Rangorde fase pup

[Kuikuhnek]

Nou dat laatste is nog best een dingetje in Engelse Mastiff land.
Om de doodsimpele reden dat er maar een viertal nestjes per jaar geboren worden.
De kans dat je naast de pot piest is zeer groot. Of je moet een paar jaar wachten, de wachtlijsten zijn behoorlijk.
Maar de kans is groot dat de pup naar de fokker teruggaat of daar blijft tot we terug zijn. Dat gaan we nog overleggen.

Nee wij hebben geen honden meer. Alleen nog een poes.
En topsport met een Mastiff nee was niet de bedoeling

[Kaela]

Ik vind het vrij opvallend dat ik, als ik google op de rangorde fase alleen oudere forumberichten vind en informatieve sites die niet echt bovenaan mijn favorieten lijstjes staan. De opvoedkundige tips gaan ook niet veel verder als "jij moet als eerste door de deur en de hond moet voor van alles het commando zit uitvoeren en mag niet op de bank". Vrij achterhaald advies als je het mij vraagt.

Als er zoiets is als een fase waarin de pup gaat kijken of de regeltjes echt de regeltjes zijn aka de rangordefase, dan lijkt het me om het even of die fase bij jou gebeurd, of bij de fokker. Mits de fokker een stabiele roedels heeft, met een paar fijne "opvoeders" en zelf ook gewoon rustig en consequent is. Uiteindelijk houdt die fokker ook regelmatig jonge honden aan, lijkt mij, en zal dus ervaring hebben met de fases. Als de eigen honden zich gedragen in de lijn van hoe jij dat graag ziet, dan zou me dat dus geen probleem lijken.

[Jantina]

Ik kan momenteel niet op de laptop waar alles van de kennel staat. Van de week komt ie weer terug en dan zal ik het opzoeken.
Maar je moet je voorstellen dat zo'n pup in ene vindt dat ie op de bank mag. En ondanks ieder voornemen dat het niet mag krijgen ze het toch voor elkaar. Want vaak denkt men na een paar weken dat de basis er wel in zit en de touwtjes mogen vieren... Dan zoekt ie de plek op waar jij altijd ligt. Sta jij op, schuift hij op. Kom je terug en ga je ernaast zitten ('och zocht jij een lekker warm plekje?') dan is het eigenlijk klaar. Klinkt achterlijk maar het is bij dit soort honden echt zo. Één fout is bevestiging. En buig dat maar weer om want ze geven het echt heel moeilijk weg. Bij de Teckels heb ik dit nog nooit gezien. Die blijven veel langer afhankelijk en trouw aan je. Die gaan pas klooien in de pubertijd. De grap is dan weer dat ik mijn mini meute nooit het gevecht om de rangorde zie als ze puber zijn. Eenmaal bepaald als pup wordt er pas weer geschoven als er één weg valt. Soms in de loopse periode van de hoogste teef maar dat halen ze slechts 1x in hun hoofd. En we kunnen er als fokker nog zo duidelijk over zijn... mensen vergeten het en gaan 9 vd 10x de fout in.

[Kinnie]

Nooit van gehoord... Net als de pubertijd overigens, heb ik hier ook nooit iets van gemerkt bij mijn honden.
Natuurlijk hebben alle pups/honden eens bananen in hun oren maar ik bind die niet aan een bepaalde leeftijdsfase vast.

[Kuikuhnek]

De pup gaat twee weken naar de fokker terug.
Wij gaan drie weken aan de bak, we krijgen hem of haar met 9 weken.
Dan gaat de pup twee weken terug naar de fokker die verder gaat socialiseren en tevens ook naar puppy cursus gaat.
Gelukkig is het dus opgelost, wij zijn superblij. Volgend jaar lekker met de hond op vakantie.

[Siberienne]

Fijn!

Bij onze vorige twee honden hadden wij een onverwacht probleem, die zijn toen een week naar de fokker terug geweest (we hadden een pup en volwassen herplaatser via de fokker) en daar hebben we geen problemen van gemerkt. Nou was Janoukje ook wel een makkelijk pupje eigenlijk, daar hebben we qua rangorde nooit problemen gehad eigenlijk, niet met ons en niet met de andere hond. Dat scheelt.

