Wat is dat toch....

Hier kunnen jullie lekker kletsen. Dit board is dus niet bedoeld voor serieuze voedings/gezondheidsvragen!

Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke

Re: Wat is dat toch....

Lil

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Lil »

smulpaap schreef:Ja , echt hoor . Ik lees het hier ook regelmatig . JRT .... wat een k*t honden . En ik kan me er zoveel bij voorstellen :-X

Ja, denk ik ook vaak. Terwijl dat ligt natuurlijk helemaal eraan; er zijn leuke!. Zelfde dat ik zelf nu een ukkepuk terriërkruising heb en dat is heeeeeeeel veel hond en gewoon leuk en lief (maar heeft dus meer training/opvoeding gehad als de herders).

Ik snap het ook altijd als mensen zeggen dat herders k*thonden zijn, want er zijn hier ook wel een aantal waarvan ik dat denk. Toch ben ik echt liefhebber van ze, maar neem als eigenaar gewoon je verantwoordelijkheid. Nu nemen mensen van grotere honden dat net een tikje vaker dan van kleine honden. Hoe vaak ik niet gehoord heb ach die kleine maken nauwelijks schade. nee doet mij weer denken aan de JR die ervoor zorgde dat mijn herder 3 dagen bij de da intern mocht blijven.... neeeeee klein maakt geen schade.... zucht,
Gebruikersavatar
Hope
5-sterren
5-sterren
Berichten: 9538
Lid geworden op: do 21 jul 2011, 13:30

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Hope »

Lil schreef:Ja, denk ik ook vaak. Terwijl dat ligt natuurlijk helemaal eraan; er zijn leuke!. Zelfde dat ik zelf nu een ukkepuk terriërkruising heb en dat is heeeeeeeel veel hond en gewoon leuk en lief (maar heeft dus meer training/opvoeding gehad als de herders).

Ik snap het ook altijd als mensen zeggen dat herders k*thonden zijn, want er zijn hier ook wel een aantal waarvan ik dat denk. Toch ben ik echt liefhebber van ze, maar neem als eigenaar gewoon je verantwoordelijkheid. Nu nemen mensen van grotere honden dat net een tikje vaker dan van kleine honden. Hoe vaak ik niet gehoord heb ach die kleine maken nauwelijks schade. nee doet mij weer denken aan de JR die ervoor zorgde dat mijn herder 3 dagen bij de da intern mocht blijven.... neeeeee klein maakt geen schade.... zucht,


Dat is natuurlijk met elke hond zo. Ik vind mijn labrador de leukste en liefste van de wereld maar er zijn mensen die echt de schurft eraan hebben dat hij iedereen dolblij begroet. Hij springt niet maar hij is wel druk. Hij is gewoon echt behoorlijk vrolijk als we mensen tegenkomen. En heel eerlijk, toen we hem net hadden was ik me er niet zo van bewust dat mensen dat vervelend konden vinden.
Nu wel en dus lijn ik hem aan als ik wandelaars zie lopen omdat "volg" nog niet altijd helemaal lekker gaat. Maar er zal best wel eens iemand gezegd hebben dat labradors klotehonden zijn omdat ze altijd naar vreemden toe gaan.
jasmijn
5-sterren
5-sterren
Berichten: 2113
Lid geworden op: ma 03 jan 2005, 18:18
Locatie: Purmerend

Re: Wat is dat toch....

Bericht door jasmijn »

En dan til je je kleintje op omdat hij schaden maakt en dan word je knetter hard uitgelachen >:(

Die van mij komt bij geen enkelen hond, de groten ben ik veelst bang dat hij ze trigert met zijn gedrag en dat hij dan doormidden ligt bij een correctie en bij de kleintjes maakt hij zelf schaden.

Hij heeft 2 keer in zijn leven een anderen hond lastig gevallen waarvan nummer 1 een los lopende hond ( ontsnapt waarschijnlijk ) was zonder baas en achter een struik liep waardoor ik hem niet zag en die kleinen van mij los liep op een vrij overzichtelijk stuk. ( alleen die struik maar normaal zag ik dan de baas en wist ik dat er een hond was )
Godzeidank was dat een dik behaarde hond met een super rustig karakter dus niks gebeurd.

