Over KPN, bierbuiken en kruipruimtes…3e bedrijf op pag 2.

[Robian]

*pakt drinken en een bak popcorn*

Ik ben benieuwd naar het vervolg

[Hope]

Wat schrijf je verschrikkelijk leuk!

Maar afgezien van jouw humoristische verslag van de gebeurtenissen: hier zou ik toch een gigantische klacht over indienen bij de KPN. Ze moeten ivm de veiligheid met z'n tweeën komen, maar als ze dat niet doen, mogen ze wel een klant (van wie ze niet weten of hij kennis van zaken heeft) de kruipruimte in sturen? Zoals je al zegt: het had je dood kunnen worden, als je die aardlekkabel wel had doorgeknipt. Ik ben er 100% van overtuigd dat dit soort dingen in de arbeidsprotocollen van de KPN hartstikke verboden wordt, en die bierbuik moet gewoon op zijn vingers getikt gaan worden. Als jij daar niet over klaagt, blijft hij beweren dat hijzelf in die kruipruimte is geweest en komen ze er bij de KPN nooit achter dat hij een ongelofelijke fout heeft gemaakt. Want nogmaals, een klant die wel gewoon dat 'blauwe kabeltje' had doorgeknipt, was nu waarschijnlijk dood geweest.

Maar dat neemt niet weg dat je verslag hilarisch is!

+1

Je schrijft het echt ontzettend hilarisch maar eigenlijk moet het gewoon niet mogen.
Over het algemeen neemt KPN een klacht erg serieus.

[doranto]

Kijk ook uit naar het vervolg! Maar zou toch zéker even melding maken van de gang van zaken m.b.t. de kruipruimte!! Al was het alleen maar vanwege de veiligheid van andere klanten.

[charmed]

[Lizzy]

Ik raad iedereen aan eerst even te gaan piesen voordat je dit gaat lezen! En neem ook niet net een slok ergens van

[Tanna]

Wat schrijf je verschrikkelijk leuk!

Maar afgezien van jouw humoristische verslag van de gebeurtenissen: hier zou ik toch een gigantische klacht over indienen bij de KPN. Ze moeten ivm de veiligheid met z'n tweeën komen, maar als ze dat niet doen, mogen ze wel een klant (van wie ze niet weten of hij kennis van zaken heeft) de kruipruimte in sturen? Zoals je al zegt: het had je dood kunnen worden, als je die aardlekkabel wel had doorgeknipt. Ik ben er 100% van overtuigd dat dit soort dingen in de arbeidsprotocollen van de KPN hartstikke verboden wordt, en die bierbuik moet gewoon op zijn vingers getikt gaan worden. Als jij daar niet over klaagt, blijft hij beweren dat hijzelf in die kruipruimte is geweest en komen ze er bij de KPN nooit achter dat hij een ongelofelijke fout heeft gemaakt. Want nogmaals, een klant die wel gewoon dat 'blauwe kabeltje' had doorgeknipt, was nu waarschijnlijk dood geweest.

Maar dat neemt niet weg dat je verslag hilarisch is!

Helemaal mee eens!
Een kostelijk verhaal - dat is mede te danken aan hoe je het hebt geschreven - maar mijn hemel, wat levensgevaarlijk!

[doranto]

Heb je post er nog eens op nagekeken, maar als het een aardedraad betrof die je aantrof in de kruipruimte, dan is dat toch helemaal niet gevaarlijk om die door te knippen? De oxidatie en zilverkleur duidt er volgens mij op dat er niet eens isolatie omheen zit. Daar staat toch helemaal geen spanning op (tenzij er iets kortsluiting maakt in een van je apparaten) toch?

[MillyMol]

-

[MillyMol]

Derde bedrijf, het doek gaat op.