Maar Chenak, onze herplaatser, kwam bij ons met 4 jr oud en daar was een en ander mis gegaan. Dat bleef altijd een punt van aandacht, dat ja ja was en nee nee. Die is dt jarenlang uit blijven proberen, waar de grenzen lagen, maar ook dat kwam op een gegeven moment wel in een evenwicht. Gelukkig had wel een uitstekende hond-hond communicatie en was dat ook geen probleem.

Tsja, rangorde, beladen begrip he?
Maar ik snap denk ik wel wat je bedoelt ; de fase waarin de pup de wereld om zich heen wat actiever gaat verkennen (vandaar ook de angst, is een hele nuttige emotie namelijk als je verder de wereld in gaat, daar schuilen namelijk ook veel gevaren). En de fase waarin geleerd wordt over wat "done" en " not done" is in de onderlingen verhoudingen tussen hond en soortgenoot maar ook tussen hond en andere huisgenoten. Ik herkan daar wel wat in: bij ons, met onze 2 pupsels, werd het spel uitdagender vooral. En werd inderdaad af en to bewust getest of de regels van gisteren nog steeds die van vandaag waren.
Maar ik denk dat een pup die algemene regels ook best elders kan leren en dat het missen van die fase niet betekent dat je dat respect van de pup niet zal verkrijgen.

Ik denk wel dat een pup die nul grenzen leert in zijn eerste maanden moeilijker te handhaven is.

[Siberienne]

Nooit van gehoord... Net als de pubertijd overigens, heb ik hier ook nooit iets van gemerkt bij mijn honden.
Natuurlijk hebben alle pups/honden eens bananen in hun oren maar ik bind die niet aan een bepaalde leeftijdsfase vast.

Puberteit is toch gewoon een biologisch fenomeen van het geslachtsrijp worden?
Dat is toch ook niet bij alle honden precies op dezelfde leeftijd?
Bij mijn honden ging het "hoogplassen" toch echt wel samen met toegenomen interesse in de meisjes en minder tolerantie naar andere heren en een korter lontje. En merkte ik ook echt dat het leren moeilijker werd, niet zo gek als je bedenkt dat hormonen nogal wat invloed hebben op het brein.
http://www.doggo.nl/artikelen/opvoeding ... ij-honden/

[Kaio]

Hahaha puberteit ja
Nou hier werd door Maci al met 9 weken hooggeplast en door Fozzy met 3 maanden. Maar goed ik zag Maci ook achter Kaio aanlopen en hem in alles precies nadoen. Trouwens jong beginnen met poot optillen geeft helemaal niet datzelfde lacheffect dan wanneer er eentje met 10 maanden dat probeert te doen en omkukkeld. Bij die kleintjes gaat het direct goed.
Alleen die bruine van ons heeft geen duidelijke puberteit gehad. Maar die andere 2 En lang! Trouwens Kaio nog steeds Maar had ie met 8 weken al

Rangorde fase, ja euh volgens mij nog een oud begrip van de rangorde / dominantie theorie. Nou in ieder geval de fase waarin een pup wat brutaler dingen gaat uitproberen. Mi niet om zijn rang te bepalen maar omdat ieder dier (ook mensenkinderen bijv.) gaat verkennen waar de grenzen liggen.

Maar in ieder geval, fijn dat jullie nieuwe pup 2 weekjes op vakantie kan bij de fokker en jullie met een gerust hart alsnog op vakantie kunnen

[Siberienne]

Tsja, het d-woord en het R-woord

http://suzanneclothier.com/die-verdraai ... LQxDJHtSf0

Volgens mij komt rangorde fase uit de ethologie
Want gedragsbiologen gebruiken de term ook gewoon, en niet alleen bij honden...

[Spikkelneus]

Misschien ligt het aan de rassen die wij hebben hoor, maar ik geloof niet zo in rangorde.
En al helemaal niet in dat ze zichzelf in een keer heel belangrijk vinden als ze jouw plekje op de bank inpikken. Dat gebeurt hier de hele dag door, wij doen altijd stoelendans. Maar dat betekent helemaal niks, alleen dat degene die het snelst is een lekker warm naar mama ruikend plekje heeft. Dat doen ze omdat ze dat fijn vinden, heeft geen reet met dominantie te maken.