En 1 geval van doet hij anders nooit toen hij de voordeur uit renden en net door het tuin hekje heen glipte en blaffend op een Stafford af stoof :-X
Gelukkig was de eigenaar zo snel van geest om de voorkant van zijn hond op te tillen en bleef haku enkel blaffen om hem heen rennen tot ik een brul gaf en hij gelukkig gelijk stopte en kwam, maar god wat schaamden ik me dood :-[

Nu kan hij na veel trainen wel los lopen want hij komt zonder aarzeling gelijk als ik hem roep zelf als hij in de jacht mood zit bijvoorbeeld achter een reiger of op een anderen hond wilt af stomen, ( dat laasten komt eigenlijk nooit meer voor, als hij een anderen hond ziet komt hij eingelijk altijd gelijk terug naar mij ) maar als dat niet zo was liep hij echt nog steeds altijd aan de lijn.
En noem het stom of raar maar ik til hem altijd op als we een anderen hond tegen komen die we te dicht langs moeten passeren, als het kan steek ik over maar op sommigen paadjes kan dat niet.

Maar wat jullie over kleinen hondjes zeggen zie ik hier ook heel vaak, aan de langen lijn ongecontroleerd lekker uit hun dak laten gaan want ze kunnen toch geen schaden maken >:(
Of hun kleinen hondje moet perse met jou kleien hondje spelen want ze zijn alleenbij klein dus dan gaat dat altijd goed ::) :-X
Of zo als pas nog een los lopende chi op een speelpleintje verboden voor honden aan de kant van de weg, ik aan de anderen kant van de weg beestje schiet zo als een kogel de straat over vlak voor een fietser en een scoter :-X
En die baasjes lachen jo :o :-X
Beestje had plat kunnen zijn, Oja werd mij nog even na geroepen dat ik die van mij niet op moest tillen want daar werd hij asosiaal van en die van hun deed niks ::)

Heel eerlijk durf ik juist geen grote hond te nemen, die kleinen kan ik zo optillen en beschermen maar met een groten hond kan dat niet dus dan zal ik weer anderen honden weg moeten gaan trappen :-\
Want hier loop ook alles los waar het niet los mag en er lopen een helen boel loslopenden staffords en pits hier waarvan het wachten is tot het een keer mis gaat want ze zijn nog niet volwassen, dus nu gaat het nog maar dadelijk als ze in hun hormonen komen gaat het geheid mis :-X

En ik vind dat soort honden juist echt geweldig en wil er nog steeds heel graag 1, maar niet hier in het overvollen Nederland waar bijna niemand rekkening met elkaar houd :-\
Als er zo iets in huis komt dan word het in porugal als ik genoeg land heb om hem daar enkel op uit te laten en nooit de openbaren weg op moet met hem.
Tot die tijd hou ik het bij de kleintjes die makkelijk op te tillen zijn.

Oja mensen zijn altijd verbaast dat die van mij geen kut keffertje is en zo braaf en stil is, maar als ik hem niet bij me heb en ik zeg ik heb een chi dan ik dan te horen krijg "o die rot keffertjes, die vind ik verselijk :-X "
Gelukkig gebeurd dat bijna nooit want ik hem hem eigenlijk altijd wel bij me :biggrin2:
Gebruikersavatar
pluk
5-sterren
5-sterren
Berichten: 4822
Lid geworden op: za 23 mar 2013, 15:01
Locatie: Nootdorp

Re: Wat is dat toch....

Bericht door pluk »

smulpaap schreef:Ja , echt hoor . Ik lees het hier ook regelmatig . JRT .... wat een k*t honden . En ik kan me er zoveel bij voorstellen :-X
Het punt met de JRT is dat deze klein is maar daarnaast ook wat stoers en schattigs heeft. Bij ons is de JRT ook de revue gepasseerd als mogelijke hond maar vanwege het over het algemeen wat hogere energielevel viel hij af. Maar, heel veel mensen denken hier dus niet bij na. Die zijn alleen de buitenkant en die is nou eenmaal aansprekend voor veel mensen. Hoewel ik het idee heb dat de hype wel wat voorbij is, ik zie nu juist weer veel kruisingen rondlopen (wat voor ras is het? Een boomer ::) ). Of de stellen met een hond voor hem (Stafford) en voor haar (Chihuahua).
Waar is wel pissig van wordt is de opmerking 'tja, dat zit nou eenmaal in het ras'. Net alsof je er dan helemaal niks aan kan doen!
Lil schreef:
en zo heeft iedereen z'n eigen bril. Ik zie hier juist weinig mensen met grotere honden die hun verantwoordelijkheid nemen. Lopen overal los, ook waar het niet mag. Als ik dan vriendelijk vraag of ze hun hond bij zich willen roepen krijg ik een grote bek want "iedereen doet het en ik dus ook". Hij doet niks, hij wil alleen maar spelen/snuffelen, etc. Ik moet mijn hond ook maar loslaten dan lossen ze het samen wel op (yeah right, een terrier van 7 kilo tegen hond formaat Duitse herder... lijkt me een goed plan).
Scott verkiest de aanval als hij geen zin heeft in contact, 9 van de 10 honden druipen op zijn uitval wel af maar degene die de tegenaanval inzet kan verschrikkelijke schade aanrichten. Daarom trainen we ons een ongeluk en elke uitval is twee stappen achteruit dus ik wil gewoon niet dat er ongevraagd allerlei honden op hem af stuiteren. In losloopgebieden kom ik pertinent niet. In het bos alleen met vriendlief erbij. Gelukkig hebben we een enorme stadshond die een rondje door bijv het winkelcentrum net zo tof vind als een rondje bos.
Lil

