Mies, bevallen, eet niet.

[Neally]

Oh, proficiat! Wat een goede keuze heeft t dametje gemaakt om bij jullie aan te 'bellen'.
En net geboren kitten zijn zo cute. Oogjes nog toe. En indeed soms klagende geluidjes als mama beweegt.
Toen onze poes gejongd had wilde ze ook niet de kast uit waarin ze met haar kittens lag. Pas na een paar dagen kwam ze tevoorschijn.
En dat was een tamme poes. (wit en doof dat dan weer wel)
Wij hebben toen ook gezorgd dat er heel dichtbij te eten was voor haar.

[Hope]

Ik had het niet meer meteen paraat, maar hier aten ze ook niet direct. Ik herinner me n.l. nu weer dat we de eerste tijd de schoteltjes (extra lekker..) eten in de doos ('werpkist') moesten plaatsen, omdat de moederpoezen zó 'broeds' waren dat ze zichzelf de ruimte niet gunden even te gaan eten.. Op zeker moment maakten ze zichzelf dan toch een moment vrij, op voorwaarde van dat ze ín de doos bleven, om een hapje te eten. Al die kittens blehren "Mamaaaa!!!" en moeders mopperend en al weer retour, nog niet de kans gehad/genomen even te eten... Je zou ze toch, dat kroost..

Ik ga dat dan ook maar doen. Want ook vannacht heeft ze nauwelijks gegeten.

[Parelridder]

Heej, maar ze heeft dus wel een beetje gegeten vannacht? dat vind ik iig goed nieuws! Dat ze iig iets eet is voor nu het belangrijkste. En als je kans hebt wat eten in haar 'werpkist' te zetten, verlaag je naar mijn ervaring de drempel om zichzelf een hapje te gunnen.

[Hope]

Heej, maar ze heeft dus wel een beetje gegeten vannacht? dat vind ik iig goed nieuws! Dat ze iig iets eet is voor nu het belangrijkste. En als je kans hebt wat eten in haar 'werpkist' te zetten, verlaag je naar mijn ervaring de drempel om zichzelf een hapje te gunnen.

Ja, drie hapjes of zo
Maar goed, ze heeft wat op.

Als ik eten in de 'werpkist' zet, kom ik vanzelfsprekend ook wat dichterbij. Dus misschien is het ook uit dat punt niet slecht om dat een paar dagen te doen.

[Parelridder]

En? Vond Mies het oké als je hen zo dicht naderde om eten neer te zetten? En weer wat willen eten?

[Hope]

En? Vond Mies het oké als je hen zo dicht naderde om eten neer te zetten? En weer wat willen eten?

Ze kijkt met grote argusogen, maar ze staat het toe. Ik zet het neer en ga weer weg.
Ze eet goed nu, ook weer gewoon vers. Ze gaat gewoon niet lang genoeg dat hokje uit om te eten. Een slok drinken of snel op de bak, oke. Maar op je gemak eten zit er kennelijk niet meer bij als je gillende kinders hebt

[Anne in Zweden]

Ze kijkt met grote argusogen, maar ze staat het toe. Ik zet het neer en ga weer weg.
Ze eet goed nu, ook weer gewoon vers. Ze gaat gewoon niet lang genoeg dat hokje uit om te eten. Een slok drinken of snel op de bak, oke. Maar op je gemak eten zit er kennelijk niet meer bij als je gillende kinders hebt

[Parelridder]

Zeer herkenbaar! We hebben altijd enorm te doen gehad met moederpoezen: gingen ze tenslotte, eindelijk, de doos uit om een meter verderop een hapje te eten, ging het hele spul piepen dat ze 2 tellen hun moeder moesten missen, waarop moeder dan onverrichterzake, mopperend en al, terug liep, om het kroost stil te krijgen... Ow, echt hoor.. achter het behang d'r mee!
Ook een geweldige fase vond ik de periode dat een deel van de kittens al toe is aan het op onderzoek uit gaan en er tegelijkertijd nog 1-2 zijn die dat niet durven (altijd degenen die als eerste stonden te roepen dat ze de doos wel uit wilden, maar het nog niet lukte.. ammehoela, ze kukelden moedwillig terug de doos in! ) En dan moeders rol: de ondernemende smurfen in de smiezen houden, met zo'n heel typisch moederlijk mrrrauwtje en ondertussen die blehrende held-op-sokken aanmoedigen zich er bij te voegen.

Heej en TOP dat Mies je toe staat het bakje eten in de 'werpkist' neer te zetten (en weer lekker vers eet)!! Dat ze je met argusogen bekijkt is onvermijdelijk, maar er moet tegelijkertijd al veel vertrouwen zijn om dit te kunnen hanteren. Het zo kort mogelijk laten zijn - neer zetten en weg wezen - is volgens mij het meest ideale wat je doen kunt om haar vertrouwen te laten groeien. Ze had geen beter kraamhotel kunnen kiezen!

[Hope]

Zeer herkenbaar! We hebben altijd enorm te doen gehad met moederpoezen: gingen ze tenslotte, eindelijk, de doos uit om een meter verderop een hapje te eten, ging het hele spul piepen dat ze 2 tellen hun moeder moesten missen, waarop moeder dan onverrichterzake, mopperend en al, terug liep, om het kroost stil te krijgen... Ow, echt hoor.. achter het behang d'r mee!
Ook een geweldige fase vond ik de periode dat een deel van de kittens al toe is aan het op onderzoek uit gaan en er tegelijkertijd nog 1-2 zijn die dat niet durven (altijd degenen die als eerste stonden te roepen dat ze de doos wel uit wilden, maar het nog niet lukte.. ammehoela, ze kukelden moedwillig terug de doos in! ) En dan moeders rol: de ondernemende smurfen in de smiezen houden, met zo'n heel typisch moederlijk mrrrauwtje en ondertussen die blehrende held-op-sokken aanmoedigen zich er bij te voegen.

Heej en TOP dat Mies je toe staat het bakje eten in de 'werpkist' neer te zetten (en weer lekker vers eet)!! Dat ze je met argusogen bekijkt is onvermijdelijk, maar er moet tegelijkertijd al veel vertrouwen zijn om dit te kunnen hanteren. Het zo kort mogelijk laten zijn - neer zetten en weg wezen - is volgens mij het meest ideale wat je doen kunt om haar vertrouwen te laten groeien. Ze had geen beter kraamhotel kunnen kiezen!

Nouja, dat dus! Ik kwam vandaag op stal en ik dacht meteen dat er wat serieus mis was. Wat een sirene's uit die ukkies!!! Wat bleek, mama zat op de wc

[Parelridder]

Nouja, dat dus! Ik kwam vandaag op stal en ik dacht meteen dat er wat serieus mis was. Wat een sirene's uit die ukkies!!! Wat bleek, mama zat op de wc

[frodo quin]

Nouja, dat dus! Ik kwam vandaag op stal en ik dacht meteen dat er wat serieus mis was. Wat een sirene's uit die ukkies!!! Wat bleek, mama zat op de wc

arme mama

Leuk dat het zo goed gaat, mies toont echt wel veel vertrouwen.