Klaagtopic

[jasmijn]

Kan ik deze dag over slaan alsjeblieft?

ik kan niet stopen met huilen en heb een vriend of vriendin nodig op uit te huilen maar die heb ik niet.

Vriendlief kan niet namelijk niet mee naar de verloskundigen en als je denk "o is dat alles" nee dat is slecht de druppel die de fakking oceaan doet overlopen!

[eelke]

Hormonen?
Want op zich is het toch niet meer dan jammer dat hij niet mee kan? Of is er iets aan de hand waardoor je je ontzettend zorgen maakt?

O getver, dat is wel heel vervelend!!
Hopelijk genezen de zieke snel en kunnen jullie een passende oplossing vinden voor het oppassen. Beterschap!


Mijn klachtje van vandaag gaat over mensen die hun hond aan de katrol laten lopen en niet opletten. Bandit is net aangevallen omdat het baasje niet in de gaten had dat haar hond op ons afvloog (waardoor het lijntje dus geknapt is). Ik meen dat mevrouw aan het bellen was.

Dank je! Duimen dat de mijne het niet ook nog krijgen zijn wel gewenst ook. dat zou echt echt echt ontzettend k*t zijn met Gijs zijn hotspots waardoor hij een kap om heeft, terwijl een hond met kennelhoest slecht iets om zijn keel kan verdragen...

Toch geen wondjes bij jouw hond?

[jasmijn]

Hormonen?
Want op zich is het toch niet meer dan jammer dat hij niet mee kan? Of is er iets aan de hand waardoor je je ontzettend zorgen maakt?

Nee het is niet de hormonen en er is niks met de baby maar ik maak me wel erg veel zorgen om het feit dat vriendlief op het randje van een burn-out zit en ondanks dat ik al een week loopt te zeggen dat we vandaag een afspraak hadden hij vergeten was dat een van zijn werknemers op vakantie is en hij dus in de winkel moet staan.

als er niks verander zie ik een zeer grote kans dat hij om wat voor reden niet eens bij de bevalling kan zijn of dat hij in stoort net na dat de baby er is of dat hij zich dood rijd omdat hij letterlijk niet meer uit zijn ogen kan kijken van vermoeidheid.

en dat is slecht het topje van de ijsberg maar de rest zet ik liever niet op internet.

[Border Bandit]

Hormonen?
Want op zich is het toch niet meer dan jammer dat hij niet mee kan? Of is er iets aan de hand waardoor je je ontzettend zorgen maakt?



Dank je! Duimen dat de mijne het niet ook nog krijgen zijn wel gewenst ook. dat zou echt echt echt ontzettend k*t zijn met Gijs zijn hotspots waardoor hij een kap om heeft, terwijl een hond met kennelhoest slecht iets om zijn keel kan verdragen...

Toch geen wondjes bij jouw hond?

O jee, ik snap je (extra) zorgen. Heel veel duimpjes voor Gijs, dat hij vooral NIET aangestoken wordt en zelf goed opknapt!


Bandit heeft (volgens mij) geen wondjes. Gelukkig was het een labrador en geen 'fel' ras. Het was voornamelijk een boel herrie.
Maar mijn spierpijn wordt steeds erger. Ik kan met mijn rechterarm inmiddels geen kracht meer zetten.
Ik heb bewegingen gemaakt die ik beter niet had kunnen doen.

[Lil]

Nee het is niet de hormonen en er is niks met de baby maar ik maak me wel erg veel zorgen om het feit dat vriendlief op het randje van een burn-out zit en ondanks dat ik al een week loopt te zeggen dat we vandaag een afspraak hadden hij vergeten was dat een van zijn werknemers op vakantie is en hij dus in de winkel moet staan.

als er niks verander zie ik een zeer grote kans dat hij om wat voor reden niet eens bij de bevalling kan zijn of dat hij in stoort net na dat de baby er is of dat hij zich dood rijd omdat hij letterlijk niet meer uit zijn ogen kan kijken van vermoeidheid.

en dat is slecht het topje van de ijsberg maar de rest zet ik liever niet op internet.

Ik snap je zorgen heel erg goed, maar uit eigen ervaring zeg ik: zolang de persoon in kwestie niet inziet dat hij tegen een burn out aanhangt, dan kun je praten als brugman dan helpt niets. Mijn collega's hebben mij een half jaar voorbereid en mijn ogen gingen passen open (ehhhh eigenlijk dicht) toen ik letterlijk tijdens een ochtendwandeling ter aarde stortte en een half uur heb gelegen voordat ik weer overeind kwam (en warhoofd had natuurlijk telefoon vergeten). O ja, gebeurde de tweede werkdag na mijn vakantie, terwijl ik de eerste werkdag een halve dag verlof heb genomen zodat ik nog wat kon bijslapen.

