In je eentje lopen

[Siberienne]

Ik loop en step met de honden overal in het donker. Ook in het bos(je) en het buitengebied. Kom eigenlijk nooit iemand tegen. Ik heb vooral een hele goede Hoofdlamp op, en als ik die van manlief mee zou nemen en op de mega stand in iemands ogen schijn, ziet die persoon ineens helemaal niks meer... maar verder heb ik niks bij me, of ja, een telefoon dan,

Maar denk dat mijn honden ook wel afschrikken, en zelfs watje Janouk stond ineens voor me toen ik wel iemand tegen kwam waar ik me niet veilig bij voelde ( wat trouwens ook nog onterecht bleek, )

[Kim_S]

Ik snap wel wat je bedoelt. Met mijn bouvierreu was ik echt veilig, ik wist dat die voor me in de bres zou springen, maar ook zijn looks was al voldoende om het gros van de gekkoos op afstand te houden en zo niet dan maakte mijn reu wel zo'n kabaal dat de halve wijk meteen wakker was. Dit was dus in de wijk, maar in bos/park voelde ik me ook altijd veilig. Sowieso al het idee van een grote hond bij je schrikt toch wel af. Ook met de huidige pluizebollen voel ik me niet onveilig en dan loop ik nu in gebieden waar je nog geen half peerd tegenkomt, dus als ik een gekko zou treffen zou ik er echt alleen voor staan. Goed, de gemiddelde hondenkennis van gekkoos is niet zo diepgaand, dus grote blaffende hond is grote blaffende hond en daar kun je toch maar beter zo vlot mogelijk aan voorbij lopen.

Ik heb tegenwoordig wel altijd een telefoon bij me, maar dat is ooit een gewoonte geworden nadat ik met een niet-startende auto in het bos stond en een keer met een geblesseerde hond die niet verder kon en die ik alleen niet kon tillen.

Ik loop echt wel een blokje om voor jouw blaffers hoor

Atz is nog een jonkie natuurlijk, en in mijn beleving vindt hij iedereen leuk leuk leuk. Maar in het donker reageert hij wel alerter, en ik denk wel dat hij me beschermt als we een malloot tegen zouden komen. Tot nu toe nog geen mens gezien 's avonds

[CindyMayella]

Ik ga nooit de laatste ronde doen met Appie.... Erik weet dat het niet 'veilig' is en dus loopt hij altijd de laatste ronde..... Overdag rijden/lopen er genoeg mensen om me heen, dat als er wat gebeurt.... Ik heb ook nooit eentelefoon bij me..... Misschien moet ik dat wel doen..... Ik weet het niet... Ik vertrouw op iets anders, waardoor ik me iets veiliger voel....
Overigens, Appie is absoluut geen waakhond, iedereen is even lief... Alhoewel, hij soms op een behoorlijke afstand kan blaffen naar een voorbijganger (vaak een heel donker persoon)....
En bijna altijd als ik iemand tegen kom met een telefoon, zijn ze altijd te druk met bellen of appen (of smsen) dat ze niet eens in de gaten hebben dat hun hondal een kilometer verderop is..... Dus geen telefoon, is voor mij geen afleiding......

[charmed]

Ik heb er eigenlijk geen problemen mee, maar naar de winter toe vergis ik me wel eens door nog te laat te gaan wandelen en het laatste stuk over van die smalle paadjes te moeten lopen, waarvan je het verschil dan niet kan zien waar die langs loopt. Dat vind ik dan wel eng, meer om de uitgang niet meer te vinden, dan dat ik bang ben voor boezekerels

[constance.blokzijl]

Ik begrijp wat je bedoelt; Ik woon in een leuke mix wijk, met koop, huur en sociale huurwoningen. Vooral dat laatste is soms net wat lastiger. De laatste jaren (2/3 jaar denk ik) ging het goed in de wijk. Geen gekkigheid of overlast. Helaas is er weer een dealer actief de laatste 3 maand, in de flat die recht tegenover onze straat staat en dus lopen er weer junks rond. Geeft mij geen fijn gevoel in de wijk, maar dat volk is zo onberekenbaar dat een, in mijn geval ook nog een grote hond, echt niet uitmaakt.

