Spot (Siberische husky) heeft waarschijnlijk ibd ; update

[AmandaJamie]

Ik bedoelde 3 jaar klachtenvrij, 1 kleine terugval en nu weer een jaar klachtenvrij

Verstuurd vanaf mijn GT-I9506 met Tapatalk

[Parelridder]

Jemig wat een vervelende klacht.. En steeds denken "We hebben de oplossing, nú gaat het goed!" om eigenlijk al snel weer een terugval te zien.
Mijn oudste - Merel - heeft diarree klachten gehad. Ze kreeg in die tijd aanvankelijk 7 dgn. p.wk. brok. Later zijn we over gegaan op 2-3 dgn. p.wk. kvv (Smuldier Pens met gehakt). De diarree liet zich ca. eens per 7-10 dgn. zien, duurde dan 1-2 dgn. en dan was het weer voorbij. Er was geen enkele relatie te leggen tussen wat ze te eten kreeg. Jaren ging dat zo. En wat ik ook probeerde, probiotica en meer, het bleef ongewijzigd.
In haar geval niet ernstig genoeg voor vervolgonderzoek, mede omdat ze een hartafwijking heeft die haar moeder ook had. Haar moeder kreeg t.g.v. de verslechtering van het hart chronische diarree, dus ik verwachtte dat het bij Merel ook iets daarmee te maken had.
In 2010 ben ik over gestapt op volledig kvv (DARF). Aanvankelijk gaf dat bij Merel een hoop gerommel in de stoelgang: ze moest om 5 uur 's morgens zo nodig dat ze het niet kon ophouden, dus ik moest zien dat ik op tijd beneden was om haar buiten te laten. Ook moest ze tig keer op een dag een mini keuteltje, kogeltjes.. Het heel nodig en heel vroeg moeten poepen heeft tenminste weken aangehouden, het 'keutelen' zelfs maanden. In tegenstelling tot mijn andere hond, slechts 1 jaar jonger, die schakelde zonder enige reactie over. En zó groot is het verschil ook niet, van 50/50 naar 100% vers zou ik zeggen.. Hoe dan ook, ál die tijd hield die dag-per-week diarree aan. En ik dacht dus te kunnen concluderen dat daarin dus geen verandering kwam middels de overstap. Wonderlijk genoeg, na maanden volledig vers, bleef het ineens weg. Aangezien het jaren geduurd heeft en er behalve de voeding niets verandert is in die tijd, kán ik niet anders dan concluderen dat het volledig vers, middels wat tijd, iets heeft verandert en verbetert waarvan we nooit de exacte oorzaak geweten hebben. Behalve dan dat het iets met de voeding te maken gehad moet hebben.
Ik bedoel overigens niet te zeggen dat Spot hetzelfde heeft, ik wilde deze ervaring met je delen omdat het je misschien ergens kan helpen in je speurtocht naar de oplossing of je afwegingen rondom mogelijkheden.
Overigens eet Merel inmiddels al weer jaren zelf samengestelde maaltijden, alle diersoorten en groenten, waarop geen terugval gekomen is.

[inni]

Sterkte hoor ik heb soortelijke weg met Berre (maltezer) gehad.......nooit echt gevonden wat het was en dus ook nooit echt iets gevonden waar hij het goed bleef op doen. Bij hem ging het op eend (eendennekken en eendenborst zonder vet en wat eendenorgaan) en verse pancreas (hij had op een gegeven moment ook afwijkende pancreaswaarden) het langst goed (+- 3jaar), hij kwam ook aan (van 2,,200 kg naar 3 -3,100kg) maar af en toe was er toch nog een mindere dag tussen. 't Rare is dat ik na Berre (+ november 2013), nu 2 Maltezers heb die (zij het in veel mindere maten) ook problemen hebben met hun maag en vooral, darmen. Gisteren maar 's poep naar de da gebracht voor een uitgebreidere controle. Ik ben reuze benieuwd want uit die testen van Berre is nooit wat gekomen, en volgens Het Woud waren in november mijn jongens vrij van wormen. Ik hoop dat er voor jullie snel duidelijkheid komt zodat jullie ook zorgeloos van hem kunnen genieten
.

