Zou jij het doen?

[Irta]

Vind het ook wel moeilik want als je nou enige kritiek uit, krijg je het verdronken jongetje om je oren en ben je onmens? Het is niet zo dat alle mensen die hun bedenkingen hebben denken dat de vluchtelingen het maar uit moeten zoeken. Het is alleen dat stukkie en hoe moet dat verder?

Dat begrijp ik Het is andersom ook niet zo dat (laat ik alleen voor mezelf spreken) ik denk dat de grenzen open gooien voor alles en iedereen een goed idee is, of dat er geen gevaar dreigt in deze situatie, en grote vluchtelingenstromen in het algemeen. Ik denk dat dat gevaar heel reeel is, maar persoonlijk denk ik dat de enige oplossing is als "we" (ik heb het nu over de bevolking hier en de rest vh westen) massaal een vreedzame oplossing zouden eisen. Dat zie ik alleen (nog) niet gebeuren.

[Hope]

Dat begrijp ik Het is andersom ook niet zo dat (laat ik alleen voor mezelf spreken) ik denk dat de grenzen open gooien voor alles en iedereen een goed idee is, of dat er geen gevaar dreigt in deze situatie, en grote vluchtelingenstromen in het algemeen. Ik denk dat dat gevaar heel reeel is, maar persoonlijk denk ik dat de enige oplossing is als "we" (ik heb het nu over de bevolking hier en de rest vh westen) massaal een vreedzame oplossing zouden eisen. Dat zie ik alleen (nog) niet gebeuren.

Nee, ik ook niet. Want ik begin me heel soms ook wel eens af te vragen hoeveel wij eigenlijk te zeggen hebben in onze democratie. Neem het 'geld aan Griekenland'. VVD riep dat er geen cent meer naar Griekanland zou gaan, we stemden op de partij omdat we dat met ze eens waren en een tijd later gaat er geld naar Griekenland. En zo is het met veel dingen.
Al roept heel Nederland dat we geen vliegtuigen naar Syrië willen sturen en geen bommen willen gooien, als de politiek het wil dan gebeurt het. Al roept iedereen dat het geld voor de JSF weggegooid geld is, hij komt er toch.

Ik vind het eng. Niet zozeer die vluchtenlingenstroom, maar gewoon de ontwikkelingen in heel de wereld die zich in steeds rapper tempo lijken op te volgen. Deze oorlogen gaan al lang niet meer over landjepik en blijven ook niet binnen de landsgrenzen. De wereld is zich aan het verharden, ook doordat onze wereld steeds kleiner wordt en iedereen maar wat roept. Er komt steeds meer haatzaaierij, er wordt van ons verwacht overal wat van te vinden.

Gisteren zag ik met manlief de film 'American Sniper'. Een waargebeurd verhaal over een scherpschutter die in Irak ik weet niet hoeveel mensen doodgeschoten heeft om zijn eigen landgenoten te beschermen. Een echte amerikaanse film met een blik van: wij zijn goed en zij zijn slecht. Maar waarom wordt de scherpschutter uit Irak zwaar veroordeeld en wordt de scherpschutter van de amerikanen als een held binnengehaald? Een leven is een leven, toch? Waarom is iemand een held als hij mensen vermoord? Omdat hij westers is? Omdat wij (het westen) vinden dat wij alle kennis hebben? Dat wij het recht hebben om een land binnen te vallen en ons daar met het dagelijkse leven te gaan bemoeien?
Hoe meer ik probeer de nieuwsberichten ook van de andere kant te bekijken, hoe minder ik van de wereld begrijp en hoe banger ik ervan word. 

[Esther Q]

Nee, ik ook niet. Want ik begin me heel soms ook wel eens af te vragen hoeveel wij eigenlijk te zeggen hebben in onze democratie. Neem het 'geld aan Griekenland'. VVD riep dat er geen cent meer naar Griekanland zou gaan, we stemden op de partij omdat we dat met ze eens waren en een tijd later gaat er geld naar Griekenland. En zo is het met veel dingen.
Al roept heel Nederland dat we geen vliegtuigen naar Syrië willen sturen en geen bommen willen gooien, als de politiek het wil dan gebeurt het. Al roept iedereen dat het geld voor de JSF weggegooid geld is, hij komt er toch.

