Hoe is het met degenen die hun huisdier moeten missen ?

[eelke]

Herkenbaar. Ik moet wel eerlijk zeggen dat dat een soort van slijt, dus neem je tijd hoor. Wij zijn enorm ons best aan het doen een burgelijk gezin met golden retriever te zijn, en daar hoort ook wel een beetje een gezellig net huis bij ipv dat afgeragde wat het door Gijs was. Maar joh, je krijgt lang niet alles weg. (zoals de krassen van zijn nagels op de achterdeurruit, oeps, blij dat hij daar nooit doorheen is gegaan, het is maar enkel glas). Dus weg gaat het nooit. Ik vind ook nog steeds haren, zoals laatst op het picknick kleed wat we verder niet vaak gebruiken.

De grote dingen, zoals je autogordels gaan weg, maar daar komen kleine dingetjes en herinneringen voor terug, en die zijn ook veel waard.

[me and my boys]

wat herkenbaar wat jullie schrijven....
Ik keek om terwijl ik toen weer 3 honden had maar nog zocht ik weirdo...
Nu weer, omkijken waar zimba blijft....sterker nog ik heb in t begin hem weleens geroepen 'kom kerel, stapje bij'
Het missen om achter de doggy ride te lopen waar hij parmantig in zat..
en wat Kaela schrijft....het hebben van een speciaal hondje....gelukkig is hij nog bij me....
maar jeetje wat zal ik hem missen als ie er niet meer zou zijn( over een jr of 6!) juist omdat ze anders waren zitten ze zo diep in je..
weinig mensen snappen dat maar ben je eenmaal zijn vriend(in) kom je nooit meer van hem af..
Ook dat mensen me nu nog vragen waar nr 3 blijft......toen weirdo op de ic lag vroegen ze me dat al....'als ie weg is komt er toch zeker wel snel een nieuw welpje' ppfff achteraf kan ik daar nog boos om worden, alsof je een nieuwe tas aanschaft

[Borke]

Toch vreemd...wij hebben ook het huis opgeknapt en zaken hersteld maar het geknaag van Sofi aan een stoelpoot wil ik laten zitten...mal is dat eigenlijk, maar het voelt gewoon goed.

Zondag op het strand zagen we een Stabij pup en ik moest zo aan Borke als pupje denken, hij leek ook op hem. Wie weet was het een achterkleinkind. Toch ontzettend leuk dat er nakomelingen van hem zijn

[smulpaap]

Dood ben ik pas als jij me bent vergeten ........

Het is vandaag een jaar geleden . We hadden besloten dat we jouw zouden laten gaan ... ruim op tijd
Jouw leven was een feest , je was een zonnestraaltje , je was de clown in huis
Ziek zijn en /of lijden . dat was jouw ding niet
En je was een harder tante , we moesten jouw zeer goed lezen
Juist daarom lieten we jouw heel tijdig gaan

Jouw karakter , onvergetelijk . Wat stond er een kop op . Je was slim en je had mij alweer heel snel door als ik weer eens een nieuwe truc moest verzinnen om jouw op andere gedachten te brengen
Boos op jouw worden was zo ongeveer een onmogelijke missie , toen je een puber was ben ik menig keer de gang maar ingegaan .... eerst stiekem lachen , dan tot tien tellen en dan .....
Je wist een ieder om je poot te winden , die blik in je ogen .......
Je was waanzinnig lief , voor (klein) mens en dier .
We missen je ""schatkamer "" elk gevonden voorwerp moest mee . De bloemengieter die je ooit hebt gevonden gebruik ik nog steeds . En dan denk ik weer aan jouw
Wat zou het nog leuk zijn geweest als jij onze kleinkinderen had mee kunnen maken , maar vijf dagen voordat de tweeling werd geboren lieten we jouw gaan
Wat zou je er lief voor zijn geweest
Maar het is goed zo lieve gekke clown . Je hebt alles maar dan ook alles uit jouw leven gehaald , en wij konden dagelijks krom liggen van het lachen om al je malle fratsen
We denken met heel veel liefde aan jouw terug , en het was fijn om al die jaren voor jouw te zorgen . Tot aan je dood ben je dezelfde eigenwijze tang gebleven .....
En vaak , als we weer eens herinneringen ophalen over jouw , dan moeten we lachen

[fransbulletje]

Al weer een jaar geleden...mooie lieve gekke Amber...
Ik mis de verhaaltjes, al die geweldig beschreven avonturen en vaak liepen de tranen over mijn wangen van het lachen.
Wat zullen jullie haar missen want die gekke bullen laten je iedere dag lachen met hun maffe fratsen.
Sterkte

[doranto]

Al weer een jaar geleden...mooie lieve gekke Amber...
Ik mis de verhaaltjes, al die geweldig beschreven avonturen en vaak liepen de tranen over mijn wangen van het lachen.
Wat zullen jullie haar missen want die gekke bullen laten je iedere dag lachen met hun maffe fratsen.
Sterkte

+1!

[eelke]

Wat gaat zo'n jaar dan toch snel hé? Hier nu dan al weer 10 maanden...

Vanmorgen een facebookherinnering met oa deze foto's; (kunnen jullie die zien?)







En dan weet ik toch weer, het was de juiste beslissing, want dit kon ie allemaal niet meer...

[doranto]

Wat een prachtige foto's!

