pijnklachten achterpoot en lage rug

[Border Bandit]

Oh, wat fijn dat het zo goed gaat!
Wat kan ik me voorstellen hoe blij je wordt als je haar gestrekt ziet liggen zonder bobbel onder haar buik!! Super.

[Parelridder]

Ik had ademloos zitten kijken, liet dat wat ik doen zou maar even wachten want wilde haar niet attent maken, zodat ze zo zou blijven liggen zolang ze wilde. Tenslotte - na pakweg 12 minuten - toch om haar heen geslopen en over haar heen gebogen, om heel precies te kunnen bekijken hoe ze lag, in welke mate de poten gestrekt waren. Me ingehouden om niet te voelen waar haar knietjes exact waren, want dan was ze natuurlijk gaan verliggen. Vervolgens naar de kast geslopen waar mijn fototoestel ligt, om het hier te kunnen delen. Zachtjes de camera uit het tasje gehaald, waarop ze op keek en ging verliggen..

Dat vergat ik nog te vertellen: ik heb 4 dgn. geleden de dosis Bioflexa III gehalveerd. Oorspronkelijk gaf ik de officiele hoeveelheid, n.l. 2 tabletten p.d. Dat heb ik na enige maanden gehalveerd, dus kreeg ze de afgelopen maanden nog 1 tablet p.d. En nu krijgt ze dus nog slechts een halve. Waarschijnlijk volkomen zinloos, maar omdat het afbouwen desondanks spannend is, mocht het tóch iets bijdragen, doe ik het toch maar geleidelijk. Als het goed blijft gaan denk ik er over een paar weken mee te stoppen.

[Parelridder]

De laatste tijd lijkt Daantje vaker 'niet te stuiten' lollig te doen. Bijv. als ze net van de loopband komt, pogen door de kamer te sprinten in een poging haar kameraden tot keten aan te zetten (waarop ik heel streng moet ingrijpen en ze even moet scheiden). Maar ook als er bezoek komt, dus er een beetje opwinding is, verliest ze de controle. Ze is en blijft een inschikkelijk grietje, waarvoor ik extra dankbaar ben in deze hele periode, maar de dwazigheden lijken toch toe te nemen. Dat was ook mijn moeder opgevallen. Dat het gevolg is van afnemende pijn kan ik me niet voor stellen, ze heeft ook mét pijn blij gesprint, stoof zelfs met ronde rug en uitzwaaiende poot over het strand toen fysio Victor Hoogma dat aanbevolen had, om daarna letterlijk krom van de pijn en niet in staat tot normaal wandeltempo, maar uiterst gelukkig, verder te wandelen. Dus haar blijdschap lijkt echt heel moeizaam te leiden onder pijn. Ik denk dat ze zich dus fitter gaat voelen n.a.v. de loopband. Lekker!!!! En ook dat ze na de loopband niet meer direct denkt aan lekker neer ploffen (of geen verkeerd gevoel: voldaan een dutje doen na inspanning) maar nog zin heeft in eerst keten, als dat zou mogen.

Inmiddels loopt ze nu sinds 2 dgn. 5,9 km.p.u. gedurende de snelste minuten van de loopbandwandelingen. Als het mee zit bereiken we vóór de opbouw in tijd ca. 6,5 km.p.u. Dat zou ik wel mooi vinden, want dat vind ik wel een serieus 'kalm drafje naast de fiets' tempo. En gedurende de opbouw in tijdsduur bouw ik geen snelheid meer op, om helder te houden áls het niet goed gaat, waar dat door komt.
Heerlijk hoor, dat ze t.z.t. lekker fit zal zijn, weer op krachten, als ze weer vrij mag. Dat voelt zó veel kansvoller dat het goed zal gaan, dan hoe het eerder ging!

