Shit, shit, shit! Hartkleppen getest, engeltje gevonden...

[Lil]

Niet wetende wat voor jou helpt: soms kan "gewoon" de dag erna doen wat je altijd deed een hele goede tactiek zijn. Ik ben iemand voor wie de berg steeds hoger en groter en moeilijker wordt naarmate ik het moeilijke moment uitstel.

Ja ook ik heb geleerd om bij dieren mijzelf te zijn. Ze hadden namelijk moeite met mijn extreme stoerheid, hoewel ze wisten hoe ik mij voelde. Nu toon ik wie ik ben en raad eens: zij doen dan normaal. Niet vrouwtje bang en verdrietig wij ook... Nee vrouwtje bang en hond zegt hey baas ik ben de heuse waakhond kom maar. Ik verdrietig en hond komt mij knuffelen of mij opvrolijken met spel. Hebben wij beiden meer aan .

[Hope]

Niet wetende wat voor jou helpt: soms kan "gewoon" de dag erna doen wat je altijd deed een hele goede tactiek zijn. Ik ben iemand voor wie de berg steeds hoger en groter en moeilijker wordt naarmate ik het moeilijke moment uitstel.

Ja ook ik heb geleerd om bij dieren mijzelf te zijn. Ze hadden namelijk moeite met mijn extreme stoerheid, hoewel ze wisten hoe ik mij voelde. Nu toon ik wie ik ben en raad eens: zij doen dan normaal. Niet vrouwtje bang en verdrietig wij ook... Nee vrouwtje bang en hond zegt hey baas ik ben de heuse waakhond kom maar. Ik verdrietig en hond komt mij knuffelen of mij opvrolijken met spel. Hebben wij beiden meer aan .

Ik heb ondertussen zelf dezelfde ronde gelopen als gisteren, maar Nelson kan vanwege zijn fysieke klachten simpelweg niet mee.

Overigens is de hond terug naar het asiel, komt er een gedragstest en een beoordeling door de dierenarts. Het asiel zegt nu dat de verhuizing dusdanig veel stress heeft opgeleverd dat het gedrag daardoor komt maar de eigenaar pikt dit niet. Hij is tenslotte gewoon met een kluitje in het riet gestuurd en heeft zijn hond zonder zorgen in de afgesloten tuin gelaten. Wie weet hebben ze gelijk en heeft de verhuizing iets gedaan met die hond maar dan nog vind ik het gewoon een no-go dat zo'n joekel dan een voorbijganger pakt en daarvoor over een hek heen springt. Dat deze man niet verder wil met deze hond kan ik mij levendig voorstellen.
Nu is het maar te hopen dat ze het bij het asiel goed inschatten en deze hond niet meer in de maatschappij komt. Jammer voor de hond, maar dit gedrag is gewoon onverantwoord.

Je zal het toch meemaken zeg. Deze man heeft echt zijn best gedaan. Hij wilde graag een asielhond een tweede kans geven, heeft vandaag en volgende week vrij genomen van zijn werk zodat hij 10 dagen echt volledig de tijd had voor zijn hond. Hij had een afspraak staan bij een hondenschool voor les. Ze geven hem in het asiel een hond mee onder het motto 'altijd braaf' en meneer gaat vol trots met zijn nieuwe vriend naar huis. De nieuwe vriend die hij de volgende dag loslaat in zijn volledig afgesloten tuin, waarbij hij ook nog kippengaas onder zijn hek gemaakt had omdat hij bang was dat hij zou weglopen en hij niet wist of de hond al genoeg naar hem luisterde maar ja, heel de dag binnen moeten zijn vond hij ook zo sneu. Dan zit je lekker in de tuin op een mooie eerste lentedag samen en vliegt je hond over het hek heen en sta je even later je eigen hond te wurgen (je moet het maar kunnen!) omdat hij niet meer los wil laten. Dat die man des duivels is op dat asiel kan ik me dan ook goed voorstellen.

