Kaela schreef:Ziekjes op mijn roostervrije dag. En ziek op de bank liggen zonder zorgzaam zwart neusje en een overdosis harige knuffels is heel confronterend en verdrietig.
Siberienne schreef:
Mijn 'burn-out hoofdpijn' is terug na gesprek met de interne coach vh ziekenhuis afgelopen maandag. Was niet heel fijn gesprek. Dat thuis zitten zonder perspectief op hoe nu verder sloopt me. Vandaag bedrijfsarts, hopelijk gaat die ingrijpen.
Pfff mijn moeder heeft haar huis verkocht, heel fijn, het heeft 4 jaar te koop gestaan. Volgende maand is de oplevering dus nu moet er besloten worden wat gaat
mee, wat moet weg/verkocht worden.... Daar heeft ze (mijn inziens) 4 jaar de tijd voor gehad om over na te denken.... maar het blijkt erg lastig te zijn.... ze kan geen afscheid nemen, veel dingen zijn eigenlijk gewoon oud/op maar ze heeft heel veel emotionele waarde aan dingen (het bed bijv wat 35 jaar terug is gekocht met mijn vader, want toen hadden ze eindelijk centjes om een goed bed te kopen) en ik snap het aan de ene kant, en aan de andere kant heul frustrerend omdat ze nu gewoon veel kleiner gaat wonen dat zij ooit gedaan heeft en dus gewoon domweg niet gaat passen.... Een kast van 2,5 meter breed (antiek, koste 'vroeger' dus een paar duizend gulden, nu helaas bijna niets waard) kan gewoon domweg niet in een woonkamer van 25 vierkante meter. De eigenwijzigheid heb ik echt van mijn moeder maar jee zeg wat is dat mens (zegt ze wel liefdevol) vreselijk koppig! En ergens grappig en toch ook wel frusterend; dat wat ze mijn opa 25 jaar geleden verweet, om alle beslissingen aan mijn vader, dus zijn schoonzoon, over te laten doet zij dus exact hetzelfde! Bij bijna alles zegt ze; misschien moeten we dat even met R overleggen.
Zo ff stukje frustratie kwijt hoor!
constance.blokzijl schreef:Pfff mijn moeder heeft haar huis verkocht, heel fijn, het heeft 4 jaar te koop gestaan. Volgende maand is de oplevering dus nu moet er besloten worden wat gaat
mee, wat moet weg/verkocht worden.... Daar heeft ze (mijn inziens) 4 jaar de tijd voor gehad om over na te denken.... maar het blijkt erg lastig te zijn.... ze kan geen afscheid nemen, veel dingen zijn eigenlijk gewoon oud/op maar ze heeft heel veel emotionele waarde aan dingen (het bed bijv wat 35 jaar terug is gekocht met mijn vader, want toen hadden ze eindelijk centjes om een goed bed te kopen) en ik snap het aan de ene kant, en aan de andere kant heul frustrerend omdat ze nu gewoon veel kleiner gaat wonen dat zij ooit gedaan heeft en dus gewoon domweg niet gaat passen.... Een kast van 2,5 meter breed (antiek, koste 'vroeger' dus een paar duizend gulden, nu helaas bijna niets waard) kan gewoon domweg niet in een woonkamer van 25 vierkante meter. De eigenwijzigheid heb ik echt van mijn moeder maar jee zeg wat is dat mens (zegt ze wel liefdevol) vreselijk koppig! En ergens grappig en toch ook wel frusterend; dat wat ze mijn opa 25 jaar geleden verweet, om alle beslissingen aan mijn vader, dus zijn schoonzoon, over te laten doet zij dus exact hetzelfde! Bij bijna alles zegt ze; misschien moeten we dat even met R overleggen.
Zo ff stukje frustratie kwijt hoor!
