Mini-Miesjes. Nieuwe plaatjes pag. 35

[koekje]

ik de k dat het tevreden kittentjes zijn.

[Hope]

ik de k dat het tevreden kittentjes zijn.

Thx! Ik moet nog veel leren over poezen, kittens en alles wat daarbij komt kijken. 

[millyckk]

Zitten ze in een ander hok dan dat op de foto dat je het dak er af moet halen om ze te zien?

[hamada]

Respect voor alles wat je voor ze doet.
Het komt vast allemaal goed, gezien de manier waarop je het aanpakt en de vorderingen tot nu toe.

[Hope]

Zitten ze in een ander hok dan dat op de foto dat je het dak er af moet halen om ze te zien?

Nee, maar mama ligt voor de ingang 

[millyckk]

Ahhh... vandaar Slimme Mies

[Lil]

Of niet en krijg je een kat die niet binnen te houden is, plast of erger, na al het gezeur met mijn katten zou ik het risico niet nemen. Doki was een zwerver en daarvoor had ik een tweede generatie schuurkat, ook geen makkelijke kat.

Hier zo'n kitten naast mij liggen. Ja ze laat zich prima aaien, lief bij vreemden en een droom bij de da. Maar je kunt haar niet binnen houden. Dit hebben wij geprobeerd maar madam MOET naar buiten. Het is dat het hier kan, maar anders is het echt problematisch. Krijsen zes weken lang 9 uur per nacht (ze kan nu s nachts buiten en wat doet ze... kijkt of het luik open is en ligt de hele nacht binnen). Ze is uit letterlijk alles ontsnapt. Geen sluis met deuren is veilig, madam komt toch wel buiten. Haar voorganger piste idd te pas en te onpas. Kost je vrienden ivm stank en duizenden euro's om je huis profi te laten herstellen/reinigen.

Whiskey is een leuke kat hier bij mij waar ze 24/7 buiten kan, maar vereder is ze niet zomaar overal gemakkelijk. Pension mag ze niet meer heen ivm krijsen en ontsnappen (verder was ze in verzorging daar de liefste ooit).

Wat met zulke katten denk ik belangrijk is is het zoeken van de juiste mensen. Wie socialiseert maakt denk ik niet zo veel uit. Sociaal waren mijn katten voor mij en vreemden. Maar ze kunnen niet overal wonen. Bleek met onze kater na verhuizing (geen buiten meer) draaide hij door. Asiel waar hij vandaan kwam en opvang was hij niet welkom.
Mijn huidige dame was van pa. We waren blij totdat ze bij 3e verhuizing niet meer eruit kon. Herplaatsing mislukt. Toen kon ze bij mij gelukkig en is ze weer lief.  Ik heb te weinig tijd voor haar dus herplaatst gehad en dat ging ook mis, pension niet meer welkom. Ze kan gelukkig hier blijven met vrijloop. Hoop nooit met haar te hoeven verhuizen naar locatie waar het niet kan.

Dus sociaal vrees ik niet voor, maar of ze 100% huiskat kunnen zijn heb ik nu na tweede probleempje met zo'n kat wel een hard hoofd in.

[Hope]

Hier zo'n kitten naast mij liggen. Ja ze laat zich prima aaien, lief bij vreemden en een droom bij de da. Maar je kunt haar niet binnen houden. Dit hebben wij geprobeerd maar madam MOET naar buiten. Het is dat het hier kan, maar anders is het echt problematisch. Krijsen zes weken lang 9 uur per nacht (ze kan nu s nachts buiten en wat doet ze... kijkt of het luik open is en ligt de hele nacht binnen). Ze is uit letterlijk alles ontsnapt. Geen sluis met deuren is veilig, madam komt toch wel buiten. Haar voorganger piste idd te pas en te onpas. Kost je vrienden ivm stank en duizenden euro's om je huis profi te laten herstellen/reinigen.