[Parelridder]

Madammetje loopt nu 6,1 km.p.u. maximaal

Wat ik vertellen wilde: ze lag vanmiddag weer een paar minuten helemaal gestrekt. Wat me op viel is dat ze die positie in slaapdronken toestand aan neemt en pas als ze wakkerder wordt af breekt, daarbij onmiddellijk de geblesseerde achterpoot buigend. Lastig om te bedenken of het strekken op eigen initiatief ontmoedigd moet woren (het levert pijn op, dus is nog te vroeg) of dat het gen kwaad kan (ze doet het zelf, eerder deed ze het helemaal niet, dus het kan wel even).
Ik moet erg denken aan mijn eigen hardnekkige wijze van slapen, met mijn armen boven m'n hoofd. Zelfs pal na het auto ongeluk, toen het onmiddellijk knallende pijn deed zo te liggen, zwaaiden mijn armen steeds opnieuw naar boven.. En nu nog is zo liggen pijnlijk, maar word ik meermalen per nacht waker omdat ik tóch zo lig. Het is niet gezond, het levert alleen maar klachten op. Daantje heeft haar favoriete houding in volledig gestrekte positie, ook nu dat pijn doet.
Maar ja, als ik haar wanneer ik het haar zie doen een beetje wek, zodat ze de poot weer buigt, wordt me ook nooit duidelijk of/wanneer ze het weer wél klachtenvrij kan..

[Parelridder]

Wisten jullie dat je het beste ná de training kunt voeren, omdat het binnen een uur ná de training eten van eiwitten het herstel ten goed komt? 's Avonds deed ik het al zo, maar 's morgens at ze tot nu toe vóór de loopband-wandeling.
Het ontbijt ga ik splitsen: een hapje met de anderen mee na haar 1e wandelingetje door de wijk - voor het gebaar - en dan ná de 1e loopbandwandeling het echte ontbijt (spiervlees/visfilet, eidooier en druppel vit. E)

Ook net gelezen dat ik de samenstelling van het 'revalidatie menu' vermoedelijk wel goed gedaan heb: vet zo veel mogelijk uit haar menu gehaald, pens geschrapt (onnodige calorieen), karkas en spiervlees zo kort en min mogelijk terug gebracht, hart, lever en nier porties gelaten zoals het was (omdat ze die vitaminen tijdens herstel natuurlijk niet mínder nodig heeft), dagelijks een eidooier, vette vis op het menu gelaten (maar niet als extraatje, maar als spiervlees), royaal groenten (n.l. ook als beloning op de loopband), blauwe bessen (beloning), visolie (Solgar Triple), theelepeltje gemalen amandelen binnen een uur na de 2e loopband-wandeling (bij de avondmaaltijd).
Het voelt GOED om te lezen dat ze op dat gebied alles heeft gekregen wat het herstel ondersteunt.

[sella]

Ik voer 1 keer per dag en doe dat altijd na de laatste avondwandeling zodat ze in alle rust kunnen verteren.
Ik heb al veel met mijn honden gerevalideerd en geef suplementen, echter ik kan me niet vinden in alleen vette vis als spiervlees, ik voer idd zo vetarm mogelijk en wel karkas van gevogelte, parelhoen of eend.
Ik voer altijd al blauwe bes en beloon met gedroogd orgaan.

[Parelridder]

Nee, dan heb ik het verkeerd uitgelegd! Ik geef zeker niet alleen vette vis als spiervlees, n.l. slechts eens per week, maar voorheen kreeg ze die vette vis als extraatje, náást het spiervlees dus. Nu - omdat ze minder doet en ik dus moet letten op de calorieen - geef ik op de dag dat ze vis krijgt dat niet als extra, maar i.p.v. spiervlees.
Ze krijgt dus qua spiervlees ook rundvlees, kipfilet, koolvisfilet, lama, hertenvlees, hazenschouders..

[sella]

Oke, dan snap ik je. Ik doe dat altijd al. Vette hele vis als maaltijd voeren.
Ja je moet erg opletten hoeveel je voert bij een hond die revalideert.

Het zou verboden moeten zijn, honden(eigenlijk alle wezens) die wat mankeren en gehinderd worden in hun levens plezier.