Had er pas al een die me inhaalde (en ik wachtte met verder lopen tot ik ingehaald was) en die vervolgens voor mijn honden ging staan met:toe dan, toe dan, pak me dan. Toe dan grote stoere jongen... Gister stond er nog een compleet te trippen en te schreeuwen op straat, niet leuk om daar met je 1 jarige puber van 50 kilo langs te moeten. Ik kon op dat moment alleen nog oversteken of het donkere park in en dat laatste vond ik ook al geen optie.
Dat zijn ook situaties waar ik mijn honden liever niet in breng eerlijk gezegd. Dus ik baal best stevig momenteel van het rondje na het eten, rond half 7/7. Maar ik vertik het om te wachten tot mijn man thuis is om dan het rondje te doen of het hem te laten doen. Ik wil me namelijk niet onveilig voelen, en ik vind dat ik de honden uit moeten kunnen laten, ook in de avond.
En als manlief tot 23.00 uur werkt zal het ook wel moeten....
Behalve mijn telefoon heb ik (nog) niets bij me.

We hebben ook in een andere wijk gewoond wat wij de Gazastrook noemden, ondertussen 13 jaar geleden, dagelijks politie door de straat, gewoon echt geen fijne wijk. Toen hadden we nog geen hond maar had ik van mijn schoonvader (toen nog rechercheur) een busje traangas gekregen. En eerlijk, als ik dan s'avonds klaar was met werken had ik dat busje ook in de hand als ik van de auto naar de voordeur liep.
Zo erg is het in deze wijk nog nooit geweest, en hoop ik toch ook dat het niet zover komt.

Maar ik ben wel zo; ik vind dat ik gewoon over straat moet kunnen, ik zoek het niet op, maar ik ga wel. Als ik lopen ga, neem ik altijd een hond mee, ik ga niet alleen. Ik denk wel dat met hond je sneller overgeslagen wordt omdat er makkelijkere 'slachtoffers' rondlopen. Fietsen alleen in de avond/nacht naar of van de stad doe ik niet, zeker alleen vind ik eerlijk gezegd wel een beetje vragen om. Meestal ga ik heen met de bus, en met een taxi terug. Die taxi kost me €10,- maar wat kost het me als ik eigenwijs ben en er gebeurd me wel iets?
Mijn vriendinnetje vond 12 jaar geleden dat zij prima alleen naar huis kon fietsen, en is overvallen, moest €1000 pinnen, en ze hebben een uur met haar rond gelopen, ook omdat ze alleen cash bij zich had en d'r pinpas thuis, welke ze moest halen. Zij stond dus helemaal in paniek bij ons op de stoep om 4 uur s'nachts. En heeft bijna 3 weken bij ons gewoond omdat ze niet alleen durfde te zijn. Voor die tijd fietste ik dus al niet alleen, maar ik ben nog voorzichtiger geworden na die tijd...

[MarijeEnBoomer]

Ik loop eigenlijk overal met ze. Zeker als het gewoon licht is.
In het donker ga ik eigenlijk voornamelijk naar bet strand als ik ze los wil laten. Maar dat is meer omdat ik daar niet tegen heel veel dingen aan man lopen en in het bos wel de honden rennen lekker rond met hun lichtjes om maar ik ben nogal lomp dus in een bos zou ik echt op m'n giechel gaan. Op het strand ben ik maar 1 keer vol in de lijn van een visser gelopen. dat was overigens een aardige vent die die dwaas in het donker met haar hondjes wel grappig vond volgens mij.
Ik heb wel altijd m'n telefoon bij me als ik met de honden weg ben.

[Eef+Stippels]

Fietsen alleen in de avond/nacht naar of van de stad doe ik niet, zeker alleen vind ik eerlijk gezegd wel een beetje vragen om.