[Lil]

Goed dat je weer bent gaan lopen!

Ja ik hoop ook dat het asiel het juiste gaat doen. En ja die man vind ik ook sneu, maar jou ook. Bah gewoon zo naar hoe zo iets lopen kan.

[Anne in Zweden]

Ik heb ondertussen zelf dezelfde ronde gelopen als gisteren, maar Nelson kan vanwege zijn fysieke klachten simpelweg niet mee.

Overigens is de hond terug naar het asiel, komt er een gedragstest en een beoordeling door de dierenarts. Het asiel zegt nu dat de verhuizing dusdanig veel stress heeft opgeleverd dat het gedrag daardoor komt maar de eigenaar pikt dit niet. Hij is tenslotte gewoon met een kluitje in het riet gestuurd en heeft zijn hond zonder zorgen in de afgesloten tuin gelaten. Wie weet hebben ze gelijk en heeft de verhuizing iets gedaan met die hond maar dan nog vind ik het gewoon een no-go dat zo'n joekel dan een voorbijganger pakt en daarvoor over een hek heen springt. Dat deze man niet verder wil met deze hond kan ik mij levendig voorstellen.
Nu is het maar te hopen dat ze het bij het asiel goed inschatten en deze hond niet meer in de maatschappij komt. Jammer voor de hond, maar dit gedrag is gewoon onverantwoord.

Je zal het toch meemaken zeg. Deze man heeft echt zijn best gedaan. Hij wilde graag een asielhond een tweede kans geven, heeft vandaag en volgende week vrij genomen van zijn werk zodat hij 10 dagen echt volledig de tijd had voor zijn hond. Hij had een afspraak staan bij een hondenschool voor les. Ze geven hem in het asiel een hond mee onder het motto 'altijd braaf' en meneer gaat vol trots met zijn nieuwe vriend naar huis. De nieuwe vriend die hij de volgende dag loslaat in zijn volledig afgesloten tuin, waarbij hij ook nog kippengaas onder zijn hek gemaakt had omdat hij bang was dat hij zou weglopen en hij niet wist of de hond al genoeg naar hem luisterde maar ja, heel de dag binnen moeten zijn vond hij ook zo sneu. Dan zit je lekker in de tuin op een mooie eerste lentedag samen en vliegt je hond over het hek heen en sta je even later je eigen hond te wurgen (je moet het maar kunnen!) omdat hij niet meer los wil laten. Dat die man des duivels is op dat asiel kan ik me dan ook goed voorstellen.

Hartstikke sneu inderdaad, ook voor die man. Die had zich zijn eerste hond beslist anders voorgesteld, en nou is het maar hopen dat hij het aandurft een andere hond een tweede kans te geven.

Voor jou is het in ieder geval goed om te weten dat die hond niet meer daar woont, en dat je daar dus weer gewoon langs kunt lopen. Misschien inderdaad een aantal keren doen, dan zie je ook welke andere honden er nog in de buurt wonen en hoe die reageren op langslopende mensen. Gewoon om weer vertrouwen te krijgen. Al zal dat nog best een tijdje duren. Beterschap nogmaals voor jullie allebei!

[Lizzy]

Dit is echt ontzettend lullig en ik vind dat asiel nog steeds niet wijs

[Parelridder]