Whiskey is een leuke kat hier bij mij waar ze 24/7 buiten kan, maar vereder is ze niet zomaar overal gemakkelijk. Pension mag ze niet meer heen ivm krijsen en ontsnappen (verder was ze in verzorging daar de liefste ooit).

Wat met zulke katten denk ik belangrijk is is het zoeken van de juiste mensen. Wie socialiseert maakt denk ik niet zo veel uit. Sociaal waren mijn katten voor mij en vreemden. Maar ze kunnen niet overal wonen. Bleek met onze kater na verhuizing (geen buiten meer) draaide hij door. Asiel waar hij vandaan kwam en opvang was hij niet welkom.
Mijn huidige dame was van pa. We waren blij totdat ze bij 3e verhuizing niet meer eruit kon. Herplaatsing mislukt. Toen kon ze bij mij gelukkig en is ze weer lief.  Ik heb te weinig tijd voor haar dus herplaatst gehad en dat ging ook mis, pension niet meer welkom. Ze kan gelukkig hier blijven met vrijloop. Hoop nooit met haar te hoeven verhuizen naar locatie waar het niet kan.

Dus sociaal vrees ik niet voor, maar of ze 100% huiskat kunnen zijn heb ik nu na tweede probleempje met zo'n kat wel een hard hoofd in.

Dank voor je verhaal! Maar hoe zou dat komen? Doordat ze buiten zijn opgegroeid (deze zitten binnen) of doordat ze genetisch gewoon niet 100% van een tamme poes zijn?

[hannabelgje]

Mijn buurtjes hebben een kitten van de manege. Is daar geboren en opgegroeid. Doordat ze een aangeboren afwijking heeft aan 1 pootje wilde de manege eigenaar haar doden. Ze was toen al zeker ruim een half jaar oud en had nog nooit een huis van binnen gezien.  De buurtjes hebben haar mee naar huis genomen en vanaf dag 1 is ze daar een binnenkat. Geen enkel probleem. Probeert niet te ontsnappen en is een zeer relaxte poezel.

[Hope]

Mies vind het in elk geval een prima plan dat ik haar stukjes paardenhart geef. Vanmorgen was het nog heel, héél voorzichtig, maar vanavond kreeg ze de smaak (letterlijk en figuurlijk  ) te pakken. Ze heeft me een keer per ongeluk in mijn vinger gebeten, haha, maar het is haar vergeven. Haar enthousiasme maakt alles goed.

Maar stukjes hart op een presenteerblaadje aangereikt krijgen terwijl je 4 kittens (ik zag ze nu weer met dikke buikjes en drukke pootjes naast elkaar liggen) aan de tiet hebt hangen blijkt erg handig te zijn. Lekker languit in je bedje liggen en ondertussen een hapje eten krijgen. Mies vind dat ik morgen maar weer verder moet oefenen geloof ik 

[jasmijn]

O dat gaat echt goed komen, zeker weten 
Dadelijk word ze nog een verwende prinses die lekker bij jullie in huis woond 

Ik weet dat jou poste naar Lizzie een grapje was, maar mijn post was dat niet
Als het niet nodig is is het ook goed, maar zo weet je in indergeval dat er mogelijkheiden zijn 

[monster]

Ik heb als kind een kitten gehad, die van een hooizolder kwam en 12 jaar prima als binnenkat heeft geleefd. Samen met een loslopende woestijnrat nota bene. Dus muizenvangers zijn het ook niet allemaal.

