Zonder hond

[hannabelgje]

Ik werk fulltime en ben meer dan 50 uur per week van huis vanwege mijn werk. Een hond alleen thuis langer dan een paar uurtjes vind ik niet prettig voor de hond. Ik heb dus 5 dagen in de week oppas nodig. Mijn oppas moet met de auto de hond uitlaten omdat mijn hond niet over straat kan. Ik voel me vaak schuldig dat ik haar zoveel tijd bij anderen laat. Dat vind ik vaak lastig.
Geen hond voelt voor mij ook echt ondenkbaar. Ik heb altijd honden gehad vanaf dat ik jong was. Niet altijd zelf, maar dan hadden mijn ouders een hond waar ik veel bij was. Die hebben nu geen hond meer en ook het gezin van mijn broer is tegenwoordig hondloos.

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

[smulpaap]

Zou je dat kunnen? Zou je zonder hond nog buiten wandelen, de natuur opzoeken?
Soms lijkt het me ook wel fijn om geen hond te hebben. Niet steeds dat geregel voor oppas, niet persee naar buiten moeten in noodweer enz.
Maar mijn hond zorgt ervoor dat ik een aantal keren per dag buiten wandel. Het gevoel er samen op uit te gaan. Een hond om te verwennen met leuke en lekkere dingen. Samen spelletjes doen. Samen de tuin in om de kipjes te voeren.
Hoe zit dat bij jullie?

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Ik heb wel een tijdje twijfels gehad toen Tessa uiteindelijk alleen overbleef , ik was degene die voorstelde , en nu voorlopig even geen hond ?
Manlief wilde wel weer een hond . En toen moest Tessa voor een ingreep de hele dag bij de d.a blijven , wat ik het meest vreselijke vond ... die stilte in huis
Ik ben alleen gaan wandelen , dat vind ik geen punt . Ik ben absoluut geen mens om binnen te blijven . Dus zou ik bv geen hond meer hebben dan zou ik zeker veel blijven wandelen
Na die dag wist ik het . Een huis zonder huisdieren is voor mij niets . We hebben katten ook gehad , maar we wilden afbouwen . En als het dan een huisdier moet zijn dan toch een hond
Dus nee. Uiteindelijk is een leven zonder hond het toch niet . Maar we houden het nu wel bij deze kleine dame die gelukkig weer op ons pad is gekomen
En natuurlijk . Je bent meer gebonden dan zonder hond , maar met 1 klein hondje is het toch allemaal wat gemakkelijker .

Ik sprak laatst een echtpaar , die hadden een oude Saarloos . Die mensen hadden ook plannen . We stoppen er maar eens mee als de hond er niet meer is en we gaan dit en we gaan dat doen . Ook al dertig jaar honden . Nou , de Saarloos is er niet meer . En ze zaten dus een aantal maanden zonder hond . Ze werden er doodongelukkig van , de plannen liggen in de prullenbak en ze hebben twee pups

[Pauline]

Ik MOET een hond hebben. Oh wat klinkt dat naar. Maar sinds een jaar gescheiden en zo blij dat ik mijn hond nog heb. Alles heb ik om 'm heen georganiseerd. Oppas, werk etc. Ben bewust minder gaan werken om voor die oude smurf te zorgen. 12.5 jaar.
Mocht hij er niet meer zijn, dan komt er waarschijnlijk een dwergteckel. Een hond die ik altijd kan meenemen. Dan kan ik ook weer eens op vakantie.

Je weet het toch!!! Kan altijd bij ons logeren.

[pearlsofpassion]

Nee. Ik kan sowieso niet zonder hond. En ik vind wandelen zonder hond echt geen kont aan, sorry . Ik denk dan echt "wat doe ik hier eigenlijk?".

Ik heb dat dus ook. En ik heb dus geen hond.
Maar als ik ga wandelen, mis ik het.
Nu met de kindjes is dat een stuk minder. En in groep heb ik het ook minder. Maar voor de kindjes er waren, had ik dus ook vaak dat gevoel.


Ik denk dat als je je deze vraag stelt, dat wel iets wil zeggen. Over dat je iets dwars zit dus.

Ik denk niet dat je haar tekort doet door haar 5 dagen in de week weg te moeten brengen, dat moet ik met de kindjes ook. Moet vrijwel iedereen met zijn kinderen, als je fulltime werkt. En dat is niet ideaal, maar het is niet dat ze bij de oppas zich steendood vervelen of zo.

[Kaio]

Zoiets?