Wat een geschiedenis, en ook nog bovenop alles wat er al speelt.. Soms lijken de sluizen wel open gezet te zijn om alle tegenslag in 1 keer er door te laten stromen.
Zoals beloofd hier mijn ervaring met een soortgelijke reu en situatie:
Floris en ik stonden te spelen bij een slootje. Hij stond dus met z'n snufferd mijn kant uit, ik met een bal in de hand. En achter hem - dus hij heeft die hond nooit gezien, niet op enigerlei wijze met hem kúnnen communiceren - kwam een giga Rottweiler reu aan stormen vanaf een veld. Linea recta, doelgericht, op mijn Floris af, knalde er in dezelfde vaart bovenop, nog voor ik besefte wat er gebeurde. Ik had niet eens de tijd om te schrikken van zijn aan stormen, heb dat niet gezien omdat we met ons spel bezig waren, zag hem pas toen hij - KLABOEM - er op knalde.. Het moment dat hij op Floris knalde, wierp die zich in een reflex op zijn rug. Het volgden moment een ijzige gil, ik kan 'm nóg horen als ik er aan denk en schiet weer vol. Afschuwelijk! Ik ben gaan krijsen "Haal die hond er af!!" terwijl Floris gilde..
Andere honden kwamen ook aan stormen, opgehitst door de 'knokpartij'. En met hen goddank ook eigenaren.
Floris was een droevig hoopje ellende, één en al angst en dat was verre van wie hij was!! Hij was altijd vól vertrouwen, in alles en iedereen. Kon met iedereen overweg, je wilt niet weten hoe vaak ik hoorde van eigenaren van andere honden (reu en teef) dat ze anders nóóit speelden met andere honden, wél met Floris.. Daar was niks van over.
De eigenaar van de ROTtweiler haastte zich zonder een woord met zijn reu bij ons weg. Ik keek Floris na voor zo ver dat daar & dan ging en trof tot mijn verwondering geen wonden. Maar m'n kameraad liep verschrikkelijk zielig en dook in een toen we op weg naar de auto (we zijn direct naar de auto gelopen) andere honden tegen kwamen. Letterlijk doodsbang.
Ik probeerde Floris op te vrolijken middels spel, maar dat was kansloos. Thuis raakte hij enorm aan de diarree, echt spuitpoep, waterdun en enorm stinkend, van de stress. Toen hij ging liggen, zag ik ineens dat hij wél verwond was.. Hij was in z'n ballen gebeten! Natuurlijk gelijk naar de da gereden, die hem dan bij voorkeur wilde castreren. Dat wilde ik niet, dat was nergens voor nodig geweest en dan met deze reden.. dat is dan wel extra verdrietig. dus we gingen voor herstel. Ik moest de wonden schoon maken. Daarvoor moest Floris op zijn rug liggen, zodat ik er goed bij kon en kon zien hoe het ging. Dat durfde hij niet.. hij durfde niet op zijn rug te liggen, bang dat ik 'm in z'n ballen zou bijten.. Met heel veel geduld en begrip lukte het steeds weer, maar het was (is) hartverscheurend als je kameraad zó getraumatiseerd is. Zijn vertrouwen, wat zo enorm groot was, zodanig weg is.
Zodra hij weer vrij mocht lopen, de wonden voldoende hersteld waren, zijn we naar losloop gebieden gegaan. Dood eng, voor allebei. Niet in de laatste plaats omdat Floris zich anders gedroeg, vanuit zijn angst. Hij had zich altijd meer dan uitstekend gered sociaal, hij kon met iedereen om gaan, was een graag geziene gozer. Maar nu deed hij 'gek' en ik was doodsbang dat hij daar op afgerekend zou worden.
