hou je honden aub aangelijnd dezer dagen

[Martine-Tom]

En ik doe mn best ze te vermijden, heb al aardig wat van die sites geblocked en nog stroomt mn fb ervan over

[Lizzy]

En ik doe mn best ze te vermijden, heb al aardig wat van die sites geblocked en nog stroomt mn fb ervan over

Ik heb niks geblokkeerd. En nul meldingen van de dierenambu Den Haag. Nul.

[Els&Flow]

Oudjaarsdag zijn we s middags met een hondenvriendje naar een rustig losloopgebied gereden, waar we uitgebreid een paar uur hebben gewandeld, s avonds aan de lijn nog een plasronde. Flow knippert niet met der ogen, die is volledig schotvast. Vriendje gelukkig ook.

Maar: om 00.10 op het strand, bij het grote vuur, kwam er een man aan met een doodsbange border collie, los.. , hond schoot alle kanten op, maar kwam steeds terug naar de eigenaar. Ik heb altijd een reserve jachtlijntje in mn jaszak en heb de hond op een gegeven moment aangelijnd. Eigenaar had wel een riem bij zich maar was meer geinteresseerd in het vuur dan in de hond. Heel erg zielig. We hebben een tijdje met de hond op schoot op het strand gezeten en daarna vertrokken baas en hond weer. Los, uiteraard. Hond moest zich niet zo aanstellen...

[Cindy de Wolf]

Wij waren tot en met 1e kerstdag thuis maar die week eigenlijk al weken vooraf waren al drama voor Misty. Ik heb haar vanaf grofweg 10 december niet meer 's avonds uitgelaten. Er werd toen al teveel geknald en ik wilde 0,0 risico lopen dat er iets zou gebeuren. Dus om 06.45 in het bos, na werk rond 13.00 en dan de rest in de tuin, het zij zo. En er hebben zelfs dagen tussen gezeten dat ik haar zelfs in het bos aangelijnd heb ondanks dat de knallen verder weg klonken. De laatste dagen ben ik met Jessica verder weg gereden waar minder huizen zijn dat ging prima. 2e kerstdag dan naar de camping gereden en o wat was dat een verademing. Hier zijn gewoon GEEN knallen te horen tot 0.00. Hooguit een jachtknal maar dat klinkt zo anders daar reageren ze niet op. En hier duurt het vuurwerk maximaal 30min en dat is met name sier en zeker geen bommen en granaten. En als ik alles weer zo lees ben ik ontzettend dankbaar dat wij jaar op jaar kunnen vluchten. Maar het blijft van de zotte dat dit moet omdat een paar eikels zich niet aan de wet kunnen houden. En elk jaar MOET ik dus verplicht zorgen dat ik nog minstens een week, liever 1,5-2 weken aan verlofdagen over heb. Ik HAAT december, echt waar. Van mij mag het echt afgeschaft worden of op zijn minst echt terug gebracht worden tot een paar uur. Maar zoals het nu is KAN je maatje gewoon niet herstellen, te veel, te vaak, te intens.

Mijn FB is ook overspoelt met hondjes die zoek zijn, dood gevonden worden tgv vuurwerk. Met name via waar is mijn angel.

[Lil]

Lizzy, ik zie wel 10 meldingen per dag van vermiste honden.

@ Martine misschien moet ik ook eens wat gaan blokken, want vind het niet grappig en meer dan de helft is zo ver weg dat ik niet kan helpen.

[Lizzy]

Lizzy, ik zie wel 10 meldingen per dag van vermiste honden.

@ Martine misschien moet ik ook eens wat gaan blokken, want vind het niet grappig en meer dan de helft is zo ver weg dat ik niet kan helpen.

Typisch. Ik dus nog steeds echt nul.

[Kaela]

Ik ook velen op mijn tijdlijn. En ze komen van alle kanten, dus ik zou heel wat mensen moeten blokken om het niet meer te zien.

En ja, dan denk ik aan de ene kant dat inderdaad lang niet iedereen die zijn dier kwijt is dom en onverantwoord bezig is geweest. Maar als het er zo akelig veel zijn... Dan bekruipt het gevoel dat Pluk probeert te verwoorden mij ook wel. Hoe kan het toch dat zó veel dieren vermist raken.

[Lil]

Ik ben geabonneerd op amivedi en vermiste en gevonden dieren pagina's 2 stuks. Mijn vorige kat is namelijk ooit weggelopen en hoewel het duidelijk was dat zij dit deed omdat zij alleen wilde sterven, heb ik haar toen wel overal aangemeld. Al die sites blijf ik sindsdien dus zien. Zonder dat wat andere mensen posten, dat is ook heel veel.