Ik vind het eng. Niet zozeer die vluchtenlingenstroom, maar gewoon de ontwikkelingen in heel de wereld die zich in steeds rapper tempo lijken op te volgen. Deze oorlogen gaan al lang niet meer over landjepik en blijven ook niet binnen de landsgrenzen. De wereld is zich aan het verharden, ook doordat onze wereld steeds kleiner wordt en iedereen maar wat roept. Er komt steeds meer haatzaaierij, er wordt van ons verwacht overal wat van te vinden.

Gisteren zag ik met manlief de film 'American Sniper'. Een waargebeurd verhaal over een scherpschutter die in Irak ik weet niet hoeveel mensen doodgeschoten heeft om zijn eigen landgenoten te beschermen. Een echte amerikaanse film met een blik van: wij zijn goed en zij zijn slecht. Maar waarom wordt de scherpschutter uit Irak zwaar veroordeeld en wordt de scherpschutter van de amerikanen als een held binnengehaald? Een leven is een leven, toch? Waarom is iemand een held als hij mensen vermoord? Omdat hij westers is? Omdat wij (het westen) vinden dat wij alle kennis hebben? Dat wij het recht hebben om een land binnen te vallen en ons daar met het dagelijkse leven te gaan bemoeien?
Hoe meer ik probeer de nieuwsberichten ook van de andere kant te bekijken, hoe minder ik van de wereld begrijp en hoe banger ik ervan word.

Begrijpelijk. Maar bang worden is geen oplossing. Het is onderdeel van het probleem. We moeten bewuster gaan leven. Op alle fronten. De vragen die je hierboven stelt, zijn daar onderdeel van. Het zijn goede vragen. En het is niet omdat jij of ik geen antwoord op ze kan geven, dat je die vragen niet moet stellen. We moeten ze juist wel stellen. Bij alles dat we doen. Want ons leven zit dichtgeslipt met automatisch handelen, automatisch denken en het is net dat, wat ons machteloos maakt.

De vraag die Jantina in de beginpost van dit topic stelt is een goed voorbeeld. Natuurlijk heeft geen van ons de oplossing. Maar de vraag dwingt ons na te denken over onszelf, ons handelen, onze gedachten, waar die vandaan komen, wat er allemaal meespeelt. Daar moeten we naartoe. Weten wat er speelt, zodat we bewuste en vooral constructieve keuzes kunnen maken. En om maar eens een mooie quote in te zetten, Darwin zei ooit (ik was er niet bij, maar internet zegt dat Darwin dit zei ): Het is niet de sterkste soort die overleeft, noch de meest intelligente. Het is degene die zich het beste kan aanpassen.

[Anne in Zweden]

Maar wat is de definitie van een vluchteling? Die hoeven misschien niet perse arm te zijn? Onze koninklijke familie is in de oorlog ook gevlucht.... Er wonen best wel wat rijke Syriers in Syrie maar ik kan me voorstellen dat ook zij geen zin hebben om gebombardeerd te worden met raketten of chemische wapens. Rijk of niet.

Nee, niet iedere vluchteling is arm. Maar bij 'vluchten' denk ik aan: het meest noodzakelijke inpakken en 'm dan als de sodemieter smeren. En voor mij vallen make-up en haarlak niet onder het meest noodzakelijke.

Ja, de koninklijke familie is in de oorlog ook gevlucht. Maar niet met meerdere honderdduizenden tegelijk en zonder dat Canada wist wie er het land binnenkwam.

Nee, ik zou ook geen zin hebben om gebombardeerd te worden. Ik zeg ook niet dat ze rustig moeten blijven zitten waar ze zitten. Maar weigeren om in vijf achtereenvolgende veilige landen asiel aan te vragen? Omdat je per se naar Duitsland wilt, om wat voor reden dan ook (en ik kan persoonlijk maar één reden bedenken)? Daar heb ik moeite mee.

En wat Turkije als niet-veilig land betreft: ik heb inmiddels al heel wat foto's voorbij zien komen van die familie van dat aangespoelde peutertje, foto's uit Turkije (want het jochie staat daar ook op; hij was drie, en ze woonden blijkbaar al vier jaar in Turkije), en dat zijn vrolijke foto's van o.a. een feest waarop het jochie ook lachend en in een schattige mini-smoking te zien is, en foto's met iets wat eruitziet als een kleurrijke speeltuin op de achtergrond. Uit het interview met de tante van het jochie blijkt ook niet dat de familie in Turkije niet veilig was.