Ik vergeet nóóit onze eerste hond-hond ervaring na het 'bijtincident': we stapten de auto uit bij een recreatiegebied en amper de parkeerplaats af, kwam er een Golden reu aan. Floris had ruim ervaring met Goldens, te meer omdat we jachttraining deden en ze lijken natuurlijk in de verste verte niet op Rottweilers, maar hij scheet bagger.. Hij wilde zich onderwerpen, op zijn rug gaan liggen, maar beschouwde ook dat wat hij geleerd had als maximale wijze van conflict vermijden, niet langer als veilig. Dus boog hij voorover, legde zijn wangetje op de grond en piepte, huilde. Mijn hart brak en tegelijk was ik bang dat de andere reu dit idioot zou vinden, zou corrigeren. Maar de reu stapte kalm weg, respecteerde het gebaar, begreep kennelijk hoe het bedoeld was en liet Floris met rust. Pff, ik kon die reu wel ZOENEN!!
We hebben eindeloos geoefend samen, aardige honden ontmoeten en zijn vertrouwen laten herstellen. Het heeft érg veel tijd gevergd, maar andere honden hebben hierin gelukkig alleen maar heel fijn mee gewerkt.
Mijn teefje Maartje is eens opgejaagd en gegrepen door een groepje herders, toen ze meende die te kunnen gaan begroeten. Zij ontwikkelde daarvan vluchtgedrag t.o.v. honden die zich opgewonden gedroegen. Dus hitsige reuen, dol enthousiaste honden.. alle vormen van 'opwinding' waren voor haar reden op de vlucht te willen slaan. Ik heb hierover direct een GT geraadpleegd (Jolien schat). Zij heeft me geadviseerd de voorkomen dat ze kán vluchten, dus aangelijnd houden. En pas als ze kalm is, dan de riem los maken. Na lange tijd ontstond dat idd, raakte ze in staat na de 1e schrik vast te stellen dat de andere hond geen engerd was. Ook Maartje had haar aanleg mee, was van nature bijzonder zeker in contacten, maar dat (een poos) volkomen kwijt. Ik vroeg mensen met wiens hond het erg goed ging om even samen te mogen oplopen, daar werkte iedereen heel graag aan mee als ik uit legde wat er aan de hand was. En ik vroeg eigenaren van heel opgewonden honden zo nodig of ze hun hond ter kennismaking eventjes wilden aanlijnen, zodat het een gecontroleerdere situatie was voor Maartje.
Maartje heeft de angst tov honden overwonnen en ook opgewonden types gaat ze weer met vertrouwen tegemoet, alleen tov herders verkiest ze het naast mij te komen lopen, hen niet te zien. Maar al met al zijn we er wel een jaar mee bezig geweest. Ik denk dat het met Floris soortgelijk was. Maar niet een jaar ellende hoor!! Het was een lang proces.
Zoals gezegd, Maartje had/heeft heel veel baat bij Telizen n.a.v. het trauma wat tgv het auto ongeluk veroorzaakt is. Toen was training onmogelijk door de blinde paniek in de auto. Telizen maakte haar weer trainbaar/bereikbaar, waardoor ze nu weer mee kan met de auto en zelfs weer gewoon kan relaxen achterin. Ze kan alleen met de eigen auto en alleen achterin, dus volledig herstel hebben we niet bereikt, maar dit mag al een behoorlijk wonder heten als je ziet van waar we komen. Het is het eerste en enige wat werkte. Ook ondersteunt het nog tijdens het type ritten die vervelend blijven. Maar mogelijk kan dat niet vanwege de allergie? Anders zou ik het zéker inzetten, al was het maar ter ondersteuning, om het allemaal iets minder moeilijk te maken voor hem (en dus ook voor jou).

