Nelson proudly presents. Update

[yorokobi]

Ik heb niet alles gelezen hoor maar mijn collega heeft dit ook bij beide haar zwangerschappen gehad en heeft zo'n beetje de hele tijd met neus sonde gelopen. Ook af en aan in het ziekenhuis, 2e zwangerschap kreeg ze betere medicijnen en ik ging iets beter. Misschien dat je wel in contact wil komen met haar voor ervaring?


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

[Hope]

Tsjesus Hope, wat een klote situatie!
Snel via HA hulp inschakelen zou ik ook zeggen!
En ik zou toch echt iets van een peg-sonde overwegen hoor. Je zit voor zover ik het kan beoordelen echt onder het minimum van een dagelijkse aanbevolen hoeveelheid essentiële voedingsstoffen hoor! Je gaat dit anders niet volhouden. Op de lange duur is Nutridrink absoluut ontoereikend. Dat is echt voor de korte termijn en als aanvulling, niet als vervanging.

Voeding via de maag wordt me afgeraden omdat je daarvan meer kan gaan spugen i.p.v. minder. Het zou dan via de bloedbaan moeten maar dat is met mijn hersenletsel (en daardoor hele rare pijnen) geen strak plan. Ze zouden het onder algehele narcose kunnen plaatsen maar de grote vraag blijft of ik hem wat betreft pijn kan verdragen. Als de zenuwen nee zeggen moet hij eruit. En dan is dat wel een beste ingreep om zomaar te gokken

[MillyMol]

Voeding via de maag wordt me afgeraden omdat je daarvan meer kan gaan spugen i.p.v. minder. Het zou dan via de bloedbaan moeten maar dat is met mijn hersenletsel (en daardoor hele rare pijnen) geen strak plan. Ze zouden het onder algehele narcose kunnen plaatsen maar de grote vraag blijft of ik hem wat betreft pijn kan verdragen. Als de zenuwen nee zeggen moet hij eruit. En dan is dat wel een beste ingreep om zomaar te gokken

Ik geef het nog niet op :
De voeding via de PEG-sonde kun je in laten druppelen. Langzaam en rustig in de avond- en nachturen. Desnoods 24 u/dag. Daarmee zou de belasting voor de maag tot een minimum beperkt kunnen blijven. Plaatsing gebeurt via een endoscopie en een klein sneetje in de buikwand onder plaatselijk verdoving. Je moet wat Hope. Dit is toch ook niks.

[Too]

Lieve Hope, ik kan niks zinnigs bijdragen om het je wat makkelijker te maken
Kan alleen aan jullie denken en in gedachten postieve energie toesturen..

[frodo quin]

De suggestie met de kussentjes die afwisselend opblazen lijkt mij een hele goede. Ik zou zeker thuisverpleging vragen, de kans dat je vanaf morgen vrolijk rondloopt is niet zo groot en je hebt nu al een wonde waar je op blijft liggen.

Bij gebrek aan betere woorden, veel sterkte

[Lizzy]

Nee, risico voor de kleine is geen optie. Tenslotte is daar dit hele gedoe om te doen, om zwanger zijn.

Als het vies is, of uberhaupt denk ik als ik het door moet slikken, gaat het geen optie zijn.
Het is over het algemeen *drink*slik*spuug*. Dat gaat letterlijk in 1 beweging. Nieuwe dingen (sinaasappelsap i.p.v. appelsap bijvoorbeeld) probeer ik alleen nog bij de gootsteen.
Vitaminen bijvoorbeeld, krijg ik niet eens doorgeslikt. Zodra ze door de slokdarm gaan, komt mijn maaginhoud eraan.

Maar goed, ik ga het toch even vragen. Want daarvan word ik nooit stommer lijkt me.

Je hoeft ook niet te slikken want je gooit 1 druppel onder je tong (meerdere keren per dag) en dat laat je daar gewoon liggen.

