Nelson proudly presents. Update

[Jantina]

Met zorgverlener bedoel je ziekenhuis?

[Hope]

Met zorgverlener bedoel je ziekenhuis?

En verloskundige.

[Borke]

En verloskundige.

Heel verstandig!

Op het moment supreme heb je iemand nodig die jouw ideeen steunt. Ik denk dat als je pijn hebt bij de bevalling (met al die hormonen) en je man ongerust is om jou, dat je dan niet zo stevig meer in je schoenen staat als paar. Dan is blindelings op de arts en verloskundige kunnen vertrouwen belangrijk.

[Hope]

Heel verstandig!

Op het moment supreme heb je iemand nodig die jouw ideeen steunt. Ik denk dat als je pijn hebt bij de bevalling (met al die hormonen) en je man ongerust is om jou, dat je dan niet zo stevig meer in je schoenen staat als paar. Dan is blindelings op de arts en verloskundige kunnen vertrouwen belangrijk.

Precies.

Ik weet dat wij misschien andere ideeën hebben dan het volgen van een standaard protocol. We weten ook waarom we die ideeën hebben. We zijn dan misschien geen arts maar we weten echt heel goed waarom we bepaalde dingen wel, en bepaalde dingen niet willen.
Dat maakt je al snel een "lastige" patiënt. Veel vragen, veel "ge-maar" van onze kant. Maar wel heel bewust.
Ik wil alle vrijheid voelen om elke vraag te stellen. Om bij elke handeling die heel normaal lijkt te vragen naar de noodzaak en de vrijheid ervan af te zien. Die vrijheid voel ik nu niet.
Ik wil geen discussies tijdens de bevalling. Als mijn man en ik om een goede reden, goed geïnformeerd, iets niet willen en dat is vooraf duidelijk besproken dan wil ik erop kunnen vertrouwen dat een arts/verloskundige niet alsnog op dat moment van gedachte gaat veranderen en van het plan afwijkt. In feite mag een arts niets doen zonder uitdrukkelijke toestemming van de patiënt, maar mijn ervaring leert dat dit nogal eens word vergeten door artsen.
Ik wil die angst 100% kunnen loslaten. Er zijn geen standaard mensen, geen standaard bevallingen en ik geloof dan ook niet in standaard protocollen.

[Diego]

Precies.

Ik weet dat wij misschien andere ideeën hebben dan het volgen van een standaard protocol. We weten ook waarom we die ideeën hebben. We zijn dan misschien geen arts maar we weten echt heel goed waarom we bepaalde dingen wel, en bepaalde dingen niet willen.
Dat maakt je al snel een "lastige" patiënt. Veel vragen, veel "ge-maar" van onze kant. Maar wel heel bewust.
Ik wil alle vrijheid voelen om elke vraag te stellen. Om bij elke handeling die heel normaal lijkt te vragen naar de noodzaak en de vrijheid ervan af te zien. Die vrijheid voel ik nu niet.
Ik wil geen discussies tijdens de bevalling. Als mijn man en ik om een goede reden, goed geïnformeerd, iets niet willen en dat is vooraf duidelijk besproken dan wil ik erop kunnen vertrouwen dat een arts/verloskundige niet alsnog op dat moment van gedachte gaat veranderen en van het plan afwijkt. In feite mag een arts niets doen zonder uitdrukkelijke toestemming van de patiënt, maar mijn ervaring leert dat dit nogal eens word vergeten door artsen.
Ik wil die angst 100% kunnen loslaten. Er zijn geen standaard mensen, geen standaard bevallingen en ik geloof dan ook niet in standaard protocollen.

Het pleit voor jullie dat je samen zo goed over alles nadenkt en goed weet wat jullie wel en niet willen. Laat je niets aanpraten omdat het wellicht buiten de normale paden om is wat je wilt.
Er zijn vast heus verloskundigen, artsen en anderen die jullie dat vertrouwen kunnen geven.
Ik heb bewondering voor je. Je bent sterk en een prachtmens voor zover ik je ken van je postingen hier op het forum.

[Siberienne]

Precies.