Dat klinkt alsof het de schuld van het slachtoffer is als iemand wordt lastiggevallen. Eigen schuld, moet je maar niet alleen over straat gaan?

Ik voel me in afgelegen gebieden (overdag) niet altijd veilig, maar wat doe je eraan.. Het echte risico zal wel meevallen neem ik aan.
In het donker blijf ik in de wijk.

[src_esther]

Wij wonen onder de rook van Amsterdam. Als ik in het donker loop met Ko heb ik net als Siberienne een led-lamp op mijn kop. Die heeft ook een flash-stand, wat ik wel een aardig idee vind. Verder altijd telefoon mee. Waarschijnlijk zou Ko me wel verdedigen, maar hij zou ook zoals Oscar van Kaela kunnen reageren, dat weet ik eigenlijk niet. Ik ben niet zo bang aangelegd, maar in het donker vind ik het wel prettig om wat verlichting te hebben.
Soms ga ik op de fiets naar Amsterdam. In de winter moet ik dan 's avonds in het donker naar huis. Heel soms fiets ik ook 's nachts van Amsterdam naar huis. Ik vind het geen punt maar ontwijk dan wel de parken, gewoon omdat ik weet dat daar rare lui kunnen rondhangen en daar weinig overzicht is. Lopend met hond zou ik waarschijnlijk wel die parken ingaan. Buiten Amsterdam ga ik door de polder over onverlichte weggetjes, daar komt het niet in mij op om bang te zijn. Ook niet als ik in het stikdonker van de bushalte naar huis fiets trouwens, ca. 4km.
Toen ik nog in Amsterdam woonde vond ik de wallen de veiligste plek om diep in de nacht als jonge vrouw doorheen te lopen. Tegenwoordig komt het niet meer voor, maar ik denk dat het nog altijd geldt.
Maar zoals gezegd, ik ben niet bang aangelegd. Ik heb in mijn eentje aardig wat kilometers liftend afgelegd en dat was vaak serieus een stuk sneller dan met het openbaar geouwehoer. Soms weigerde ik een lift omdat ik het niet vertrouwde maar dat kwam zelden voor.

[Lil]

Ik roep al een tijdje als de grote er niet meer is dan komt er in zeeeer korte tijd een herder/rottweiler etc naast mij lopen. Ik heb altijd honden gehad die behoorlijk verdedigden. Kleintje zou problematisch zijn. Die zou veroordeeld zijn in de maanden oktober t/m april 2 maal daags 20 minuten dorp (groter is het niet). Of ik moet op zeer verlaten plekken op onchristelijke tijden in het donker lopen met 5 kg extreem vriendelijke hond. Nee gaat hem niet worden.

[Angelique]

Dat klinkt alsof het de schuld van het slachtoffer is als iemand wordt lastiggevallen. Eigen schuld, moet je maar niet alleen over straat gaan?

Ik voel me in afgelegen gebieden (overdag) niet altijd veilig, maar wat doe je eraan.. Het echte risico zal wel meevallen neem ik aan.
In het donker blijf ik in de wijk.

Dat is niks meer dan een risico-inschatting. Ik laat mijn achterdeur openstaan, inbreker loopt zo naar binnen...eigen schuld ja, best wel een beetje natuurlijk, zal mijn verzekering ook vinden. Kunnen we het er allemaal wel over eens zijn dat iedereen met z'n handjes van andermans spullen moet afblijven, en dat je zonder angst je deur open moet kunnen laten staan, maar dat gebeurd gewoon niet. Er zijn gebieden waar je beter savonds je niet alleen kunt vertonen, kun je stug volhouden dat jij daar gaat lopen waar je wilt lopen, maar of dat dan slim is is vraag 2 natuurlijk. Dan zeg ik niet dat het eigen schuld is of dat je ergens om gevraagd hebt enz. Maar je neemt wel min of meer een risico. We leven nou eenmaal niet in een ideale wereld en daar zullen we ons ook af en toe een beetje op aan moeten passen.