[Lizzy]

en elke keer als ik denk "joepie, het gaat nu beter.... krijgt hij weer een terugval.
Vorige week dinsdag startte hij iom de DA met de CAnikur protbiotica en JOEPIE , woensdag 2 mooie vaste drollen. Donderdag en vrijdag ook best aardig en ik merk dan ook dat hij vrolijk is en minder extreem hyperdepiep. Vrijdagmiddag had hij blijkbaar weer wat moeilijk lopen doen volgnes manlief, zaterdagochtend begon de wandeling met gewoon een vaste drol, maar later toch weer dunner. Dat zette zich voor, vandaag was het dunne derrie en had hij aan het einde vd wandeling krampen en liep er slijm uit te persen. Hij is ook niet lekker. Ik kan echt niks bedenken wat het uitlokt, hij heeft echt alleen dieetvoer, niks anders, alles is schoon en hij krijgt uit zijn eigen bak eten. En elke keer als het weekend wordt, gaat hij weer slechter.

Hij kreeg wel vrij veel van de brokken (even nagemeten, ca 450 gram in 3-4 maaltijden, zou ca 350 moeten zijn volgens de zak) maar hij is mager en hongerig. Eten wil hij nog steeds graag, hij kan zijn poep ook goed ophouden (poept 2x per dag tijdens de wandelingen, tussendoor niet). Energiek ook wel, heb niet hem getraind afgelopen week (deels het weer, deels omdat ik dacht dat dat misschien teveel was) maar hij gaat graag mee op stap. Maar ja, tegen de tijd dat hij niet meer trekt aan de lijn is het ook wel heel erg...

IK vind het zo vervelend om mijn manneke zo te zien, vandaag is hij ook echt niet lekker ervan, Kwam wel even op schoot liggen en zzzzzzlaaapt verder in zijn mand of in het halletje. Zijn vacht is ook niet mooi, vooral op de flanken niet en hij wordt te dun. Snif....

Sorry,moest even ventileren... Ik ga iig de ontlasting nog maar eens laten nakijken op giardia en coccidien...

De narigheid is dat giardia zo vaak voor komt en eigenlijk niet eens zo vaak problemen veroorzaakt en vanzelf weer weg gaat.... Dus de kans dat er giardia zit is aanwezig maar dit hoeft nog steeds niet de oorzaak te zijn van dit probleem. Er heerst overigens wel echt van alles en nog wat....

Is dat diatomeeenaarde is om te proberen bij Spot?

[Siberienne]

Heb je spot al eens op een helemaal zelf samengesteld barf dieet gezet? Het verhaal lijkt echt enorm op dat van onze hond Jamie die van zijn 1e levensjaar tot zijn 3e om de paar maanden en uiteindelijk om de paar weken zulke klachten had. Het maakte bij hem niet uit welke speciale brok ik er ook in stopte, uiteindelijk kwam het na een tijdje op hetzelfde neer. Hij werd iedere keer behandeld voor colitis en het kwam telkens weer terug. Toen hebben we hem 2 maanden overgezet op carnibest kvv en meteen over op het zelf samenstellen van een barf schema en toen is hij 3 maanden klachtenvrij geweest, 1 kleine terugval en nu weer een jaar klachtenvrij.