Ik weet dat wij misschien andere ideeën hebben dan het volgen van een standaard protocol. We weten ook waarom we die ideeën hebben. We zijn dan misschien geen arts maar we weten echt heel goed waarom we bepaalde dingen wel, en bepaalde dingen niet willen.
Dat maakt je al snel een "lastige" patiënt. Veel vragen, veel "ge-maar" van onze kant. Maar wel heel bewust.
Ik wil alle vrijheid voelen om elke vraag te stellen. Om bij elke handeling die heel normaal lijkt te vragen naar de noodzaak en de vrijheid ervan af te zien. Die vrijheid voel ik nu niet.
Ik wil geen discussies tijdens de bevalling. Als mijn man en ik om een goede reden, goed geïnformeerd, iets niet willen en dat is vooraf duidelijk besproken dan wil ik erop kunnen vertrouwen dat een arts/verloskundige niet alsnog op dat moment van gedachte gaat veranderen en van het plan afwijkt. In feite mag een arts niets doen zonder uitdrukkelijke toestemming van de patiënt, maar mijn ervaring leert dat dit nogal eens word vergeten door artsen.
Ik wil die angst 100% kunnen loslaten. Er zijn geen standaard mensen, geen standaard bevallingen en ik geloof dan ook niet in standaard protocollen.

Ik denk dat jij ook een stukje vergeet, juist omdat er geen standaard patiënten bestaan. Juist bij een bevalling gaat het om twee mensen; moeder en kind. En ik denk dat iedere gynaecoloog de ruimte vraagt of nee, neemt, om als het moment daar is en er doet zich een onverwachte complicatie voor, te handelen in het belang van die twee mensen. En dan is medische noodzaak misschien net effe belangrijker als jouw gevoel.

Je schrijft eerder over 'tijd voor overleg', meestal gelukkig wel. Maar ik heb bevallingen meegemaakt waarin dat er even niet was. Er zijn een aantal tuchtzaken in Nederland geweest over dit onderwerp. De meest bizarre was een klacht van een patiente tegen een gynaecoloog omdat er teveel mensen bij de bevalling waren. Dat was een bevalling die niet goed liep, acuut gevaar voor het kind, waarbij dat uiteindelijk geboren werd niet in alle rust op de kraamkamer maar op de inkeidingsruimte Vd OK met anesthesist en kinderarts stand-by voor evt spoed keizersnede. Kind gezond geboren, moeder geen keizersnede nodig gehad en dan een tuchtzaak... Snap je nu waarom elke gynaecoloog je zal waarschuwen dat niet alles vantevoren is te voorzien en te controleren?

Iets lichtvoetiger; ik heb ook ooit een bevalling meegemaakt waarbij echtpaar samen naar yoga was geweest. Begon heel sereen, heel aardige rustige mensen. Op het moment dat het echt begon en de man zijn vrouw wilde ondersteunen met de yoga mantra mepte zij hem letterlijk wel. Uitroepend 'hou op met dat gezeur dit doet zeer' en moesten wij maar traditioneel meepuffen ook hier gezond kind, voorspoedige bevalling, lieve mensen, maar ook dit liep toch wat anders dan in ieder geval manlief zich had voorgesteld.

Kortom; je kunt niet alles voorspellen en controleren. Dat heet natuur..... Ik denk dat je dat echt een klein beetje los moet laten anders kom je in een kramp met iedere zorgverlener vrees ik.

[pearlsofpassion]

Ik denk dat jij ook een stukje vergeet, juist omdat er geen standaard patiënten bestaan. Juist bij een bevalling gaat het om twee mensen; moeder en kind. En ik denk dat iedere gynaecoloog de ruimte vraagt of nee, neemt, om als het moment daar is en er doet zich een onverwachte complicatie voor, te handelen in het belang van die twee mensen. En dan is medische noodzaak misschien net effe belangrijker als jouw gevoel.

Je schrijft eerder over 'tijd voor overleg', meestal gelukkig wel. Maar ik heb bevallingen meegemaakt waarin dat er even niet was. Er zijn een aantal tuchtzaken in Nederland geweest over dit onderwerp. De meest bizarre was een klacht van een patiente tegen een gynaecoloog omdat er teveel mensen bij de bevalling waren. Dat was een bevalling die niet goed liep, acuut gevaar voor het kind, waarbij dat uiteindelijk geboren werd niet in alle rust op de kraamkamer maar op de inkeidingsruimte Vd OK met anesthesist en kinderarts stand-by voor evt spoed keizersnede. Kind gezond geboren, moeder geen keizersnede nodig gehad en dan een tuchtzaak... Snap je nu waarom elke gynaecoloog je zal waarschuwen dat niet alles vantevoren is te voorzien en te controleren?

