Mijn reu, nu anderhalf, was als jonge pup ook zo. Hij was niet "lief en schattig", (ik schaam mij nu een beetje om dat te zeggen want dat was hij natuurlijk ook wel... achteraf gezien

) hij was erg bijterig en sloopte alles wat er te slopen viel. Knuffelen ging bijna niet want dan werd ik besprongen en beet hij me (hard). Met drie maanden (!) viel hij aan de lijn uit naar volwassen erfhonden die achter hun hek te keer gingen. Hij "pestte" mijn andere (volwassen) hond die een zeer zacht karakter heeft en hem niet op zijn plaats zette. Ik moest haar beschermen tegen mijn pup. Weg romantisch beeld van mijn lieve teefje die altijd zo zorgzaam was met kleintjes en zo "op maat" kon spelen. Ze moest niets van die druktemaker hebben.
Als ik eten klaarmaakte op het aanrecht dan lanceerde hij zichzelf tegen het aanrechtkastje (op het aanrecht springen wilde hij, maar haalde hij niet) en knalde dan weer hard op de grond, om het vervolgens nog eens te proberen. Niet gevoelig voor pijn, niet gevoelig voor correcties: ga geen strijd aan met je hond, want dat wint ie. Die van mij in elk geval wel. En dan bedoel ik niet dat hij fysiek sterker is.
Mijn hond is een zeer reactieve hond, dat wil zeggen dat alles bij hem binnen komt. En overal wil hij ook wat mee. (Hij is trouwens ook zeer vocaal

) Voorbeeld: mijn teefje liep met vijf maanden wandelingen van twee uur los in een druk bos, en speelde heel veel met andere honden. Ze on dit makkelijk aan zonder echt moe te worden. Mijn reu liep tot hij een maand of acht was één uur los in een heel rustig bos waar ik weinig mensen tegen kwam. Hij was na de wandeling moe.
Wees je er van bewust dat een hond twee dingen wil: eten en aandacht. En dat hij 1 ding heel snel leert: oorzaak en gevolg. Levert hem iets aandacht op, dan zal hij het gedrag herhalen. Levert het niets op, dan probeert hij het nog een keer harder, maar levert het dan nog steeds niets op, dan dooft het uit.
Negatieve aandacht zoals boos tegen hem praten, de plantenspuit ed - hoe begrijpelijk ook wanneer hij het bloed onder je nagels vandaan haalt - is een beloning voor je hond.
Je hond heeft behoefte aan structuur en rust. Maar het belangrijkste wat hij nu moet gaan leren is ZELFBEHEERSING. Ik zeg altijd dat mijn hond met -10 aan zelfbeheersing begonnen is

mbt rust: Een bench heb ik niet gebruikt, maar kan je prima gebruiken als time out. Maar nooit als straf.
Hangt hij in de gordijnen en is zijn gedrag echt niet te hanteren? Neem hem rustig, zonder commentaar mee naar de bench (of keuken) om af te koelen. Let wel: de keuken moet geen feestje zijn met allerlei prikkels, want dan werkt het niet. (dus ook geen botjes, speeltjes of wat dan ook)
Gaat hij blaffen, laat hem heel even. Wordt hij niet uit zichzelf rustig? (waarschijnlijk niet) Sta dan op en verlaat de kamer. Hij kan je zien zei je, dus dat is prima. Negeer hem als je de kamer verlaat.
Zorg dat je in de buurt blijft. Is hij vijf seconden stil (of drie als vijf niet haalbaar is), ga dan naar binnen en geef hem (rustige) aandacht. Begint hij direct weer te loeien, loop weer weg.
En dan eigenlijk het belangrijkste: leer hem clickertraining, koop een grote zak hele lekkere koekjes en ga hem belonen voor elke stap die hij goed zet. Koop het boek "je puber goed op pad" van Sam Turner en ga aan de slag. Kom je er zelf niet uit of vindt je het sowieso prettig om hulp te hebben, bel Sam Turner voor een privéles. Nou weet ik niet zeker of ze naar Brabant komt. Wellicht kan ze je anders een collega adviseren. Vermijd strijd en correcties. Begin elke dag met clickertraining (niet te lang) en ik denk dat je hond voldaan wordt, leert dat door jou gewenst gedrag hem iets oplevert en loeien en vervelend doen niet. Ik liep (en loop nog vaak) altijd met koekjes en clicker op zak. Zodat ik elk positief gedrag wat ik zag meteen kon bevestigen.
Veel succes en ik volg graag de ontwikkelingen hier op het forum
Nb: mijn reu is nu anderhalf en ik vind hem geweldig en zou hem voor geen goud willen missen of met een bravere hond willen ruilen. Hij is namelijk heel intelligent en wil graag leren. En hij wil best het door mij gewenste gedrag laten zien nu hij weet dat hij dan heel veel aandacht en lekkere hapjes krijgt. Aandacht wel op een rustige manier want anders draait hij meteen weer een beetje door. (stoeien bijvoorbeeld zeer met mate, net als trekspelletjes. Let op zijn adrenaline spiegel, die mag niet te hoog worden). Er zijn nog 100.000 dingen die hij nog "moet" leren, maar hij functioneert absoluut prima als huishond en savonds ligt hij heerlijk aan mijn voeten te slapen, terwijl ik mijn favoriete serie op netflix kijk.
Siberienne: er is zeker goed te trainen met een zeer reactieve hond, zeg ik nu uit ervaring.