Ik moet zeggen, KPN is wel op tijd: om 08:28 gaat de bel. Meneer Bierbuik staat in zijn volle glorie voor me. Om zijn nek hangt een brilletje in twee helften aan een touwtje, zo eentje die je met behulp van een magneetje in het midden uit elkaar kan halen. Zijn bierbuik heeft hij in zijn shirt weten te persen en die heeft hij keurig ingestopt.
“Goedumorguh mevrouwtje, daar bennuh we weer. Nog even wachtuh op me moat en dan kennuh we oan de slag. Ik hep geen schep mee noamuluk”. ‘Dat begint alweer goed’ denk ik. ‘In ieder geval iets om over te schrijven’. “Weet u wat mevrouwtje, ik begin wel vast met het uitkrabbuh van de tegels, dan ken me moat strakkies alles weghoalen en ut gat groavuh.” Hij opent zijn gereedschapskoffertje, pakt er een schroevendraaier uit en gaat aan de slag.

Na 10 minuten is het opeens weer stil. Als ik door het raam kijk blijkt meneer Bierbuik verdwenen. Er liggen wat tegels opgestapeld maar verder lijken de werkzaamheden weer tot stilstand gekomen.
Om 09:10 uur hoor ik weer stemmen. Zijn maat is gearriveerd. En man van tussen de dertig en veertig jaar met een baard van een paar dagen en lurkend aan een sigaar. En een stuk slanker dan meneer Bierbuik.
“Dit is Peter mevrouwtje, hij goat de kruipruimte in en dan kennuh we de kabel effetjes regeluh.” Peter kijkt me aan maar zegt niets. “Nou Peet, zulluh we effies gravuh?” Dat “we” komt er op neer dat ‘Peet’ de schep ter hand moet nemen en het gat moet graven. Na 5 minuten graven verschijn er een blauwe kabel met rode en witte strepen die in een spiraal rond de kabel lopen en inderdaad verdwijnt deze via de spouwmuur in een geel pvc buisje. “Doar is dat kolereding!” Roept Meneer Bierbuik. “As jij nou effies de kruipruimte ingaat Peet en um doar vrij legt.” ‘Peet’, nog steeds met zijn smeulende sigaar tussen zijn lippen geklemd, gaat de kruipruimte in.

Na een klein minuutje horen we een gedempte stem vanuit de kruipruimte iets roepen. “Wat seg je nou Peet? Woar sit je?” roept meneer Bierbuik. “Ier’!” roept ‘Peet’ wat ‘Hier!’ betekent. “Seg Peet, we hebbuh een stukkie koabel nodig, maar ik heb de reserve auto bij muh, geef muh effies je sleutels, dan pak ik effies wat uit jouw auto! Waar sit je eiguluk?”
Gedempt gevloek klinkt vanuit de kruipruimte: Go….dommuh man, ..at je da… iet ..rder kennuh segg..?!” “Ja sorrie, moar ik ben met de reserve auto Peet! Woar sit je?” Ik sta ondertussen te kijken bij het gat. Opeens verschijnt er een hand uit een ruimte tussen de gevel en zandlaag, met daarin een bos sleutels. “.ak an dan, .odve…ommuh!” hoor ik. Ik besluit om zelf de sleutels maar even aan te pakken en geef deze aan meneer Bierbuik. “Zal ik hier even blijven staan?” vraag ik, omdat meneer Bierbuik lijkt te twijfelen. “As dat sou kennuh mevrouwtje, dan pak ik effies een stukkie koabel uit de auto”. Ik begin zowaar nog sympathie voor die vent te krijgen ook. Hij neemt zijn taken als “sukjoerutie-medewerker” erg serieus en wil zijn maatje niet zonder meer alleen in de kruipruimte achterlaten. “Tuurlijk” zeg ik, “ga maar snel even die kabel halen”. Meneer Bierbuik loopt snel weg naar de auto. Al vlug is hij weer terug met een rol blauwe kabel en de mannen gaan aan de slag. De kabel wordt uitgerold en door de opening de kruipruimte in getrokken.

Ongeveer anderhalf uur lang hoor ik weinig andere geluiden dan wat gevloek, geboor en geschroef. Dan komt meneer Bierbuik weer binnen met een apparaatje waarmee hij de verbinding kan testen.