Ik zou gewoon graag weten wie en wat er precies het land binnenkomt. Ik zou graag willen dat er - met geld van Saoedi-Arabië bijvoorbeeld - een doorgangskamp wordt opgezet ergens buiten Syrië, waar iedereen die naar Europa wil wordt geregistreerd. Pasfoto maken, vingerafdrukken/irisscan, dat alles in een internationale database en een papieren document met een naam erop, als een soort paspoort waarmee iedereen recht heeft op de grote oversteek. Database vergelijken met gegevens van verschillende veiligheidsdiensten, om eventuele ISIS-strijders er in die fase al uit te filteren. (Zo'n systeem zou het ook een stuk minder aantrekkelijk maken voor ISIS om aanhangers onder de vluchtelingen te verstoppen.)
Vervolgens een veilige, door Europa gestuurde boot op, zodat niemand zijn leven hoeft te wagen op de Middellandse-Zee en mensenhandelaren geen kans meer krijgen levens te vernietigen. Bij aankomst in Europa opvang - desnoods eerst in kampen vanwege de grote toestroom, waarna voor iedere vluchteling permanent en menswaardig onderdak wordt geregeld. Registreren wie waar wordt gehuisvest (mbv dat paspoort). Mensen talencursussen geven en hen toestaan aan het werk te gaan als dat mogelijk is.

Zoiets. Maar niet wat er nu gebeurt: een onoverzichtelijke stroom vluchtelingen binnenlaten waarvan we maar moeten aannemen dat het allemaal vluchtelingen zijn.

[Anne in Zweden]

Je gaf aan dat dat beeld uit een engelse krant kwam. En ja, ik realiseer me idd dat de media ook heel veel andere halve waarheden verkondigen. Overigens stelde ik je een vraag, of ze hier pas heen mogen komen als al het lachen ze vergaan is. Dat is wat anders dan iemand woorden in de mond leggen

Dat heb ik, gezien de m.i. belachelijke formulering, opgevat als een retorische vraag:

Mensen mogen hier pas heenkomen als al het lachen ze vergaan is en ze ook hier de rest van hun verblijf als een zielig, gebroken vogeltje op hun stoeltje gaan zitten, wachtend op hulp van onze gulle leiders?

Maar voor zover het inderdaad een oprechte vraag was, is het antwoord nee.

Tuurlijk mag je angsten hebben, hebben we allemaal wel ergens voor. Ik deel deze angst echter niet, en bovendien wil ik me sowieso niet door angsten laten leiden. Is een slechte raadgever, weet ik uit ervaring   Heeft niks met ogen sluiten te maken, ik denk dat ik heel goed weet wat gevaar is. Maar het gevaar puur bij "hun" / een onbekende cultuur leggen vind ik dan weer een beetje een vertekend beeld geven. In onze cultuur lopen nml net zulke "gevaarlijke mensen" rond, voor zo ver dat uberhaupt al bestaat. Ik kan me je angst heus voorstellen, maar ik kan me de angst van die mensen daar ook heel goed voorstellen. Want laten we wel wezen, zij worden as we speak gebombardeerd etc heh, door het Westen.

Tja, en ik heb weer de ervaring dat angst een goede raadgever is, dus zo komen we er ook niet uit. Angst als raadgever is iets anders dan je laten verblinden door angst. Ik zou bijv. ondanks mijn angst niet weigeren mee te werken aan de opvang van vluchtelingen (momenteel voor mij logistiek niet mogelijk, maar even ter verduidelijking van mijn standpunt). Ik ga ook ondanks mijn angst niet meelopen in antivluchtelingendemonstraties (het station van Leipzig stond gisteravond weer vol met politie).
Misschien is angst niet het juiste woord. Voorzichtigheid, realisme?

[Anne in Zweden]

Ik vind angst ook een slechte raadgever. Maar als we het over ISfiguren hebben, dan praten we niet over donald duck en als mensen hier werkzaam in ene leidinggevende functie bij de luchtmacht al ineens IS blijken te zijn en dat iemand in een trein kan gaan schieten terwijl de veiligheidsdiensten 'm "al heel lang in de gaten hielden" dan heb ik er echt geen vertrouwen in dat er niet met alle gemak een hele partij radicalen mee kunnen liften met de stroom vluchtelingen, omdat het allemaal zo goed geregeld zou zijn door de veiligheidsdiensten. Niemand heeft nog papieren, dus simpelweg weet je niet wie of wat je naar binnen haalt.

