Zou jij het doen?

[keetje]

Heel eerlijk gezegd word ik een beetje kriegel van 'we'.

[Martine-Tom]

Heel eerlijk gezegd word ik een beetje kriegel van 'we'.

hier nog 1....

[Esther Q]

Het gaat me er niet om of je me begrijpt of niet. In dit topic wordt er door meerderen, en als ik me niet vergis ook door jou, opgeroepen tot verbinding, nader tot elkaar komen, respect voor elkaar enz.

Hoe kan dat nou ooit lukken als je een ander gaat vertellen wat ie moet doen?

Hier heb je absoluut een punt! Laat ik voorop stellen dat ik geen ambitie heb om bij een ander af te dwingen hoe die zijn leven inricht. Dat is onderdeel van waardoor er van alles misgaat in de wereld. Wel voel ik een passie bij dit soort onderwerpen. Daarom druk ik mij sterk uit. Wat uit mijn berichten jou op welke manier dan ook raakt, is jouw verantwoordelijkheid. Niet die van mij. Maar ik snap dat het werkwoord moeten mensen tegen de haren instrijkt. Dat is ongelukkig gekozen van mij. Ik vind dat zelf ook vervelend om te lezen, al vind ik wel dat dat mijn probleem is. Het is een kunst om door de toon van de muziek heen te kijken naar de essentie van wat iemand zegt, en je enkel daarop te richten en enkel daarop te reageren. Ten slotte is er geen enkele toon die iedereen aanspreekt. Hoe dan ook bedoel ik niks van wat ik hier schrijf op een dwingende manier. En ook niet als absolute waarheid, of de juiste weg. Enkel als aanreiking van mijn gedachten.

En dan hebben we nu pagina's vol over de cultuurverschillen, trauma's enz. Alsof dat er dan nog toe doet als er binnen onze eigen cultuur al zo makkelijk geroepen wordt wat een ander moet doen, vinden en denken.

De informatie die ik tegenkom en hier deel, is met de intentie mijn idee van een mogelijke verandering over te brengen. Namelijk dat mensen (ik probeer hier krampachtig het woordje ‘we’ te vermijden  ) voor zichzelf nadenken en handelen en loskomen van de indoctrinatie vanuit de media, politiek en het bedrijfsleven. Terug naar een kleinschaliger leven, zelfstandiger, overzichtelijker, begrijpbaarder, meer zelfvoorzienend, of voorzienend op een kleinschalige schaal van samenwerking. En waarom ik dit niet in de ik-vorm schrijf, wat ik meestal doe in discussies, is omdat 'ik' in deze realiteit niet volsta. Veranderingen liggen enkel bij massale veranderingen.

@keetje en Martine-Tom: Ik vraag me nu wel af wat het is aan het woordje ´we´ wat zo verkeerd valt. Komt dat door onze extreme individualistische ego-cultuur? 'We' is misschien een soort van taboe? Terwijl we wel heel gemakkelijk het woordje ´ze´ gebruiken in discussies en daar valt niemand over. Ze doen het goed, het is hun schuld, zij moeten het oplossen ...

[Kaela]

Hier heb je absoluut een punt! Laat ik voorop stellen dat ik geen ambitie heb om bij een ander af te dwingen hoe die zijn leven inricht. Dat is onderdeel van waardoor er van alles misgaat in de wereld. Wel voel ik een passie bij dit soort onderwerpen. Daarom druk ik mij sterk uit. Wat uit mijn berichten jou op welke manier dan ook raakt, is jouw verantwoordelijkheid. Niet die van mij. Maar ik snap dat het werkwoord moeten mensen tegen de haren instrijkt. Dat is ongelukkig gekozen van mij. Ik vind dat zelf ook vervelend om te lezen, al vind ik wel dat dat mijn probleem is. Het is een kunst om door de toon van de muziek heen te kijken naar de essentie van wat iemand zegt, en je enkel daarop te richten en enkel daarop te reageren. Ten slotte is er geen enkele toon die iedereen aanspreekt. Hoe dan ook bedoel ik niks van wat ik hier schrijf op een dwingende manier. En ook niet als absolute waarheid, of de juiste weg. Enkel als aanreiking van mijn gedachten.

Dat vind ik dus niet. Op het moment dat we met elkaar praten over verbinding, over vrede en over respect, dan ben je gelijk klaar als je in moeten gaat praten. En op het moment dat het voor jou niet dwingend bedoeld is, dan zul je dat ook niet dwingend moeten verwoorden. Als je het dwingend verwoord, dan zal de ontvanger het ook als dwingend ervaren.