Verstuurd vanaf mijn GT-I9506 met Tapatalk

Nee, Spot heeft nog nooit op een helemaal eigen dieet gestaan. Hij heeft wel een aantal maanden op Carnivoer KVV gestaan, toen was hij ong 1 jaar oud. Wat ik me ervan herinner is dat zijn ontlasting toen wel mooi compact was, maar hij bleef te mager. Ik ben toen Wolfsblut brokken bij gaan voeren en dat ging beter.
Sindsdien staan hij en zijn broer op half KVV / half graanvrije brok, ik heb verschillende regimes uitgeprobeerd omdat Shadow nog wel eens gallig wil braken in de ochtend en met 's ochtends brokken en 's avonds KVV van Darf ging dat eigenlijk heel goed.
Spot heeft eigenlijk zijn hele leven al af en toe een dag met dunne pjoep, veel persen een slijm, maar dat was dan na 1 dag ook weer over. Terugkijkend weet ik gewoon niet meer of dat bij een bepaald voer nou absoluut niet gebeurde.
Fijn dat Jamie het nu zo goed doet!

[Siberienne]

Jemig wat een vervelende klacht.. En steeds denken "We hebben de oplossing, nú gaat het goed!" om eigenlijk al snel weer een terugval te zien.
Mijn oudste - Merel - heeft diarree klachten gehad. Ze kreeg in die tijd aanvankelijk 7 dgn. p.wk. brok. Later zijn we over gegaan op 2-3 dgn. p.wk. kvv (Smuldier Pens met gehakt). De diarree liet zich ca. eens per 7-10 dgn. zien, duurde dan 1-2 dgn. en dan was het weer voorbij. Er was geen enkele relatie te leggen tussen wat ze te eten kreeg. Jaren ging dat zo. En wat ik ook probeerde, probiotica en meer, het bleef ongewijzigd.
In haar geval niet ernstig genoeg voor vervolgonderzoek, mede omdat ze een hartafwijking heeft die haar moeder ook had. Haar moeder kreeg t.g.v. de verslechtering van het hart chronische diarree, dus ik verwachtte dat het bij Merel ook iets daarmee te maken had.
In 2010 ben ik over gestapt op volledig kvv (DARF). Aanvankelijk gaf dat bij Merel een hoop gerommel in de stoelgang: ze moest om 5 uur 's morgens zo nodig dat ze het niet kon ophouden, dus ik moest zien dat ik op tijd beneden was om haar buiten te laten. Ook moest ze tig keer op een dag een mini keuteltje, kogeltjes.. Het heel nodig en heel vroeg moeten poepen heeft tenminste weken aangehouden, het 'keutelen' zelfs maanden. In tegenstelling tot mijn andere hond, slechts 1 jaar jonger, die schakelde zonder enige reactie over. En zó groot is het verschil ook niet, van 50/50 naar 100% vers zou ik zeggen.. Hoe dan ook, ál die tijd hield die dag-per-week diarree aan. En ik dacht dus te kunnen concluderen dat daarin dus geen verandering kwam middels de overstap. Wonderlijk genoeg, na maanden volledig vers, bleef het ineens weg. Aangezien het jaren geduurd heeft en er behalve de voeding niets verandert is in die tijd, kán ik niet anders dan concluderen dat het volledig vers, middels wat tijd, iets heeft verandert en verbetert waarvan we nooit de exacte oorzaak geweten hebben. Behalve dan dat het iets met de voeding te maken gehad moet hebben.
Ik bedoel overigens niet te zeggen dat Spot hetzelfde heeft, ik wilde deze ervaring met je delen omdat het je misschien ergens kan helpen in je speurtocht naar de oplossing of je afwegingen rondom mogelijkheden.
Overigens eet Merel inmiddels al weer jaren zelf samengestelde maaltijden, alle diersoorten en groenten, waarop geen terugval gekomen is.