“Zo mevrouwtje, bijnoa kloar hoor. Nog effies alles testen en dan ken het zegel erop en hep u een nieuw oansluiting”. “Dat is geweldig” zeg ik. “Fijn dat jullie het in orde hebben gemaakt. Is de rest soepel verlopen?”
Meneer Bierbuik heeft ondertussen zijn bril vastgeklikt en opgezet zodat hij op het schermpje van zijn meetapparaatje kan kijken of alles doet.
“Joa hoor, eigeluk wel. Joa, weet u, ik hat u noatuurluk 5 doagen kennuh latuh wachtuh, woant voor dat groafwerkie hat ik eiguluk een vergunnikkie motte oanvroaguh, maar omdat u gisturuh zo vrienduluk was om effies voor mij de kruipruimte in te goan vont ik dat nie kunnu, want ze rekenuh tegewoorug uurtje factuurtje bij die bedrijvuh. Het goat allang niet meer om de kloant en bij mij goat de kloant voor weet u, ze kennuh me woat. Zal mij tijd wel duure. Over twee moandu ga ik eruit en dan zoekuh se het moar uit. Ik goa al het extra werk doarom ook niet bij u in rekening loaten brenguh.” Ik sta paf! “Kunt u dat zomaar doen?” vraag ik verbaasd.
Tuurlijk wijffie (we zijn echte vrienden geworden merk ik). Luister, we hebbuh tegewoorig zo’n mennnadjur (manager) die er helemoal de boalluh niet voan snoapt, begrijp u? Een vrouw. Nou hep ik niks nie teguh vrouwuh, maar ze hep nog nooit niet met ‘r pootuh in een kruipruimte gestoan. Wat weet zij er nou van? As ik seg dat het moar twee uurtjus geduurt hep, dan komt ze ech nie controleruh as dat het zo is hoor. Moak u nou moar geen sorguh, het komt dik in orduh!”. Hij geeft me een tikje op mijn arm en op zijn gezicht breekt een ondeugende lach door. Zijn maat heeft ondertussen het gat weer dichtgegooid, de stenen er weer ingelegd en alle spullen opgeruimd.

Samen nemen ze afscheid. In de meterkast komt een blauwe kabel uit de grond die eindigt in een wit aansluitkastje voor het nieuwe modem.
Einde derde en laatste bedrijf.

[MillyMol]

-

[- pien -]

[MillyMol]

Heb je post er nog eens op nagekeken, maar als het een aardedraad betrof die je aantrof in de kruipruimte, dan is dat toch helemaal niet gevaarlijk om die door te knippen? De oxidatie en zilverkleur duidt er volgens mij op dat er niet eens isolatie omheen zit. Daar staat toch helemaal geen spanning op (tenzij er iets kortsluiting maakt in een van je apparaten) toch?

Ik heb het ook even na moeten kijken en je hebt gelijk. Maar dat wist ik niet toen ik gisteren in de kruipruimte lag.

[doranto]

Dank voor dit gave verhaal
Heb ervan genoten!

[Anne in Zweden]

Ik heb het ook even na moeten kijken en je hebt gelijk. Maar dat wist ik niet toen ik gisteren in de kruipruimte lag.

Hoe dan ook heeft de klant niets in die kruipruimte te zoeken. Al heb je daardoor vandaag wel dikke vette servies van meneer gekrege dadoar!

Prachtig verhaal weer!

En nou maar afwachten wat de dag van morgen brengt, qua televisiekijkgenot...

[MillyMol]

Hoe dan ook heeft de klant niets in die kruipruimte te zoeken. Al heb je daardoor vandaag wel dikke vette servies van meneer gekrege dadoar!

Prachtig verhaal weer!

En nou maar afwachten wat de dag van morgen brengt, qua televisiekijkgenot...

Ik heb anders wel vaker in mijn kruipruimte gelegen hoor, o.a. om flexibele leiding voor een watertap punt in de achtertuin te leggen en om een grondkabel voor elektriciteit in diezelfde achtertuin aan te kunnen leggen. Voor mij was het dus niet zo vreemd om dat te doen. Was al lang blij, want anders had de man die morgen alles van de nieuwe provider komt installeren en instellen voor niets voor de deur gestaan.
Al snap ik natuurlijk ook wel dat ie dat beter zelf had kunnen doen. Nou ja, heb er wel een leuk verhaal aan over gehouden...