De informatie die ik tegenkom en hier deel, is met de intentie mijn idee van een mogelijke verandering over te brengen. Namelijk dat mensen (ik probeer hier krampachtig het woordje ‘we’ te vermijden  ) voor zichzelf nadenken en handelen en loskomen van de indoctrinatie vanuit de media, politiek en het bedrijfsleven. Terug naar een kleinschaliger leven, zelfstandiger, overzichtelijker, begrijpbaarder, meer zelfvoorzienend, of voorzienend op een kleinschalige schaal van samenwerking. En waarom ik dit niet in de ik-vorm schrijf, wat ik meestal doe in discussies, is omdat 'ik' in deze realiteit niet volsta. Veranderingen liggen enkel bij massale veranderingen.

Hier zeg je wat mij betreft iets totaal anders als eerst. Deze boodschap kwam wat mij betreft in je eerdere post helemaal niet over.

Wat ik probeer te zeggen is: het is juist wél de manier hoe we met elkaar communiceren die aangeeft hoe ongelooflijk complex communicatie en samenleven is. En dat viel mij zo ontzettend op na pagina's praten over cultuurverschillen, opgelopen oorlogtrauma's enz. Het gaat me echt niet om wat je nu precies tegen mij zegt hoor  , maar juist om aan te geven dat als wie dan ook (we) wat dan ook voor welke bevolkingsgroep ook (ze) willen doen, we dus echt een heel eind boven onszelf uit moeten stijgen.

[Martine-Tom]

@keetje en Martine-Tom: Ik vraag me nu wel af wat het is aan het woordje ´we´ wat zo verkeerd valt. Komt dat door onze extreme individualistische ego-cultuur? 'We' is misschien een soort van taboe? Terwijl we wel heel gemakkelijk het woordje ´ze´ gebruiken in discussies en daar valt niemand over. Ze doen het goed, het is hun schuld, zij moeten het oplossen ...

ze is net zo vervelend in mijn opinie, maar aangezien in deze context ik bij we hoor, voel ik me daarop aangesproken, en ja ik ben we alsin ik ben nederlander, ik ben europeaan, ik ben rotterdammer...zover gegenaraliseerd ben ik we.
Kom je met "we moeten nadenken, bewust zijn, niet angstig, niet...." Dat stoort me, wie zegt dat ik dat niet doe, of wel doe, of moet doen, of moet laten, of wil.

En dat lees ik vooral hier, en proef ik vooral uit wat jij schrijft, en ik, wij, leven in een vrij land (nog wel in elk geval) en ik moet niks, als ik een andere mening heb, al dan niet wil helpen, al dan niet bewust wil leven...dan mag dat.

[Irta]

De ironie is natuurlijk dat we weten welke vieze spelletjes politiek en bedrijfsleven spelen dankzij de speeltjes die zij ons doen toekomen. Jij en ik typen op een computer van een grote onderneming, gebruikmakend van een internetverbinding die door een grote onderneming is gecreëerd en wordt onderhouden, waarmee we ook de informatie binnenhalen waarop we onze standpunten in deze discussie baseren, informatie die ons wordt verstrekt door media die eigendom zijn van grote ondernemingen. De vicieuze cirkel bestaat erin dat we weten dat er momenteel oorlog is in Syrië, en daardoor een toestroom van vluchtelingen, doordat we ons bedienen van wat grote ondernemingen te bieden hebben. Welke verandering van mijn koopgedrag kan ik op dat punt doorvoeren teneinde de politiek te beïnvloeden?

Vrijwel alles wat we hier kopen komt van een grote onderneming, niet alleen onze computer of internetverbinding maar zeker niet in de laatste plaats ons voedsel. Daarin kun je een heleboel veranderen, wat ook nog eens tot gevolg heeft dat de allergrootste (waarin meer winst omgaat dan alle andere consumentenzaken samen)bedrijfstak ook in moet leveren; de farmaceutische industrie. Cosmetica is ook een die makkelijk aan te passen is in je koopgedrag. En wederom kan het de gezondheid sparen, kijk alleen al naar alle hormoonverstoorders in doucheproducten, bv. Bedrijven die onze douchegel en voedsel fabriceren hebben ook een grote vinger in de pap in de politiek. Op een andere manier, door lokale ondernemingen te steunen (bv boerderijwinkels) krijgen andere, duurzame initiatieven ook een kans, waar ze dat nu vaak niet hebben. Door lokaal te investeren wordt de noodzaak van allerlei waar uit het buitenland halen minden, wederom van invloed op de politiek. Dit zijn natuurlijk slechts een paar voorbeelden.