[Kinnie]

Puberteit is toch gewoon een biologisch fenomeen van het geslachtsrijp worden?
Dat is toch ook niet bij alle honden precies op dezelfde leeftijd?
Bij mijn honden ging het "hoogplassen" toch echt wel samen met toegenomen interesse in de meisjes en minder tolerantie naar andere heren en een korter lontje. En merkte ik ook echt dat het leren moeilijker werd, niet zo gek als je bedenkt dat hormonen nogal wat invloed hebben op het brein.
http://www.doggo.nl/artikelen/opvoeding ... ij-honden/

Dat snap ik natuurlijk wel, maar ik heb daar dus nog nooit iets van gemerkt... En geloof er niet zo in... Net als de rangorde

[Kaela]

Tsja, het d-woord en het R-woord

http://suzanneclothier.com/die-verdraai ... LQxDJHtSf0

Volgens mij komt rangorde fase uit de ethologie
Want gedragsbiologen gebruiken de term ook gewoon, en niet alleen bij honden...

Ja maar dan moet er wel sprake zijn van rangorde! En volgens vele is die er niet tot nauwelijks bij honden.

Het lekkerste plekje op de bank, gaat dat om dat plekje inpikken van jou om de baas over jou te spelen, of gaat het er gewoon om dat dat het lekkerste plekje om te liggen is? En als dat 1 keer lukt en de hond accepteert niet meer dat je hem wegstuurt, gaat het er dan om dat je niet ver genoeg boven hem staat, of gaat het er dan om dat de hond bereid is dat heerlijke plekje te verdedigen?

Ik geloof best dat er individuen en rassen zijn die wat meer rangorde-resource gevoelig zijn dan anderen. Meutehonden, zoals Jantina beschrijft, lijken me daar een logisch voorbeeld van. Als je in een grote groep er voor moet zorgen dat je krijgt wat je graag wilt hebben, zul je daar wat voor moeten doen. En waar de ene individu of type dat met een oogopslag kan regelen, moet de andere individu of type daar grof geschut voor inzetten. Maar ja, dan blijft de vraag, doen ze dat om de baas te willen spelen over jou/de andere honden, of doen ze dat omdat ze graag het onderwerp van het geschil willen hebben?

En waarom dat belangrijk is? Omdat als een hond de baas over je zou willen spelen, je heel anders moet reageren als wanneer hij veel belang hecht aan hetgene waar hij het conflict over aangaat. In dat laatste geval kun je namelijk in de regel heel eenvoudig dat conflict "verliezen", zonder grote gevolgen voor een ander conflict. Bijvoorbeeld dat lekkere plekje op de bank, als je hond daar nou gewoon echt heel erg graag ligt, kun je er voor kiezen dat oké te vinden en ergens anders te gaan zitten. Zonder dat je hond opeens alle andere regels aan zijn laars lapt. Gaat het om jou de baas willen worden, zul je elk conflict ook moeten winnen en ben je de lul als je verliest. En dan heb je natuurlijk ook nog honden die beginnen met het lekkerste plekje op de bank om het lekkerste plekje op de bank en na succes een stuk meer gewenste dingen af gaan dwingen. Dan zul je toch heel goed moeten kiezen wat je toestaat en hoe je het toestaat. Bijvoorbeeld alleen op dat lekkere plekje na toestemming, zodat er wel balans blijft in geven en nemen.
Uiteindelijk zijn honden gewoon ontzettende oppertunisten en zullen er weinig zijn die niet in meer of mindere mate het "je geeft een vinger, hij neemt de hele hand" principe toe zal proberen te passen.

[Siberienne]

Ja maar dan moet er wel sprake zijn van rangorde! En volgens vele is die er niet tot nauwelijks bij honden.

