Hier heb ik Mika's voerbak afgewassen en weggezet in de kast, ik wil niet dat daar een van de andere honden uit eet.
Terwijl ik zijn halsband met naampenning eraan wel voor Easy gebruik tijdens het herderen, heb ik een beetje het idee dat ie (in mijn hart) toch met ons mee is...
Hoe gehecht kan je zijn aan de spullen van je hond
Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke
Re: Hoe gehecht kan je zijn aan de spullen van je hond
Riem van Kain hangt nog gewoon aan de kapstok, alsof hij ieder moment gebruikt kan worden. 
Mand van Nox ligt opgeruimd op zolder. Niet goed wetende wat ik er mee moet.
Mand van Nox ligt opgeruimd op zolder. Niet goed wetende wat ik er mee moet.
Re: Hoe gehecht kan je zijn aan de spullen van je hond
Nee, ik heb helemaal niets met de spullen van Ziggy. Haar tuigje draagt Tequila nu en haar jasje krijgt hij ook aan als het regent. De spullen hebben voor mij totaal geen emotionele waarde.
Voerbak van Ziggy is in het strandhuis en wordt ook gewoon gebruikt. En verder had ze weinig, Ziggy was niet zo vd speeltjes.
Daarentegen kon ik de eerste maanden onmogelijk langs Ziggy's lievelingsplekjes lopen zonder Ziggy[emoji22]
Voerbak van Ziggy is in het strandhuis en wordt ook gewoon gebruikt. En verder had ze weinig, Ziggy was niet zo vd speeltjes.
Daarentegen kon ik de eerste maanden onmogelijk langs Ziggy's lievelingsplekjes lopen zonder Ziggy[emoji22]
Laatst gewijzigd door Laura2004 op vr 01 mei 2015, 00:48, 1 keer totaal gewijzigd.
Re: Hoe gehecht kan je zijn aan de spullen van je hond
Ik zou geen halsbanden hergebruiken van mijn eigen honden. Ik heb ze aan een stichting gegeven.
-
sella
Re: Hoe gehecht kan je zijn aan de spullen van je hond
Ik hergebruik de halsbanden en riemen, dat is voor mij speciaal, daar heeft mop, rakker, amber, diego aan gelopen, en nu Buffel. Shay en Buffel hebben nu beiden een nieuwe brede halsband en een lange riem van 2.50 meter.
Bakken gaan in de vaatwasser en ze hebben gezamelijk waterbakken beneden,boven, in de auto en de tuin.
Bakken gaan in de vaatwasser en ze hebben gezamelijk waterbakken beneden,boven, in de auto en de tuin.
Re: Hoe gehecht kan je zijn aan de spullen van je hond
Tja... ik heb van Borke nog "zijn" halsband, hij had er meerdere, maar degene die hij tijdens het wandelen altijd om had, met de tag er aan met onze telefoonnummers en zijn rabies penning.
Hij ligt in een lade boven en ik kan er geen afscheid van nemen.
"Zijn" riem gebruiken we nu voor Sofi, omdat het zo'n fijne riem is en we deze toen hij nog leefde niet voor haar konden vinden.
Verder heb ik nog een lok haar van hem, zijn as is in de tuin gestrooid, een grote foto van ons samen hangt in mijn werkkamer en in de woonkamer hangt een prachtige tekening van hem die Hanneke Reitsema gemaakt heeft.
De bench staat nog op de vliering en zijn stoffen bench ook, als een soort reserve voor Sofi of voor een zieke kat. Hij sliep al lang niet meer in een bench, dus dat is meer praktisch.
De rest heb ik allemaal weggegeven aan stichtingen, behalve de voerbakken, die dezelfde zijn als die van Sofi en die gebruikt zij nu.
Zijn diploma's en papieren heb ik nog, gegevens van zijn nestjes etc.
Maar ja ik heb ook nog papieren van onze katten waar mee gefokt is en die al 10+ jaar overleden zijn.
En nog steeds kom ik tennisballen tegen... in het begin verloor hij ze telkens, maar al snel vond hij alle verloren ballen van andere honden, mijn super-speurneus.
Dus in iedere jaszak, tas, rugzak, reistas, auto zaten altijd ballen en ik vind ze nog steeds
Nu nadat hij deze zomer 4 jaar dood is, denk ik:
Ik kom nooit meer los van hem, maar dat vind ik helemaal niet erg, nu ik aan hem kan terugdenken met een glimlach en niet meer telkens met tranen
Hij ligt in een lade boven en ik kan er geen afscheid van nemen.
"Zijn" riem gebruiken we nu voor Sofi, omdat het zo'n fijne riem is en we deze toen hij nog leefde niet voor haar konden vinden.
Verder heb ik nog een lok haar van hem, zijn as is in de tuin gestrooid, een grote foto van ons samen hangt in mijn werkkamer en in de woonkamer hangt een prachtige tekening van hem die Hanneke Reitsema gemaakt heeft.
De bench staat nog op de vliering en zijn stoffen bench ook, als een soort reserve voor Sofi of voor een zieke kat. Hij sliep al lang niet meer in een bench, dus dat is meer praktisch.
De rest heb ik allemaal weggegeven aan stichtingen, behalve de voerbakken, die dezelfde zijn als die van Sofi en die gebruikt zij nu.
Zijn diploma's en papieren heb ik nog, gegevens van zijn nestjes etc.
Maar ja ik heb ook nog papieren van onze katten waar mee gefokt is en die al 10+ jaar overleden zijn.
En nog steeds kom ik tennisballen tegen... in het begin verloor hij ze telkens, maar al snel vond hij alle verloren ballen van andere honden, mijn super-speurneus.
Dus in iedere jaszak, tas, rugzak, reistas, auto zaten altijd ballen en ik vind ze nog steeds
Nu nadat hij deze zomer 4 jaar dood is, denk ik:
Ik kom nooit meer los van hem, maar dat vind ik helemaal niet erg, nu ik aan hem kan terugdenken met een glimlach en niet meer telkens met tranen