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Lil »

Ik snapte dat optillen vroeger ook niet hoor. Zeker niet meer nadat eentje altijd de eigen baas beet die dan van schrik hond losliet en vervolgens konden de aangelijnde herders weer herstellen van een flinke scheur in hun poot of lip. Zo'n hond hoef je toch alleen maar aan te lijnen als je aangelijnde honden tegen komt? Anderen die altijd opgetild werden hadden ook een mega grote bek vanaf de arm. Dan denk ik ook vaker iets is niet goed gegaan daar in training/opvoeding/ervaringen. Snap best dat je een kleintje optilt (of eigenlijk niet als de mijnen aangelijnd zijn), maar dan train je toch zo dat in je armen veilig is en ze zich gedragen?
Kimba is bijna 7 jaar nu en ik heb haar twee keer opgetild vaker is namelijk niet nodig geweest. Kan haar prima beschermen zonder op te tillen. Ze is 6 jaar lang alleen van een gehandicapte man geweest en werd niet beschermd door grote honden zoals nu en is toch niet opgetild. Die ene keer was ik erbij en kwam een herder aanvliegen waarvan ik dacht dat hij mijn herder zou aanvallen en zij stond er tussen dus toen snel opgetild. Toen bleek dat hond alleen aan de mijnen snuffelde haar meteen op 4 pootjes er tussen gezet. Tweede keer optillen was toen Jones gegrepen werd door een Berner Sennen en die hond omdraaide en Kimba zag en ik dacht eh nee niet op een van 6 kg springen.

Pas door dingen die ik hier en elders lees denk ik ook optillen kan een strak plan zijn, maar toch denk ik dat er iets vaak verkeerd gaat bij mensen die kleintjes altijd optillen aangezien ze dan agressief worden ipv kalmeren.

Eh ja en hoewel ik zelf honden heb hoef ik idd niet besprongen te worden door vreemden; of dat nu labradors of andere honden zijn. Maar idd zijn het meestal labradors. A doet het (soms) pijn als ze opspringen B meestal gebeurd dat als ik met goede kleding op straat loop en niet als ik met oude kleding in het bos sta. Kleding die ik thuis niet draag om goed te houden wordt dan zomaar verpest door vreemde honden nog niet eens per ongeluk door de mijnen; nee ben ik niet gecharmeerd van. C ik vind het asociaal je hond zomaar naar mensen te laten springen. Ziet iemand of ik die dag veel rugpijn heb? Ziet een vreemde wel of ik bang ben trouwens? Veel bange mensen zijn ook van labradors bang. Het zijn immers grote honden (vaak zelfs donker gekleurd). Kijk sommige ongelukjes snap ik heus hoor. Je roept jonge hond, komt niet. Zegt sorry vraagt even is alles ok? Nou zal ik niet kwaad worden. Maar zomaar een hond vreemde mensen laten bespringen snap ik niet en al helemaal niet buiten op straat. Hoezo ongeluk? Daar hoort toch een lijn aan?
Gebruikersavatar
Hope
5-sterren
5-sterren
Berichten: 9538
Lid geworden op: do 21 jul 2011, 13:30

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Hope »

Ja, daar hoort een lijn aan. Nelson springt niet op en dat scheelt al wel een slok op een borrel, maar toch. Hij is gewoon dolblij en sommige mensen kunnen dat (terecht) niet waarderen. Of eigenaar dan een witte broek aanheeft of niet maakt eigenlijk niet uit. En dus lijnen wij braaf aan. Ik heb niet de illusie dat ik het er 100% uit kan trainen, het zit inderdaad in zijn karakter. Maar wil dat dan zeggen dat ik hem gewoon maar mag laten rondbanjeren en tegen de mensen kan zeggen: labrador hé, die doen dat... Dat vind ik dus niet kunnen.