Het lekkerste plekje op de bank, gaat dat om dat plekje inpikken van jou om de baas over jou te spelen, of gaat het er gewoon om dat dat het lekkerste plekje om te liggen is? En als dat 1 keer lukt en de hond accepteert niet meer dat je hem wegstuurt, gaat het er dan om dat je niet ver genoeg boven hem staat, of gaat het er dan om dat de hond bereid is dat heerlijke plekje te verdedigen?

Ik geloof best dat er individuen en rassen zijn die wat meer rangorde-resource gevoelig zijn dan anderen. Meutehonden, zoals Jantina beschrijft, lijken me daar een logisch voorbeeld van. Als je in een grote groep er voor moet zorgen dat je krijgt wat je graag wilt hebben, zul je daar wat voor moeten doen. En waar de ene individu of type dat met een oogopslag kan regelen, moet de andere individu of type daar grof geschut voor inzetten. Maar ja, dan blijft de vraag, doen ze dat om de baas te willen spelen over jou/de andere honden, of doen ze dat omdat ze graag het onderwerp van het geschil willen hebben?

En waarom dat belangrijk is? Omdat als een hond de baas over je zou willen spelen, je heel anders moet reageren als wanneer hij veel belang hecht aan hetgene waar hij het conflict over aangaat. In dat laatste geval kun je namelijk in de regel heel eenvoudig dat conflict "verliezen", zonder grote gevolgen voor een ander conflict. Bijvoorbeeld dat lekkere plekje op de bank, als je hond daar nou gewoon echt heel erg graag ligt, kun je er voor kiezen dat oké te vinden en ergens anders te gaan zitten. Zonder dat je hond opeens alle andere regels aan zijn laars lapt. Gaat het om jou de baas willen worden, zul je elk conflict ook moeten winnen en ben je de lul als je verliest. En dan heb je natuurlijk ook nog honden die beginnen met het lekkerste plekje op de bank om het lekkerste plekje op de bank en na succes een stuk meer gewenste dingen af gaan dwingen. Dan zul je toch heel goed moeten kiezen wat je toestaat en hoe je het toestaat. Bijvoorbeeld alleen op dat lekkere plekje na toestemming, zodat er wel balans blijft in geven en nemen.
Uiteindelijk zijn honden gewoon ontzettende oppertunisten en zullen er weinig zijn die niet in meer of mindere mate het "je geeft een vinger, hij neemt de hele hand" principe toe zal proberen te passen.

Dat ligt eraan hoe je rangorde definieert. Ik geloof ook niet in de rigide pikorde die jij beschrijft.

Wel in rangorde als in een manier om onderlinge verhoudingen te reguleren. Zodra je in een sociaal verband samenleeft, ontstaan er verhoudingen en die worden ergens door bepaald. In hoeverre heeft een individu bv het recht om voor hem of haar kostbare zaken te claimen, te verdedigen of op te eisen.

Mooi voorbeeld; Spot had een speeltje en Shadow wilde dat hebben. Die twee waren aan het etteren, Spot stond zich groot te maken, Shadow liep te kijken of hij het af wilde pakken maar dat zou een conflict zijn geworden. Min oudste husky had blijkbaar geen zin in dat gedoe, staat op, gaat naar Spot en snuffelt aan de speel. En loopt tussen hen door weer weg. De pups besluiten dan maar wat anders te gaan doen.
Dat is in mijn ogen rangorde; de oudste hond regelt even de boel, hij claimt het recht het speeltje te kunnen pakken en de heren dimmen.
Het gaat er niet om dat Janouk alles voor zichzelf claimt, hij gaf niks om dat speelgoed. Maar Shadow had niet kunnen doen wat Janouk deed; Shadow had in de ogen van Spot niet het recht dat speeltje tussen zijn voorpoten uit te pakken. Terwijl Janouk dat als oudste en toen ranghoogste wel had

Rangorde zegt iets over onderlinge verhoudingen op een bepaald moment in een bepaalde context. Is niet statisch, niet rigide en geen karakter eigenschap.
Het is wel zo dat de ene hond zelfverzekerder is dan de andere en ook dat werkt door in hoeverre hij en jij er samen uit komen. Chenak was heel zelfverzekerd en eigengereid. Daar moest je duidelijk zijn, dan kwam hij ook tot rust. Maar ook niet proberen met geweld te dwingen of te geforceerd te gaan doen, dat werkte totaal averechts. Dat respect moest je wel verdienen, om het zo maar te zeggen, die luisterde echt zomaar omdat ik het zei. Maar Chenak was dus een hond die niet op bank of stoel mocht, want dat was voor hem een zodanig belangrijke positie, dat hij dan begon te extrapoleren en dan ook op tafel klom. Of het eten van je bord begon te jatten.

