Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke
Borke schreef:Ik ben naiever in die dingen dan jij - dat blijkt
Dat die vrouw handelt vind ik helemaal niet vreemd. Ze kent ogetwijfeld haar eigen honden en haar man had al geprobeerd om ze zonder pistool uit elkaar te halen.
Ik vroeg me vooral bij dat advies van....achterpoten optileen en uit elkaar trekken....af, of deze ma uberhaupt nog serieus genomen moet worden. Ergste is gewoon dat hij een adviserende rol richting overheden heeft en daarbij blijkbaar nog steeds alleen denkt....hoe krijg ik mijn schooltjes vol.jasmijn schreef:Iemand nog de "geweldige" reactie van Martin gaus gezien hier op?
Vooral de laatste zin doet het hem
Terwel een paar maanden geleden hij nog vol op aan het ontkennen was dat sommige honden gevaarlijker zijn dan anderen, zou enkel aan de opvoeding liggen zei hij toen
Veder hoop ik toch echt heel erg dat het houden van dit soort honden echt weer snel aan banden komt te liggen, dit is gewoon echt niet meer te doen
Deze honden vechten wel "anders". Je kan ze gewoon bij kop en oren pakken. Je kan dus ook je pistool op de kop zetten en de trekker overhalen. Moet je alleen nog weten dat de kogel er niet dwars doorheen gaat en alsnog in je man belandt. Het hoeft niet van een afstand gebeurd te zijn natuurlijk.Kaela schreef:Ik denk niet dat jij naïever bent Borke.
Ik wil best geloven dat "meer" mensen een wapen bezitten dan we denken. Want in mijn naieviteit heeft niemand een wapen en dat is natuurlijk onzin. Er zijn schietverenigingen te over, dus er zijn best mensen met wapens.
Maar om in zo'n crisis naar huis te rennen, wapen en munitie uit de kluis te halen, pistool te laden en raak te schieten (als ze bezig waren meneer te verscheuren moet je verdomd goed kunnen mikken!), dan moet je echt wel heel ervaren zijn. Dan behoor je tot de top van de schietsport of ben je een super getrainde politieagente. Want de gemiddelde politieagent schiet nog niet zo goed (getuige de berichten dat er steeds zoveel zakken voor schietexamens).
En daarmee wil ik niets over mevrouw oordelen. Misschien is ze inderdaad wel Nederlands kampioen bewegende objecten schieten. Ik vind het prima, ze heeft zijn leven gered en de politie en de rechter mogen alles uitzoeken en indien nodig bestraffen. Maar ik geloof er niets van dat Jan Modaal, die een wapen zou hebben uit het gevoel van onveiligheid, dit kunstje kan klaren. No way dat een ongeoefende schutter 2 honden die een man aan het verscheuren zijn kan doodschieten zonder de man ook neer te schieten.
prima hoor, veel plezier verder met rikraaien.Laten wij gewoon niet meer ingaan op elkaars berichten/reacties. Die zijn wel vaker niet leuk.Angelique schreef:Tjonge jonge...ik zeg dat ze in het gebiedmet een wapen moeten lopen.
Ik begrijp dat je iets wil doen om het te stoppen, en ik denk ook echt dat iets doen altijd beter is dan niets doen. Al was het maar voor je eigen gevoel. Stel die honden bijten die man dood en je hebt er alleen naar staan kijken zal je altijd tegen jezelf zeggen dat je wat had moeten doen. Maar toch hé, zo'n advies, van zo'n man...Parelridder schreef:Ik begrijp deze opmerking van Gaus totaal niet als advies. Hij adviseert er niet tussen te springen, legt uit waarom dat gevaarlijk is en zegt vervolgens dat het enige wat je in de gegeven situatie misschien kan helpen, als je wilt ingrijpen, is dat ieder een hond aan de achterpoten pakt. En vervolgens kun je ze natuurlijk pas (hopelijk!) uit elkaar krijgen als je het moment benut van verpakken. Of je die kans krijgt en of het lukt.. Gaus zegt niet dat dit gaat helpen, hij zegt dat dit 'zou kunnen helpen'. Als in "iets anders kun je onder die omstandigheden niet".
Tja, lijkt mij eerlijk gezegd ook: er tussen springen is levensgevaarlijk en als je geen hulpmiddelen bij je hebt en het zijn je eigen honden dus je wilt gewoon heel graag iets doen om het te laten stoppen..