Ik heb het gevoel dat steeds meer mensen met honden een hond aanschaffen op het uiterlijk. Als er dan wat mis gaat in training of er wordt gewoon überhaupt niet getraind, dan zegt men al snel dat het gewoon het ras is. Ja, had dan een andere hond uitgezocht, ga trainen of lijn aan.

Optillen begrijp ik ook niet. Soms kan dat echt wel een optie zijn hoor, maar ik heb soms wel het idee dat die kleine hondjes er arrogant van kunnen worden. Ik heb nooit een klein hondje gehad dus misschien hebben die eigenaren echt helemaal gelijk hoor, maar echt begrijpen doe ik het niet (als ik ze tegenkom met mijn lab dan hé, die gewoon heel vriendelijk wil snuffen)
Gebruikersavatar
pluk
5-sterren
5-sterren
Berichten: 4822
Lid geworden op: za 23 mar 2013, 15:01
Locatie: Nootdorp

Re: Wat is dat toch....

Bericht door pluk »

Hope schreef: Optillen begrijp ik ook niet. Soms kan dat echt wel een optie zijn hoor, maar ik heb soms wel het idee dat die kleine hondjes er arrogant van kunnen worden. Ik heb nooit een klein hondje gehad dus misschien hebben die eigenaren echt helemaal gelijk hoor, maar echt begrijpen doe ik het niet (als ik ze tegenkom met mijn lab dan hé, die gewoon heel vriendelijk wil snuffen)
Als de kleine hond is aangelijnd dan neem ik aan dat je Nelson er niet naartoe laat gaan.
als een hond als Nelson op "z'n labradors" op Scott af komt (die aangelijnd is) dan is mijn tweede optie toch echt optillen. Omdat scott het anders zelf wel oplost en ik dat bij hem ongewenst vind. Vervolgens draai ik me direct om en loop ik weg van de hond. Ik blijf dus niet staan waardoor Scott in mijn armen alsnog los kan gaan. Soms gebeurt dit wel omdat de andere hond ons dan achterna loopt. Meestal met daarachter een roepende baas omdat de hond niet komt, wat dan mijn schuld is. Overigens gebeurt dit nauwelijks omdat ik lang voordat die hond ons heeft gezien ik al een andere route heb gekozen om hem te ontlopen

Sowieso zijn veel grote honden vaak te lomp in hun spel om met kleine te kunnen spelen. Ik ken een witte herder die zich echt aanpast, die gaat bijv op de grond liggen. Maar ook genoeg die in hun spel bovenop een kleintje springen. Scott heeft ook regelmatig een poot vol op zn kop gehad. Helaas kan je aan de kop niet zien hoe een hond zal zijn. Dus nemen veel mensen liever t zekere voor het onzekere.
Martine-Tom

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Martine-Tom »

Ik heb ook een klein ding maar til nooit op, om diverse redenen, voornaamste is dat het vaak agressie of nieuwsgierigheid opwekt bij de tegenpartij waardoor die tegen mij op gaat springen en dat trek ik met mijn slechte rug niet. Tom is bang en reactief, altijd al geweest maar na diverse aanvallen met 1 flik gat tot gevolg is het er niet beter op geworden, en dat is lastig want hij wekt het soms ook zelf op, als we bijv een husky tegenkomen zoals vanmorgen die in sluiphouding gaat en in het gras gaat liggen, zonder slechte bedoelingen maar op zn labradors wil begroeten schiet Tom acuut in de verdediging en begint te blaffen waardoor de hond getriggerd word ::)
Als ik Tom optil word hij daar zelf niet rustiger van, hij blaft niet meer maar straalt nog steeds angst uit, en meestal reageerd de ander daarop door op te springen enzo...dus dat heeft geen nut.
Ik los het op diverse manieren op, is de andere hond aangelijnd en de mogelijkheid is er gooi ik Tom los en hij ontwijkt dan netjes zonder te blaffen. Loopt gewoon in een boog om de hond heen, ik laat hem ook wel eens zitten en positioneer mezelf zo dat ik met mijn rug naar de andere hond sta tussen hen in zeg maar. Ook ben ik erg goed geworden in het blocken van andere honden, ze bij de nek grijpen en terug bezorgen aan de eigenaar :P
Ik steek ook vaak over of draai om.