[Parelridder]

(...) Het zou verboden moeten zijn, honden(eigenlijk alle wezens) die wat mankeren en gehinderd worden in hun levens plezier.

[Parelridder]

Vóór Daantje op de loopband gaat, doen we t.b.v. warming-up enkele rek/strek oefeningen. Bestaande uit een aktieve zit met de achterpoten recht onder zich, een aktieve lig met eveneens de beide achterpoten recht onder zicht en een spelbuiging. Alles enkele malen en even aan houdend.
Leuk om te zien vind ik dat ze de laatste tijd de spelbuiging zodra ik die op draag ook aktief benut, het aannemen van die houding kennelijk meteen voelt als "even lekker rekken", want ze dan de 1e keer ook de voorpoten even lekker strekt. Kennelijk is er nu dan toch een lichte spierpijn. En ik moet zeggen, een beetje haar spieren voelen, dat lijkt me zálig: er gebeurd weer wat, de spieren zijn aan het werk gezet

Verder geen veranderingen, maar nog 3,5 wkn. te gaan voor ze in tijdsduur mag opbouwen. En dat zal als het voorspoedig verloopt ook tenminste 6 wkn. duren, dus voorlopig heeft het nog niet pijnvrij kunnen strekken nog geen invloed op de vervolgstappen.

[Parelridder]

Daantje loopt vanaf morgen 6,4 km. p.u. tijdens de 10 snelste minuten op de loopband. Een half uur loopband levert inmiddels een afstand van ca. 2,8 km. op. Haar bespiering is de afgelopen 2 mnd. aanzienlijk verbeterd. Toen ik 13 januari j.l. naar Maarten ging was dat bedroevend weinig (terwijl het voor we bij Aharon kwamen 28-08-2015 echt een bijzonder gespierde hond was). Een stokoude hond heeft nog meer bilspier.. Ik vond het ontzettend droevig om te zien. Sinds ze weer een half uur per keer kan lopen dankzij Maartens behandeling én de loopband sinds half januari het haar mogelijk gemaakt heeft het tempo daarin op te bouwen, zie ik haar dijen langzaam maar zeker weer voller en gevormder worden. Nu al zijn ze zó veel gespierder/sterker dan toen ze half nov. '15 vrij mocht van de fysiotherapeut! (terwijl ze toen ook een half uur liep, maar dan in slechts wandeltempo, op straat). Alleen al dát, het weer sterk zijn als ze t.z.t. weer vrij mag, voelt ontzettend goed, zal haar immers veel minder kwetsbaar maken.
En als je bedenkt dat pezen en banden zo beroerd langzaam herstellen als gevolg van de slechte doorbloeding er van, dan lijkt het ook logisch dat zodanige beweging dat je er weer mooi bespierd van raakt, óók de doorbloeding in pezen en banden verbeterd, dús het herstel er van..

Daantje krijgt vanaf gisteren geen Bioflexa III meer (daarvan kreeg ze de afgelopen wkn nog slechts een halve p.d. wat een kwart is van de reguliere dosering voor haar gewicht). Het was niet bedoeld voor herstel van pezen/banden, ook volgens Maarten (da) voegde het niets toe aan haar herstel, maar als je de ingredientenlijst vergelijkt met een ander middels wat hier aangeprezen werd zou het toch iets moeten doen.. Enfin, voor alle zekerheid heb ik het nog een poosje gegeven en heel geleidelijk afgebouwd. Het gaat niet achteruit (eerder - op details - vooruit) dus ik ben er tenslotte volledig mee gestopt.

Daantje ligt inmiddels vaker dan voorheen gestrekt. Eind 2015 was dat alleen met een kussen onder de buik, zodat de poot gebogen bleef ondanks het met de achterpoten naar achteren liggen. Na de prednison zag ik haar eens per X weken ook zónder iets onder de buik gestrekt gaan liggen. Hoewel het slechts incidenteel was, alleen slaapdronken, ze dat na max. enkele minuten op hief en met zichtbaar pijn van het strekken, was het tóch en vooruitgang t.o.v. het nóóit meer zo liggen. sinds kort ligt ze vaker zonder kussen onder de buik, dus echt gestrekt. Soms en half minuutje, soms enkele minuten, nog altijd alleen als ze rozig is en het afbrekend met zichtbaar pijn, máár dat ze het vaker gaat doen moet er op duiden dat het dragelijker wordt, haar neiging om haar favoriete houding aan te nemen wint het immers vaker (eventjes) van de pijn die dat oplevert.