Eigenlijk heb ik nog mazzel dat Spot het voorheen zo zelden had - was echt paar xx per jaar.
Ik vind het irritante nu dat ik het gevoel heb dat we niet op het goede spoor zitten. Maar ik weet niet of dat nou ook emotie is of dat ik het goed zie. Mijn vorige twee honden stonden toendertijd op Royal Canin, hadden bijna nooit wat. Tot... Janouk overleed aan een vreemde darmtumor toen hij bijna 11 was. Ik zal je het hele verhaal besparen maar ik zat daar erg mee. We hadden toen deze twee guppen al, stonden toen ook 'gewoon' op de RC maar Shadow deed het er niet zo goed op, in de zin van jeuk en doffe vacht. Ik ben mij toen in brokken gaan verdiepen en ik kwam erop uit dat er ook nog wel eens een verband had kunnen zijn tussen de RC brokken en Janouk's ziekte. Dat hakte erin, en ik bezwoer mijzelf "dat spul komt er NOOIT mee in". Over gegaan op andere brokken, KVV, toen combi en zolang het maar graanvrij is doet Shadow het prima. Spot is nooit echt van de dikke geweest en altijd vrij smal gebleven. Hij is ons maandagochtend modelletje, hij heeft altijd wat. Ik zit met hem vaker bij de DA dan met alle drie de anderen. Kleine dingen maar ook grote. Hij is eigenlijk veel te hoog op zijn poten, enorme onhandige slungel en op een gegeven moment ging hij heel raar lopen. Wat nou precies de oorzaak was zijn we nooit achtergekomen (alhoewel - waarschijnlijk een keer een trauma en dat trauma heet waarschijnlijk Shadow Al eens twee jonge hussen tikkertje zien spelen???). Na behandeling van zijn rug, rekoefeningen en triggerpoint behandeling van rechter achterpoot, balans en coördinatie oefeningen zijn we nu zover dat hij iig symmetrisch loopt en er lol in heeft. Maar... hij bleef af en toe zo wijdbeens lopen, was dan ook niet happy, wilde geen beloningen aannemen onderweg en at met lange tanden. Ik dacht aan pijn. Chantal, de chiropracter, kon eigenlijk geen blokkades of rare dingen meer vinden. Toen begon net voor kerst het poepprobleem en nu valt het wel op zijn plek: hij heeft denk ik vaker darmkramp en is dan niet fit. Daarom loopt hij dan ook zo raar.
Nu staat hij dus op ... jawel... brokken van RC, hypoallergenic. In overleg met de DA. Zij wil uitsluiten dat het een voedsel intolerantie is, ik kon zo snel niks bedenken wat hij aan eiwitbron nooit gehad had.

Hoe verder we komen, hoe meer ik denk dat het geen voedselintolerantie is. Althans, dat dit de oplossing niet is. Wat dan wel weet ik ook nog niet. Waar ik wel van baal is dat Spot nu weer te mager is, doffe vacht krijgt, veel honger heeft en ik hem iets voer waar ik eigenlijk heel moeilijk achter kan staan...
Gelukkig vanmorgen een bijna vaste poep, daarna nog een beetje dunne prut maar niet de krampen van gisteren. Ik heb hem gisteren wat minder gegeven (hij kreeg bijna 450 gr, volgens de zak 350 genoeg) omdat ik vermoed dat hij dit voer slecht verteerd en het dan dus gaat gisten en krampen (ook omdat het eerste stuk wel vast en gevormd is). Als het nu na een paar dagen 350 gr wel beter gaat, ga ik toch met de DA overleggen om hem op wat anders te zetten. We gaan over 4 weken naar Noorwegen en met een te magere hond die wel helemaal uit zijn dak gaat gaan in de sneeuw is dat niet fijn. Daar moeten dan echt meer kalorien in - en liefst nu al...
Ook ivm Noorwegen en huis in midden van nergens en lange reis wordt KVV ook nog lastig - maar ik heb inmiddels wel een andere brok gevonden van Wolfsblut met een onbekende eiwitbron die er qua samenstelling iig beter uit ziet dan die van RC.
Daarnaast ben ik op zoek naar gevriesdroogd vlees - niet rund of lam> Lam lust hij niet en als er iets is waar hij slecht tegen kan van vlees dan vermoed ik rund - omdat hij na snacks met veel rund nog wel eens last had en het best veel voor schijnt te komen. Tips welkom ;-)

[Siberienne]

De narigheid is dat giardia zo vaak voor komt en eigenlijk niet eens zo vaak problemen veroorzaakt en vanzelf weer weg gaat.... Dus de kans dat er giardia zit is aanwezig maar dit hoeft nog steeds niet de oorzaak te zijn van dit probleem. Er heerst overigens wel echt van alles en nog wat....

