
Maar is dat omdat de hond een ruk begeleiding heeft gehad als jonge hond (zie artikel)? Of is dat genetisch? Moet je daar dus niet mee fokken? Of wel?
Bovendien komt daar ook nog eens persoonlijk inzicht en smaak bij. Wat jij niet zo'n lieverdje vindt, kan Marietje wel een doodnormale hond vinden. Jij vindt jouw hond super sociaal, ik kan het wel een opdringerige gluipert vinden (omdat ik nou eenmaal anders naar honden kijk en met bepaalde rassen geen klik heb).
Ik denk dat een Engelse Setter liefhebber de Dalmatische Hond maar drukke ADHD waakhonden vinden. Engelse Setters verwelkomen iedereen zonder te blaffen, zelfs als ze pups hebben die net 2 dagen oud zijn. Dat moet je eens bij sommige Mechelse Herders proberen. Daar kan vaak de baas de eerste dagen niet eens bij het nest komen. En die fokkers vinden dat heel normaal. Ja, die honden gaan vaak de africhting in, kennelijk wordt die scherpte hoog gewaardeerd. Die mensen kijken toch anders naar honden dan mensen die dol zijn op Cavaliers King Charles Spaniels.
Dus dat jij niet wilt fokken met de honden in je bovenstaande voorbeeld: dat is natuurlijk jouw eigen keuze. Als een ander het wel zou doen, komt dat misschien omdat deze persoon net even anders naar honden kijkt dan jij. En je weet maar nooit wie er gelijkt heeft.
Ja, zo zie ik dat ook. En ik zie dus toch wel nesten voorbij komen waarbij ik van een van de ouders denk: 'nou, dat is niet bepaald een lieverdje, zou ik zelf niet doen'. Maar bij mijn herders bv, eentje knuffelt elke vreemdeling dood, die ander is gereserveerd. Ik vind ze naar mensen toe beide sociaal. Mijn jachthond daarentegen is echt lastig met andere honden, tolereert die heel moeilijk. Los van dat ik dingen in zijn opvoeding zeker weten beter had kunnen doen, is hij wel uitvoerig gesocialiseerd als pup en jonge hond, in huis, buitenshuis, met bekende en vreemde andere honden. Hij heeft een paar keer een gevecht door een andere hond begonnen meegemaakt, maar dat vind ik geen reden genoeg voor zijn intolerantie. Voor mij reden om niet met zo'n hond te fokken. Een teefje hier is echt heel fel naar andere honden toe, reu en teef, is volgens mij een aangeboren component, andere aangekochte pups gaven tot nu toe niet zulke problemen. Wil ik niet mee fokken. Maar los hiervan, nee, natuurlijk hoeft een hond niet met elke hond te spelen en dikke vriendjes te worden. Maar precies wat je zegt, als er snel overgegaan wordt tot agressie dan vind ik dat een duidelijk mankement. Ook voor de hond zelf. Die heeft zijn hele leven stress in het bijzijn van andere honden.
[/quote]
Maar is dat omdat de hond een ruk begeleiding heeft gehad als jonge hond (zie artikel)? Of is dat genetisch? Moet je daar dus niet mee fokken? Of wel?
Bovendien komt daar ook nog eens persoonlijk inzicht en smaak bij. Wat jij niet zo'n lieverdje vindt, kan Marietje wel een doodnormale hond vinden. Jij vindt jouw hond super sociaal, ik kan het wel een opdringerige gluipert vinden (omdat ik nou eenmaal anders naar honden kijk en met bepaalde rassen geen klik heb).
Ik denk dat een Engelse Setter liefhebber de Dalmatische Hond maar drukke ADHD waakhonden vinden. Engelse Setters verwelkomen iedereen zonder te blaffen, zelfs als ze pups hebben die net 2 dagen oud zijn. Dat moet je eens bij sommige Mechelse Herders proberen. Daar kan vaak de baas de eerste dagen niet eens bij het nest komen. En die fokkers vinden dat heel normaal. Ja, die honden gaan vaak de africhting in, kennelijk wordt die scherpte hoog gewaardeerd. Die mensen kijken toch anders naar honden dan mensen die dol zijn op Cavaliers King Charles Spaniels.
Dus dat jij niet wilt fokken met de honden in je bovenstaande voorbeeld: dat is natuurlijk jouw eigen keuze. Als een ander het wel zou doen, komt dat misschien omdat deze persoon net even anders naar honden kijkt dan jij. En je weet maar nooit wie er gelijkt heeft.
Re: Honden en hun tolerantie naar soortgenoten
[quote="Martine-Tom"]
Zouden fokkers dan strenger moetem zijn in hun plaatsingen?
[/quote]
Ja. En pupkopers zouden kritischer moeten zijn bij de aanschaf van een hond. Maar beide gaat niet gebeuren. Want fokkers willen fokken en moeten hun pups ergens kwijt en pupkopers willen een hond en wel nu meteen ook als ze er geen tijd of ruimte voor hebben.
Lizzy, dat zijn allemaal heel terechte vragen en opmerkingen.
Zouden fokkers dan strenger moetem zijn in hun plaatsingen?
[/quote]
Ja. En pupkopers zouden kritischer moeten zijn bij de aanschaf van een hond. Maar beide gaat niet gebeuren. Want fokkers willen fokken en moeten hun pups ergens kwijt en pupkopers willen een hond en wel nu meteen ook als ze er geen tijd of ruimte voor hebben.
Lizzy, dat zijn allemaal heel terechte vragen en opmerkingen.