Dus

[Kaela]

Dat ligt eraan hoe je rangorde definieert. Ik geloof ook niet in de rigide pikorde die jij beschrijft.

Wel in rangorde als in een manier om onderlinge verhoudingen te reguleren. Zodra je in een sociaal verband samenleeft, ontstaan er verhoudingen en die worden ergens door bepaald. In hoeverre heeft een individu bv het recht om voor hem of haar kostbare zaken te claimen, te verdedigen of op te eisen.

Mooi voorbeeld; Spot had een speeltje en Shadow wilde dat hebben. Die twee waren aan het etteren, Spot stond zich groot te maken, Shadow liep te kijken of hij het af wilde pakken maar dat zou een conflict zijn geworden. Min oudste husky had blijkbaar geen zin in dat gedoe, staat op, gaat naar Spot en snuffelt aan de speel. En loopt tussen hen door weer weg. De pups besluiten dan maar wat anders te gaan doen.
Dat is in mijn ogen rangorde; de oudste hond regelt even de boel, hij claimt het recht het speeltje te kunnen pakken en de heren dimmen.
Het gaat er niet om dat Janouk alles voor zichzelf claimt, hij gaf niks om dat speelgoed. Maar Shadow had niet kunnen doen wat Janouk deed; Shadow had in de ogen van Spot niet het recht dat speeltje tussen zijn voorpoten uit te pakken. Terwijl Janouk dat als oudste en toen ranghoogste wel had

Rangorde zegt iets over onderlinge verhoudingen op een bepaald moment in een bepaalde context. Is niet statisch, niet rigide en geen karakter eigenschap.
Het is wel zo dat de ene hond zelfverzekerder is dan de andere en ook dat werkt door in hoeverre hij en jij er samen uit komen. Chenak was heel zelfverzekerd en eigengereid. Daar moest je duidelijk zijn, dan kwam hij ook tot rust. Maar ook niet proberen met geweld te dwingen of te geforceerd te gaan doen, dat werkte totaal averechts. Dat respect moest je wel verdienen, om het zo maar te zeggen, die luisterde echt zomaar omdat ik het zei. Maar Chenak was dus een hond die niet op bank of stoel mocht, want dat was voor hem een zodanig belangrijke positie, dat hij dan begon te extrapoleren en dan ook op tafel klom. Of het eten van je bord begon te jatten.

Dus

Ik weet niet of dat rangorde is. Bij een rangorde is er sprake van hiërarchie. En als je van daaruit kijkt, dan zou de oudste hond deze actie (alleen maar!?) doen om zijn hogere status te bevestigen. Naar mijn mening is dat helemaal niet het doel van zijn actie, zijn doel is om de heren te laten dimmen, om de rust te laten wederkeren. Hij wil naar mijn idee zelfs het speeltje niet claimen, dan zou hij er langer aandacht aan schenken, hem meenemen, of anderszins voorkomen dat de pups en nog iets mee mogen.

Je zegt dat Shadow het speeltje niet had mogen pakken. Dat deed Janouk toch ook niet? Hij snuffelde er alleen aan zeg je.

Er zijn nu 2 mogelijk doelen: speeltje claimen en rust in de tent krijgen. Zou het verschil in mogen niet kunnen zitten in het verschil in doel? Zou Janouk het speeltje hebben mogen pakken als het hem puur en alleen om het speeltje ging? Zou Shadow aan het speeltje mogen snuffelen als het hem puur om rust in de tent brengen zou gaan?