Is dat diatomeeenaarde is om te proberen bij Spot?

IIg het proberen waard. Is dit een goede? http://www.eko4petz.nl/a-37573785/seizo ... eerflacon/ ?

[Siberienne]

Sterkte hoor ik heb soortelijke weg met Berre (maltezer) gehad.......nooit echt gevonden wat het was en dus ook nooit echt iets gevonden waar hij het goed bleef op doen. Bij hem ging het op eend (eendennekken en eendenborst zonder vet en wat eendenorgaan) en verse pancreas (hij had op een gegeven moment ook afwijkende pancreaswaarden) het langst goed (+- 3jaar), hij kwam ook aan (van 2,,200 kg naar 3 -3,100kg) maar af en toe was er toch nog een mindere dag tussen. 't Rare is dat ik na Berre (+ november 2013), nu 2 Maltezers heb die (zij het in veel mindere maten) ook problemen hebben met hun maag en vooral, darmen. Gisteren maar 's poep naar de da gebracht voor een uitgebreidere controle. Ik ben reuze benieuwd want uit die testen van Berre is nooit wat gekomen, en volgens Het Woud waren in november mijn jongens vrij van wormen. Ik hoop dat er voor jullie snel duidelijkheid komt zodat jullie ook zorgeloos van hem kunnen genieten
.

Ik hoop dat jullie ook een modus vinden, want niks zo naar als een hond die het niet lekker doet...

[Siberienne]

Ik weet niet of het lukt om zo de foto's te laten zien, maar dit is mijn klutske anderhalf jaar geleden:




en tegelijk ook knappe man



vorig jaar in het ieneminie beetje sneeuw



(en hij is nu echt dunner)

[Siberienne]

Welkom op Barfplaats!

Wat een zorgen... Je zou kunnen kijken of je een homeopathisch middels vindt dat past bij de klachten van jouw hond: http://www.kliniek-klaver4dieren.nl/art ... -chronisch.

Wat krijg je hond nu precies te eten? Zijn dat hypo allergene brokken? En hoe lang voer je dat nu?

Oh ja, ik had nog gekeken bij de klaver4dieren maar Spot valt in geen enkele categorie ("het is een bijzondere hond en dat is het")
- hij is wel hyper- buiten - felle jager, reageert op beweging
- hij is niet agressief naar mensen, zeker niet dominant en boos heb ik hem nog nooit gezien naar een mens. Hij is heel zacht en lief, eerder beetje schuchter
- hij kan wel uitvallen naar andere honden maar is mn onzeker. Te sterk willen corrigeren van pups is wel een punt.
- hij braakt (bijna) nooit
- hij is niet destructief
- hij was wel hyperseksueel (hum) maar dat is verbeterd na zijn castratie
- hij is niet bang voor vuurwerk
- hij heeft wel wat moeite met alleen zijn, als dat betekent dat ik met Shadow weg ga ;-) Wij denken meer dat hij pissig is dat hij niet mee mag. Inmiddels kan hij het wel, gelukkig.

Hmmm tussen de nux vomica en platinum metallicum in??

[sella]

Daarom ga ik naar een holistisch werkend da, die kan dan met veel meer ervaring een keuze maken tussen de middelen,

[Siberienne]

Daarom ga ik naar een holistisch werkend da, die kan dan met veel meer ervaring een keuze maken tussen de middelen,

Ik ben al op zoek maar hier in de regio is het wat dun gezaaid nog, ik woon in Limburg. Tips welkom!

[sella]

Ik rijdt zelf vanuit noord holland naar Tannetje.