Ik hoop er voorlopig nog niet voor te staan maar ik denk dat Tom mijn laatste hond is...het is steeds minder leuk om uit te laten, dus ik denk dat ik na Tom geen hond meer neem, om die reden.
Gebruikersavatar
Hope
5-sterren
5-sterren
Berichten: 9538
Lid geworden op: do 21 jul 2011, 13:30

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Hope »

pluk schreef:Als de kleine hond is aangelijnd dan neem ik aan dat je Nelson er niet naartoe laat gaan.
als een hond als Nelson op "z'n labradors" op Scott af komt (die aangelijnd is) dan is mijn tweede optie toch echt optillen. Omdat scott het anders zelf wel oplost en ik dat bij hem ongewenst vind. Vervolgens draai ik me direct om en loop ik weg van de hond. Ik blijf dus niet staan waardoor Scott in mijn armen alsnog los kan gaan. Soms gebeurt dit wel omdat de andere hond ons dan achterna loopt. Meestal met daarachter een roepende baas omdat de hond niet komt, wat dan mijn schuld is. Overigens gebeurt dit nauwelijks omdat ik lang voordat die hond ons heeft gezien ik al een andere route heb gekozen om hem te ontlopen

Sowieso zijn veel grote honden vaak te lomp in hun spel om met kleine te kunnen spelen. Ik ken een witte herder die zich echt aanpast, die gaat bijv op de grond liggen. Maar ook genoeg die in hun spel bovenop een kleintje springen. Scott heeft ook regelmatig een poot vol op zn kop gehad. Helaas kan je aan de kop niet zien hoe een hond zal zijn. Dus nemen veel mensen liever t zekere voor het onzekere.
Ik laat nooit mijn hond op aangelijnde honden afstuiven. En ik laat ook nooit mijn hond meer op niet-aangelijnde honden afstuiven omdat ik het niet meer aandurf. Stel het gaat mis dan zijn er zoveel mensen die maar een beetje staan te kijken en zeggen dat ze het zelf wel uitzoeken. Als je 100 meter verderop bent en het begint ruzie te maken ben je gewoonweg te laat.

Maar ik maak hier dus weleens mee dat ik in de losloop loop en in de verte een kleine hond zie aankomen. Die worden dan regelmatig al opgetild voor Nelson ze überhaupt in het oog heeft en ik vraag mij dan toch echt af waarom dat zo is. Na een aantal keer "gaat je niks aan" te hebben gehoord als antwoord op mijn vraag, stel ik gewoon geen vragen meer, roep mijn hond en loop verder. Prima hoor, ik heb er geen last van. Maar ik kan het me voorstellen dat er ook honden zijn die dan juist naar je toe komen en beginnen te springen e.d. omdat ze bij de hond willen komen.
Siberienne
5-sterren
5-sterren
Berichten: 9658
Lid geworden op: za 09 jul 2016, 15:17
Contacteer:

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Siberienne »

Het is ook wel een dilemma, als je een kleine hond hebt... Ze zijn toch kwetsbaar. Maar optillen maakt een hond ook "groot" en kan bij sommige honden reacties triggeren die heftiger zijn als wanneer de hond op de grond was blijven staan. Dus is het verstandig? Ik denk altijd "til maar op" want die van mij reageren dan niet meer, maar de schnauzer van een vriendin van mij werd heeeeel boos als hij een kleine hond zag die de hoogte in ging. En als beiden aan de lijn zijn, waarom zou je dan inderdaad optillen?

Ik denk dat ook vaak vergeten wordt dat honden van verschillende rassen toch een ander dialect spreken. Die van mij kunnen heftig op labs reageren die in hun ogen te lomp aan komen lopen. De labs snappen dan weer niks van de snauw en denken "ik doe toch niks verkeerd?" Is echt sneu als het gebeurt. Nou zijn mijn honden van "veel geschreeuw en weinig wol" lees ze snauwen en snappen en de andere hond heeft geen fysiek letsel. Maar bazen schrikken er erg van. Veel van de honden niet hoor, die komen even later wat rustiger alsnog kijken en dan is het ok. in het begin maakte ik me vreselijk druk, nu waarschuw ik en komt de hond toch, dan laat ik het maar gebeuren bij grote honden. Hoe meer ik ontspan, hoe minder fel de heren reageren.
Zoiets als in dit stukje beschreven staat van de herder vs de labrador: https://sarahwilsondogexpert.com/why-do ... hate-labs/

Weet je, niemand is perfect & dingen kunnen fout gaan. Een keer snauwen kan gebeuren en een broek vol kwijl ook. Mij maakt mn ut hoe andere mensen erop reageren.