Iets lichtvoetiger; ik heb ook ooit een bevalling meegemaakt waarbij echtpaar samen naar yoga was geweest. Begon heel sereen, heel aardige rustige mensen. Op het moment dat het echt begon en de man zijn vrouw wilde ondersteunen met de yoga mantra mepte zij hem letterlijk wel. Uitroepend 'hou op met dat gezeur dit doet zeer' en moesten wij maar traditioneel meepuffen ook hier gezond kind, voorspoedige bevalling, lieve mensen, maar ook dit liep toch wat anders dan in ieder geval manlief zich had voorgesteld.

Kortom; je kunt niet alles voorspellen en controleren. Dat heet natuur..... Ik denk dat je dat echt een klein beetje los moet laten anders kom je in een kramp met iedere zorgverlener vrees ik.

Je hebt gelijk met je verhalen, maar dat is niet wat Hope bedoelt.
Niet het soort situaties of problemen waar zij zich zorgen in maakt.
Hope's lichamelijke toestand zorgt ervoor dat er ingewikkelder problemen zijn dan een beetje extra gestressed omwille van veel mensen of zo.
Alleen zij kan zeggen wat kan en niet kan aan haar lichaam en ze weet het nog niet eens op voorhand. Daar moeten de mensen die haar op dat moment begeleiden zich van bewust zijn, anders komt dat niet goed.
Ik vind dat ze een zeer bewuste en verstandige keuze maakt door daar te zoeken tot ze de juiste mensen rond zich heeft. Mensen waar ze vertrouwen in heeft.
Een bevalling is voor iedereen heftig, maar deze situatie is toch nog wel wat anders.

Ik vind het ontzettend moedig dat je het ook maar durft proberen, Marloes!

[Hope]

Je hebt gelijk met je verhalen, maar dat is niet wat Hope bedoelt.
Niet het soort situaties of problemen waar zij zich zorgen in maakt.
Hope's lichamelijke toestand zorgt ervoor dat er ingewikkelder problemen zijn dan een beetje extra gestressed omwille van veel mensen of zo.
Alleen zij kan zeggen wat kan en niet kan aan haar lichaam en ze weet het nog niet eens op voorhand. Daar moeten de mensen die haar op dat moment begeleiden zich van bewust zijn, anders komt dat niet goed.
Ik vind dat ze een zeer bewuste en verstandige keuze maakt door daar te zoeken tot ze de juiste mensen rond zich heeft. Mensen waar ze vertrouwen in heeft.
Een bevalling is voor iedereen heftig, maar deze situatie is toch nog wel wat anders.

Ik vind het ontzettend moedig dat je het ook maar durft proberen, Marloes!

Dit dus, dank!

[Hope]

Ik denk dat jij ook een stukje vergeet, juist omdat er geen standaard patiënten bestaan. Juist bij een bevalling gaat het om twee mensen; moeder en kind. En ik denk dat iedere gynaecoloog de ruimte vraagt of nee, neemt, om als het moment daar is en er doet zich een onverwachte complicatie voor, te handelen in het belang van die twee mensen. En dan is medische noodzaak misschien net effe belangrijker als jouw gevoel.

Dit is niet juist. Als vrouw heb je het recht om behandeling te weigeren, het gaat namelijk om het lichaam van de vrouw. Stel, een vrouw zegt dat ze geen toestemming geeft om te worden ingeknipt en dit gebeurd toch, dan is dat echt onjuist. Ook al zou het kind in gevaar zijn, geen toestemming is geen toestemming. Dat klinkt wellicht vreemd maar dat is hoe het hier in NL gelukkig geregeld is. Niemand mag aan je lijf komen als jij daarvoor geen toestemming geeft. Dus nee, een gynaecoloog mag niet zomaar ruimte nemen om zonder toestemming van de vrouw te handelen.