[Parelridder]

En ik wil graag nog benadrukken wat Lizzy meer subtiel zei: "een GOEDE holistische dierenarts". En wat mij betreft is dan dat 'goede' van veel groter belang dat het 'holistische' Ik heb er eens eentje bezocht, in Nrd Holland en dat was een bijzondere ervaring, hier mijn verslagje uit nov. 2008:

"Wil je me wat vertellen?", vroeg de arts op serieuze toon, terwijl ze op haar knieën op de grond zat en Merel haar breed kwispelend beide wangen likte. Ik vroeg me geschrokken af of deze arts meende 'hondenfluisteraar' te zijn.
Van een door een ziektekostenverzekering gepubliceerde lijst gediplomeerde dierenartsen, die tevens homeopatisch behandelen, had ik er eentje gekozen die niet ver van Heerhugowaard praktijk houdt.

Ik geef de voorkeur aan reguliere, wetenschappelijk onderbouwde geneeskunde. Vanuit de intense wens de frequentie en hevigheid van de acute fases van vermoedde groeipijn te kunnen beperken, wilde ik de reguliere - door Maarten Kappen voorgeschreven - behandeling, middels homeopathie áánvullen. Baat het niet...

De homeopatische dierenarts vertelde volledig te vertrouwen op een door Maarten Kappen gestelde diagnose. Om die reden hoefde ze dan ook de röntgenfoto's niet te zien. Wat kon dan de reden zijn Merel achtereenvolgens in alle vier haar pootjes te knijpen, om vast te stellen dat dit haar keer op keer pijn deed?
Moest mijn behoefte aan hulp wellicht nog verder toenemen?

We dronken een kop thee, terwijl Merel de praktijk grondig inspecteerde en ons meermalen attendeerde op een stapel zakken hondenbrokken, welke onder een gedrapeerde doek, wel aan ons oog, maar niet aan haar neus onttrokken waren.
Dit weerhield de arts er niet van te polsen of ik met Maarten Kappen over Merels voeding gesproken had en interesse had in 'vers vlees voeding'. Ik vertelde haar dat wij inderdaad de voeding besproken hadden en het advies geweest was de huidige voeding te blijven geven, hoewel tijdens de acute fase kleinere dagporties.

De arts haalde een wichelroede en enkele buisjes met korreltjes tevoorschijn. Merel werkte goed mee door haar steentje bij te dragen de wichelroede te doen uit slaan. Ze duwde er geregeld speels met haar neus tegen. De arts bleef echter ernstig en legde uit dat het juiste middel werd aangewezen door het 'uit slaan'. Op deze wijze werd ook de 'potentie' (sterkte) bepaald.

De arts mengde alcohol, kraanwater en enkele homeopatische korrels in een Jomanda-blauw flesje met druppelaar.
En passant zette ze ook 2 potjes tabletten op tafel en schreef er een dosering op. Het bleken voldoende tabletjes voor 2 maanden. Bij navraag lichtte ze toe dat het een ontstekingsremmend voedingssupplement was, welke ik moest vergelijken met visolie.
Ik heb een sterke behoefte dingen te begrijpen, maar de dokter kon me niet uit leggen waarom Merel deze middelen 2 maanden nodig had, terwijl de groeipijn pas zeker voorbij is als ze 18 maanden oud is en een acute fase daarentegen doorgaans niet langer duurt dan enkele weken.

De voedingssupplementen heb ik niet gekocht, omdat mij slechts één argument voor voorschrijven duidelijk werd: ze kostten 25 euro per potje.
Het consult bleek per tijdsduur berekend te worden, wat een heel nieuw licht werpt op de geschonken thee.
Het flesje - waaruit ik Merel de komende 10 dagen, dagelijks 5 druppels moest toedienen - kostten me 20 euro. Over de vervolgbehandeling kon ze mij helemaal niets vertellen, tot ze over 10 dagen zou horen hoe het dan ging.

Met het homeopatisch middel en een toegestoken stapeltje schriftelijk informatie over de praktijk, verlieten we de arts.

