Hond vs. kind

[me and my boys]

Leuk geschreven stuk!
Wat ik had gedaan maar ja wie ben ik.....
Dat ondanks t een losloopgebied is ik mijn hond niet had losgelaten in de buurt van het speeltoestel...ik had ze ruim daar voorbij losgelaten...

[TOSCA EN SPIKE]

Leuk geschreven stuk!
Wat ik had gedaan maar ja wie ben ik.....
Dat ondanks t een losloopgebied is ik mijn hond niet had losgelaten in de buurt van het speeltoestel...ik had ze ruim daar voorbij losgelaten...

je snapt het ook niet een speeltoestel in een losloopgebied....

[Martine-Tom]

Leuk geschreven stuk!
Wat ik had gedaan maar ja wie ben ik.....
Dat ondanks t een losloopgebied is ik mijn hond niet had losgelaten in de buurt van het speeltoestel...ik had ze ruim daar voorbij losgelaten...

Eerlijkheidshalve zou ik dat ook gedaan kunnen hebben hoor, Tom daar loslaten mits er geen mensen te bekennen zijn, sommige speeldingen zijn best leuk om opdrachtjes op te laten doen, maar goed Tom kijkt niet om naar kinderen en zou er never opaf lopen, hij loopt er nog eerder van weg

[Siberienne]

Hmmm. Als ik dit topic lees dan bekruipt mij ook een beetje het gevoel 'wie zonder zonde is werpe de eerste steen'

Ik bedoel, wie heeft er nou niet een keer een inschattingsfout gemaakt? Klein beetje wederzijds begrip mag best wel. Er zijn toch geen drama's gebeurd?

Ik heb zelf ook voorbeelden van 'Dat doet 'ie anders nooit.... ' en kinderen kunnen ook weleens knap onverwachte dingen doen. Als je altijd met alle 'wat als' scenario's rekening moet gaan houden heb je toch geen leven meer?

[Lil]

Hmmm. Als ik dit topic lees dan bekruipt mij ook een beetje het gevoel 'wie zonder zonde is werpe de eerste steen'

Ik bedoel, wie heeft er nou niet een keer een inschattingsfout gemaakt? Klein beetje wederzijds begrip mag best wel. Er zijn toch geen drama's gebeurd?

Ik heb zelf ook voorbeelden van 'Dat doet 'ie anders nooit.... ' en kinderen kunnen ook weleens knap onverwachte dingen doen. Als je altijd met alle 'wat als' scenario's rekening moet gaan houden heb je toch geen leven meer?

Ik dacht al dat ik als enige dat gevoel kreeg.

[Hope]

Hmmm. Als ik dit topic lees dan bekruipt mij ook een beetje het gevoel 'wie zonder zonde is werpe de eerste steen'

Ik bedoel, wie heeft er nou niet een keer een inschattingsfout gemaakt? Klein beetje wederzijds begrip mag best wel. Er zijn toch geen drama's gebeurd?

Ik heb zelf ook voorbeelden van 'Dat doet 'ie anders nooit.... ' en kinderen kunnen ook weleens knap onverwachte dingen doen. Als je altijd met alle 'wat als' scenario's rekening moet gaan houden heb je toch geen leven meer?

Natuurlijk gaat het bij iedereen wel eens mis. Mijn gevoel hierbij is dat TS zich niet (of slechts weinig) verplaatst in de andere partij. Dat ze moeder afdoet als hysterisch en een kind vergelijkt met een pup. In haar stuk dan hé, ze schrijft dat ze excuus heeft gemaakt en dat is natuurlijk prima.
Dat er reacties komen als "valt allemaal wel mee, kan gebeuren" terwijl er vaak moord en brand wordt geschreeuwt als er een aangelijnde hond met een probleem (angst, agressie, kreupel, loops, etc) wordt benaderd door een loslopende hond. Dan roepen er heel veel dat je hond bij je moet blijven en je ze in de gaten moet houden. Dat je niet meer met je hond kan wandelen omdat er loslopende honden op af vliegen. En dat kan en mag niet en is belachelijk.
Ik vind dat meten met twee maten. Als het je kreupele hond is mag het niet, als het andemans kind is maakt het allemaal niet uit? En dan gaan we er een stuk over schrijven wat die ander misschien wel leest en zich dan misschien wel totaal uitgelachen voelt?
Mwa, ik krijg dáár dan dus een naar gevoel bij.

[Jantina]

Toch denk ik dat TS een grote fout maakt: ze stelt haar hond gelijk aan een kind. En dat is allemachtig prachtig hoor, zo'n liefde voor een dier. Maar een mens wordt in het algemeen toch echt boven een dier gesteld. Een mensenkind in dit geval.
Ik mag dan 5 honden hebben, ook van mij zou je het te horen krijgen als jouw hond tegen mijn peuterkind op springt of likt in het gezicht. En dan zou ik toch oprechte excuses verwachten en geen opvoedkundig verhaal, ben bang dat ik dan ook wat onredelijk zou worden... En dan zijn wij heek wat gewend van onze eigen honden, laat staan iemand die geen ervaring heeft met honden, een beetje oermoeder schrikt zicht instinctief een ongeluk!