En nee, ik wil ook geen andere honden bij mijn honden. Niet alleen omdat het mis kan gaan, maar ook omdat als het niet mis gaat, er na het snuffelen een uitnodiging tot "samen rennen" komt en dan kunnen mijn meneren aan de lijn nu eenmaal niet. Dus of ik lig plat of zij krijgen een snok en raken gefrustreerd.
De zin "hij doet niks hoor" vertaal ik zelf altijd naar "ik heb mijn hond niet onder controle" dus mijn standaard antwoord is "maar de mijne wel" en dat helpt wel enigzins.

Meest bizarre wat ik ooit meegemaakt heb was met Chenak: er kwam een kleine kees, in aanlijngebied, op hem af gestormd met een hele grote mond. Chenak was er blijkbaar niet van gediend. Hij pakt het beestje in het nekvel, tilt het op en doet verder ...niks... .niet schudden, niet bijten, hij had het vast zoals een moederhond haar pup. Tja, wij wisten ook even niet wat we ermee aan moesten. Hij liet niet los, dus trekken was alleen maar schadelijker. Uiteindelijk kalmeerde het beestje en zette hij het voorzichtig op de grond, keert zich om en loopt weg. Probleem opgelost. Bizar he?

Nog een anekdote: toen Spot jonger was, kon 'ie wel eens heel sterk reageren op wild, zoals fazanten en daar dan enorm in blijven hangen. Het enige wat dan echt hielp was hem optillen, tot hij "zwaar' werd in mijn armen en rustiger. OP een gegeven moment naderden wij een oudere man met een al wat oudere teckel. Achter die man, zaten een paar fazanten. Dus ik tilde Spot op, dei was toen denk ik een jaar ofzo? Je had de kop van die man moeten zien, die dacht echt dat ik mijn husky optilde uit angst voor zijn killer-teckel
jasmijn
5-sterren
5-sterren
Berichten: 2113
Lid geworden op: ma 03 jan 2005, 18:18
Locatie: Purmerend

Re: Wat is dat toch....

Bericht door jasmijn »

Waarom ik optil?
Heel simpel die van mij is 3 kilo met een slechte rug, als jou labrador er leuk een tik tegen geeft met zijn poot kan die van mij weer aan de pijn stillers en lijn rust.
Daarbij word hij niet enkel opgetild maar word er ook mee getraind, hij is heel bang en reactief en lokt zelf een helen boel uit.
Door hem op te tillen voeld hij zich veilig en als hij bang is komt hij meteen om opgetild te worden, of het een anderen hond is, een gevaarlijk kat, een stel agesiefe ganzen, vuurwerk of een straatveger als hij bang is komt hij meteen naar mij toe om opgetild te worden.

Daar is hij veilig in zijn hoofd en blijft hij rustig, alleen als er een anderen hond tegen me aan sprinkt wil hij wel eens blaffen maar dat ben ik vaak al voor door een snoepje voor zijn neus te houden waardoor hij enkel oog daar voor heeft!
Mocht de anderen hond te geïnteresseerd zijn dan draai ik me met mijn rug naar hem toe en ik hou mijn hond zo dat als de hond wilt opspringen en bijten dat hij mij pakt, en ik ben al vaak genoeg gebeten door beesten om zeker te weten dat ik niet los laat daar door! ( lasten keer was een kat die de pees van mijn pink door beet met haar hoektand toen ze in geslapen werd, liet pas los toen de kat sliep )

En de laaste reden is dat toen ik een paar weken voor oud en nieuw vroeg aan mensen om hun illegaal los lopende honden aan te lijnen en bij zich te houden ik uit eindelijk een berg klappen op mijn gezicht kreeg omdat ze hun hond niet aan lijnden en ik hem weg duwede wat gezien werd als slaan :-X

Weet je dank je de koekoek dat ik ooit nog vraag aan iemand om zijn hond bij te houden!
Ik loop nooit op losloop gebieden maar alles loopt hier altijd overal los!
Als ik op de dijk loop heb ik een pad van een meter en echt niet dat ik mijn 3 kilo hondje op de grond laat staan om als nog door de zeldzame aangeleinden hond te laten bespringen!!!!!!

En ja ik ga daar lopen want de eninge anderen routen die ik anders heb is door de buurt en daar vind ik en hij geen fuk aan, dan til ik 10 keer liever hem op als ik even een anderen hond passeer om er zonder problemen, gezeik of verwondingen bij mij, hem of de anderen hond langs te komen!!!