[Borke]

Er zijn mensen die al die meldingen delen op Facebook en aan de ene kant erger ik me er aan en aan de andere kant denk ik dan: "Stel dat het jouw hond of kat zou zijn"...

Ik denk dat mensen tegenwoordig meer huisdieren hebben dan vroeger en ik denk dat FB ook meer berichten genereert dan vroeger, toen je veel dingen niet wist.
Als toen de hond van de buren weg was, dan hoorde je dat of je zag een briefje, maar dat wist je alleen van de mensen die vlakbij jou woonden.

Nu zijn er mensen die jarenlang een FB pagina actief houden voor hun verdwenen dier.
De tijden veranderen...

[Anne in Zweden]

Ik ook velen op mijn tijdlijn. En ze komen van alle kanten, dus ik zou heel wat mensen moeten blokken om het niet meer te zien.

En ja, dan denk ik aan de ene kant dat inderdaad lang niet iedereen die zijn dier kwijt is dom en onverantwoord bezig is geweest. Maar als het er zo akelig veel zijn... Dan bekruipt het gevoel dat Pluk probeert te verwoorden mij ook wel. Hoe kan het toch dat zó veel dieren vermist raken.

+1. Je zag het echt pieken rond de jaarwisseling, iedere keer dat ik mijn FB checkte, stonden er weer nieuwe bij. En dan krijg ik nog alleen de berichten te zien die bij FB-vrienden op de tijdlijn worden geplaatst en die ik dan deel, niet eens direct van Amivedi oid. En echt allemaal bij "Hoe is de hond vermist geraakt": geschrokken van vuurwerk. Ik word daar ook boos om, inderdaad. Maar dat is boosheid die voortkomt uit verdriet om het arme dier dat niet weet wat hem overkomt. De gedachte aan het lijden van een hond of kat, terwijl dat in veel gevallen waarschijnlijk voorkomen had kunnen worden...

[Borke]

Om nog even terug te komen op dat aanlijn advies, dat is voor mij toch echt iets wat heel afhankelijk is van de siuatie: de hond en het gebied. Dat ben ik met Marij eens.

Borke was panisch van vuurwerk en bij ons oude huis, drukke woonwijk, liet ik hem noodgedwongen aan de lijn uit. Hij wilde naar huis vluchten en het risico op een aanrijding was veel te groot, dus hij moest wel aan de lijn.

Toen kwamen we hier wonen aan de rand van de stad en daar werd minder afgestoken. Daarbij kunnen we hier zo uit de achtertuin het losloopgebied in stappen. Hier liet ik hem altijd los lopen in 'ons losloopgebied'. Behalve op oudejaarsdag, want dan mocht hij alleen maar in de tuin zijn behoefte doen, maar dat wilde hij dan niet meer zodra het licht was. Dus stonden we extra vroeg op voor een lange wandeling, ook los met verlichting om zijn hals.

Ik ga dus met Marije mee, want Borke was veel relaxter als hij hier veilig los kon lopen in de decembermaand met vuurwerk. Dan wilde hij niet vluchten en als hij dat wel wilde, dan kon ik hem er uit halen. Aan de lijn lukte dat nooit. Dan wilde hij maar een ding: mij naar huis sleuren.

Sofi, die totaal niet bang is, loopt hier achter altijd los in het losloopgebied, ook op oudejaarsdag. Dan kan ze haar energie kwijt. Anders gaat ze in huis zitten blaffen als de luide knallen dicht bij ons huis zijn, ze is immers waaks, dus ze 'moet' waarschuwen. As ze lekker los heeft kunnen rennen en snuffelen, dan is ze heerlijk rustig in huis en slaapt ze gewoon.

[Lizzy]

+1. Je zag het echt pieken rond de jaarwisseling, iedere keer dat ik mijn FB checkte, stonden er weer nieuwe bij. En dan krijg ik nog alleen de berichten te zien die bij FB-vrienden op de tijdlijn worden geplaatst en die ik dan deel, niet eens direct van Amivedi oid. En echt allemaal bij "Hoe is de hond vermist geraakt": geschrokken van vuurwerk. Ik word daar ook boos om, inderdaad. Maar dat is boosheid die voortkomt uit verdriet om het arme dier dat niet weet wat hem overkomt. De gedachte aan het lijden van een hond of kat, terwijl dat in veel gevallen waarschijnlijk voorkomen had kunnen worden...

Ja, ik snap dat ook heeeeel goed hoor. Ik heb hetzelfde als ik een een "vermissing hond" zie van iemand die z'n hond bij de supermarkt aan een paaltje had vastgeknoopt en even boodschappen was gaan doen. Ik denk dan ook "sjeesus, wanneer dringt dit nou eens tot iedereen door dat je een hond echt niet meer voor een supermarkt vast kunt zetten, om heel veel redenen?!?! ". Dus ja, ik begrijp je. En voor de dieren is het echt te verschrikkelijk

Maar je zou maar alle voorzorgsmaatregelen genomen hebben en je hond raakt toch in paniek los en word voor je ogen aangereden.... Ik denk niet dat je dan zit te wachten op mensen die zeggen (zonder op de hoogte te zijn van de feiten) "ik kan geen medelijden opbrengen".