Voor de mensen die flauw worden van woordgebruik door anderen, ik zou zeggen haal er vooral uit wat je zelf gebruiken kan. Is dat niks, prima, lees je er gewoon langs of overheen. Op mijn beurt kan ik weer niks met "ze", en zo hebben we allemaal onze eigen insteek. That's life Onderling verschil is ook weer niet zo heel erg, toch?

[Esther Q]

Dat vind ik dus niet. Op het moment dat we met elkaar praten over verbinding, over vrede en over respect, dan ben je gelijk klaar als je in moeten gaat praten. En op het moment dat het voor jou niet dwingend bedoeld is, dan zul je dat ook niet dwingend moeten verwoorden. Als je het dwingend verwoord, dan zal de ontvanger het ook als dwingend ervaren.

Hier zeg je wat mij betreft iets totaal anders als eerst. Deze boodschap kwam wat mij betreft in je eerdere post helemaal niet over.

Wat ik probeer te zeggen is: het is juist wél de manier hoe we met elkaar communiceren die aangeeft hoe ongelooflijk complex communicatie en samenleven is. En dat viel mij zo ontzettend op na pagina's praten over cultuurverschillen, opgelopen oorlogtrauma's enz. Het gaat me echt niet om wat je nu precies tegen mij zegt hoor  , maar juist om aan te geven dat als wie dan ook (we) wat dan ook voor welke bevolkingsgroep ook (ze) willen doen, we dus echt een heel eind boven onszelf uit moeten stijgen.

Point taken, kaela, dat staat buiten kijf en dank je voor het melden, ik was me er niet van bewust. Ik ben verantwoordelijk voor wat ik zeg, hoe ik dat zeg en bovenal met welke intentie ik dat doe.
Maar, je, we, ik, ze, wie dan ook kan het dwingende ook bij de zender laten liggen. Het zien als een 'zwakte' van de zender op dat moment. Dat is net zo goed onderdeel van boven ons uitstijgen als het gaat om communiceren. De verantwoordelijkheid ligt niet enkel bij de zender. Communiceren doe je samen. De tenen van de een zijn ook een heel stuk langer dan die van de ander. Er is altijd wel iemand die zich voor het hoofd gestoten voelt.

Martine-Tom, ik ervaar de westerse wereld helemaal niet als vrij. Wel als een gebied waarin momenteel geen mensen door militairen, overheden of extremisten, of andere groeperingen worden afgeslacht. Godzijdank. Maar vrij? Nee, dat ziet er voor mij heel anders uit.

Ik denk ook dat in discussies als deze het al snel niet goed is wat er gezegd wordt. Alles valt moeilijk, alles schuurt, alles is vervelend, want het is gewoon een heel naar en moeilijk onderwerp, wat vraagt om aandacht en acties waar weerstand voor is.

[Martine-Tom]

Vrij in de zin dat ik mag denken wat ik wil, dat mij nietbopgelegd hoeft te worden wat ik geacht word te denken, iig niet bij grondwet zeg maar, de goegemeente heeft altwijd wel een algemeen geldende opinie waarbij je het niet in dank word afgenomen als je anders denkt.
Van de grondwet, de regering...hoe je het noemen wil mag ik denken en vinden dat nl vol is en dat er geen vluchtelingen meer mogen bijkomen, van de goegemeente mag dat niet...bijvoorbeeld, kijk maar hoe er dan alleen al in ditbtp gereageerd word (nou is dat overigens niet mijn mening).

Ik denk wel oprecht dat wat er nu gebeurd niet werkt, er lijken nu tal van kleine eilandjes te zijn, die allemaal ssn stukje hulo willen geven...maar niemand communiceerd. Gister op tv een reporter bij een coa waar heel veel spullen waren afgegeven voor de vluchtelingen, zij konden er om wat voor reden dan ook niks mee, dus de reporter ging het oa bij hetbleger de heils afgeven. In dezelfde reportage werd verteld dat het rode kruis inzameld voor de vluchtelingen, en datbcentraal doet...waarom brengt het coa de spullen daar dan niet, immers de gevers geven het voor de vluchtelingen...