Edit; typo en die stond een beetje raar [emoji51]
En geloof me, tegen de tijd dat jij aan de beurt bent gaat het waarschijnlijk net zo . Maar ik begrijp dat je gefrustreerd raakt, hoor! Hoe ouder een mens wordt, hoe meer hij hecht aan spullen die herinneringen oproepen. Ik zit sinds het overlijden van mijn vader met het schattige buffetje van thuis, maar dat past helemaal niet bij mijn meubels. Toch vind ik het moeilijk om het te verkopen, iedere keer wil ik het op Marktplaats zetten maar dan houden de herinneringen me weer tegen. Terwijl het een hoop geld waard is en ik dat geld goed kan gebruiken.
Sterkte, het komt vast goed!
Vanmorgen werden de boodschappen (biologische groente en fruit) afgeleverd. Ik was blij dat het zo vroeg was omdat ik er een hoop werk aan heb om het allemaal te wassen, schillen, snijden en in te vriezen. Maar toen ik de dozen opende bleken de tomaten allemaal gebutst en de bestelde 2 kilo bataat zat er helemaal niet bij. Toen ik belde bleek dat er deze week geen bataat te leveren was. Er was verzuimd dat even te melden, dan had ik iets anders kunnen bestellen. Bataat gaat uiteraard van de rekening af, net als de gebutste tomaten, maar ik heb er wel de pest over in. Het is de bedoeling dat we het 2 weken kunnen redden met wat ik bestel en dat lukt nu natuurlijk niet .
Tanna schreef:Vanmorgen werden de boodschappen (biologische groente en fruit) afgeleverd. Ik was blij dat het zo vroeg was omdat ik er een hoop werk aan heb om het allemaal te wassen, schillen, snijden en in te vriezen. Maar toen ik de dozen opende bleken de tomaten allemaal gebutst en de bestelde 2 kilo bataat zat er helemaal niet bij. Toen ik belde bleek dat er deze week geen bataat te leveren was. Er was verzuimd dat even te melden, dan had ik iets anders kunnen bestellen. Bataat gaat uiteraard van de rekening af, net als de gebutste tomaten, maar ik heb er wel de pest over in. Het is de bedoeling dat we het 2 weken kunnen redden met wat ik bestel en dat lukt nu natuurlijk niet .
Dat is inderdaad niet leuk!
Mag ik vragen waar jij je bioboodschappen besteld?
Ik weet natuurlijk niet hoe het anders gaat bij "jouw" winkel maar wij kunnen onze klanten ook niet van te voren informeren over de producten die niet geleverd kunnen worden. Daar gaat echt veel werk inzitten en soms weet je pas op de dag van bestellingen inpakken of producten er wel of niet zijn. Het komt bij ons in ieder geval regelmatig voor dat wij op de leverdag, bij de bestelling, de pakbon krijgen en dat dan blijkt dat dit of dat er toch niet was. Wat wij wel doen is een briefje bij de bestelling met dit of dat was helaas niet leverbaar. En uiteraard word dit op de order van de klant gecrediteerd. Alleen in speciale gevallen zoals bij voorbeeld met kerst als dan een product als cranberry's niet leverbaar is dan proberen we klanten even een mailtje te sturen
zurca schreef:Dat is inderdaad niet leuk!
Mag ik vragen waar jij je bioboodschappen besteld?
Ik weet natuurlijk niet hoe het anders gaat bij "jouw" winkel maar wij kunnen onze klanten ook niet van te voren informeren over de producten die niet geleverd kunnen worden. Daar gaat echt veel werk inzitten en soms weet je pas op de dag van bestellingen inpakken of producten er wel of niet zijn. Het komt bij ons in ieder geval regelmatig voor dat wij op de leverdag, bij de bestelling, de pakbon krijgen en dat dan blijkt dat dit of dat er toch niet was. Wat wij wel doen is een briefje bij de bestelling met dit of dat was helaas niet leverbaar. En uiteraard word dit op de order van de klant gecrediteerd. Alleen in speciale gevallen zoals bij voorbeeld met kerst als dan een product als cranberry's niet leverbaar is dan proberen we klanten even een mailtje te sturen
Ik bestel bij Beterbio en ik ben er superblij mee, moet ik zeggen. Je kunt de hele week van alles in je virtuele mandje mikken en op dinsdag om 12 uur 's middags is je bestelling een feit, wordt alles ingepakt en in mijn geval op donderdag bezorgd. Als er iets niet geleverd kan worden krijg ik daar bericht van (mail of sms), alleen was dat deze keer mis gegaan.