Twijfelend over het in gebruik nemen van het homeopatische middel - welke was gekozen met behulp van een wichelroede die zo hevig uit sloeg, dat de pols van de arts er stevig van had bewogen - las ik de schriftelijke informatie door die mij bij vertrek was meegegeven.
De arts schreef o.a. dat met vers vlees voeding epilepsie kan verdwijnen, kanker voorkomen kan worden en allergieën over kunnen gaan.
(...)

Naast allerhande alternatieve behandelmethoden en de wondervoeding, biedt deze arts hulp door te 'communiceren met dieren'. Hierover vermeldt zij dat dit ook waardevol kan zijn tijdens stervensbegeleiding.
Ik herinner me maar al te goed wat ik er voor over gehad zou hebben even een momentje te kunnen praten met Floris, toen zijn tijd daar was. Dat iemand een slaatje slaat uit dergelijk hevige gevoelens van verdriet, wanhoop en machteloosheid, vind ik harteloos. Dat een àrts op deze wijze een boterham wil verdienen, daar heb ik geen woorden voor...

Bij deze dierenarts kom je met zorgen over een zeer pootje binnen en wordt je er vervolgens eentje uit gedraaid.
Merel is niets wijzer geworden van deze ervaring, maar ík ben genezen!

[Siberienne]

En ik wil graag nog benadrukken wat Lizzy meer subtiel zei: "een GOEDE holistische dierenarts". En wat mij betreft is dan dat 'goede' van veel groter belang dat het 'holistische' Ik heb er eens eentje bezocht, in Nrd Holland en dat was een bijzondere ervaring, hier mijn verslagje uit nov. 2008:

"Wil je me wat vertellen?", vroeg de arts op serieuze toon, terwijl ze op haar knieën op de grond zat en Merel haar breed kwispelend beide wangen likte. Ik vroeg me geschrokken af of deze arts meende 'hondenfluisteraar' te zijn.
Van een door een ziektekostenverzekering gepubliceerde lijst gediplomeerde dierenartsen, die tevens homeopatisch behandelen, had ik er eentje gekozen die niet ver van Heerhugowaard praktijk houdt.

Ik geef de voorkeur aan reguliere, wetenschappelijk onderbouwde geneeskunde. Vanuit de intense wens de frequentie en hevigheid van de acute fases van vermoedde groeipijn te kunnen beperken, wilde ik de reguliere - door Maarten Kappen voorgeschreven - behandeling, middels homeopathie áánvullen. Baat het niet...

De homeopatische dierenarts vertelde volledig te vertrouwen op een door Maarten Kappen gestelde diagnose. Om die reden hoefde ze dan ook de röntgenfoto's niet te zien. Wat kon dan de reden zijn Merel achtereenvolgens in alle vier haar pootjes te knijpen, om vast te stellen dat dit haar keer op keer pijn deed?
Moest mijn behoefte aan hulp wellicht nog verder toenemen?

We dronken een kop thee, terwijl Merel de praktijk grondig inspecteerde en ons meermalen attendeerde op een stapel zakken hondenbrokken, welke onder een gedrapeerde doek, wel aan ons oog, maar niet aan haar neus onttrokken waren.
Dit weerhield de arts er niet van te polsen of ik met Maarten Kappen over Merels voeding gesproken had en interesse had in 'vers vlees voeding'. Ik vertelde haar dat wij inderdaad de voeding besproken hadden en het advies geweest was de huidige voeding te blijven geven, hoewel tijdens de acute fase kleinere dagporties.

De arts haalde een wichelroede en enkele buisjes met korreltjes tevoorschijn. Merel werkte goed mee door haar steentje bij te dragen de wichelroede te doen uit slaan. Ze duwde er geregeld speels met haar neus tegen. De arts bleef echter ernstig en legde uit dat het juiste middel werd aangewezen door het 'uit slaan'. Op deze wijze werd ook de 'potentie' (sterkte) bepaald.