Dan vind ik het een nog dommer advies. Want deze honden scheuren zo vreselijk erg, als je die eraf probeert te trekken vergroot dat de schade enorm. Je moet juist zorgen dat de bek zo dicht mogelijk op de andere hond zit zodat de huid van het slachtoffer zo min mogelijk kans heeft te scheuren.Parelridder schreef:Het advies van aan de achterpoten pakken ging niet over de situatie waarin ze de man aanvielen. Het ging over wat je doen kunt als de honden elkaar aanvallen én je dat gevecht graag wilt proberen te stoppen (omdat het je eigen honden zijn). Het ging niet over of je deze honden moet kopen/fokken, hoeveel van deze honden je tegelijk moet willen hebben, of je er überhaupt tussen moet komen als ze knokken en wat te doen als ze samen je man aan vliegen. Puur wat je wel kunt proberen als je een onderling gevecht wilt pogen te stoppen.
Maar hemel, toen ik het bericht hoorde.. Ik keek naar mijn meiden en prees me gelukkig dat ze echt nóóit aan de knok zouden raken (ze verdedigen zich niet eens bij een aanval..), laat staan met elkaar (vaak zat aanleiding om eens pissig te worden op de ander, maar zó tolerant..) laat staan dat ze samen mij zouden aanvallen..
Doe mij maar mijn sub-assertieve conflictvermijders, die zich inspannen om spanning om te buigen tot een spelletje of anders graag de boel uit de weg gaan, dat matched beter bij mij.
Ze ging letterlijk voor de kill. OMGEls&Flow schreef:Wij hebben vorig jaar een afschuwelijk incident gehad op het strand waarbij een staff besloot een labradoodle uit elkaar te trekken. Daar kwam ze gewoon 3x voor terug!! Die hond gaf niet op. Het was meer dan verschrikkelijk. We hebben echt alles geprobeerd om die hond eraf te krijgen. De eigenaar was in dit geval een oudere meneer, die door zijn leeftijd niet in staat was die hond eraf te halen. Bovendien was die hond tijdelijk totaal onbereikbaar.
We waren met 3 vrouwen waarvan 1 eigenaresse van de doodle en die was compleet in paniek, wat logisch was. Er stonden 4 andere honden bij die we moesten beschermen maar de staff ging echt voor die ene teef die ze moest afmaken.
Oren, slaan, schoppen, achterpoten trekken.. ze draaide zich pijlsnel om en beet als een wezeloos in de rondte. Uiteindelijk liet ze even los, maar de eigenaar greep mis en daardoor zag ze kans nog een keer aan te vallen. Pas na de 3e aanval konden agenten haar met een vangstok eraf plukken. Ik heb samen met een agent letterlijk op die hond gelegen om haar in bedwang te houden tot ze goed vast zat, dat vergeet ik nooit meer. De schok en het besef (en de tranen) kwam pas later, toen we naar de da reden.
De labradoodle is godzijdank geheel hersteld na maanden Utrecht in en uit en een lange opname om te opereren en herstellen maar ik kan je verzekeren dat de angst voor dit ras en alles wat er enigzins op lijkt heel erg groot is. Ik heb van heel dichtbij gezien wat ze aanrichtte en hoe efficient ze te werk ging. Daar kan je met 6 man sterk niet tegenop. Want ze pakt je als ze de kans krijgt.
En ja, wij kennen deze hond goed. Het is echt een schat van een hond geweest, super sociaal, leuk met kinderen, kon altijd goed overweg met andere honden. Tot die ene, bewuste ochtend, we hebben geen idee wat de trigger is geweest. De knop ging om.... Meneer loopt het strand af om naar huis te gaan, wij komen net allemaal aan en begroeten elkaar. Er zit zeker 150 meter tussen en die hond sprint terug en pakt direct deze bewuste teef. Daar ging ze voor. Steeds weer opnieuw. En de andere honden hielden afstand, waar bij een schermutseling de anderen nog weleens te hulp schieten bleven ze nu allemaal op afstand.. Dat was ook apart.
. Deze Doodle heeft mazzel gehad met zoveel hulp van omstanders. De meeste leggen in dit soort situaties het lootje.
