we lopen 2 meter verder en begint over te geven,oke dacht ik, kan...maar toen zakte hij door zn achterpoten en zag dat hij aan het stikken was, gelijk met mn hand in zn bek,maar hij was al helemaal slap. ben met hem op de arm naar huis gerend,binnen neergelegd. ik was helemaal in paniek. het is dat mijn dochter begon te schreeuwen dat we naar de dierenarts moesten. nou hier in het dorp was hij net weg,dus naar dorp verderop gereden.
daar aangekomen kreeg ik geen contact meer met mn hond, hij was in shock
smorgens om 12.00 word ik gebeld,dat het goed gaat met hem dankzij vochtafdrijvers. daar is hij ontzettend van opgeknapt. als het zo bleef mochten we hem savonds ophalen. om 17.00eindelijk telefoon, we mogen hem ophalen
Thuis aangekomen is het gelukkig net of hij niet is wegggeweest, hij had ontzettende honger, hij mocht eten en gelijk zijn antibiotica erbij.
nu is zijn ontlasting keihard,hij poept kleine harde keutels. komt dit door alle injecties en nu antibiotica?
hoe kan ik hetvoor hem wat makkelijker maken. hij eet nu nog kvv. eind van de maand komt de barfbestelling binnen....pfff ik moet weer even het vertouwen terug krijgen,hij heeft als beloning een klein stukje zachte kaas gehad,echt doodeng.....hij is trouwens helemaal niet gulzig en eet en pakt alles op zn gemakkie aan.