En het is ook pijnverlichtend dus wie weet wat voor baat je er nog meer bij hebt....

Doorligplekken, ach gosh, arm ding, dat kon er ook nog wel bij

[Kinnie]

Jeetje...

Via huisarts wond- / decubitusverpleegkundige laten komen. Die zien ter plekke hoe het eruit ziet en kunnen dan de beste interventies adviseren. Sowieso wel al een anti decubitus matras via de thuiszorgwinkel bestellen hoor! had je eigen al gelijk "moeten" doen... Voorkomen is beter dan genezen...
En overleg met je diëtiste, je zal voor de wondgenezing meer eiwitten nodig hebben. Dat kan ook via de nutridrink

[Borke]

Mijn moeder kreeg in de hospice een speciale matras tegen het doorliggen, toen ze met een doorligplek uit het ziekenhuis bij hen kwam. De plek die ze had werd afgedekt met een speciale doorligpleister en dan voelde ze er niets meer van.

Ik zou dus zeker om goede begeleiding hiervoor vragen, net wat Els zegt: je moet er echt steeds weer zelf om vragen, hoe vervelend dat ook is.

"Fijn" opbeurende commentaren over jouw zwangerschap
Volgens mij ben jij een misselijk-kots-doorlig-marathon aan het volbrengen, die saai zou zijn als je niet zoveel afwisseling in klachten en onderzoeken had

Als er ooit een kindje gewenst was, dan is het jouw kindje wel (en ja ik weet dat ieder gewild kindje zeer gewenst is). Ik duim voor je dat het gemakkelijker zal gaan!

Hoe is het met je katjes, zie je die nog, komen ze bij je buurten? En Nelson?

[Anne in Zweden]

Gos toch, arme ziel. Dúrf je überhaupt nog wel iets te drinken? Ik hoop dat je niet in een vicieuze cirkel terechtkomt, waarbij je er zozeer tegen opziet om te eten of te drinken dat je bij de gedachte al begint te kokhalzen...

Wat het doorliggen betreft zat ik ook aan een schaapsvel te denken. Is na de bevalling ook goed te gebruiken om je baby op te laten slapen!

[Hope]

Nou zal ik jullie eens laten lachen. Of huilen. Het is maar net hoe je het bekijkt.

Ik heb contact gehad met de arts. Geen ketonen in de urine dus het vocht gaat goed. Er is bloed geprikt om te kijken hoe het staat met vitaminen e.d.
Ik vertelde van de misselijkheid, het braken, het ziekzijn, het doorliggen. Zegt meneer doodleuk: ja, lastig. Hopelijk ben je over een week of twee beter.
Uuuhhhh....nja, en tot die tijd? Nou, gewoon zo doorgaan. Nutridrink, medicijnen, proberen te eten.

Ik begon over de olie. En dat was geen goed plan.
Ik heb een brief meegekregen over de gevolgen van drugsgebruik in de zwangerschap en verder is me gevraagd of ik wil meewerken aan een spreekuur voor patiënten die extra psychische begeleiding nodig hebben. Daar zit in: psychiater, kinderarts, jeugdzorg, maatschappelijk werk. Want ik ben zo ziek, en ik ben ook wat geïrriteerd en geniet niet van de zwangerschap. Das niet goed en dan ben je psychisch dus kennelijk niet in orde en vraagt men af of je wel voor je kind kan zorgen. Oké, dat staat er echt niet met zoveel woorden maar ik ben echt zwaar gepikeerd. Waarom, in hemelsnaam, zou ik begeleiding willen (na de bevalling dus!) van jeugdzorg omdat ik nu niet geniet van mijn zwangerschap? Zijn ze van lotje getikt?

Ik ga dat dus niet doen, dat moge duidelijk zijn. Als er hulp nodig is trek ik zelf wel aan de bel maar ik denk dat het ons prima af zal gaan.

