Ik zie je wel

Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke





Ja, ik zou ook liever wachten tot ze niet meer naar hun schuilplaatsen schieten wanneer jij binnenkomt. Ze moeten even zeker weten dat jij geen gevaar betekent maar juist veiligheid, lekkere hapjes en een vertrouwd stekje om te rusten. Dus ik zou ze ook nog niet naar buiten doen.koekje schreef:Ik vind 14 dagen echt wel heel kort. Zeker voor niet-tamme katten. Ik zou er eerder 6 weken van maken.
Zodra je merkt dat ze jou gewoon zijn ( leuk vinden en op schoot heb ik het nog niet over), zou je eens langzaam kunnen denken over hoe ze weer kennis te laten maken met de buitenwereld.
Het is in je nadeel dat het er vier zijn, dus zal je ook op de meest bange daarmee moeten wachten. En ook doordat het er vier zijn, hebben ze een sterkere groepsdynamiek en minder noodzaak tot menselijk contact.
Bij honden zou ik zeggen dat de grootste angsthaas de meute wel volgt,maar katten zijn toch rare eigenheimers. Het is een beetje afhankelijk van de aard van het beestje en de groepsdynamiek (is bij katten altijd anders dan bij honden), maar ik zie het hier ook gebeuren met Ot en Sien; als er iets mogelijk eng is, lijken ze elkaar aan te steken.Anne in Duitsland schreef:Ja, ik zou ook liever wachten tot ze niet meer naar hun schuilplaatsen schieten wanneer jij binnenkomt. Ze moeten even zeker weten dat jij geen gevaar betekent maar juist veiligheid, lekkere hapjes en een vertrouwd stekje om te rusten. Dus ik zou ze ook nog niet naar buiten doen.
Koek, zou de bangste de rest niet gewoon volgen, dus als de anderen wel al gewend zijn aan Angelique, dat de bangste zich dan naar de anderen richt en er niet in zijn eentje vandoor gaat?

Daar zou je weleens gelijk in kunnen hebben. Maar misschien heeft Angelique geluk en hangen ze over drie weken dolenthousiast in haar broekpijpen wanneer ze het eten komt brengen. Op dat moment kunnen ze naar buiten, Sjliek.koekje schreef:Bij honden zou ik zeggen dat de grootste angsthaas de meute wel volgt,maar katten zijn toch rare eigenheimers. Het is een beetje afhankelijk van de aard van het beestje en de groepsdynamiek (is bij katten altijd anders dan bij honden), maar ik zie het hier ook gebeuren met Ot en Sien; als er iets mogelijk eng is, lijken ze elkaar aan te steken.
Het zou bv wel werken als je een mens-sociale en stabiele groep hebt en daar een bange jonge nieuweling bijzet. Een nieuweling die wel goed met katten kan, maar (nog) niet met mensen. Deze nieuwe zal zich dan waarschijnlijk op een gegeven moment aan de groep optrekken en het menselijk contact afkijken.
Deze katten zijn denk ik al te oud daarvoor, met vier ipv een en hebben geen groep andere katten ter referentie.

koekje schreef:Ik zou trouwens ook even oud en nieuw afwachten. Ook in de periferie zijn er genoeg dingen om katten zo te laten schrikken, dat ze niet meer naar huis durven of de weg weten. Carbid schieten is ook eng voor poezenoortjes.



Nee, ik snap dat het geen gezellige schootzitters worden, en dat hoeft ook helemaal niet. Maar ik vraag me af of ze na twee weken al weten waar het thuishonk is, en dat jij de voederautomaat bent. Als ik het verhaal van Hilje zo lees, is er nog best kans op vooruitgang.Angelique schreef:Misschien worden ze nog wel wat losser, dat kan ik ook niet voorspellen. Ik zie enkel dat ze me uit de weg gaan en als ik de schuur uitloop en me omdraai er al 3 bij de voerbak zitten.![]()
Ik heb geen nabije buren waar ze kunnen gaan snacken.![]()
Tis niet dat ze a.s. Donderdag per kloslag de schuur uitgeschopt worden, maar 6 weken binnen lijkt me voor die katzels ook geen pest aan. Met speelgoedjes e.d.doen ze echt helemaal niks.