Angelique schreef:
Oh oh oh, die hondenmensen toch

gelukkig waren de paardenmensen stukken verantwoordelijker bezig tijdens het behalen van de nodige puntjes.
Van dat mooie geschetste beeld van deze show zoals op pagina 1 staat beschreven bleef in de praktijk niet echt veel overeind als ik het zo lees en is het een wonder dat er geen dieren bezweken zijn in die 42 graden.
Gefeliciteerd met de behaalde punten, jullie mogen trots zijn op jezelf
Klopt. Natuurlijk zie je ook dingen bij de paarden waarvan ik denk, moet dat nou? Twee maal op een dag trainen bijvoorbeeld (oké, vroeg in de ochtend en laat in de avond maar dan nog, waarom is alleen wedstrijd starten niet voldoende?), of te lang losrijden. Wij reden ons paard max 15 los waarvan 10 minuten stap. Dat betekend dus 10 minuten stappen, 5 minuten overgangen draf-stap en daarna een proefje met manlief zonder galop. Vergeet niet dat deze paarden para lopen en geen Grand Prix. Ze lopen geen pirouettes of piaffe.
Maar mij is meer opgevallen bij de honden dan bij de paarden. En nee, de organisatie deed niet veel. Ventilatoren? Vergeet het maar. Brandweer om water over de tenten te laten lopen? Niet dus. Ja, dat was slecht geregeld. Maar gelukkig waren alle grooms druk in de weer met hun paard.
Gelukkig hebben ze ook in Duitsland winkels waar je zelf gewoon je ventilator kan kopen en dus hadden alle paarden een ventilator voor de stal.
En eigenlijk hé, tja, misschien mag ik het niet zeggen hoor, want verbeter de wereld begin bij jezelf. Maar hoeveel paarden staan er in Nederland niet 24/7 in de zon, zonder schuilstal of boom om in de schaduw te staan? Denk je dat die het niet warm hebben gehad de afgelopen week?
Jantina schreef:
Voor het Nederlandse evenement Outdoor Gelderland hebben wel 'bekende' combinaties afgezegt wegens het weer (o.a. Edward Gal). Het is een keuze. Zoals de ene mens er beter tegen kan, zo kan ook het ene paard er beter tegen. Maar ja, een paard kan niet praten

. En ook al ken je je paard nog zo goed, je weet het
niet. Juist diegene die 'hard voor zichzelf' zijn, zijn al heel ver heen als ze verschijselen vertonen. De drama queens overleven alles omdat je er op tijd bent, de harde bikkels leggen het loodje als jij net ontdekt dat het niet goed gaat. Althans dat is mijn ervaring. Zo'n veterinair erbij en alles uit de kast halen om maar wel te kunnen rijden, tsja of dat het waard is, is de vraag. Daarbij zou ik het vervoer echt een risico vinden zoals ik eerder al schreef. Heet hoor, in zo'n trailer of vrachtwagen als je in een file komt. En dat de mens op zo'n wedstrijd alleen maar met zichzelf bezig is wordt dan wel weer bewezen als je leest hoe ze met hun geliefde hondjes omgaan

. Vreselijk.
Keus?
Ja en nee. Natuurlijk, je kan gewoon zeggen dat je niet gaat. Maar als de bond deze wedstrijd verplicht stelt (observatie richting EK en Paralympics) dan hangt je carrière voor de komende twee jaar daaraan vast. Natuurlijk nog steeds een keus, maar niet te vergelijken met een Edward Gal die afzegt terwijl hem dat in feite niets meer kost dan wat prijzengeld. Bij deze wedstrijd reed een Nederlandse ruiter met (hoge) koorts, er reed iemand met longvliesontsteking. Thuisblijven? Geen optie. Geloof me, sporten is gezond tot je topsport gaat bedrijven.
Het reizen hebben we uiteraard niet op het heetst van de dag gedaan. De meesten reden in de nacht, een enkeling vroeg in de ochtend.
Als je het mij vraagt mag er strenger opgetreden worden tijdens extreme omstandigheden. Ik begrijp echt dat een organisatie niet zit te wachten op afgelasten van een evenement, maar ik had het prima gevonden als ze dat hadden gedaan. Of als de bond had gezegd dat we niet hoefden te gaan.
Helaas was dat niet. En dus besloten wij te gaan en per dag te bekijken of ons paard 'fit to compete' was. Dat was hij. Dat mag je geloven of niet, maar dat was hij. Had hij een zwaarder niveau gelopen (met galop bijvoorbeeld) dan was het wellicht weer anders geweest (al was hij dan voor aanvang nog steeds fit geweest, dan hadden we het wellicht niet verantwoord gevonden). Het is aan de groom (samen met de da uiteraard) om hun paard in te schatten en ik kan met eer en geweten zeggen dat ons paard goed was, fit was en starten kon.