[Hope]

Tjonge, wat een verhaal!

Nelson heeft geen uitwendige verwondingen maar is wel gruwelijk stijf en pijnlijk. Hij loopt echt bagger (als hij al loopt) dus dat gaan we eerst laten herstellen. En daarna ga ik met zijn vriendjes afspreken en maar gewoon kijken wat er gebeurd. Wellicht valt de schrik uiteindelijk best mee.

Ik wil er in elk geval niet meteen een heel ding van maken, eerst maar kijken of dat nodig is. Is het nodig dan krijgt hij alles wat hij nodig heeft, maar ik wil voorkomen dat hij denkt "jij maakt je zo druk, er zal vast iets aan de hand zijn!"

[judith1967]

Achjee das een nachtmerrie
Wat een reactie van jouw zeg met de riem,weet niet of ik dat op dat moment zou doen.

Enja ook hier lopen er steeds meer van die klapkaken rond.
En hoe groter en breder hoe mooier en hoe harder ze aan de lijn trekken hoe cooler dat is(vinden de eigenaren)
Zag er het laatst hier een drietal lopen,,onwijs breed en groot,werd er bang van.
Er mag van mij ook een fokverbod opkomen

Beterschap Nelson!!
Hoop dat het met jouw ook weer een beetje gaat,Hope

[Borke]

Als je geen uitwendige verwondingen ziet, zou het van de stress kunnen zijn dat zijn spieren volledig verkrampt zijn, gewoon door alle sanning die nog in zijnn lichaam zit?
Misschien in overleg met de dierenarts kijken naar iets kalmerends wat hij verdraagt?

[smulpaap]

Er loopt er hier momenteel eentje die wel een halsband om heeft , maar geen riem . Wel een eind touw
Elke keer als ik het zie denk ik ... wanneer breekt dat end touw

Hier in de buurt schieten ze ook overal vandaan , en heel vaak los
Zo zie je ze een tijdje , en zo zijn ze weer weg
Maar dan zijn er inmiddels weer anderen hoor
Enige tijd geleden was er hier ook een klein hondje , werd ook gegrepen en de klapkaak had de kleine in zijn waffel
dat is gelukkig heel erg goed afgelopen

En Hope , ja . wat Borke beschrijft zou zomaar kunnen .

[Monique77]

Karamba, ik lees het nu pas met mijn adem in ...
Wat een verhaal en wat een goede actie van jou !

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen, en hoop dat Nelson (en jij) snel over de schrik heen zijn en weer van elkaar en de omgeving kunnen genieten.

Zat me trouwens wel te bedenken, is het niet slim om met hem (als die niet meer stijf is) iets met massage te doen ?
Toevallig is het bij Kynomassage nu de maand van de stress, en hoe je dat met massage kan begeleiden ... Misschien een idee

Nogmaals heel veel sterkte !

[Shanti en co]

Pfff wat een verhaal, heel veel sterkte!

Shanti is gelukkig nooit echt gegrepen maar wel een paar keer aangevallen door een andere hond en achterna gejaagd. De eerste keer veranderde haar gedrag niet, pas na de tweede keer begon ze andere honden spannend te vinden. Het duurde een tijdje voordat wij wisten hoe we daarmee om moesten gaan maar ondertussen doet ze weer redelijk normaal naar andere honden.
Hopelijk vertrouwd Nelson zijn vriendjes gewoon nog en blijft hij zo vrolijk en onbezorgd.

[Parelridder]

Nelson heeft geen uitwendige verwondingen maar is wel gruwelijk stijf en pijnlijk. Hij loopt echt bagger (als hij al loopt) dus dat gaan we eerst laten herstellen. En daarna ga ik met zijn vriendjes afspreken en maar gewoon kijken wat er gebeurd. Wellicht valt de schrik uiteindelijk best mee.

Ik wil er in elk geval niet meteen een heel ding van maken, eerst maar kijken of dat nodig is. Is het nodig dan krijgt hij alles wat hij nodig heeft, maar ik wil voorkomen dat hij denkt "jij maakt je zo druk, er zal vast iets aan de hand zijn!"

Goed plan! Eerst weer lekkerder lopen, zodat hij uberhaupt zin heeft in een uitje en contacten. En dan zie je wel hoe het gaat, of je nog wat merkt van zijn schrik. Mijn ervaring delen was zeker niet met de bedoeling dat je er 'een ding' van zou maken, puur om áls hij aanvankelijk angstig is, meteen ideeën te hebben van hoe je hem kunt helpen daarvan te herstellen.