Ik heb er geen vaststaande antwoorden op hoor, want ik was er niet bij. En ik wil ook niet beweren dat er nul rangorde is. Maar ik denk wel dat veel te veel op rangorde afgeschoven wordt wat ook (deels) iets anders kan zijn. Het gaat uiteindelijk om het doel waarmee de hond iets doet, zowel om de actie van de hond mee te bestempelen als de reactie die er op komt mee te verklaren. En dan kan er best ook een vleugje rangorde meespelen. Bijvoorbeeld in de zin dat de oudste hond een hogere waarde van respect heeft en er daardoor eerder naar hem geluisterd wordt en hij zijn boodschap subtiel brengen kan. Wat ik zeg, ik wil het bestaan van rangorde niet ontkennen, ik denk alleen dat veel (meer dan wij denken) gedrag helemaal niet als doel heeft om "het over rangorde te hebben" als wel een simpel gevolg van de rangorde is.

[Siberienne]

Ik weet niet of dat rangorde is. Bij een rangorde is er sprake van hiërarchie. En als je van daaruit kijkt, dan zou de oudste hond deze actie (alleen maar!?) doen om zijn hogere status te bevestigen. Naar mijn mening is dat helemaal niet het doel van zijn actie, zijn doel is om de heren te laten dimmen, om de rust te laten wederkeren. Hij wil naar mijn idee zelfs het speeltje niet claimen, dan zou hij er langer aandacht aan schenken, hem meenemen, of anderszins voorkomen dat de pups en nog iets mee mogen.

Je zegt dat Shadow het speeltje niet had mogen pakken. Dat deed Janouk toch ook niet? Hij snuffelde er alleen aan zeg je.

Er zijn nu 2 mogelijk doelen: speeltje claimen en rust in de tent krijgen. Zou het verschil in mogen niet kunnen zitten in het verschil in doel? Zou Janouk het speeltje hebben mogen pakken als het hem puur en alleen om het speeltje ging? Zou Shadow aan het speeltje mogen snuffelen als het hem puur om rust in de tent brengen zou gaan?

Ik heb er geen vaststaande antwoorden op hoor, want ik was er niet bij. En ik wil ook niet beweren dat er nul rangorde is. Maar ik denk wel dat veel te veel op rangorde afgeschoven wordt wat ook (deels) iets anders kan zijn. Het gaat uiteindelijk om het doel waarmee de hond iets doet, zowel om de actie van de hond mee te bestempelen als de reactie die er op komt mee te verklaren. En dan kan er best ook een vleugje rangorde meespelen. Bijvoorbeeld in de zin dat de oudste hond een hogere waarde van respect heeft en er daardoor eerder naar hem geluisterd wordt en hij zijn boodschap subtiel brengen kan. Wat ik zeg, ik wil het bestaan van rangorde niet ontkennen, ik denk alleen dat veel (meer dan wij denken) gedrag helemaal niet als doel heeft om "het over rangorde te hebben" als wel een simpel gevolg van de rangorde is.

Oh, ik heb trouwens ergens een 2-tal filmpjes van iets soortgelijks Ik kon daar eindeloos naar kijken, hoe dat spel gaat en hoe zich dat uitkristalliseert.

Ik denk dat het verschil is dat voor mijn rangorde een structuur van rangen en standen en privileges is dat bestaat, dynamisch is en het leven makkelijker maakt. Niet een doel op zich en ik denk ook niet dat een hond uit is op het krijgen van meer macht, hooguit van meer comfort want honden zijn inderdaad opportunisten.
Ik ben het dan ook niet eens dat de motivatie van de oudste hond zou zijn zijn hiërarchie te bevestigen. Ik geloof niet dat honden zo denken. Wel dat ze soms iets zien als hun rol. Ik weet nog dat we een keer onderweg in de auto waren, de honden alledrie in de kofferbak. De pups wilden gaan spelen, Janouk ging er dan pontificaal tussen liggen: werd het tenminste rustig, Zijn motivatie was niet de baas te spelen, zijn motivatie was rust bewaren maar hij kon dat doen omdat hij die positie had.

