Nanne91 schreef:
haha nou je kent mijn honden. En tja wat zal ik van hun namen zeggen:
Kwispel, onze friese stabij, die zo heette, omdat ze mee naar huis ging in een doosje tussen mij en mijn broertje in in de auto. Steeds kwam haar kleine staartje boven de rand uit en die kwispelde als puppy al flink. Kwispel werd het toen en mensen zeiden daarover:
O, jullie waren zeker zo verbaasd dat een hond kwispelt, dat jullie haar maar Kwispel hebben genoemd? En later ontdekte je pas dat alle honden dat doen?
De meeste mensen vonden het erg grappig. Ik ben in al die jaren maar 1 andere Kwispel tegen gekomen, best gek, ik dacht dat de naam veel populairder zou zijn. Mijn demente oma noemde haar trouwens slinger. Die wist nog dat het iets met die staart en de beweging was, maar wat?
En voor mij was ze meestal Kwis of Kwizzie.
Harm, mijn 1e blindengeleidehond, ja wat moet je van die naam zeggen. Hij kwam als bijna 2 jarige hond bij mij en had zijn naam vanuit de geleidehondenschool al. Hij komt uit oktober 2005 en daarom vermoed ik dat hij genoemd is naar de Harm die toen mee deed aan Idols, degene die altijd zijn tekst vergat, volgens mij had die Harm rood haar en dat heeft de mijne ook, althans een beetje.
Harm vinden mensen gek, maar over het algemeen ook erg leuk en iedereen roept ook altijd: o dat past echt bij hem! Ik ben niet zo goed in de r, dus heefth hij Harrum. En vaker nog harmpie of opa, nu hij ouder en wijzer is. Opa harm, dat levert altijd wel een lach op bij mensen. Ik krijg zeer, zeer veel reacties op zijn naa. Als geleidehond ging hij veel met me mee en een geleidehond is bijzonder, in de ogen van vele mensen en dan vroeg er elke dag wel iemand hoe mijn hond heet. Ben nooit een andere hond tegen gekomen die zo heet. Wel ooit eens bij een etentje een ober. Die keek raar op toen mijn oma zei toen ober Harm het diner opdiende: Wat is die harm toch een schatje he, hij blijft zo braaf liggen hier naast je. Haha, ober Harm liet bijna het bord uit zijn handen kletteren. Het was in Friesland, is ook echt een Friese naam.
En dan Puck, mijn huidige geleidehond. Dat vindt vrijwel iedereen een hele leuke naam en alweer eentje die enorm goed bij de hond past. Als ik al een andere Puck tegen kom, dan is het wel vaak een klein hondje. Maar Puck roept makkelijk, je kan er van alles van maken, Puckie, Puckje, Ukkepuck, moet je alleen niet bij de dierenarts in de wachtkamer tegen je hond zeggen, per ongeluk: Pickie zoek de bank. Dat floepte er zo maar uit, oeps. En het gebeurt wel eens vaker, maar meestal hoort niemand dat, toen wel.
Werd Harm ook niet Herman genoemd?
En ik kan me mijn buurman nog herinneren die aan jou vroeg hoe je hond heete. Toen hij weg liep, hoorde je hem steeds mompelen: 'Harm, harrem, Harm, hmmm.'
(en: Wat voor één is het? Toch geen Golden Retriever hè? 
).