Vind je dat raar of gek jammer dan, ga je er een opmerking over maken dat ik het niet moet doen dan zeg bemoei je er niet mee.
Vraag je vriendelijk dan zal ik snel zeggen bang en gebeten en loop ik snel door, want als ik blijf staan dan krijgt de anderen hond interresen en krijg ik een probleem.

Ik til mijn hond op als er minder dan 5 meter tussen jou uit gerekte lijn en mijn kort gehouden lijn kan zitten, is dat wel zo dan leid ik die van mij af met snoepjes op de grond of een comando om te op te volgen zo dat hij op mij let.
Als ik over kan steken of een anderen routen kan kiezen dan doe ik dat maar ik ga niet meer helemaal in het strond vergeven gras lopen omdat als nog een hond op me af te zien komen of ergens totaal niet meer lopen omdat ik soms een hond tegen kom waardoor ik die van mij op moet tillen.

Oja als laaste aan de lijn betekend niet onder controle! De hond waar dit topic over begon zat aan de lijn en kreeg nog de kans om te bijten!
En de zin "maar die van mij wel" is net zo effectief bij mij als een olifant dood gooien met watjes, je word gewoon knetter hard uitgelachen!
TomsBorders
5-sterren
5-sterren
Berichten: 808
Lid geworden op: ma 29 jun 2015, 18:51
Locatie: Den Haag

Re: Wat is dat toch....

Bericht door TomsBorders »

ok, ik ben zelf best wel een aso, mijn hond loopt meestal los, ook waar dat niet mag, alleen zodra ze een andere hond ziet gaat ze liggen totdat ze passeren. Sommige honden vinden dat lastig en sommige baasjes nog meer (die lopen er dan op af) en als ik vraag waarom ze dat doen dan zeggen ze vaak, ja ze is een beetje bang anders gaat ze niet liggen (met dat kleine trillende hondje van zich naast ze).
Als honden agressief doen dan gaat Kaya tegen mij aanlopen en als er geblaft wordt vind ze dat echt niet cool maar ik heb er wel 1,5 jaar dag in dag uit op getraind, met lange en korte lijnen, met hulp van meerdere mensen en in veel verschillende trainingssituaties. En ik merk dat ik haar steeds vaker begin aan te lijnen want ook al ben ik pas 2 jaar een baasje ik merk dat niet iedereen het zo serieus nemen. Of dat ze het echt niet lijken te snappen. Dinsdag was ik bij het water aan het spelen (of eigenlijk Kaya) en een labrador valt enorm naar haar uit en toen zei ik tegen Kaya dat ze hem mag pakken en dat deed ze dus, op een gegeven moment kon ik de lab pakken en toen zei ik tegen Kaya dat ze moest stoppen, wat ze ook netjes deed. Nou kreeg ik te horen dat mijn hond agressief was (Kaya was alweer in het water aan het spelen terwijl hun hond in mijn houdgreep nog continue aan het grommen was). Ik zei ze dat er een verschil was tussen verdedigen en agressiviteit maar dat was onzin. Mensen lijken een totaal gebrek aan objectiviteit te hebben en dat kan je van mij nu ook zeggen natuurlijk :)
En mensen zijn vriendelijkheid ook niet gewend heb ik gemerkt, er kwam laatst een border puber op Kaya aflopen en daar had ik geen zin in, maar hij rook dat heerlijke teefje (niet loops) en zag mij als eerste object waar die tegenaan kon piesen. Ik duwde hem rustig weg en zei dat ik dat niet prettig vond. Het baasje zegt, 'wat deed je nou gromde hij weer?', ik zei ik duwde hem aan de kant want hij zag mij als object en niet als mens dus kon ie er wel even tegen piesen, dat hoeft van mij niet. Sla je daarom mijn hond? Nee ik duw hem zachtjes aan de kant. Mijn hond doet dat niet en ik geloof je niet anders was je wel boos geworden. blablabla, ik zeg, het is een puber die doen dat soms. Nee doet ie niet, nooit gedaan. Als ik wist wat mijn puber hond allemaal wel en nooit deed, dan was ik al lang president, maar toch.
Ik ben dan kalm en aangezien ik er net wat lijper uitzie dan de meeste mensen hier, durven ze dan ook niets maarja, wat als dat nou niet zo was?
Gebruikersavatar
Hope
5-sterren
5-sterren
Berichten: 9538
Lid geworden op: do 21 jul 2011, 13:30

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Hope »

Ja, dat je dan optilt kan ik wel begrijpen inderdaad. Ik veroordeel ook zeker niet, ik begrijp het gewoon niet altijd. Zoals een mevrouw bij ons in de buurt, die komt met haar poedel dus de losloop in. Dat gebied is echt heel klein. Je kan er over 1 pad lopen om het ven. 10 meter naast het pad staat een hek en achter dat hek is ook een pad waar je kan lopen maar dan aangelijnd. En mevrouw loopt dus met haar hond, los, op het drukst van de dag en tilt echt om de haverklap al gillend haar hond op.