Voorbeeld mens-hond: als ik met mijn hond aan de lijn loop, bepaal ik voor hem waar we heen gaan. Dat is een stuk aangenamer als hij dat van mijn accepteert. Want als hij elke keer vol in de lijn hangt omdat hij dat niet accepteert, is er weinig aan. Dat is toch op dat moment accepteren dat ik iets voor hem mag bepalen. Daar zit een rangorde in.
Het nadeel van zeggen dat er geen rangorde is, is dat ook vergeten wordt dat we wel heel veel voor onze honden bepalen: wanneer ze eten, waar we gaan lopen, zelfs wanneer ze plassen poepen. Als je je ervan bewust bent dat je veel bepaalt, komt ook het stukje autonomie gunnen om de hoek kijken. Zoals wanneer jij Oscar de route laat kiezen,
Het contra-intuitieve is dat dat eigenlijk alleen kan als jij wel de positie hebt dat je veel bepaalt. Snap je wat ik bedoel? Want de realiteit is dat Oscar niet zijn eigen route en voorkeuren bepaalt, want dan zat hij wel los achter de katten aan. DUs je geeft autonomie, maar binnen bepaalde kaders.
Op het moment dat je autoriteit hebt over een hond (en dan heb ik het niet over dwang of geweld, meer in de zin van regie) kun je meer vrijheid geven. Het meest pragmatische: een hond los kunnen laten lopen omdat 'ie komt als je roept. Of toch wel bij je blijft omdat jij nu eenmaal bepaalt waar de meute heen gaat. Het nadeel bij huskies is dan weer dat "in de buurt" zo'n breed en rekbaar begrip is, maar dat is weer een andere discussie.

Ik denk dat het belang van rangorde pas duidelijk word als er een probleem is. Tussen onze vorige twee huskies speelde het niet, omdat het verschil zo groot was dat er nooit een conflict was. Tussen Shadow en Spot, die veel dichter tegen elkaar aan zitten qua leeftijd en felheid, speelde het wel - inmiddels is het stabiel. Maar Spot mag van Shadow meestal niet bij mij op de bank. Dan komt hij voor de bank staan, kijkt Spot aan, die druipt dan af en dan komt Shadow gezellig naast mij liggen. Ook als ik Shadow wegstuur, blijft Spot NIET bij mij liggen. ALs ik hem probeer vast te houden, gaat hij worstelen om weg te komen. Blijkbaar hebben zij zit onderling afgesproken. Ok, dat is dan maar zo. We hebben nu al 4 jaar geen vechtpartij gehad, ze eten samen, kluiven samen, wandelen samen en spelen samen. Kroelen met mij is blijkbaar een van de ultieme resources waar nog wel discussie over is.... Is nu Shadow mij de baas omdat hij bepaalt? Nee, ik denk het niet, want ik kan hem wel van de bank afsturen. Ik denk ook niet dat hij mij probeert te domineren ofzo.

Tussen ons en zowel Janouk als Shadow en Spot heeft het ook nauwelijks gespeeld. Tussen ons en Chenak wel. Maar Chenak was ook een uitzonderlijk zelfverzekerde en zelfstandige hond. En die had in zijn eerste 3 jaar juist mensen getroffen van het oude stempel, waardoor het daar alleen maar verder escaleerde. Toen die net bij ons kwam liet hij zich niks zeggen. En dat was gevaarlijk. Zowel voor ons als voor hem, want een hond die zijn tanden gaat gebruiken als hij zijn zin niet krijgt, is verdomde lastig. En dat was in zijn oude huis wel het geval. Juist bij dat soort honden is het wel van belang om te evalueren wat er gebeurt want voor je het weet zijn ze jou op aan het voeden. Niet om de baas te spelen, wel om hun zin te krijgen. Bij wat meer zachte honden zal dat veel minder spelen. Die leggen zich veel makkelijker bij dingen neer. Chenak legde zich nooit ergens bij neer. Die moest altijd weten of iets echt moest, of hij nog wat te zeggen had en waar de grens lag. Het enige waar hij zich ooit bij neer heeft gelegd was zijn laatste spuitje, zeggen wij wel eens. Heb ik al eens gezegd wat een heerlijke hond het was?

Ik hoop dat TS het niet erg vindt dat we zover afdwalen trouwens??