Ik duim dat jij vriendlief ervan kunt overtuigen dat hij voor zichzelf moet zorgen en ik duim nog harder dat jullie samen straks van bevalling en kindje kunnen genieten.

[hannabelgje]

Het is heel erg stil hier in huis zonder meneer caaf. Blijkbaar was hij de pieperd en deden de dames alleen gezellig mee. Nu zijn ze dus erg stil.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

[Hope]

Nee het is niet de hormonen en er is niks met de baby maar ik maak me wel erg veel zorgen om het feit dat vriendlief op het randje van een burn-out zit en ondanks dat ik al een week loopt te zeggen dat we vandaag een afspraak hadden hij vergeten was dat een van zijn werknemers op vakantie is en hij dus in de winkel moet staan.

als er niks verander zie ik een zeer grote kans dat hij om wat voor reden niet eens bij de bevalling kan zijn of dat hij in stoort net na dat de baby er is of dat hij zich dood rijd omdat hij letterlijk niet meer uit zijn ogen kan kijken van vermoeidheid.

en dat is slecht het topje van de ijsberg maar de rest zet ik liever niet op internet.

Een burnoit krijg je niet van alleen maar hard werken. Een burn-out krijg je van over grenzen gaan en alleen hij kan zeggen of hij dat doet. Je bent zwanger, misschien lijkt het erger dan het is.
Praat erover, rustig, zonder ruzie. Vraag hem hoe hij zich voelt. Misschien vindt hij dat werken wel heerlijk. Of hij doet dat nu zodat hij straks meer tijd met jullie kan doorbrengen.

[hannabelgje]

Onderweg naar het werk lag er een piepklein doodgereden kittentje langs de weg. [emoji22]

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

[constance.blokzijl]

Ik had/heb dystrofie in mijn enkel, 12 jaar geleden gekregen door een val. Ik was destijds een van de eersten die in Hoogeveen een toen nog experimentele dystrofie therapie kreeg die nu overal wordt toegepast, wel wat minder spartaans dan toen. Ik heb er gelukkig dus weinig last meer van, behalve als ik mijn enkel of voet stoot... Die pijnsensatie is heviger en houd langer aan.
Zondag ben ik dus met een blote voet op een steentje gaan staan.... Het doet me nu nog zo vreselijk zeer! Lopen doet ook echt pijn.

[Fenixjuh]

Auwa.. Ik krijg al pijn bij het idee 'steentje in de voet', maar als je daardoor ook nog last van je enkel krijgt... Bah!!

Klein leed: Onze onderverhuurders zijn weer aan het fokken geweest En nu hoor ik jullie denken 'oooh, wat schattig, baby-mereltjes in de tuin, liiieeefff!'.
Maar dat is niet zo, want als die ook vliegles nodig hebben, zitten wij weer anderhalve week opgesloten in huis, zit straks het hele tuinmeubilair onder de schaijt en Jacy durft alleen nog maar onder de tafel te staan omdat hij anders wordt aangevallen....

[jasmijn]

Een burnoit krijg je niet van alleen maar hard werken. Een burn-out krijg je van over grenzen gaan en alleen hij kan zeggen of hij dat doet. Je bent zwanger, misschien lijkt het erger dan het is.
Praat erover, rustig, zonder ruzie. Vraag hem hoe hij zich voelt. Misschien vindt hij dat werken wel heerlijk. Of hij doet dat nu zodat hij straks meer tijd met jullie kan doorbrengen.

Ik weet dat je een burn-out niet van alleen hard werken krijgt maar die grenzen is hij al lang en breed over, geeft hij zelf toe.
Zijn lijf doet constant pijn van letterlijke overbelasting, hij komt amper zijn bed uit om te gaan werken en vergeet alles wat los en vast zit.

Alleen hij weet niet hoe hij moet stoppen, neemd constant meer hooi op zijn vork en gelooft niet dat hij in kan storten want hij is geestelijk sterk.
Wel hij begint wel langzaam in te zien dat het iets minderen moet maar daar handelt hij nog steeds niet naar, ik maak me gewoon echt zorgen dat hij na de baby er is instort en dan hebben we een mega probleem.

Het moeilijkste is dat als ik er over wil praten of een vraag er over stel dan word hij boos want hij heeft al zo veel aan zijn hoofd dus alles wat ik vraag is te veel voor hem

Ik heb wel het gevoel dat hij door gister wel heeft begrepen dat er iets moet verranderen en dat we moeten praten over hoe nu veder, hij heeft me nog nooit zo eerder gezien.
Ik was namelijk niet boos op hem enkel en alleen heel erg verdrietig, en daar kan hij niet zo goed iets mee ook al probeerden hij soms om boos te worden omdat hij zich aan gevallen voelden.
Elke keer zei ik dat ik niet boos was of hem iets verweet maar enkel bang en verdrietig was, geloof dat het wel door is gedrongen dat het zo niet veder kan en dat we samen moeten kijken naar hoe nu veder.

