M@rina schreef:Half jaar geleden kon ze nauwelijks 2 meter lopen om daarna door alle 4 de poten te zakken en dan gisteren dit geluksmomentje...
Om een uur of half 5 naar het strand gegaan. De 1e 20 / 30 meter leek het wel een mierennest en daarna deze rust het heerlijke weer en Saartje die 100% geniet.
Oh, M@rina, fantastisch zeg!
Na alle zorgen Saartje nu zo te zien.
M@rina schreef:Half jaar geleden kon ze nauwelijks 2 meter lopen om daarna door alle 4 de poten te zakken en dan gisteren dit geluksmomentje...
Om een uur of half 5 naar het strand gegaan. De 1e 20 / 30 meter leek het wel een mierennest en daarna deze rust het heerlijke weer en Saartje die 100% geniet.
Oke, ik had het eerste bezoek aan de dierenkliniek (om meer dan alleen deze reden, maar dat is logisch) liever nog even uitgesteld. Maar nu het achter de rug is, is het toch wel fijn om achter de rug te hebben. We hadden onze eigen dierenarts en we hebben natuurlijk nog over Oscar gesproken. En dan is het toch wel heel fijn te merken dat je waardering aankomt en het voor hem Oscar als patiënt hebben toch wel meer dan alleen "business as usual" was.
Koffie bij min lieve lieve ex-buuv
Lieve woorden van vriendinnen
En het mooiste moment; vriendin met borstkanker heeft geen uitzaaiingen in de klieren: best denkbare scenario, op naar herstel nu voor haar.
Gisteren onder de Hongaarse zon met een verkoelend windje en een temperatuur van een graadje of 23 op een ligbed aan het zwembad van mijn hondenparadijs gelegen. Met naast me en dicht tegen me aan snurkend (niet meer zo) kleine Tygo, a.k.a. ‘Broer’. Heerlijk!
!