[frodo quin]

Natuurlijk gaat het bij iedereen wel eens mis. Mijn gevoel hierbij is dat TS zich niet (of slechts weinig) verplaatst in de andere partij. Dat ze moeder afdoet als hysterisch en een kind vergelijkt met een pup. In haar stuk dan hé, ze schrijft dat ze excuus heeft gemaakt en dat is natuurlijk prima.
Dat er reacties komen als "valt allemaal wel mee, kan gebeuren" terwijl er vaak moord en brand wordt geschreeuwd als er een aangelijnde hond met een probleem (angst, agressie, kreupel, loops, etc) wordt benaderd door een loslopende hond. Dan roepen er heel veel dat je hond bij je moet blijven en je ze in de gaten moet houden. Dat je niet meer met je hond kan wandelen omdat er loslopende honden op af vliegen. En dat kan en mag niet en is belachelijk.
Ik vind dat meten met twee maten. Als het je kreupele hond is mag het niet, als het andemans kind is maakt het allemaal niet uit? En dan gaan we er een stuk over schrijven wat die ander misschien wel leest en zich dan misschien wel totaal uitgelachen voelt?
Mwa, ik krijg dáár dan dus een naar gevoel bij.

Hope, waar lees jij ergens dat het niet uitmaakt of dat TS het prima vind dat haar pup op dat kind af liep?

[frodo quin]

Toch denk ik dat TS een grote fout maakt: ze stelt haar hond gelijk aan een kind. En dat is allemachtig prachtig hoor, zo'n liefde voor een dier. Maar een mens wordt in het algemeen toch echt boven een dier gesteld. Een mensenkind in dit geval.
Ik mag dan 5 honden hebben, ook van mij zou je het te horen krijgen als jouw hond tegen mijn peuterkind op springt of likt in het gezicht. En dan zou ik toch oprechte excuses verwachten en geen opvoedkundig verhaal, ben bang dat ik dan ook wat onredelijk zou worden... En dan zijn wij heek wat gewend van onze eigen honden, laat staan iemand die geen ervaring heeft met honden, een beetje oermoeder schrikt zicht instinctief een ongeluk!

Ik stel mensen niet boven dieren en krijg de kriebels van die gedachten gang, maar ik besef wel dat de meeste mensen daar anders over denken. Het neemt niet weg dat ik vind dat een hond niet zomaar op iedereen mag aflopen, net zoals niet iedereen zomaar aan je hond moet zitten, dat heet dan respect voor een ander zijn persoonlijke ruimte. Maar ts heeft onmiddellijk ingegrepen en zich verontschuldigd en dan vind ik de reactie van de moeder er over.

[Kaela]

Natuurlijk gaat het bij iedereen wel eens mis. Mijn gevoel hierbij is dat TS zich niet (of slechts weinig) verplaatst in de andere partij. Dat ze moeder afdoet als hysterisch en een kind vergelijkt met een pup. In haar stuk dan hé, ze schrijft dat ze excuus heeft gemaakt en dat is natuurlijk prima.
Dat er reacties komen als "valt allemaal wel mee, kan gebeuren" terwijl er vaak moord en brand wordt geschreeuwt als er een aangelijnde hond met een probleem (angst, agressie, kreupel, loops, etc) wordt benaderd door een loslopende hond. Dan roepen er heel veel dat je hond bij je moet blijven en je ze in de gaten moet houden. Dat je niet meer met je hond kan wandelen omdat er loslopende honden op af vliegen. En dat kan en mag niet en is belachelijk.
Ik vind dat meten met twee maten. Als het je kreupele hond is mag het niet, als het andemans kind is maakt het allemaal niet uit? En dan gaan we er een stuk over schrijven wat die ander misschien wel leest en zich dan misschien wel totaal uitgelachen voelt?
Mwa, ik krijg dáár dan dus een naar gevoel bij.

Ik ben iemand die vaak "moord en brand" schreeuwt over loslopende honden. Maar mij zul je niet horen als het een in wezen vriendelijke hond is, waarvan ik aan de eigenaar merk dat die zijn best doet. Het kan altijd bij iedereen een keer fout gaan, zo is het leven.
Mij hoor je als een eigenaar laks is, 500 meter verderop staat, de hond na gaten in zijn lurven grijpt en zo wegloopt of eigenaren die roepen dat ik Oscar los moet gooien en ze het zelf wel oplossen en dat soort situaties. Maar niet als ik aan een eigenaar zie dat ie zsm ingrijpt, eventueel even excuses maakt als dat gepast is en als we gewoon samen de situatie oplossen. Want inderdaad, dat maken we allemaal wel eens mee en dat is in de verste verte geen ramp.