Of fotos die rouleren van een veld waar vluchtelingen hebben gezeten en eerste hulp kregen, oa appels, brood...hele vuilnisbakken zaten er vol met dat gedoneerde brood en dozen met appels onaangeroerd...
Dat werkt dan toch niet?
Hoe het dan moet, geen idee, maar wat er nu gebeurd werkt dus niet, en hoeveel geld word daarmee verspild, hoeveel gaarkeukens of voedselbanken zouden er geholpen kunnen zijn met het voedsel wat door de vluchtelingen zomaar weggemikt word.
Van mij mag het ergeen hoor, maar als het zo onaangeraakt op een veld ligt te verrotten dan vind ik dat verschrikkelijk, vluchtelingen zijn nl niet de enige mensen die hulp kunnen gebruiken...

Maar dit mag je dus niet zeggen volgens de goegemeente...

[BusKay]

Of fotos die rouleren van een veld waar vluchtelingen hebben gezeten en eerste hulp kregen, oa appels, brood...hele vuilnisbakken zaten er vol met dat gedoneerde brood en dozen met appels onaangeroerd...
Dat werkt dan toch niet?
Hoe het dan moet, geen idee, maar wat er nu gebeurd werkt dus niet, en hoeveel geld word daarmee verspild, hoeveel gaarkeukens of voedselbanken zouden er geholpen kunnen zijn met het voedsel wat door de vluchtelingen zomaar weggemikt word.
Van mij mag het ergeen hoor, maar als het zo onaangeraakt op een veld ligt te verrotten dan vind ik dat verschrikkelijk, vluchtelingen zijn nl niet de enige mensen die hulp kunnen gebruiken...

Tja 1000 euri voor een bootje leggen we rustig neer... maar als we dan geen geld meer hebben om eten te kopen trekken toch gewoon onze neus op voor die westerse hap...

[keetje]

ze is net zo vervelend in mijn opinie, maar aangezien in deze context ik bij we hoor, voel ik me daarop aangesproken, en ja ik ben we alsin ik ben nederlander, ik ben europeaan, ik ben rotterdammer...zover gegenaraliseerd ben ik we.
Kom je met "we moeten nadenken, bewust zijn, niet angstig, niet...." Dat stoort me, wie zegt dat ik dat niet doe, of wel doe, of moet doen, of moet laten, of wil.

En dat lees ik vooral hier, en proef ik vooral uit wat jij schrijft, en ik, wij, leven in een vrij land (nog wel in elk geval) en ik moet niks, als ik een andere mening heb, al dan niet wil helpen, al dan niet bewust wil leven...dan mag dat.

Zo precies voel ik dat ook. Je zegt het goed.

[Anne in Zweden]

Vrijwel alles wat we hier kopen komt van een grote onderneming, niet alleen onze computer of internetverbinding maar zeker niet in de laatste plaats ons voedsel. Daarin kun je een heleboel veranderen, wat ook nog eens tot gevolg heeft dat de allergrootste (waarin meer winst omgaat dan alle andere consumentenzaken samen)bedrijfstak ook in moet leveren; de farmaceutische industrie. Cosmetica is ook een die makkelijk aan te passen is in je koopgedrag. En wederom kan het de gezondheid sparen, kijk alleen al naar alle hormoonverstoorders in doucheproducten, bv. Bedrijven die onze douchegel en voedsel fabriceren hebben ook een grote vinger in de pap in de politiek. Op een andere manier, door lokale ondernemingen te steunen (bv boerderijwinkels) krijgen andere, duurzame initiatieven ook een kans, waar ze dat nu vaak niet hebben. Door lokaal te investeren wordt de noodzaak van allerlei waar uit het buitenland halen minden, wederom van invloed op de politiek. Dit zijn natuurlijk slechts een paar voorbeelden.

Ja, dat is allemaal zo, maar daar komen we dus op het punt (we dwalen dan wel af, maar goed, even kort aanstippen) dat duurzaam en lokaal bijna altijd veel duurder is dan spullen uit het buitenland. Dat is nou net wat de huidige multinationals groot heeft gemaakt: de productie verplaatsen naar landen met goedkopere arbeidskrachten, producten maken met chemicaliën ipv natuurlijke bestanddelen. Zodra je de dingen weer lokaal en van kwalitatief hoogwaardige, duurzame bestanddelen gaat maken, schiet de prijs ervan omhoog. En daar haken veel consumenten meteen af, al dan niet gedwongen door hun portemonnee. Als we dus de invloed van grote ondernemingen willen inperken, zullen we bereid moeten zijn meer geld te betalen voor onze dagelijkse levensbehoeften. En dat geld willen of kunnen veel mensen (ik gok maar even de overgrote meerderheid) niet opbrengen.
De verandering moet dus bij onszelf beginnen, en daarom zie ik die voorlopig nog niet plaatsvinden.