[Parelridder]

De eigenaar van de Rottweiler die Floris greep, heb ik overigens middels kleurige posters die ik later die dag volop heb opgehangen in het betreffende recreatiegebied, gevonden. Hij belde zelf, het werd hem kennelijk wat te heet onder de voeten. Hij bleek op loopafstand van dat gebiedje te wonen, was er dus bekend.
Eerst wilde hij ontkennen dat zijn hond gebeten had, er waren immers meer honden in het gebied en toen Floris gegild had kwamen er diversen aan rennen, dus misschien hadden die het wel gedaan. Er was er niet eentje op gedoken, behalve de Rottweiler, bovendien was de gruwelijke gil logischer wijze het gevolg van de beet.. Oké, hij stopte die ontkenning. Hij berispte me voor het gebruik van punaises bij het ophangen v/d posters, die had hij dus maar verwijderd, want daar konden ongelukken van komen.. Ik vroeg hem of hij maatregelen wilde nemen, zoals een muilkorf, om herhaling te voorkomen. Dat wilde hij pertinent niet, want "Dan kan hij zich niet meer verdedigen".
Om die reden heb ik hem de da kosten in rekening gebracht, 2 rekeningen die helaas niet erg hoog waren. Hij heeft ze schoorvoetend voldaan door het geld door mijn brievenbus te gooien. Nóóit heeft hij enige belangstelling getoond voor Floris' herstel, geen bezoekje, geen kaartje, helemaal niets.
Later vertelde ik het verhaal eens aan een goede kennis op een wedstrijd, die een reu had die beste vrienden was met Floris. De man wist over wie ik het had bleek: zijn hond was op exact dezelfde wijze gebeten, in hetzelfde gebiedje, door eveneens een Rottweiler. Noem het toeval.. Helaas deed hij geen aangifte (we hadden er als ik het me goed herinner 3 nodig voor een muilkorfplicht) omdat hij daarvan niets verwachtte.

Het asiel wat de hond die Nelson aan vloog heeft mee gegeven en volkomen verkeerd ingeschat, zou een nieuwe eigenaar als deze - die zich onmiddellijk verantwoordelijk gevoeld heeft en niet is gaan zitten klooien of verbloemen - zó veel meer moeten waarderen!!

[Kallista]

Je begrijpt de mensen tegenwoordig toch ook niet hé...die instelling van kan mij het schelen.

Gisteren nog mee gemaakt, nota bene in de praktijk van een DA!!

Zat ik met Jacky te wachten op onze beurt, om hechtingen uit een poot te laten halen (die ze door een werkongeval aan de schapen had opgelopen), komt er iemand met een heel dominante akita binnen, aan een heel lange lijn, en houd zijn hond niet bij.
Liet hem naar mensen met een kat in een bench lopen, die kat doodbenauwd, naar mensen met een heel ziek arm konijn, dat beest ook over de floss, je zag gewoon dat hem dat allemaal niets interesseerde, en niemand in de wachtkamer durfde er iets van te zeggen.

Jacky lag de hele tijd doodbraaf achter mijn benen, die is heel rustig, laat die oelewapper zijn reu wel even heel stoer mijn (of beter gezegd Jacky's) kant opkomen, ik gezegd "nee, dat wil ik niet, als ze zich bedreigd of lastig gevallen voelt dan snauwt ze".
En zeker nu ze net tegen het loops worden aanzit.
Ze is zeker sociaal genoeg, maar laat zich niet lastig vallen door te opdringerige reuen.

Zegt die vent serieus "dat maakt niet uit, hij bijt toch terug"....sorry, maar wat ben je dan voor een sufk..t.

Heb ik die lastpak maar geblokt door snel mijn voeten voor mijn hondje te zetten, ik dacht als ie dit nu echt laat gaan maakt die rothond van hem meteen kennis met mijn maat 40, is die helemaal belazerd
Ik heb er nog (zeker niet meer zo vriendelijk) achteraan gegooid dat ik geen zin heb in gaten in mijn hond, dat ik mijn werkhonden nodig heb voor mijn werk. Denk dat hem daarna wel duidelijk was dat ie dat met ons niet kon flikken

Je durft al haast niet meer met je honden naar het bos door zulk achterlijk volk, maar dan maak je in de wachtruimte dan je DA zoiets mee...
Ik laat de honden de volgende keer dan wel in de auto zitten tot we aan de beurt zijn, of ik ga alleen nog maar op afspraak.