Dat wegschrijven onder het mom van, overal lopen gekken vind ik persoonlijk dan weer je kop in het zand steken voor datgene waar die mensen juist voor vluchten.  Maar goed, ook daar heb ik geen invloed op, dus ik wacht het wel af.

+ 1.

[Anne in Zweden]

Dat begrijp ik Het is andersom ook niet zo dat (laat ik alleen voor mezelf spreken) ik denk dat de grenzen open gooien voor alles en iedereen een goed idee is, of dat er geen gevaar dreigt in deze situatie, en grote vluchtelingenstromen in het algemeen. Ik denk dat dat gevaar heel reeel is, maar persoonlijk denk ik dat de enige oplossing is als "we" (ik heb het nu over de bevolking hier en de rest vh westen) massaal een vreedzame oplossing zouden eisen. Dat zie ik alleen (nog) niet gebeuren.

Hoe stel jij je dat concreet voor? Waar zou jij beginnen om tot het eisen van een vreedzame oplossing te komen (of misschien ben je al begonnen)?

En waarom zie je dat nog niet gebeuren, dat "we" een vreedzame oplossing gaan eisen? Diep vanbinnen wil iedereen toch eigenlijk het liefst een vreedzame oplossing? Is niet het ontbreken van een concrete, realistische invulling van die eis het probleem, ipv de onwil van de mensen om die eis te stellen? De foto van het dode peutertje heeft al een behoorlijke ommezwaai teweeggebracht bij mensen, heb ik de indruk (maar die positieve houding kan ook zo weer de andere kant op zwaaien door negatieve gebeurtenissen).

Ik realiseer me dat die vraag geringschattend klinkt, maar zo is hij echt niet bedoeld hoor. Wel oprecht belangstellend.

[Kaela]

Begrijpelijk. Maar bang worden is geen oplossing. Het is onderdeel van het probleem. We moeten bewuster gaan leven. Op alle fronten. De vragen die je hierboven stelt, zijn daar onderdeel van. Het zijn goede vragen. En het is niet omdat jij of ik geen antwoord op ze kan geven, dat je die vragen niet moet stellen. We moeten ze juist wel stellen. Bij alles dat we doen. Want ons leven zit dichtgeslipt met automatisch handelen, automatisch denken en het is net dat, wat ons machteloos maakt.

Ik voel me helemaal niet machteloos en mijn leven zit ook niet dichtgeslibt. Ik moet al helemaal niet bewuster gaan leven. Wat een veronderstellingen!
Ik heb als individu weinig behoefte om me met dit wereldprobleem te bemoeien, ook al wil ik als individu hulpbehoevende mensen best helpen. Maar totdat er een praktische mogelijkheid komt om dat te doen, ben ik heel tevreden met mijn leven, zonder dat ik mezelf al die vragen stel.

[Anne in Zweden]

Gisteren zag ik met manlief de film 'American Sniper'. Een waargebeurd verhaal over een scherpschutter die in Irak ik weet niet hoeveel mensen doodgeschoten heeft om zijn eigen landgenoten te beschermen. Een echte amerikaanse film met een blik van: wij zijn goed en zij zijn slecht. Maar waarom wordt de scherpschutter uit Irak zwaar veroordeeld en wordt de scherpschutter van de amerikanen als een held binnengehaald? Een leven is een leven, toch? Waarom is iemand een held als hij mensen vermoord? Omdat hij westers is? Omdat wij (het westen) vinden dat wij alle kennis hebben? Dat wij het recht hebben om een land binnen te vallen en ons daar met het dagelijkse leven te gaan bemoeien?
Hoe meer ik probeer de nieuwsberichten ook van de andere kant te bekijken, hoe minder ik van de wereld begrijp en hoe banger ik ervan word.

Omdat het een Amerikaanse film is. Ik weet niet of in het Midden-Oosten ook zulke films worden gemaakt, maar zo ja, dan garandeer ik je dat de held niet westers is. En het idee dat je recht hebt om een ander land binnen te vallen is ook niet iets dat exclusief in het westen heerst. Denk maar aan Saddam en Koeweit, de eerste Golfoorlog, als recent voorbeeld. En er zijn in de wereldgeschiedenis nog wel meer voorbeelden te vinden van niet-westerse invasies.