De arts mengde alcohol, kraanwater en enkele homeopatische korrels in een Jomanda-blauw flesje met druppelaar.
En passant zette ze ook 2 potjes tabletten op tafel en schreef er een dosering op. Het bleken voldoende tabletjes voor 2 maanden. Bij navraag lichtte ze toe dat het een ontstekingsremmend voedingssupplement was, welke ik moest vergelijken met visolie.
Ik heb een sterke behoefte dingen te begrijpen, maar de dokter kon me niet uit leggen waarom Merel deze middelen 2 maanden nodig had, terwijl de groeipijn pas zeker voorbij is als ze 18 maanden oud is en een acute fase daarentegen doorgaans niet langer duurt dan enkele weken.

De voedingssupplementen heb ik niet gekocht, omdat mij slechts één argument voor voorschrijven duidelijk werd: ze kostten 25 euro per potje.
Het consult bleek per tijdsduur berekend te worden, wat een heel nieuw licht werpt op de geschonken thee.
Het flesje - waaruit ik Merel de komende 10 dagen, dagelijks 5 druppels moest toedienen - kostten me 20 euro. Over de vervolgbehandeling kon ze mij helemaal niets vertellen, tot ze over 10 dagen zou horen hoe het dan ging.

Met het homeopatisch middel en een toegestoken stapeltje schriftelijk informatie over de praktijk, verlieten we de arts.

Twijfelend over het in gebruik nemen van het homeopatische middel - welke was gekozen met behulp van een wichelroede die zo hevig uit sloeg, dat de pols van de arts er stevig van had bewogen - las ik de schriftelijke informatie door die mij bij vertrek was meegegeven.
De arts schreef o.a. dat met vers vlees voeding epilepsie kan verdwijnen, kanker voorkomen kan worden en allergieën over kunnen gaan.
(...)

Naast allerhande alternatieve behandelmethoden en de wondervoeding, biedt deze arts hulp door te 'communiceren met dieren'. Hierover vermeldt zij dat dit ook waardevol kan zijn tijdens stervensbegeleiding.
Ik herinner me maar al te goed wat ik er voor over gehad zou hebben even een momentje te kunnen praten met Floris, toen zijn tijd daar was. Dat iemand een slaatje slaat uit dergelijk hevige gevoelens van verdriet, wanhoop en machteloosheid, vind ik harteloos. Dat een àrts op deze wijze een boterham wil verdienen, daar heb ik geen woorden voor...

Bij deze dierenarts kom je met zorgen over een zeer pootje binnen en wordt je er vervolgens eentje uit gedraaid.
Merel is niets wijzer geworden van deze ervaring, maar ík ben genezen!

Heel bijzonder inderdaad - en daar ben ik dus ook wel een beetje bang voor. Ik werk zelf in de reguliere geneeskunde, weet heus wel dat dat niet zaligmakend is maar ben wel kritisch.
En de enige arts waar ik tot nu toe echt voor naar de andere kant van het land ben gereden was dr Aharon (ahum). Gelukkig was mijn ervaring niet zo slecht als de jouwe (ze heeft Spot's rug, elleboog en knie gemanipuleerd en daarna liep hij wel beter. Hij slaakte een zucht van verlichting bij zijn rug) alleen de communicatie was echt wonderlijk (het eerste wat ze zei "hij mag nooit meer springen, als je daar en daar een loopplank voor de auto besteld en mijn naam noemt krijg je korting" - nou dat hebben we maar niet gedaan want hij zit bijna nooit in de auto en ik kan hem heus wel tillen als dat zou moeten) en de nazorg om te huilen. "Wat loopt hij goed, hij staat weer recht, prima ga zo door" uh..... en daar stond ik weer buiten, 70 euro armer en zonder enige advies over opbouw, wat wel en niet doen en hoe te zorgen dat hij niet weer in de verkramping schoot want hij was helemaal niet "prima". Via via kwam ik vervolgens bij een lokale chiropracter op nog geen half uur bij ons vandaan en daar heb ik heel wat meer aan gehad, ook qua opbouw, oefeningen en juist wel leren springen.