Dus ja, lastig. En daarbij komt dus ook wat Astrid schrijft. Het hangt zo af van de hond. En van de situatie. En stel nou dat mijn honden schijtbang zouden zijn he, voor vuurwerk.... Dan had ik vandaag nog steeds aangelijnd door het bos kunnen gaan wandelen want wederom een enorm geknal. En dan denk ik "moeders, houd je kind aan de lijn". Dus hoe lang moet een hond aan de riem, voor je als baas mag rekenen op medelijden als er wat mis gaat?

[Lizzy]

En dan nog he... Mijn honden reageren totaal niet op vuurwerk. Dus ik loop inderdaad los met ze door het bos. Ook op oudejaarsdag. OK, ik ga dan wel onmogelijk vroeg, dat dat jonk dat af loopt te steken nog op hun nest liggen te stinken maar dat doe ik meer voor mezelf dan voor die honden, want ik houd niet van vuurwerk. En bovendien wil ik het risico tot een minimum beperken dat mijn honden onverhoopt toch schrikken. Met Linga gaat dat al 10,5 jaar goed. Met Biscuit 6 jaar. En met Frou en Fritzi 3 jaar. Ik wandel 1,5 uur en dan zijn ze lekker hun energie kwijt. En nou gaat het volgend jaar niet goed (wat God verhoeden). En dan mag ik niet rekenen op compassie van mijn medemens? Omdat het eigen schuld dik bobbeltje is? Ik blijf dat toch raar vinden....

[Rico]

Eerlijk gezegd denk ik dat het wat te letterlijk genomen wordt en dat dit geheel de insteek is.
Want bij onwijs veel van die honden die ineens vermist zijn.. is het rond de jaarwisseling zelf gebeurd.

En ja ongelukken kunnen gebeuren, maar veel waren simpel te voorkomen geweest.
En wie zijn schuld het ook is, van de mensen die vuurwerk afsteken.. van de eigenaar die niet op let, de eigenaar die uberhaupt niet aan zijn hond denkt, er is maar een echt slachtoffer en dat zijn die honden!

En ik weet heel zeker dat er gevallen tussen zitten waarbij het echt om een ongeluk gaat, dus bij mensen die netjes allerlei voorzorgsmaatregelen genomen hebben en wel degelijk rekening met de hond houden.
Maar er zijn er zat, en dat lees je ook hier in de vele reacties, die maling hebben aan hun hond.

En nu hebben we het over vuurwerk...
En ik heb een beetje het idee dat door de aversie op het vuurwerk van veel mensen hier het meespeelt in de gedachten gang.
In andere situaties hoor en lees ik toch zeker een zelfde insteek als dat Pluk hier stelt.
Over hoe idioot mensen met kleine honden zijn, of hoe irritant het is als honden niet luisteren, dat mensen hun hond niet aanlijnen, dat honden onveilig speelgoed hebben, onveilige botten krijgen, over van alles en nog wat...

En ik ergerde me eerlijk gezegd ook aan het gigantische aantal honden... waarvan een heel groot deel los buiten liep, aangelijnd buiten liep TIJDENS de jaarwisseling. En dan moet je ergeren zien als boos en gefrustreerd, die arme beesten. En het zijn er veel...HEEL veel.
Maarre ik weet zeker dat ik, en Pluk zeker weten ook niet, het de honden gun en niet hopen dat ze veilig thuis komen?

[MillyMol]

Als ik dit topic zo eens doorlees dan is mijn conclusie: We willen eigenlijk allemaal hetzelfde: het aantal vuurwerkslachtoffers onder onze huisdieren verminderen, het liefste tot nul. We moeten met elkaar zoeken naar manieren om dat te realiseren.
Voorlichting speelt daarbij een heel grote rol.
Een landelijke campagne rondom Oud&Nieuw met spotjes over hoe je je dieren het beste kunt beschermen zou daarin een rol kunnen spelen. Foldertjes via de brievenbus ook, daar kunnen dierenartsen een heel grote rol in spelen: zij hebben een adressenbestand en zouden als doorgeefluik kunnen dienen. Zelfde geldt voor alle kynologische clubs, fora etc.
Daarnaast actief lobbyen voor een vuurwerkverbod voor particulieren.
Het zal niet makkelijk zijn en de strijd is ook niet morgen al gestreden. Het is een kwestie van lange adem.