Als zij er lol in heeft, prima. Maar ik kan er toch weinig aan doen dat ik het niet begrijp. Ik zou in haar situatie toch meer lol hebben met mijn poedel aan een flex aan de andere kant van het hek.
Maar goed, ze moet het zelf weten. Ik roep mijn hond en passeer, ik heb er geen last van. Maar de volgende die ze tegenkomt (na 2 minuten) roept zijn hond niet bij en die springt haar bijna omver. Ik zou de lol er toch niet van inzien geloof ik. Maar ieder zijn ding natuurlijk.

Zie ik een andere hond buiten expliciet losloopgebied, lijn ik aan. Zie ik een voetganger of fietser, lijn ik aan. Loop ik in losloop roep ik bij me maar lijn ik niet aan tenzij ik het idee heb dat het niet verstandig is als de honden elkaar gaan ontmoeten (te groot, te wild, honden die ik ken en waarvan ik weet dat ze niet fijn zijn, te klein etc).

Maar jammer is het wel allemaal. Ik had de doggydate-app geïnstalleerd maar ik ben nog nooit naar een wandeling geweest. Ik durf gewoon niet meer weg met vreemde honden :-\
Noem mij maar gekke henkie maar ik ben gewoon bang geworden.
Martine-Tom

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Martine-Tom »

Als Tom los is lijn ik eigenlijk nooit aan, ik wil hem daarmee niet triggeren te denken dat er iets mis is...ik roep hem bij me en laat hem naast me zitten. Helaas heeft hij aanlijnen als negatief ervaren (aanlijnen voor passerende hond en toen aangevallen met gaten tot gevolg) dus ik hou hem wel bij me maar lijn niet aan als ie los is waar ie los mag...
Siberienne
5-sterren
5-sterren
Berichten: 9658
Lid geworden op: za 09 jul 2016, 15:17
Contacteer:

Re: Wat is dat toch....

Bericht door Siberienne »

jasmijn schreef:Waarom ik optil?
Heel simpel die van mij is 3 kilo met een slechte rug, als jou labrador er leuk een tik tegen geeft met zijn poot kan die van mij weer aan de pijn stillers en lijn rust.
Daarbij word hij niet enkel opgetild maar word er ook mee getraind, hij is heel bang en reactief en lokt zelf een helen boel uit.
Door hem op te tillen voeld hij zich veilig en als hij bang is komt hij meteen om opgetild te worden, of het een anderen hond is, een gevaarlijk kat, een stel agesiefe ganzen, vuurwerk of een straatveger als hij bang is komt hij meteen naar mij toe om opgetild te worden.

Daar is hij veilig in zijn hoofd en blijft hij rustig, alleen als er een anderen hond tegen me aan sprinkt wil hij wel eens blaffen maar dat ben ik vaak al voor door een snoepje voor zijn neus te houden waardoor hij enkel oog daar voor heeft!
...
En de zin "maar die van mij wel" is net zo effectief bij mij als een olifant dood gooien met watjes, je word gewoon knetter hard uitgelachen!
Oh ik snap je wel hoor. Sterker nog, ik vind dat je het goed oplost: creatief, met begrip voor je eigen hond en jezelf en wat 'ie wel en niet kan hebben. Wat mij betref hoef je je totaal niet te verdedigen.

En ja, die laatste zin werkt ook alleen als je wat groters aan de lijn hebt. Dit maakt best indruk

Afbeelding

En ik snap dat dat voor eigenaren van kleine honden anders is.
Uiteindelijk zou het gewoon fijn zijn als er net wat meer begrip is voor andere mensen met andere honden. "walk a mile in my shoes" idee. Dat vind ik wel het leuke van fora, je leest hoe de andere kant de wereld ervaart

En ik moet eerlijk zeggen: ik waardeer ook weer des te meer waar ik woon en hoe de meeste mensen hier zijn. want in de 'opgefokte' Randstad bv met de drukte en bepaalde types honden, het lijkt me geen feest.

Re: Wat is dat toch....

Plaats reactie