Nou serieus zonder hond gaan we echt niet zo veel wandelen, heb het afgelopen vakantie wel gedaan (voor wat extra beweging, conditie) maar voelt toch vreemd hoor. En in mijn eentje zou ik geloof ik sowieso niet het bos in gaan

[eelke]

Ik durf met 1 hond al niet meer diep het bos in, dus zonder hond al helemaal niet denk ik ik kan het me niet voorstellen, zonder. Maar ik word volgend jaar pas 30, geen kindjes, en ik werk de middag-avonden, dus onze hond is ook altijd maar een paar uurtjes thuis, dus ik zou ook niet weten waarom we het zonder zouden moeten doen...
Zeker nu we gewoon 1 makkelijke hond hebben die we overal kunnen parkeren als we eens een hele dag, of nacht weg willen.

Ik MOET een hond hebben. Oh wat klinkt dat naar. Maar sinds een jaar gescheiden en zo blij dat ik mijn hond nog heb. Alles heb ik om 'm heen georganiseerd. Oppas, werk etc. Ben bewust minder gaan werken om voor die oude smurf te zorgen. 12.5 jaar.
Mocht hij er niet meer zijn, dan komt er waarschijnlijk een dwergteckel. Een hond die ik altijd kan meenemen. Dan kan ik ook weer eens op vakantie.

Jij woont nu bij mij in de buurt toch? Als je eens oppas nodig hebt, en jouw hond kan met andere honden, dan is hij welkom hoor! Nu wij alleen Joep hebben kan dat allemaal makkelijk.

[Siberienne]

Wij gingen regelmatig 's avonds wandelen, ook in het donker, voor we honden hadden. Dus ja, we zouden nog steeds gaan wandelen, minder vaak of misschien ook wat vaker fietsen.

Los daarvan: ik vind een hond hebben geweldig, zou niet graag zonder zijn, hoewel ik wel eens een keer 1 hond zou willen hebben. Dat lijkt me wel relaxed, maar dat komt vooral omdat met 1 hond wandelen zoveel relaxter is als met 2. Vooral met een hond als Shadow die bijna niet trekt aan de lijn, dat gesluer aan mijnlijf ben ik soms wel zat.

Als ik bovenstaande verhalen lees, neem ik trouwens wel mijn pet af en maak een diepe buiging voor de mensen met de honden die absoluut niet alleen kunnen zijn of die jarenlang niet op vakantie kunnen. Dan heb je er wel heel veel voor over moeten hebben. Dan hebben wij het relatief wel makkelijk met honden die toch wel als nodig makkelijk een dag alleen thuis kunnen zijn.

[-Annemarie-]

Zou je dat kunnen? Zou je zonder hond nog buiten wandelen, de natuur opzoeken?
Soms lijkt het me ook wel fijn om geen hond te hebben. Niet steeds dat geregel voor oppas, niet persee naar buiten moeten in noodweer enz.
Maar mijn hond zorgt ervoor dat ik een aantal keren per dag buiten wandel. Het gevoel er samen op uit te gaan. Een hond om te verwennen met leuke en lekkere dingen. Samen spelletjes doen. Samen de tuin in om de kipjes te voeren.
Hoe zit dat bij jullie?

Verstuurd vanaf mijn SM-G903F met Tapatalk

Ik wandel zonder hond heel anders dan met hond. Moyra is geen hond die flink doorloopt, en kilometers maakt.
Mét is het meer slenteren, stukje lopen, stilstaan want er wordt gesnuffeld. Stukje lopen, enz. Ik kan daar heel erg van genieten hoor, als Moyra zo lekker aan het keutelen is in het bos. Of waar dan ook.
Zonder Moyra kan ik fijn doorlopen, in mijn eigen tempo. Ook prima, en ik zal dat zeker blijven doen, ook als we eens zonder hond zouden zijn. Daarvoor houd ik teveel van wandelen!

[Cindy de Wolf]

Zonder hond in een bos,no way, geen lol aan. Wandelen zonder hond, ik zie het nut en de lol er niet van in. Ik sluit me dus volledig aan bij Lizzy, Kaela, spikkelneus en dwareltje.

Het enige nadeel is zoals Lizzy al zei het afscheid. Het is nu 3,5 maand geleden dat wij Jesse hebben laten gaan en dat is werkelijk waar nog steeds 1 open grote wond waar dagelijks kilo's zout ingesmeerd worden. Maar als ik dan terugdenk aan de lol, wat we allemaal samen gedaan en meegemaakt hebben...DAT is en was onbetaalbaar. En zoals vriendlief vaak opmerkt jij en geen honden; dat is net zoiets als een zee zonder water, gaat never nooit niet gebeuren.

