Anne in Zweden schreef:Iew, wat een nare ervaring! Kan me voorstellen dat er van alles door je hoofd schiet nu. Een mens kan zich soms ontzettend verslikken, en in zo'n situatie is het belangrijk om heel kleine beetjes lucht in te ademen, en geen grote teugen. Dat kalmeert, je voelt dat je lucht binnenkrijgt, en dat ontspant je weer zodanig dat de blokkade verdwijnt. Het klinkt alsof jij dat gisteren ook zo hebt gedaan, en gelukkig is goed afgelopen! Hopelijk is je zere keel ook snel weer voorbij.

Ja ik denk het wel, maar dat is echt niet iets wat heel bewust is gegaan.
Je kan echt niet helder denken op zo'n moment, duurden voor mijn gevoel ook erg lang voor dat mijn vriend door had dat er echt iets ernstigs aan de hand was.
Het was echt een 5cm groot stuk kraakbeen wat er vast zat, weet echt niet pressies hoe het is gebeurd maar van af nu ga ik alles echt super klein kauwen!
Gelukkig heb ik een hele goede bescherm-engel die al geregeld zeer goed werk heeft verricht, maar dit keer liet die het wel heel dicht bij komen.
Kaela schreef:Zeer recent hetzelfde meegemaakt met een familielid. Inclusief meerdere ambulances, politie, traumahelicopter die al onderweg was. Doodeng.
Diep ademhalen en doorgaan. Je bent er nog, het is goed afgelopen. Hou je daar aan vast

Ik heb heel erg geluk gehad want de ambulance was echt behoorlijk te laat geweest als ik het niet opgelost had, hij was pas 20 minuten later.
Ben op dit moment niet in Nederland en ze reageren wat trager hier.
Ik snap die honden die gaan bijten als ze zich verslikken echt heel erg goed, je raakt echt totaal in paniek en het enig wat ik kon denken was "ik ga dood, het moet er uit"
Heeft alles wel even heel snel in een ander perspectief gezet hoor, ga echt even wat dingen om gooien in mijn leven want dat wachten op een beter morgen gaat hem niet meer worden.
Ik heb echt het besef dat er bijna geen morgen meer was geweest voor me
Wat ik ook best wel naar vind is dat elza alles heeft zien gebeuren en flink van streek was maar ik haar niet kon trosten omdat ik heel even volledig met me zelf bezich was, voel me niet schuldig maar echt fijn vind ik het ook niet.
Ze is nu nog plakkerig dan ze al was en ik mag geen seconden van haar wijken, normaal vind ze papa, opa en oma ook erg leuk maar nu moet ze dus niks van ze hebben.