Siberienne schreef:Hoort niet in klaagtopic maar juist uitermate fijn gesprek met bedrijfsarts. Steun en duidelijkheid. Morgen weer gesprek ook met de manager. 10 ton lichter. Dank voor jullie steun.
Ben even benieuwd hoe het gesprek is gegaan, heeft het je wat positiefs gebracht?
Fioon schreef:Ben even benieuwd hoe het gesprek is gegaan, heeft het je wat positiefs gebracht?
Wat lief dat je eraan denkt! Ja het ging wel goed, de manager was het wel eens met de visie van de bedrijfsarts. Dus we gaan nu op zoek naar werk voor mij op een andere plek zodat de reintegratie wel door kan gaan en er gaat traject met de vakgroep opgezet worden. Was gewoon ontspannen gesprek, terwijl ik gedoe verwacht had, dus dat viel mee. En ik kan nascholingen gaan volgen en mijn vakantie naar voren schuiven (september ipv oktober). Dus kan weer dingen gaan plannen. Perspectief op een oplossing scheelt zoooo veel!
Voor iedereen die het nodig heeft sterkte en een dikke knuffel!
Onze klaag: sta te schudden op mijn benen - tijdens de wandeling heeft Milou net (voor de tweede keer) een kat dood gebeten. Ze zat aan een hele korte lijn (1m) en poes zat onzichtbaar onder de struiken. Hij heeft nauwelijks geleden, ze greep hem en schudde en toen was het gebeurd.
Maar vervolgens hadden we hevig ontredderde eigenaren die gingen gillen, was Nuria verschrikkelijk bang en probeerde te vluchten, waren de spikkelmannen aan het blaffen van de spanning en is Diego ontsnapt. En we hebben een hele verkeersopstopping veroorzaakt.
Wat een ramp.
We hebben zeker een kwartier geprobeerd Diego weer te vangen, maar die liet zich echt niet pakken. Toen zijn we richting huis terug gelopen omdat hij zeker wel bij de groep zou blijven en hebben we de omstanders beloofd dat we eerst de honden naar huis gingen brengen en dan terug zouden komen.
Diego liet zich gelukkig halverwege vangen en is niet onder een auto gekomen. Milou is er met 4 flinke gaten in haar borst vanaf gekomen. Nuria is loeiheet en ligt te schudden in haar mand. En mijn o zo dappere manlief is naar die mensen toe. Pfffff..... wat een drama.
Jeetje, Spikkelneus, wat erg allemaal, niet alleen voor die kat en de eigenaren, voor wie het echt verschrikkelijk is, maar zeker ook voor jullie, die een hond hebben waar waarschijnlijk wel maatregelen geëist zullen worden. Ik hoop dat het allemaal te regelen valt tussen jullie en de eigenaren van de poes.
Je hebt natuurlijk nu helemaal niets aan allerlei goedbedoelde adviezen, maar ik werp er toch voorzichtig een op: muilkorf?
Oh wat een nachtmerrie. Aan een 1 meterlijn, dan ben je toch wel heel aardig je best aan het doen om iedereen veilig en wel te houden. Gelukkig is nu in ieder geval iedereen veilig thuis, hopelijk gaat het gesprek van je man met de katteneigenaren goed.
. Maar ik begrijp dat je gefrustreerd raakt, hoor! Hoe ouder een mens wordt, hoe meer hij hecht aan spullen die herinneringen oproepen. Ik zit sinds het overlijden van mijn vader met het schattige buffetje van thuis, maar dat past helemaal niet bij mijn meubels. Toch vind ik het moeilijk om het te verkopen, iedere keer wil ik het op Marktplaats zetten maar dan houden de herinneringen me weer tegen. Terwijl het een hoop geld waard is en ik dat geld goed kan gebruiken. 
.