De bewegelijkheid van de rug is niet verder hersteld de afgelopen maanden en dus niet zoals vóór de 'behandeling' van dierenarts D. Aharon. Ik vrees dat ze dus blijvende schade heeft aangericht. Ik wil geen enkele behandeling v/d rug zo lang we nog bezig zijn met het herstel van de poot, omdat (a) de klachten die ze er van ervaart daartoe geen noodzaak geven (je merkt niets aan rugklachten binnen de beperkte aktiviteiten die ze momenteel mag/kan, je zou zelfs niets zien als je haar oorspronkelijke bewegelijkheid niet kende), (b) ik het vervelend vind me zó in te spannen haar verstandig te laten bewegen en belasten, om haar vervolgens dwaas van opwinding te laten doen bij de fysio, (c) chiropractie zelfs in de milde vorm die Elma biedt toch even pijn doet en ik denk dat haar herstel, zowel qua gezonde beweging als het tot rust komen van wat zo lang ontstoken geweest is (zowel poot als rug) gebaat is bij ontspanning. Pijn en ontspanning laten zich moeilijk combineren... Tenslotte (d) zet ik mijn vraagtekens bij wat behandeling nog kan doen voor de rug. Het heeft vóór november zichtbaar verbetering gebracht, maar daarna niet meer. Behandeling is niet zonder risico, hoe beter het gaat hoe meer je te verliezen hebt.. Dus ik vermoed dat Daantje er meer bij gebaat is dat we berusten in dat haar rug niet meer wordt zoals hij was vóór de 'behandeling', indien ze ook als ze vrij loopt geen duidelijke rugpijn gaat tonen, dan dat we opnieuw een behandeltraject in gaan. En ik hóóp - hoop doet leven - dat er gedurende de periode dat we de beweging verder opbouwen, toch ook de rug middels tijd en verstandige belasting tóch nog verder hersteld..
Een overweging is om ná herstel van de poot Daantjes rug te laten controleren door de fysio/chiropractor die haar behandelde, om te horen of er nog blokkades zijn. Daarna dan af te wegen of ik daarmee nog wat wil of verkies het te laten. Maar goed, áls ik dat doe, dan pas na herstel van de poot (dus als ze weer vrij mag lopen). Mede om het zelfherstellend vermogen van 't lichaam de tijd te geven óók de rug te laten herstellen, na de pred-kuur.

[Lizzy]

Het is "mooi" zuur als azijn dat haar rug zo verkloot is.... . Maarrrr, ik zou ook blijven hopen. Want je weet toch maar nooit! Soms heeft herstel echt nog veel meer tijd nodig maar komt het er ooit wel. En zo niet... Nou ja, ze kan aangenaam verder leven op deze manier. Dat is dan de enige troost die je hebt na deze lange moeilijke strijd. Je hebt toch in zeker zin gewonnen vind ik.

[Parelridder]