Ook het feit dat zijn moeder zich ook zorgen maakt heeft daar wel in mee geholpen denk ik, zij is echt van het tiepen door werken en niet zeuren en als zelf zij zich zorgen maakt dan is het wel echt mis en dat weet vriendlief.
Had gister al mijn moed bij elkaar geraapt en met haar er over gepraat waar vriendlief bij zat, geloof dat dat wel indruk op hem gemaakt heeft ( mijn schoonmoeder is de grooste schat, allen een moeder figuur en moeders zijn eng en onvoorspelbaar is hoe ik ben opgegroeid )

[pearlsofpassion]

Ik hoop dat jullie eruit komen.
Want met de baby op komst kan je dat echt niet hebben nee.
Hij heeft toch wel voorzien om minstens de eerste twee weken na de geboorte gewoon thuis te zijn? En ook daarna de eerste maanden geregeld thuis te zijn?
Niet alleen zou ik persoonlijk het nooit alleen gekund hebben, hij zou het zich ook zijn hele leven beklagen. Ze groeien maar 1 keer op, die eerste momenten zijn zo speciaal en het gaat zo ontzettend hard. Hij zou zich maar te laat realiseren wat hij gemist heeft en dat komt nooit meer terug...
Ik hoop dat het toch tot hem doordringt voor het zover is.

Ik heb verder geen idee hoe je daarmee om moet gaan...


Ik heb vele kleine klaagjes:

Laurens slaapt net 5 dagen op zijn eigen kamer en doet dat prachtig, en dan krijgt hij de valse kroep. Hij had het 's nachts zo benauwd ( piepend ademhalen, hoesten, en dat is toch wel eng voor hem) dat hij onmogelijk alleen kon slapen... Gaat gelukkig al iets beter, hoop dat het snel over is.

Verder zit ik dus met een erg ziek konijn (EC), heb ik gisteren gezien dat er 1 van de gerbils een te lange en schuine snijtand heeft, wordt mijn haan maar niet tam wat ik ook probeer, en heeft Kleintje een bultje op haar buik dat er al even zit maar nu toch echt groter wordt...
Komt nog bij dat mijn buik wat meer hard en pijnlijk wordt en ik vrees dat ik onlangs mijn bekken wat overbelast heb. Hoop maar dat het geen instabiliteit wordt...

[Hope]

Hallo, Nelson hier.
Ik wilde spelen met mijn nieuwe vriendje in het bos, maar hij niet met mij. En nu heb ik een hele zere neus

[jasmijn]

Ik hoop dat jullie eruit komen.
Want met de baby op komst kan je dat echt niet hebben nee.
Hij heeft toch wel voorzien om minstens de eerste twee weken na de geboorte gewoon thuis te zijn? En ook daarna de eerste maanden geregeld thuis te zijn?
Niet alleen zou ik persoonlijk het nooit alleen gekund hebben, hij zou het zich ook zijn hele leven beklagen. Ze groeien maar 1 keer op, die eerste momenten zijn zo speciaal en het gaat zo ontzettend hard. Hij zou zich maar te laat realiseren wat hij gemist heeft en dat komt nooit meer terug...
Ik hoop dat het toch tot hem doordringt voor het zover is.

Ik heb verder geen idee hoe je daarmee om moet gaan...

Ja hij neemt wel 2 weken vrij en we hebben afgesproken dat hij dan heel veel van zijn verplichtingen af zegt.
Ook zei zijn moeder hem gister heel streng dat hij 2 weken voor de uitgerekende datum niet meer mag lever zo dat hij niet de bevalling mist, want stel je voor hij zit in vlissinge of vast in het verkeer in Rotterdam
Moet er niet aan denken dat ik het zonder hem moet doen. ( gelukkig luister hij nog steeds naar haar )

Hallo, Nelson hier.
Ik wilde spelen met mijn nieuwe vriendje in het bos, maar hij niet met mij. En nu heb ik een hele zere neus

Ach Nelson toch wat gemeen van dat wezen
Haku wil ook altijd graag spelen met ze maar heeft nu wel geleerd dat ze auw doen, al rend hij het wel altijd nog heel blij naar toe om dat op het laaste moment te stoppen.
Wees trouwens maar blij dat het er in eentje was die zijn stekel afgeeft, gelukkig leven die niet hier maar veel honden in Amerika weten hoe het is om je een spelde kussen te voelen

[doranto]

Hallo, Nelson hier.
Ik wilde spelen met mijn nieuwe vriendje in het bos, maar hij niet met mij. En nu heb ik een hele zere neus

Hopelijk alleen een zere neus en niet ook nog vlooien...
Mijn ervaring is dat egels wandelende vlooienpakhuizen zijn