pearlsofpassion schreef:Hem zijn zin of ruimte geven en met wat hij wil rekening houden, is niet hetzelfde als dat hij het laatste woord heeft. Bij dat laatste heb jij geen keuze, hij beslist. Dat is dat hij iets wil, wat jij NIET wil, en hij krijgt toch zijn zin.
Maar ik geef het op. Ik denk niet dat ik het je ooit uitgelegd krijg...
Als Oscar nee zegt tegen een prik, heb ik inderdaad geen keuze. Ik wil echt heeeeeeeeeel graag hem een rabies inentingen geven zodat we weer op vakantie kunnen. Gaat niet gebeuren. Ik wil echt heeeeeeeeeeeeel heeeeeeeeeeeel heeeeeeeeeeel graag hem kunnen verdoven als hij ernstig gewond is geraakt zodat we hem kunnen opereren en hechten. Gaat niet gebeuren. Als Oscar morgen zijn poot breekt, een grote wond oploopt of oorontsteking krijgt, dan gaat hij dood als gevolg van zijn weigering een injectie te willen. Ik kan me bij heel veel dingen discussie voorstellen over of het "het laatste woord hebben" betekend, maar hier niet bij.
Daarnaast snap ik je verder echt niet. Deel van het laatste woord hebben is dat de ander zijn wens aan de kant zet. Ik zie niet in waarom de gene die toegeeft geen enkele andere keuze meer zou mogen hebben. Als ik lui op de bank hang en Oscar krijgt mij met zijn gedrag zo ver om hem uit te laten, dan heeft hij besloten dat we gaan wandelen. Ik wil op de bank blijven liggen, maar ik ga doen wat hij wil. Is het dan van belang of ik echt geen enkele keus meer heb dan mee gaan? Of is het juist van belang dat ik wel een keuze heb, maar hem de keuze laat maken? Net zoals dat hij mij de keuze laat maken wanneer hij wil oversteken en ik hem zeg dat ie nog even moet wachten. Hij heeft dan best een keuze, hij kan doorlopen, hij kan gaan klieren, hij kan andere kanten op gaan lopen. Maar hij gaat braaf even staan te wachten. Heb ik op dat moment dan het laatste woord?
Wij mensen denken zoveel van de beslissingen die we nemen. Wij beslissen wanneer we gaan wandelen en wanneer hij eten krijgt! Echt? Volgens mij niet hoor. Lang zoveel niet als we denken.
Als ik zou beslissen, at Oscar 1 keer per dag een bak barf. Want dat vind ik het beste. Maar hij eet 3 keer per dag stomme pepernoten van royal konijn.
Als ik zou beslissen liepen we 4 a 5 keer per week een leuke wandeling door een natuurgebied en ging hij de rest van de tijd maar gewoon naar de wc. Maar we lopen 3 keer per dag een saai rondje door de wijk.
Ik vind het allemaal zo relatief. En ja, ik zie echt wel dat er rangorde is en dat uiteindelijk ik als mens op veel vlekken een veto heb die Oscar op minder vlakken heeft. Maar als jij schrijft dat hij nooit het laatste woord heeft en dat hij pas het laatste woord heeft als ik er geen keus in heb, dan ben ik het daar niet mee eens en dat wekt bjj mij ook een zekere irritatie op. Ik heb vaker het laatste woord, maar hij heeft dat recht zeker ook op die vlakken die echt belangrijk voor hem zijn. En ik ben daar heel bewust mee bezig omdat ik het een fundamenteel aspect vind van een hond hebben. Maar ik ben er van overtuigd dat vrijwel elke hondenbaas dit doet, op wat voor schaal dan ook.