[El_Kato]

Ooh jeetje is het alweer een jaar geleden van Amber en 10 maanden van Gijs, wat is de tijd snel gegaan

3 weken geleden kwam de da voor Manu en 2 weken geleden zaten we met Mexi bij de dierenarts Gisteren de hele dag emotioneel geweest. In de vriezer kwam ik nog een portie voor Manu tegen die we als lekkere grote hap voor Mex hadden bestemd maar zover is het helaas niet gekomen. Kwam wel even binnen en houd me dan toch erg bezig. Vandaag nieuwe porties voor Rana gemaakt en toen ook de al half klaargemaakte porties van Mexi voor haar aangevuld. Zag toen ik klaar was dat ik 1 zak met halve porties over het hoofd heb gezien en denk dat daar ook wel wat voor Mexi nog in zit. Nou ja zijn allemaal nog van die momenten die voorbij komen.

[Charlie Angel]

Die foto van jullie twee herinner ik nog Eelke, een lieve foto van jullie.[emoji8]

[eelke]

Smulpaap, hadden jullie nog iets speciaals gedaan, zo op de eerste 'een jaar geleden'-dag? Wandeling ofzo?

Ooh jeetje is het alweer een jaar geleden van Amber en 10 maanden van Gijs, wat is de tijd snel gegaan

3 weken geleden kwam de da voor Manu en 2 weken geleden zaten we met Mexi bij de dierenarts Gisteren de hele dag emotioneel geweest. In de vriezer kwam ik nog een portie voor Manu tegen die we als lekkere grote hap voor Mex hadden bestemd maar zover is het helaas niet gekomen. Kwam wel even binnen en houd me dan toch erg bezig. Vandaag nieuwe porties voor Rana gemaakt en toen ook de al half klaargemaakte porties van Mexi voor haar aangevuld. Zag toen ik klaar was dat ik 1 zak met halve porties over het hoofd heb gezien en denk dat daar ook wel wat voor Mexi nog in zit. Nou ja zijn allemaal nog van die momenten die voorbij komen.

Ja daar moet je echt doorheen en daar moeten gewoon veel tranen voor vloeien

Die foto van jullie twee herinner ik nog Eelke, een lieve foto van jullie.[emoji8]

Ik riep dan, 1, 2...klapte in mijn handen en dan sprong hij. Maar hij vond dat wel erg leuk, dus hij sprong op een gegeven moment bij iedereen waarvan hij nog maar dacht dat ze misschien wel eens zouden kunnen gaan klappen was niet zo handig, haha.

[Pauline]

Ja ik zie de foto's van iedereen.... Tijd gaat zo snel.

Nog 23 dagen dan is Joep er al een jaar niet meer..... En er is nog geen dag voorbij gegaan dat er niet over Joep wordt gesproken of er niets iets gebeurt waarbij Joep aangehaald wordt. En ondanks elke lach om de mooie herinneringen, huil ik ook nog heel regelmatig omdat ik hem zo mis. Joep met zijn alwetende ogen die dwars door je heen keken.....

knappejoep.JPG (304.22 KiB) 4233 keer bekeken

[smulpaap]

Smulpaap, hadden jullie nog iets speciaals gedaan, zo op de eerste 'een jaar geleden'-dag? Wandeling ofzo?



Ja daar moet je echt doorheen en daar moeten gewoon veel tranen voor vloeien



Ik riep dan, 1, 2...klapte in mijn handen en dan sprong hij. Maar hij vond dat wel erg leuk, dus hij sprong op een gegeven moment bij iedereen waarvan hij nog maar dacht dat ze misschien wel eens zouden kunnen gaan klappen was niet zo handig, haha.

Eelke , Nee niet echt iets speciaals gedaan , wel heerlijk zitten te mijmeren in de vele albums . Ze kwamen allemaal weer voorbij
Het plan is wel om ze alle vier aan zee uit te strooien . Milo ""wacht "" al sinds 2011 . Hij overleed als eerste van de vier
We hebben altijd gezegd we willen het doen als ze er alle vier niet meer zijn , en dan in het najaar . dan is het weer rustig aan zee , geen strandhuisjes meer en zo
Maar we moeten nog een datum prikken , onze beide zoons willen ook mee . De jongste heeft geen afscheid van Amber genomen , die had natuurlijk andere dingen aan zijn hoofd omdat onze schoondochter op het punt van bevallen stond . Hij wilde nog wel naar Ned , komen , maar wij zeiden doe nu maar niet
En de oudste heeft nogal eens weekenddienst .

[M@rina]

Heilig overtuigd waren we dat we geen emotionele waarde zouden hechten aan de as van Teun. Hij staat, na bijna 6 maanden, nog steeds in de vensterbank met zijn gevonden knuffeltje, hij kan nog niet weg.

Ik kan niet denken aan die laatste periode zonder dat de tranen over mijn wangen rollen. We missen hem, we wennen er wel aan dat hij er niet meer is maar de gedachte aan hem, die er dagelijks is, raakt me in mijn ziel.

[jon]

Elke dag nog mis ik mijn kleine knuffelbeer. Maar er zijn zoveel mooie lieve herinneringen. Hij is het ook waard dat er met blijheid aan hem gedacht wordt.

Ik vraag me af of ik met Qinou ooit zo'n sterke band zal krijgen. Lhakie was mijn eerste, en leven met een hond was voor mij zo'n bijzondere ervaring. Maar soms heel soms zie ik een blik in Qinou's ogen en denk ik dat Lhakie stiekem door Qinou's ogen mee blijft kijken hoe het ons vergaat.

Het is ook fijn dat Qinou niet op Lhakie lijkt, hij ruikt anders, gedraagt zich anders en kijkt ook anders, behalve op die enkele momenten dan. Het is goed zo, ik hoop dat Qinou een geweldig leven krijgt en dat de tijd ons bindt.