[Esther Q]

Het is, ervaar ik inmiddels al jaren, bevredigender om minder te kopen. Al die tijd en aandacht ga je vanzelf aan andere dingen besteden. Voel je vooral niet aangesproken, maar het gros kan heel veel minder uitgeven aan vluchtige aankopen, ofwel toebewegen naar een meer low budget leven. Dat bespaart veel geld dat je kunt leggen bij lokale aankopen. Ook kun je er vaker voor gaan kiezen helemaal niks te kopen, maar te ruilen of delen. Die leefstijl is er bv hier waar ik woon nog sterk. En volgens mij ook in opkomst hier en daar. Maar hoe dan ook vergt het natuurlijk wil en energie om een omslag te maken. En ik besef dat dit voor sommigen ook weer niet leuk is om te lezen, want de hechting aan ons comfortabele, luxe bestaan is groot. Dat hoeft trouwens mi helemaal niet te verdwijnen, maar wel in de huidige uit de hand gelopen vorm. En daarvoor is er automatisch een periode van aanpassing en verandering nodig.

[Lil]

Het is, ervaar ik inmiddels al jaren, bevredigender om minder te kopen. Al die tijd en aandacht ga je vanzelf aan andere dingen besteden. Voel je vooral niet aangesproken, maar het gros kan heel veel minder uitgeven aan vluchtige aankopen, ofwel toebewegen naar een meer low budget leven. Dat bespaart veel geld dat je kunt leggen bij lokale aankopen. Ook kun je er vaker voor gaan kiezen helemaal niks te kopen, maar te ruilen of delen. Die leefstijl is er bv hier waar ik woon nog sterk. En volgens mij ook in opkomst hier en daar. Maar hoe dan ook vergt het natuurlijk wil en energie om een omslag te maken. En ik besef dat dit voor sommigen ook weer niet leuk is om te lezen, want de hechting aan ons comfortabele, luxe bestaan is groot. Dat hoeft trouwens mi helemaal niet te verdwijnen, maar wel in de huidige uit de hand gelopen vorm. En daarvoor is er automatisch een periode van aanpassing en verandering nodig.

Helaas vergt dat niet alleen maar aanpassingsvermogen van jou als persoon.
Ik moet regelmatig aan nogal strenge kledingvoorschriften voldoen terwijl ik liever in een spijkerbroek loop. 
Of nog erger... men vind het niet ok dat ik een twingo rijd.... dat is prima, dan geef mij maar de bedrijfsauto die hele enkele keer dat ik ergens naar toe moet  Maar er zijn collega's die toch toen ze eraan toe waren maar een betere auto hebben gekocht (ik vind dat ik een prima uitstekende auto heb en weiger meer geld uit te geven aan een vervoermiddel of aan benzine want deze is wel erg zuinig). En ja je kunt je baan opzeggen, maar ja dat is wel drastisch voor dit soort dingen. Dan koop ik toch liever andere kleding, want de banen liggen niet bepaald voor het oprapen c.q. wat ik van mensen meekrijg heb ik in de beroepsgroep een extreem gemakkelijke baas op dit gebied en is de rest erger (dan zou ik niet in broek mogen lopen als vrouw, maar moest ik verplicht in mantelpak of zo, jakkes).

Maar helemaal los van je omgeving komen is dus wel erg moeilijk. Het is niet alleen wat ik koop omdat ik het wil en wat eigenlijk onzin is.

[Jantina]

En daarbij wordt het zelfvoorzienende ook stevig de kop in gedrukt. De geruchten dat het verbouwen van je eigen groenten verboden zou worden, aangewakkerd door Monsanto. De moestuintjes actie van Albert Heijn zou tot doel gehad hebben om mensen te laten inzien dat zelf verbouwen heel moeilijk is, ze niet mee moeten doen aan die hype maar vooral die mooie groenten bij AH moeten kopen. Ga zo maar door.
Wij vinden het ook geweldig hoor, zelf verbouwen, een tasje pruimen krijgen in ruil voor andijvieplantjes enz.

[Angelique]

Ruilhandel klinkt leuk, maar dan moet iedereen wel de ruimte hebben om iets te creeren wat ruilbaar is, anders val je al snel terug in "geef mij maar een waardepapiertje, waarmee ik dan bij Klaasje wel iets koop" Als je alleen al kijkt naar groenten verbouwen, dan komt driekwart van Nl al ruimte tekort om voor zichzelf te kweken. En dan komt de rest nog. Allemaal leuk bedacht als je in de middel of niks zit met een hectare onder je kont, maar zo leven we nou eenmaal niet allemaal in nederland.