Een hele reeks klachten, uitgebreid bloedonderzoek, osteopaat, vermoeden nekhernia(maar de bewegingen die ze kon doen pasten daar niet bij) en ik bleef tegen de dierenarts zeggen er klopt iets niet met haar! Maar er was niets te vinden. Verschillende pijnstillers gehad, geen resultaat. Kuur AB, geen resultaat. Prednison, ja verhip een paar dagen deed het iets.
Werd toch wel afgewimpeld met franse bulldog kwaaltjes....
DA werd zelfs lichtelijk geirriteerd van mij
Maar het ging gewoon niet goed met mijn meisje, kon de kop niet meer naar links draaien, 1 hapje kvv en het leek wel of ze een kalkoen naar binnen moest werken. Geen intresse meer naar de jonge hond. Het zag eruit als overleven, wandelen ging helemaal niet meer.
En ik maar zoeken op klachten wat maar enigzins overeen kwam.
En toen kwam ik op myasthenia gravis, ik las het en de puzzelstukjes vielen op plek, aan mijn man voorgelezen, hij zei dat is onze Dirk!
Dierenarts gebeld, mwah lijkt me niet zei hij ze heeft geen slokdarmverlammimg en geeft niet over, nee goddank niet! Moet ik daarop wachten? Ik wil bloedonderzoek, zo gezegd zo gedaan. Megaduur onderzoek, moet naar USA opgestuurd worden. Toen direkt weer gestart met prednison, med. die hiervoor bestemd is moest besteld worden.
Heb nog geen uitslag, inmiddels 3 dagen gestart met mestinon in combi (nu nog) met prednison afbouwend en nu al na 3 dagen mestinon gebruik, wat een verschil!
Natuurlijk heeft ze een giga conditie achterstand, maar ze loopt! Ze wil weer kluiven, ze onderneemt af en toe een poging tot spelen met de jonge hond, ze draaft weer kleine stukjes en vandaag zelfs een galopje! We zijn er nog lang niet, de med. moet voorzichtig afgestemd worden en er is nog niks definitief,maar wat ben ik blij!