[Esther Q]

Ik voel me helemaal niet machteloos en mijn leven zit ook niet dichtgeslibt. Ik moet al helemaal niet bewuster gaan leven. Wat een veronderstellingen!
Ik heb als individu weinig behoefte om me met dit wereldprobleem te bemoeien, ook al wil ik als individu hulpbehoevende mensen best helpen. Maar totdat er een praktische mogelijkheid komt om dat te doen, ben ik heel tevreden met mijn leven, zonder dat ik mezelf al die vragen stel.

Ik heb mezelf ook lange tijd geen, of weinig vragen gesteld. Dus ik begrijp heel goed wat je bedoelt.

[Neally]

Nog maar een linkje dan . . . .

http://www.upworthy.com/trying-to-follo ... inutes?g=2

Van redelijk stabiel door droogte en onderdrukking naar......door verandering door vervuiling?

[Jantina]

Ook weer interessant om te lezen!

[Irta]

Hoe stel jij je dat concreet voor? Waar zou jij beginnen om tot het eisen van een vreedzame oplossing te komen (of misschien ben je al begonnen)?

En waarom zie je dat nog niet gebeuren, dat "we" een vreedzame oplossing gaan eisen? Diep vanbinnen wil iedereen toch eigenlijk het liefst een vreedzame oplossing? Is niet het ontbreken van een concrete, realistische invulling van die eis het probleem, ipv de onwil van de mensen om die eis te stellen? De foto van het dode peutertje heeft al een behoorlijke ommezwaai teweeggebracht bij mensen, heb ik de indruk (maar die positieve houding kan ook zo weer de andere kant op zwaaien door negatieve gebeurtenissen).

Ik realiseer me dat die vraag geringschattend klinkt, maar zo is hij echt niet bedoeld hoor. Wel oprecht belangstellend.

Omdat internationale politiek voor een groot deel (indien niet geheel) door belangen van het grote geld bestuurd wordt ligt daar volgens mij de oplossing. Dat betekent concreet dus dat je idd bv de int politiek kunt beinvloeden door je koopgedrag (zoals Esther aangaf) , maar het kan natuurlijk veel verder dan dat gaan. Wat ik zelf al een paar keer aangegeven heb is bv wapenhandel. Daarbij zijn onze belangen enorm, maar dat lijkt mij toch wel 1 vd aller grootste bedreigingen voor vrede (de allergrootste is mi angst). Bewustzijn kweken bij mensen is volgens mij de eerste stap omdat alles wat je doet pas effect gaan hebben als een hele grote groep burgers zich daar hard voor maakt. En dat komt weer omdat geld nou eenmaal voor alles gaat in de int. politiek. De media speelt daarin een belangrijke rol om vooral de belangen van het grote geld te dienen. Mensen die massaal de handen ineenslaan zie ik voorlopig nog niet gebeuren omdat men banger is voor een andere cultuur en niet ziet wat voor rol de westerse bedrijven in alle ellende spelen. En dat bedoel ik echt niet vervelend naar wie dan ook toe, zoals ik al zei begrijp ik het allemaal best, die angst, maar dat is gewoon hoe ik er in sta.
Ik pretendeer overigens ook helemaal niet alle antwoorden te hebben, maar ik denk zeker wel dat zolang bedrijven zoveel macht hebben, we daar veel meer van te vrezen hebben dan van een andere cultuur. Die macht ontlenen ze echter aan ons zelf...

En ja, ik ben het helemaal eens met wat je zegt dat de meeste mensen op de wereld toch vrede willen, en dat geldt volgens mij dus net zo goed voor de gemiddelde burger in Syrie of waar dan ook.

En nog even kort over angst. Ik denk dat angst iets is wat puur in jezelf zit, en subjectief is. De enige die daar iets aan kan doen ben je dus ook zelf. Gevaar, echter, is heel reeel, en moet ook zeer serieus genomen worden. Die twee dingen zijn echter niet hetzelfde.