Ik hoop ook ontzettend dat met tijd er toch nog meer herstel volgt v/d rug. Ik voel het natuurlijk als een gebed zonder eind, maar de rug is 'pas' eind augustus verkloot. Vanaf begin oktober is deze correct behandeld door een goede chiropractor, echter tevens op de plek waar ze níet had mogen behandelen (zoals later op MRI bleek..). De lokaties waar de behandeling wél op z'n plek was zijn sterk verbeterd of misschien zelfs wel volledig hersteld. Half januari is er prednison in gezet door Maarten. Het effect op schouders ('compensatie klacht' volgens beide fysio's) en achterpoot was zeer duidelijk, maar ik hoop dat het tevens effect had op de onderrug, waar op de MRI o.a. een zwelling van het ligament zichtbaar was, passend bij trauma tgv een kracht op de rug 4 mnd. eerder. Prednison doet zwelling vaak afnemen.. Dus ik hóóp dat de pred óók in de onderrug verder herstel in gang gezet heeft en dit onder invloed van de langdurige verstandige belasting en toegenomen ontspanning in de loop van de maanden (of misschien wel langer) verder verbeterd.. Ik moet denken aan pittige dingen als WAD II of III, schouderblessure: dat vraagt boven alles ook veel tijd. Rug- en schouderklachten staan er om bekend dat ze áltijd erg veel tijd vergen om te herstellen, onvermijdelijk.

[Parelridder]

6,5 km. p.u. loopt ze nu, tijdens de snelste minuten

Gisteren heb ik overleg gehad met mijn eigen (ontzettend goede) fysio. Hij is weliswaar humaan fysiotherapeut, maar dat maakt in dit geval niet uit. Ik heb hem gevraagd of hij het verstandig vind om met Daantje t.z.t. op controle te gaan voor haar rug, als de knie hersteld is.Om te laten beoordelen of de fysio/chiropractor nog blokkades aan treft. Toegelicht dat de pijnklachten in de rug bij de huidige belasting niet merkbaar zijn, maar ze wel een minder bewegelijke rug heft als vóór de orthomanuele 'behandeling'. Zou je niet weten hoe de rug wás, dan zou je geen stijfheid opvallen.
Zijn advies: met beleid de belasting opbouwen en de rug niet laten controleren indien er geen pijnklachten merkbaar worden. Reden: stijfheid kan funktioneel zijn, het feit dat de bewegelijkheid van de rug niet meer zodanig is als vóór de 'behandeling' kan in het belang zijn van Daantje, namelijk klachten voorkomen. Zoals mijn eigen nek niet meer de bewegelijkheid zal krijgen als vóór het ongeval, maar daarmee gebaat is t.g.v. van het ongeluk.
Vergelijkbaar met waarom scheefstand niet gecorrigeerd moet worden als deze klachtenvrij is (zoals door Aharon, ongevraagd, bij Daantje gepoogd is te doen) want als alles zich heeft aangepast daaraan, immers klachtenvrij funktioneert, levert correctie van asymmetrie juist klachten op!! (iedere fysio kent patienten die met klachten komen die veroorzaakt blijken te worden doordat de zooltjesmaker het verschil in beenlengte heeft gecorrigeerd, terwijl dat helemaal geen klachten gaf, maar wat zo maar standaard gemeten wordt en indien aanwezig gecorrigeerd..).
Interessant linkje: http://www.oudijk.nl/manuele-therapie/bewegingsvoorkeur

Al met al, ik vond het heel logisch klinken, wat mij fysio uit legde. Hoewel het een beetje eng is niet te laten controleren, ergens iets in mij blijft verlangen naar een "zo goed als nieuw" verklaring, sluit zijn uitleg helemaal aan bij mijn eigen gedachten. Namelijk, je gaat naar een behandelaar als je klachten hebt, niet om te checken of alles helemaal 'normaal' is. En een lijf kan nou eenmaal niet terug te draaien klappen oplopen, waarna het een nieuw evenwicht moet vinden met die schade. Als dat gelukt is, ze straks alles weer kan zonder dat ze een ronde rug krijgt, een lage staart, gaat telgangen, moeilijk kan springen of andere signalen van pijn/beperking, dan is haar lichaam daar in geslaagd..!

[Lizzy]

Ik vind het ook heel logisch klinken en ik zou hier ook in meegaan. We sleutelen te graag..... En soms is sleutelen slim. En soms niet. En in dit geval denk ik ook dat het niet slim is. Laat het maar. Misschien heeft het ook gewoon langer tijd nodig. Is het nu functioneel maar veranderd het ooit nog. Ik hoop dat Aharon binnenkort weer eens op zichzelf googled