De vrouw beslist, het gaat om háár lijf.
Dus nee, ik ga het niet loslaten. Ik heb een zorgVRAAG hé, ik ben patiënt. Ik mag behandeling afwijzen en weigeren. Ik heb alle recht om in discussie te gaan als ik vermoed dat mijn lichamelijke of psychische integriteit in gevaar komt en dat zal ik dus ook doen. Niemand heeft er iets aan als ik getraumatiseerd aan de zorg voor ons kind moet beginnen en ik zal daar over waken als een tijger. Dat maakt ook dat ik niet pas een bevalplan maak met 30 weken zwangerschap, maar nu al, bij 10. Dat maakt dat ik niet tevreden ben met een simpel plan maar dat ik óók afspraken wil over wat we gaan doen tijdens complicaties. Ik wil geen gesjor en geknutsel aan mijn lijf. Er is niemand die kan voorspellen of ik meer last zal krijgen van de pijn die ik nu al dagelijks heb. Ik wil geen risico. Het gaat niet alleen om mijn kind, ik heb na de bevalling ook nog een leven. En stel dat ze gaan knutselen en ik kan van pijn niet meer lopen? Wat dan? Dan zegt de arts sorry? Het gaat om mijn leven, niet om dat van hem.
Ik heb een arts nodig die dat begrijpt en niet iemand die zegt: dat zien we dan wel. Want als het dan fout gaat is er geen tijd meer om nog een plan te gaan bedenken, dan moet er dat gewoon al zijn.
Liefst zou ik een arts vinden die me vaginaal laat beginnen, maar zodra er complicaties zijn een keizersnede uitvoert. En ik denk dat ik niets geks vraag dan, met mijn lijf en mijn hoofd.

[Martine-Tom]

Dit is niet juist. Als vrouw heb je het recht om behandeling te weigeren, het gaat namelijk om het lichaam van de vrouw. Stel, een vrouw zegt dat ze geen toestemming geeft om te worden ingeknipt en dit gebeurd toch, dan is dat echt onjuist. Ook al zou het kind in gevaar zijn, geen toestemming is geen toestemming. Dat klinkt wellicht vreemd maar dat is hoe het hier in NL gelukkig geregeld is. Niemand mag aan je lijf komen als jij daarvoor geen toestemming geeft. Dus nee, een gynaecoloog mag niet zomaar ruimte nemen om zonder toestemming van de vrouw te handelen.



De vrouw beslist, het gaat om háár lijf.
Dus nee, ik ga het niet loslaten. Ik heb een zorgVRAAG hé, ik ben patiënt. Ik mag behandeling afwijzen en weigeren. Ik heb alle recht om in discussie te gaan als ik vermoed dat mijn lichamelijke of psychische integriteit in gevaar komt en dat zal ik dus ook doen. Niemand heeft er iets aan als ik getraumatiseerd aan de zorg voor ons kind moet beginnen en ik zal daar over waken als een tijger. Dat maakt ook dat ik niet pas een bevalplan maak met 30 weken zwangerschap, maar nu al, bij 10. Dat maakt dat ik niet tevreden ben met een simpel plan maar dat ik óók afspraken wil over wat we gaan doen tijdens complicaties. Ik wil geen gesjor en geknutsel aan mijn lijf. Er is niemand die kan voorspellen of ik meer last zal krijgen van de pijn die ik nu al dagelijks heb.
Ik heb een arts nodig die dat begrijpt en niet iemand die zegt: dat zien we dan wel. Want als het dan fout gaat is er geen tijd meer om nog een plan te gaan bedenken, dan moet er dat gewoon al zijn.
Liefst zou ik een arts vinden die me vaginaal laat beginnen, maar zodra er complicaties zijn een keizersnede uitvoert. En ik denk dat ik niets geks vraag dan, met mijn lijf en mijn hoofd.

je moet ook wel een beetje naar de andere kant kijken he. Een gyn wil niks anders dan moeder en kind levend de baring door krijgen. Dus ik vind het wel deels logisch dat je daar dan ook toestemming voor nodig hebt en wil hebben vooraf. Het kan heel snel gaan en als ze dan nog in overleg of discussie moeten kan hetbzomaar eens het leven van je kind kosten.
Als ik alles zo lees, waarom niet een geplande ks?

[Hope]

je moet ook wel een beetje naar de andere kant kijken he. Een gyn wil niks anders dan moeder en kind levend de baring door krijgen. Dus ik vind het wel deels logisch dat je daar dan ook toestemming voor nodig hebt en wil hebben vooraf. Het kan heel snel gaan en als ze dan nog in overleg of discussie moeten kan hetbzomaar eens het leven van je kind kosten.
Als ik alles zo lees, waarom niet een geplande ks?

