Zoals Lotje, die het wel leuk leek om in de theedoek te gaan hangen en daarbij helemaal naar boven te klimmen, en dan totaaaaaal geen idee meer hebben hoe je naar beneden komt. En terwijl ik Lotje aan het redden ben, gaat achter mijn rug Jimmy ervandoor met een veel te grote bal van Nelson, die daar natuurlijk wakker van wordt en zich een hoedje schrikt omdat zijn bal ineens letterlijk pootjes heeft gekregen. Het zag er ook werkelijk waar niet uit.
Ondertussen leven de beide donkere heren zich uit op onze droogloopmat en vindt Lotje toch echt - dat - ze - in - die - handdoek - moet en bedenkt Jimmy zich precies op het moment dat manlief de keuken binnenkomt dat het tijd is voor een sprintje, waardoor manlief bijna zijn nek breekt om hem te ontwijken.
Televisie? Nee hoor, dit is veel leuker!