[Ramses1]

Zonder hond...

[Pauline]

Ik wandel zonder hond heel anders dan met hond. Moyra is geen hond die flink doorloopt, en kilometers maakt.
Mét is het meer slenteren, stukje lopen, stilstaan want er wordt gesnuffeld. Stukje lopen, enz. Ik kan daar heel erg van genieten hoor, als Moyra zo lekker aan het keutelen is in het bos. Of waar dan ook.
Zonder Moyra kan ik fijn doorlopen, in mijn eigen tempo. Ook prima, en ik zal dat zeker blijven doen, ook als we eens zonder hond zouden zijn. Daarvoor houd ik teveel van wandelen!

Kijk jij verwoordt het goed Annemarie! Dat bedoel ik dus ook. Maar goed, Moyra is dus ook een halve teckel....

[Chouka]

Mijn honden laten me elke dag uit. Zonder hun zou ik nooit een boswandeling hebben en nu heb ik dat alle dagen.

Ik kan me een leven zonder hond niet meer indenken.

[smulpaap]

Wij hebben nu sinds jaren maar 1 hondje . En we vinden het heerlijk
Ik kan me nu eigenlijk al niet meer voorstellen dat het er altijd 4 tot 5 zijn geweest

[eelke]

Wij hebben nu sinds jaren maar 1 hondje . En we vinden het heerlijk
Ik kan me nu eigenlijk al niet meer voorstellen dat het er altijd 4 tot 5 zijn geweest

Ja dat heb ik eigenlijk ook steeds meer. We namen er een tweede hond bij, want leuk voor Joep. Maar nu Joep alleen is, kunnen we veel makkelijker in zijn behoefte voorzien, want we hoeven alleen rekening te houden met hem. We lopen waar hij het liefst loopt, hoe snel hij het liefste loopt, zelfs het tijdstip van eten geven passen we nu volledig op hem aan. Dat geeft een veel bevredigender gevoel, eigenlijk.

[Borke]

Wij hebben nu 10+ maanden geen hond en wij wandelen samen. Dat deden wij vroeger ook al toen we nog geen honden hadden en dat doen we nu nog steeds.
Niet meer iedere dag en niet meer meermalen per dag zoals we met de honden deden.

Het afscheid vind ik zo verschrikkelijk.
Mijn moeder wilde om die reden geen hond meer, ik begreep dat nooit, totdat ik het zelf meemaakte.
Borke was mijn soulmate, mijn schaduw. Wij voelden elkaar zo goed aan. Mijn clown, mijn knuffel.
Opeens was het voorbij, onverwacht en ongepland. Nooit zal ik meer zoveel van een hond houden als van hem, of van welk dier dan ook.

Bij Sofi was ik er beter op voorbereid. Zij was een oude dame en ging kwakkelen. Een zorgenkindje en ik heb nog steeds in mijn routine dat ik haar moet 'pillen'...
Zij was geen gemakkelijke hond voor anderen, we konden haar nergens brengen en zij ging altijd voor.
Zij luisterde zo perfect als een hond maar kan luisteren.

Nooit zal ik zoveel van een dier kunnen houden als van Borke, voor mij de perfecte hond (eigenwijze clown)!
Nooit zal een hond zo gehoorzaam zijn als Sofi was.
Ik ben bang dat geen hond daaraan kan tippen aan deze 2 honden, dat ik altijd zal blijven vergelijken. Niet eerlijk, maar ik kan dat niet loslaten...

Nu gaan wij zelf voor en niet meer onze dieren en inmiddels komen wij meer richting einde van ons werkzame leven. Een nieuwe hond, zou er ook zijn als wij met pensioen zijn. Dan kunnen we veel dingen niet doen, die wij beiden graag willen.
Daarbij hebben wij geen kinderen en niemand die voor de hond zou willen zorgen en ik wil niet huisffdieren hebben die ons overleven.

Ik dacht altijd dat ik niet zonder kon.
Niet zonder katten en niet zonder honden.
Leo dacht er anders over en wij sloten een comprimis: de beslissing een jaar uitstellen, als een sabatical jaar.
Nu is dat jaar bijna ten einde en ik zie het niet gauw meer gebeuren.
Al smelt ik nog steeds bij iedere hond of kat die ik zie...