Dus dat is wat mij betreft wel een beetje de context. Zoals ik het lees wilde topic starter excuses maken, greep ze zsm in en deed ze op het moment zelf de moeder alles behalve als hysterisch af. En dan is het gewoon iets wat bij het leven hoort en waarbij de moeder best even wat pittig mag reageren van schrik, maar ook op een zeker moment wel weer mag kalmeren als blijkt dat de hondeneigenaar zich van de situatie bewust is en het in het geheel niet zo bedoelde. Lijkt mij dan.

[Lil]

Natuurlijk gaat het bij iedereen wel eens mis. Mijn gevoel hierbij is dat TS zich niet (of slechts weinig) verplaatst in de andere partij. Dat ze moeder afdoet als hysterisch en een kind vergelijkt met een pup. In haar stuk dan hé, ze schrijft dat ze excuus heeft gemaakt en dat is natuurlijk prima.
Dat er reacties komen als "valt allemaal wel mee, kan gebeuren" terwijl er vaak moord en brand wordt geschreeuwt als er een aangelijnde hond met een probleem (angst, agressie, kreupel, loops, etc) wordt benaderd door een loslopende hond. Dan roepen er heel veel dat je hond bij je moet blijven en je ze in de gaten moet houden. Dat je niet meer met je hond kan wandelen omdat er loslopende honden op af vliegen. En dat kan en mag niet en is belachelijk.
Ik vind dat meten met twee maten. Als het je kreupele hond is mag het niet, als het andemans kind is maakt het allemaal niet uit? En dan gaan we er een stuk over schrijven wat die ander misschien wel leest en zich dan misschien wel totaal uitgelachen voelt?
Mwa, ik krijg dáár dan dus een naar gevoel bij.

Met wel een heel groot verschil! Ik wandel of in aanlijngebied waar Ruiters komen, reeën je om de oren vliegen etc dus als je dan illegaal je hond los laat en ik dan vraag wil je je hond bij je houden ik het echt niet snap als je dat niet kunt en dan bedoel ik niet probeert en gaat toevallig net mis dan bedoel ik je hond kent gewoon "hier" nul komma niet. Tweede klacht ik wandel tegenwoordig op een fietspad langs de A2. Op een bergje van 30 cm na razen de auto's met 130 (of meer, maar dat mag niet) voorbij. Nou als je daar waagt je hond los te laten, dan ehhh snap ik je zelfs niet als hij luistert en dat de mijnen dan gaten oplopen en niet 1 maar drie keer (omdat het niet luistert op die plek!) ja sorry snap ik echt helemaal niet hoor. Als een auto verongelukt door een loslopende hond he, boh dat risico wil je niet lopen en mogen ze zwaar straffen wat mij betreft; dat is met levens spelen. Met mijn oude hond wandelde ik tussen de velden. Toegankelijk voor Ruiters (zag er 3 per dag), mountainbikers (in het weekend 10 per wandeling van 30 minuten), er waren wandelaars en er stond vee in de weide. Honden mogen daar (nog) los met heel veel mitsen. Als ik daar loop en ik vraag goh wil je aanlijnen dan verwacht ik gewoon ja prima en ook dat je hond hier kent. Ongelukjes geen kwaad bloed, maar het verrekken om te doen in een gebied waar je in je handjes mag klappen dat er honden (zonder lijn) mogen komen dat snap ik niet. Er zijn immers veilige losloopgebieden voor honden ga je lekker daar ipv in gebieden waar het van levensbelang is dat ze luisteren. O ja en daar liepen veel aangelijnde honden die niet sociaal waren bijv en mijn huidige kerel zat daar ook veel aan de lijn en ging er slechts selectief los.

Dus ja ik zeg vaker ik kan nergens komen, want mensen laten op onmogelijke plaatsen niet luisterende en dan ook nog vechtende/bijtende honden los. Als dat langs een autosnelweg gebeurd, tja zeg mij dan maar waar ik mag verwachten dat er wel een lijn aanzit.

Dit verhaal van ts was een losloopgebied. Iets waar ik al 8 jaar niet geweest ben, omdat je weet dat het kan gebeuren dat een hond nog moet leren en je weet dat alles losloopt. En ja ik vind ook dat moeders dat had kunnen weten. Want sorry hoor als ergens hondenlosloopgebied staat dan kun je ook als niet hondenbezitter snappen dat honden er loslopen (meer hoef je niet te snappen).

TS zegt daarbij nergens dat het goed was dat haar hond opsprong, alleen dat ze het niet op tijd zag en onmiddellijk de hond gepakt heeft en aangelijnd. Staat ook niet dat de andere partij niet boos mag zijn wel dat de zij/hij de andere partij gelet op de omstandigheden onredelijk vond.