Omdat ik nu met een gynaecoloog zit die het wel wil gaan zien als het zover is. En ik kan daar niks mee.
Ik begrijp de voordelen van vaginaal bevallen maar ik loop meer risico dan gemiddeld. Ik wil dus best natuurlijk bevallen maar bij complicaties overgaan tot keizersnede en niet gaan "proberen".

[Martine-Tom]

Omdat ik nu met een gynaecoloog zit die het wel wil gaan zien als het zover is. En ik kan daar niks mee.
Ik begrijp de voordelen van vaginaal bevallen maar ik loop meer risico dan gemiddeld. Ik wil dus best natuurlijk bevallen maar bij complicaties overgaan tot keizersnede en niet gaan "proberen".

Mijn lijf is verre van normaal, ik wil geen kinderen, maar toen ik daar nog anders over dacht overleg gehad. Gyn zag het wel zitten maar ik heb zelf aangegeven dat ik een ks wilde met uitleg. En daar ging hij toen mee akkoord.

[Lil]

Omdat ik nu met een gynaecoloog zit die het wel wil gaan zien als het zover is. En ik kan daar niks mee.
Ik begrijp de voordelen van vaginaal bevallen maar ik loop meer risico dan gemiddeld. Ik wil dus best natuurlijk bevallen maar bij complicaties overgaan tot keizersnede en niet gaan "proberen".

Daar geef ik je volkomen gelijk in. Wat ik zo hoor is het hier in Nederland gewoon abnormaal mbt weigeren keizersnede. Ik zou inderdaad op zoek gaan naar eentje die hier wel toe bereid is.

[Siberienne]

Omdat ik nu met een gynaecoloog zit die het wel wil gaan zien als het zover is. En ik kan daar niks mee.
Ik begrijp de voordelen van vaginaal bevallen maar ik loop meer risico dan gemiddeld. Ik wil dus best natuurlijk bevallen maar bij complicaties overgaan tot keizersnede en niet gaan "proberen".

Ik denk dat je dat inderdaad wel heel goed moet bespreken met je gynaecoloog. Want niet altijd is er bij een vaginale bevalling die gecompliceerd verloopt de mogelijkheid om een KS te doen ipv een knip.

En ja, een knip is een trauma, je kind dood laten gaan omdat je je eigen lijf op dat moment boven dat van het kind moet stellen ook. Dat lijkt me een hele moeilijke keuze. Voor zowel jou als de arts die erbij staat. Ik denk niet dat iemand dat mee wil maken.

[Hope]

Ik denk dat je dat inderdaad wel heel goed moet bespreken met je gynaecoloog. Want niet altijd is er bij een vaginale bevalling die gecompliceerd verloopt de mogelijkheid om een KS te doen ipv een knip.

En ja, een knip is een trauma, je kind dood laten gaan omdat je je eigen lijf op dat moment boven dat van het kind moet stellen ook. Dat lijkt me een hele moeilijke keuze. Voor zowel jou als de arts die erbij staat. Ik denk niet dat iemand dat mee wil maken.

Een knip kan voor mij dusdanig ernstige gevolgen hebben dat ik bijvoorbeeld nooit meer fatsoenlijk kan zitten. Of dat ik zeer ernstige zenuwpijnen krijg. Dan gaat het niet over een pijntje, maar over ernstige, langdurige en ondraaglijke pijn. Ik ben ooit door een wanhopige anesthesist onder narcose gebracht omdat die man het onmenselijk vond maar niemand nog wist wat ze voor me konden doen. Dát is de pijn waarover ik praat, niet een pijntje waarvoor je een asperientje neemt en er daarna niet meer aan denkt. Dan denk je wel even drie keer meer na dan normaal over een knip die vaak "uit gewoonte" al gezet wordt.
Maar weinig bevallingen gaan dusdanig snel mis dat een knip de enige optie nog is. Als je weet dat inknippen een dusdanig groot effect kan hebben op het leven van de vrouw kan je overwegen om snel in te grijpen met een sectio en niet af te wachten.
Bijvoorbeeld: je spreekt af dat je een thuisbevalling gaat doen. Moet er toch naar het ziekenhuis worden gegaan ga je over tot sectio.

Overigens zijn de meningen over het daadwerkelijke nut van een knip zeer verdeeld. Maar goed, dat is een andere discussie.