Ik wilde met hem graag nog het een en ander doorspreken.
Hij heeft de uitslag van de CT Scan helemaal met mij doorgenomen, in begrijpelijke taal.
De bottumor, zit net boven de elle boog, onder aan de bovenarm zeg maar. En verder uitzaaiingen in de longen, waarvan het grootste stuk zo'n 4 cm is.
Heb de pijnstilling doorgenomen met hem, ze blijft 1 rymadil krijgen, en als we merken dat dat niet meer voldoende is gaan we er tramadol bij geven. Ik heb het al in huis, omdat ik echt niet het risico wil hebben dat ik op zaterdagmiddag vind dat ze meer pijn laat zien en dan tot maandag moet wachten voor ik bij de da extra medicijnen kan halen.
Als dat niet meer voldoende is dan kunnen we er eventueel nog morfine bij gaan geven.... Hmm ik vroeg hem hoe ze daar dan van worden...tja ze hij afhankelijk van de dosis natuurlijk, maar uiteindelijk kunnen ze daar wel suf en sloom van worden en word het dan meer en meer een vloerkleedje...tja zoals ik daar nu tegenaan kijk is dat niet wat ik wil, ze verdient dat niet. Ik wil haar een Gina bestaan geven en als ze geen plezier meer zal hebben dan is het tijd om haar te laten gaan. Maar ik moet het gewoon echt gaan bekijken hoe het gaat lopen.
Verder zei ik hem dat wij met een week of 7 met vakantie gaan, en ik ervan uit ga dat Gina er dan niet meer zal zijn, dat vond hij een reële gedachte van mij
Zoals hij het nu zag, verwacht hij dat ze met 10-14 dagen de tramadol erbij nodig zal hebben....
Voor nu dus heel goed naar mijn meisje kijken en proberen te genieten van de uitstapjes die we nog kunnen maken samen...
Maar tjee wat is dit moeilijk zeg, als ik naar haar kijk dan schieten de tranen in mijn ogen, ik kan me er gewoon geen voorstelling van maken hoe het is zonder mijn meisje....
