Eef+doggies schreef:+1
Ik zou in een druk gezin geen dalmatier nemen, ze hebben veel activiteit nodig en daar moet wel tijd voor zijn.
Misschien een ras uitkiezen dat ook tevreden is met minder beweging?
Mij lijkt het qua grootte wel belangrijk dat de hond niet te klein is en dan steeds wordt opgetild en overal heengezeuld.
Als je het mij vraagt: kun je zoiets niet zeggen. Alles valt of staat met hoe mensen hun leven inrichten en wat voor type zij zijn. Misschien vindt die meneer het wel leuk om elke middag tussen te middag 1 uur te gaan hardlopen met de hond. Weet jij veel!
Uit mijn vorige nest zijn er twee pups (1 teef en 1 reu) naar drukke gezinnen gegaan en de reu is zelfs naar mensen gegaan die beide fulltime in hun eigen bedrijf werken. En deze honden functioneren allebei uitstekend. Hond nummer twee mocht mee naar het werk en had daar een groot terrein tot zijn beschikking en lag de rest van de dag op kantoor te pitten. En als Frou drachtig was geweest van meerdere pups, zouden er drie pups naar een druk gezin zijn gegaan met jonge kinderen.
En dan geef ik je een voorbeeld van een ander gezin met 2 jonge kinderen en een werkende moeder. Ook een Dalmaat genomen. Ook een reu. En daar gaat het helemaal niet goed. Niet door mij gefokt, maar eigenlijk doet dat het er voor het verhaal niet toe. Ik ben met die mensen wezen praten. En zij kunnen het energie-niveau van de hond niet behappen. Ze worden er knettergek van. Ik zweer je, er mankeert niks aan dat hondje. Een ontzettend leuk lief en enthousiast reutje, echt een Dalmaatje, echt een lekker ding. En als je het mij vraagt? Zenuwenlijder van een moeder die gewoon nul structuur in haar gezin weet te brengen maar wel 200% structuur wenst. Die hond zit daar niet op zijn plek, zijn energie niveau past gewoon totaal niet met dit gezin en daarmee bedoel ik ook maar te zeggen dat het ook de perceptie van de mens is. In het gezin waar mijn reu terecht is gekomen (2 keer zoveel kinderen!) is structuur maar gaat er niemand dood als het eens een dagje niet loopt zoals gewenst (super relaxed) en in het gezin waar reu 2 van hierboven terecht is gekomen is er geen structuur (gewoon niet) en verlangt men daar wel heel erg naar. Ik word echt al zenuwachtig van die mevrouw alleen. Niet van haar leuke drukke gezellige Dalmaat, maar wel van haar.
Twee gezinnen met jonge kinderen allebei een Dalmatiër-reu en allebei een totaal andere uitkomst. Iets moet vooral bij je passen!
Ik denk dat mensen beter moeten kijken naar hoe zij zelf en als gezin in elkaar steken. En aan de hand daarvan moeten kijken wat zij daarbij qua hond er prettig bij vinden. Ik houd van Dalmaten. Zij zijn druk maar ik ervaar ze niet als zodanig. En ik zou bij sommige rassen echt in slaap vallen, zo saai dat ik die vind.
Dus in plaats van te zeggen "oh die zijn leuk met kinderen" of "oh maar die zijn zo druk in een druk gezin" moet er in mijn ogen ook veel meer gekeken worden naar wat je als mens prettig vindt qua energie niveau in je huis, in je leven. Getsie, dit is altijd waar Cesar Millan zo op hamert en ik moet die man helemaal niet, met zijn maffe ideeën, maar in dit punt heeft hij wel gelijk.