[hannabelgje]

Zoë is niet zo groot maar wel heel hevig. En ze heeft een grote herder blaf dus in het donker lijkt het alsof ik met een mega hond loop. We lopen hier gerust in het stikdonker door de velden of langs het kanaal. Ik kom nooit iemand tegen.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

[constance.blokzijl]

Dat klinkt alsof het de schuld van het slachtoffer is als iemand wordt lastiggevallen. Eigen schuld, moet je maar niet alleen over straat gaan?

Ik voel me in afgelegen gebieden (overdag) niet altijd veilig, maar wat doe je eraan.. Het echte risico zal wel meevallen neem ik aan.
In het donker blijf ik in de wijk.

Nee ik geef niet iemand de schuld, maar helaas zijn er bij ons in de stad wijken waar je beter niet alleen kunt lopen of fietsen. Ga je dat wel doen vind ik niet slim, laat ik het dan zo zeggen. [emoji6]

[constance.blokzijl]

Dat is niks meer dan een risico-inschatting. Ik laat mijn achterdeur openstaan, inbreker loopt zo naar binnen...eigen schuld ja, best wel een beetje natuurlijk, zal mijn verzekering ook vinden. Kunnen we het er allemaal wel over eens zijn dat iedereen met z'n handjes van andermans spullen moet afblijven, en dat je zonder angst je deur open moet kunnen laten staan, maar dat gebeurd gewoon niet. Er zijn gebieden waar je beter savonds je niet alleen kunt vertonen, kun je stug volhouden dat jij daar gaat lopen waar je wilt lopen, maar of dat dan slim is is vraag 2 natuurlijk. Dan zeg ik niet dat het eigen schuld is of dat je ergens om gevraagd hebt enz. Maar je neemt wel min of meer een risico. We leven nou eenmaal niet in een ideale wereld en daar zullen we ons ook af en toe een beetje op aan moeten passen.

Nou dit dus!

[ellenned]

Ik snap precies wat je bedoelt. Sinds Kyran er niet meer is en ik een wat onzeker teefje bij me hebt ben ik wel wat behoedzamer en loop ik soms net even wat minder prettig.
Laatst was ik op de camping in Hoeven waar ik met Yilla gewoon nog op het fietspad liep, aan een doorlopende weg liep, achterna gelopen door iemand die steeds chickie chickie zei, het voelde heel bedreigend....sindsdien loop ik daar dus niet meer en het heeft mijn plezier in het wandelen alleen aanmerkelijk verminderd en daar baal ik van. Ik weiger uit angst niet meer lekker te wandelen maar ik ben zo veel meer op mn hoede. Mijn man heeft nu een soort van lantaarntje gekocht, het schijnt dat als je dat in iemands ogen schijnt, deze persoon 5 minuten verblind raakt en je je dus uit de voeten kan maken. En gek, ergegens houd me iets tegen om dat ding ook daadwerkelijk mee te nemen, misschien toch maar s doen
.....

[PLientje]

Ik denk dat het ook aan het karakter van je hond ligt, misschien wel meer dan formaat. Van 1 van mijn honden, de kleinste notabene, weet ik zeker dat ze vol in de aanval gaat. Blaffen, haren omhoog, grommen, tanden laten zien de hele rambam. Vroeger dit ze dit tegen alles wat "eng" was, dat hebben we gelukkig kunnen trainen dat het niet zo vaak meer voorkomt. Maar het zit er zeker nog in. Veel mensen bij ons in de buurt schrikt dit al erg af. Net als inbrekers, de buren hebben ze wel gehad, maar bij ons komen ze niet.

Lopen in een donker bos doe ik sowieso niet omdat ik me dan niet op mijn gemak voel en dat straal ik uit naar mijn honden waardoor ze op alles gaan reageren. Dat vind ik niet relaxed dus wandelen we in het donker door de wijk en langs de rand van het park bij de huizen.