[kiara]

Ik wil je toch even ook mijn complimenten geven echt top wat je er voor over heb  en wat zijn ze schattig

[Parelridder]

Naar mijn ervaring is de geschiktheid voor binnen leven zeker voor en groot deel aanleg. Ik heb merdere katten gehad (herinner me er iig 2 zonder nadenken) die persé niet full-time binnen gehouden konden worden. Dat waren overigens beiden enorme vrijdozen en babbelaars, niets schuws aan! Maar ze hadden dat avontuur nodig, het er op uit gaan. Eén heb ik wegens omstandigheden gedurende haar 1e jaar langdurig binnen moeten houden. En daar bood ik haar echt allerhande aan speelmogelijkheden en ruimte, desondanks werd ze enorm sjagerijnig. Verre van haar aard!! Ze was van nature juist enorm relaxed, een goedzak! Zodra ze weer dagelijks naar buiten kon, even de steeg op en neer, was ze weer haar eigen goed gemutste, niet boos te krijgen, lieverd... De ander was een 'bemoeial', wilde overal bij zijn en zo óók de boel buiten in de smiezen houden. Zelfs als het regende dat 't goot, Babette moest er uit.
Andersom heb ik een kat gehaald bij een boer, waar de kittens in de schuur zaten. Vanwege het bezoek werden ze even samen in de keuken gezet: 3 zaten er onder de kast verscholen, kwamen voorzichtig kijken maar zeer waakzaam, op die ene na. Onverschrokken, bijzonder ontspannen: hem ging niks gebeuren. Hij was hier nog geen half uur of hij speelde met mijn hond (nooit eerder een hond gezien..).
Oh en zo heb ik ook eens 2 kittens gehaald bij en man met een ongepland nestje kittens. Die groeiden op in een huis met een Duitse herder. Super relaxte/zekere moederpoes. leek me een ideale achtergrond voor mijn kittens, die straks met een hond zouden gaan leven. Op 6(!!) wkn. heb ik ze opgehaald, tegen mijn princieps in, omdat ik zag dat het er mis ging. Ze dienen mee te eten met het blik Bonzo van de hond en dat bliefde eentje pertinent niet, zodat ze zichtbaar ondervoed raakte (oortjes raar scheef). Ook werd dat katje schuw. De eigenaar wilde persé geen moeite doen, ook niet als ik hem e.e.a. aan voeding zou geven. Ik besloot de gok te nemen en mijn duo al mee te nemen. Thuis bleken ze gráág bereid kattenvoer te eten. Na ontworming braakte het andere kitten enorme hoeveelheid wormen op.. Maar beiden trokken héél snel bij n.a.v. de verbeterde verzorging. Mijn pup was al heel snel hun grote vriend, onafscheidelijk. En de buurkatten hebben hen later, met alle begrip & geduld die jonge katten, verdienen welkom geheten in de buurt.
Socialisatie is absoluut belangrijk, maar - net als bij onszelf eigenlijk - heeft een kitten ook gewoon een bepaalde aanleg en díe bepaald mede z'n behoeften.

[Parelridder]

Mies vind het in elk geval een prima plan dat ik haar stukjes paardenhart geef. Vanmorgen was het nog heel, héél voorzichtig, maar vanavond kreeg ze de smaak (letterlijk en figuurlijk  ) te pakken. Ze heeft me een keer per ongeluk in mijn vinger gebeten, haha, maar het is haar vergeven. Haar enthousiasme maakt alles goed.

Maar stukjes hart op een presenteerblaadje aangereikt krijgen terwijl je 4 kittens (ik zag ze nu weer met dikke buikjes en drukke pootjes naast elkaar liggen) aan de tiet hebt hangen blijkt erg handig te zijn. Lekker languit in je bedje liggen en ondertussen een hapje eten krijgen. Mies vind dat ik morgen maar weer verder moet oefenen geloof ik 

Fantastisch!!!!!!!!!! Wat ontzettend knap, hoe je haar zo snel, zó veel vertrouwen hebt kunnen laten krijgen in jou!!Dit is wel de meest kwetsbare situatie die je bedenken kunt volgens mij: kittens van slechts enkele dagen oud voedend.
Mies lijkt net als onze katten vroeger graag steun te krijgen in de kraamperiode en heeft in jou die hulp gevonden. Heel knap van Mies, nog veel knapper van jou! Sommige dingen kun je niet leren, daar moet je gevoel voor hebben (en geduld/rust). Je hebt het of je hebt het niet: jij hebt het
Ik geniet zó van je verslagjes!!