Maar ik vind een heel groot verschil tussen mijn locatie(s) en een officieel losloopgebied.

[Lizzy]

Ik stel mensen niet boven dieren en krijg de kriebels van die gedachten gang, maar ik besef wel dat de meeste mensen daar anders over denken. Het neemt niet weg dat ik vind dat een hond niet zomaar op iedereen mag aflopen, net zoals niet iedereen zomaar aan je hond moet zitten, dat heet dan respect voor een ander zijn persoonlijke ruimte. Maar ts heeft onmiddellijk ingegrepen en zich verontschuldigd en dan vind ik de reactie van de moeder er over.

+ 1

Ik krijg er eerlijk gezegd wat jeukende uitslag van, van zo'n uitspraak. En ik vraag me ook altijd zo af wie zoiets bedacht heeft, jezelf als mens boven een dier stellen (terwijl we zelf ook maar afstammen van de apen ).

Maar goed, ik krijg verder absoluuuuut niet het gevoel dat TS zich niet in de andere partij verplaatst. In tegendeel zelfs. Maar als het om een klein kind gaat, dan is een kind ineens boven alles verheven.... Ik weet niet, ik proef hier een soort van gevoeligheidje hoor, aan de kant van de mensen die kinderen per definitie ver boven ieder ander wezen verheffen.

[dinky89]

Leuk stukje over verdraagzaamheid.

Ik lees heel duidelijk dat je het niet ok vind dat je pup op het kind af ging. Een ongeluk zit echter in een klein hoekje en een volgende keer zal je de pup wellicht niet meer loslaten op het moment dat je afgeleid bent bij het speeltoestel.
De reactie van de moeder zal vast voortkomen uit schrik.

Vind het wel heel wonderlijk dat gemeente een speeltjes tel in losloopgebied plaatst terwijl je steeds meer verboden voor honden bordjes ziet bij speeltuinen.....

[Radja]

+ 1

Ik krijg er eerlijk gezegd wat jeukende uitslag van, van zo'n uitspraak. En ik vraag me ook altijd zo af wie zoiets bedacht heeft, jezelf als mens boven een dier stellen (terwijl we zelf ook maar afstammen van de apen :g

+1

Deze discussie heb ik zo vaak gevoerd op verjaardagen ed ,100% met jou eens,dat ik me tegenwoordig er maar niet meer in meng!

[Lizzy]

Ik geloof zonder meer dat er niks gaat boven moederliefde. Als het goed is tenminste, er zijn ook moeders die hun kinderen lichamelijk en/of geestelijk mishandelen of tenminste ernstig tekort doen. Maar laten we even uit gaan van een "normale situatie", dan gaat er vast en zeker niets boven moederliefde. Ik wil daar niks op afdingen.

Kun je nog net zo veel van je kind houden zonder de mens boven een ander wezen te verheffen. Dat is nergens voor nodig, sterker nog: als ik zie hoe de mensheid zich op deze planeet manifesteert, denk ik dat je je kinderen beter bij kunt brengen dat alle wezens gelijk zijn.

En dat de moeder schrikt : begrijp ik hoor. Maar het kind kijkt beteuterd. Loopt niet te schreeuwen en te gillen van angst, ze kijkt beteuterd. Dus nah, schiet me maar af maar ja: ik vind dat de moeder hysterisch reageert.

Ik zeg daar wel direct bij dat dit een oorzaak kan hebben. Die wij niet kennen. Zoals bijv. dat zij zelf als kind gebeten is en haar angst nu projecteert op haar kind. Ofzo.

Maar dan nog he, dan nog heb jij als moeder de verantwoordelijkheid dat als je met je nog-niet-bange-kind op een speelplaats gaat spelen waar ook honden los mogen lopen (wat een idioterie!!!! Echt he, ik zou een klacht indienen bij de eigenaar van de speeltuin/bos!) haar natuurlijk te beschermen maar ook niet je eigen angsten of iets van dien aart te projecteren op je kind. Kun je dat niet? Heb ik alle begrip voor maar ga dan naar een andere speeltuin.

En ja, dit geldt ook voor honden, die mogen niet opspringen tegen kinderen/volwassen mensen. Punt. Dus als je pup nog voor geen tiet luistert, dan is een losloopbos met speeltuin niet de meest ideale plaats.

En als er aan één of beide kanten dan eens een keer wat mis gaat, zoals we dat noemen: een ongeluk: probeer dan beide fatsoenlijk te blijven communiceren. Want wat heeft mams haar dochters nu geleerd? Dat als er iets gebeurd dat je niet fijn vindt, ga je gewoon als een malle tekeer. Goed voorbeeld doet volgen. Slecht voorbeeld ook