[Anne in Zweden]

Omdat internationale politiek voor een groot deel (indien niet geheel) door belangen van het grote geld bestuurd wordt ligt daar volgens mij de oplossing. Dat betekent concreet dus dat je idd bv de int politiek kunt beinvloeden door je koopgedrag (zoals Esther aangaf) , maar het kan natuurlijk veel verder dan dat gaan. Wat ik zelf al een paar keer aangegeven heb is bv wapenhandel. Daarbij zijn onze belangen enorm, maar dat lijkt mij toch wel 1 vd aller grootste bedreigingen voor vrede (de allergrootste is mi angst). Bewustzijn kweken bij mensen is volgens mij de eerste stap omdat alles wat je doet pas effect gaan hebben als een hele grote groep burgers zich daar hard voor maakt. En dat komt weer omdat geld nou eenmaal voor alles gaat in de int. politiek. De media speelt daarin een belangrijke rol om vooral de belangen van het grote geld te dienen. Mensen die massaal de handen ineenslaan zie ik voorlopig nog niet gebeuren omdat men banger is voor een andere cultuur en niet ziet wat voor rol de westerse bedrijven in alle ellende spelen. En dat bedoel ik echt niet vervelend naar wie dan ook toe, zoals ik al zei begrijp ik het allemaal best, die angst, maar dat is gewoon hoe ik er in sta.
Ik pretendeer overigens ook helemaal niet alle antwoorden te hebben, maar ik denk zeker wel dat zolang bedrijven zoveel macht hebben, we daar veel meer van te vrezen hebben dan van een andere cultuur. Die macht ontlenen ze echter aan ons zelf...

En ja, ik ben het helemaal eens met wat je zegt dat de meeste mensen op de wereld toch vrede willen, en dat geldt volgens mij dus net zo goed voor de gemiddelde burger in Syrie of waar dan ook.

En nog even kort over angst. Ik denk dat angst iets is wat puur in jezelf zit, en subjectief is. De enige die daar iets aan kan doen ben je dus ook zelf. Gevaar, echter, is heel reeel, en moet ook zeer serieus genomen worden. Die twee dingen zijn echter niet hetzelfde.

De ironie is natuurlijk dat we weten welke vieze spelletjes politiek en bedrijfsleven spelen dankzij de speeltjes die zij ons doen toekomen. Jij en ik typen op een computer van een grote onderneming, gebruikmakend van een internetverbinding die door een grote onderneming is gecreëerd en wordt onderhouden, waarmee we ook de informatie binnenhalen waarop we onze standpunten in deze discussie baseren, informatie die ons wordt verstrekt door media die eigendom zijn van grote ondernemingen. De vicieuze cirkel bestaat erin dat we weten dat er momenteel oorlog is in Syrië, en daardoor een toestroom van vluchtelingen, doordat we ons bedienen van wat grote ondernemingen te bieden hebben. Welke verandering van mijn koopgedrag kan ik op dat punt doorvoeren teneinde de politiek te beïnvloeden?

Ik vind in jouw antwoord hierboven eerlijk gezegd geen enkel houvast voor hoe "we" mensen bewuster kunnen maken, hoe "we" iets tegen wapenhandel kunnen ondernemen, hoe "we" de politiek weer kunnen loskoppelen van het grote geld. Verwacht ik ook niet hoor, dat jij de boel even oplost voor de rest van de wereld. Ik lees alleen een hoop mooie theorieën waar ik het helemaal mee eens ben, maar die helaas geen praktische toepassing hebben, zeker niet op de korte termijn.

En natuurlijk zit angst puur in jezelf, maar dat wil niet zeggen dat angst niet reëel kan zijn, niet ingegeven kan zijn door reële gevaren die op de loer liggen of door reële gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden.

[Kaela]

Ik heb mezelf ook lange tijd geen, of weinig vragen gesteld. Dus ik begrijp heel goed wat je bedoelt.

Het gaat me er niet om of je me begrijpt of niet. In dit topic wordt er door meerderen, en als ik me niet vergis ook door jou, opgeroepen tot verbinding, nader tot elkaar komen, respect voor elkaar enz.

Hoe kan dat nou ooit lukken als je een ander gaat vertellen wat ie moet doen?

En dan hebben we nu pagina's vol over de cultuurverschillen, trauma's enz. Alsof dat er dan nog toe doet als er binnen onze eigen cultuur al zo makkelijk geroepen wordt wat een ander moet doen, vinden en denken.