Verder moet je in dit land dus kennelijk echt bijna doodgaan wil je zorg krijgen.

Oké, klaagmodus weer uit. Ik ga kijken naar een medicinaal schapenvel en ga een diëtist zoeken voor een extra advies. En ik ga even nadenken over hoe ik verder wil bij de gynaecoloog, want dit contact verloopt zo niet lekker.

@ Anne, sommoge dingen hoef ik echt niet te proberen. Groenten bijvoorbeeld, daar spuug ik al van voor ik wat op mijn vork heb. Maar kwark, ijsjes etc, dat probeer ik zo'n 6x per dag. Als het me écht tegen staat (zoals de groenten) kan ik het net zo goed niet proberen maar iets zoets dat niet ruikt is niet iets waarvan ik al begin te kokhalzen als ik het alleen maar zie.

[koekje]

Zijn toon is misschien verre van prettig, maar hij heeft wel gelijk.
Ook qua rits aan hulp na bevalling: je hebt een veel grotere kans op een postpartum depressie, door je voorafgaande depressie, door je hg en doordat jullie beiden medische fysieke klachten hebben. Dat is niet goed voor jou en niet goed voor je kind en diens hechtingsproces. Dus als dit dat kan voorkomen of inperken: aanpakken.

[Hope]

Zijn toon is misschien verre van prettig, maar hij heeft wel gelijk.
Ook qua rits aan hulp na bevalling: je hebt een veel grotere kans op een postpartum depressie, door je voorafgaande depressie, door je hg en doordat jullie beiden medische fysieke klachten hebben. Dat is niet goed voor jou en niet goed voor je kind en diens hechtingsproces. Dus als dit dat kan voorkomen of inperken: aanpakken.

Er is hulp. Ik vind psychologische begeleiding toch anders dan jeugdzorg op de stoep.
Het gaat mij goed, we hebben goed nagedacht over hoe we het gaan doen met beide een beperking. Dus nee, ik vind het totaal onterecht dat er nu gezegd word dat er toezicht moet komen door jeugdzorg, maatschappelijk werk etc. Echt totáál.

Ik weiger er vanuit te gaan dat ik vast wel problemen zal krijgen na de bevalling. Als ik ze krijg, zorg ik dan wel adequaat voor hulp. Maar ik laat me niet in een hokje stoppen nog voor het zover is.

[frodo quin]

Nja, dat klinkt mij als een arts die niet luistert en enkel oordeelt. Daar ben je gewoon niets mee. Je wil iets tegen de misselijkheid, niet iets om stoned van te worden. Was dit je huisarts?

[Hope]

Nja, dat klinkt mij als een arts die niet luistert en enkel oordeelt. Daar ben je gewoon niets mee. Je wil iets tegen de misselijkheid, niet iets om stoned van te worden. Was dit je huisarts?

De gynaecoloog

[Martine-Tom]

Er is hulp. Ik vind psychologische begeleiding toch anders dan jeugdzorg op de stoep.
Het gaat mij goed, we hebben goed nagedacht over hoe we het gaan doen met beide een beperking. Dus nee, ik vind het totaal onterecht dat er nu gezegd word dat er toezicht moet komen door jeugdzorg, maatschappelijk werk etc. Echt totáál.

Ik weiger er vanuit te gaan dat ik vast wel problemen zal krijgen na de bevalling. Als ik ze krijg, zorg ik dan wel adequaat voor hulp. Maar ik laat me niet in een hokje stoppen nog voor het zover is.

Of het is een arts die meedenkt en vaker met het bijltje gehakt heeft. Jij weet net zo goed als ik hoe moeilijk het is om hulp in te roepen op het moment dat het niet goed gaat dus vooraf iets regelen vind ik zo gek nog niet. Ipv alles gelijk afwijzen zou je ook in gesprek kunnen over wat je wel wil.
Ik zou willen dat ik destijds een arts had die me zoiets had voorgesteld.