Dit is ook mijn indruk. Hij vindt het gewoon doodeng, alles wat hij kende is weg, en hij moet ineens van alles. Daarnaast willen we heel graag dat hij zich veilig voelt, en willen we hem niet te veel onder druk zetten.pearlsofpassion schreef:Ik vind het nog wel anders als een dier bang is. En zeker eentje die nog zo jong is en net zijn hele wereld ondersteboven is gehaald. De vertrouwensband tussen baas en pup is er nog niet. Die moet nog opgebouwd worden.
En wat doe je dan als de hond de hele nacht de bench op.zijn kop zet? Of als het maandenlang steeds erger wordt in de auto? Want elke hond is anders... Ik.kan me voorstellen dat dat niet bij allemaal lukt...
Maar, het lijkt met de bench al wat beter te gaan, ik kreeg net een appje van meneer_S dat Atzje zelf in de bench was gaan liggen. Dat is toch best een grote stap vind ik!
De auto was nog wel eng, maar goed, 1 ding tegelijk
We komen er wel, ik hou jullie op de hoogte
Afgelopen nacht heb ik bij mijn ouders geslapen vanwege mijn werk.
Ik heb er ook zo een rondlopen: grote stoere vent als er andere (mensen)kerels in de buurt zijn, maar ondertussen een megawatje. Type muis loopt naast olifant en zegt: wat stampen we hard, hè? 
