De dag erop klapte het abces open. Man man, wat een troep
. Maar, toen het abces eenmaal goed open was, was de koorts ook weg. De dag daar weer op zat er een gat in haar voet.... Om een beetje misselijk van te worden zeg maar. Dus maandag weer naar de dierenarts, maar onze dierenarts vond het er goed uit zien. We spoelde de wond met fysiologisch zout, hebben nog Manuka honing geprobeerd, maar honing zalf van Dermiel werkte toch beter.Afijn, Fritzi ligt een dag of wat later aan mijn voeten op haar rug te slapen (pootjes omhoog) en ik dacht "gut, laat ik bij alle honden de voetjes en teentjes een controleren, te beginnen bij Fritzi". Ik pak haar voorpoot, voel tussen de tenen en bingo, een bultje. Zaklamp erbij, Leo laten kijken en Leo vond het er onschuldig genoeg uit zien om even een paar dagen aan te kijken. Twee dagen later (op woensdag 25 oktober) toch maar de dierenarts gebeld. Onze DA vond het ook een gek bultje, dus hup, dunne naald biopt.
Donderdag kwam de uitslag......... Nou, met een moker hadden ze me niet harder op m'n hoofd kunnen slaan
. In het rapport van de patholoog stond "met aanwezigheid van cellulaire maligne kenmerken". De grond sloeg onder mijn voeten weg . Onze Fritzietitziepitzie, nog geen vijf jaar oud . Ik zag natuurlijk al de verschrikkelijkste scenario's voor me. Van een geamputeerde poot tot een urn op het kastje . Mijn lieve hondje, mijn schatje........... Gelijk een operatie gepland om het bultje weg te halen en dat gebeurde vorige week dinsdag de 31ste. We zijn erbij gebleven toen zij onder narcose ging en waren bij haar toen ze wakker begon te worden. Eenmaal thuis knapte Fritzi razendsnel op en liep als een raket op de geopereerde voet. Ja, dat was natuurlijk niet de bedoeling! Dus, een soort schoentje gemaakt waarbij de twee teentjes bij elkaar verbonden werden maar waar de wond ook blootgesteld werd aan de lucht. Goed, de uitslag zou heel misschien vrijdag en anders maandag/dinsdag (deze week) komen. Vrijdag ging ik ongeveer dood. Maar de telefoon ging niet....
Gisteren kwam er ineens een mailtje binnen van de vrouw en assistente van onze dierenarts met "goed nieuws, bel ons, we zijn onderweg" (we wisten dat ze een weekend weg waren). We belde en kregen te horen dat het een ingekapseld planten-deel was, het bultje, met ontstekingscellen maar geen kanker, geen kwaadaardige narigheid, niks!!!!!!
Jullie begrijpen het vast wel, het dak is er hier af gegaan en we zijn champagne gaan halen
Volgende week moeten we terug voor wondcontrole maar alles ziet er prachtig uit. Het geneest goed. De les die we geleerd hebben? Een dunne naald biopt geeft nooit een 100% betrouwbare uitslag. Ik houd dat vanaf nu in mijn achterhoofd.
Maar goed, wij zijn ongelofelijk opgelucht en blij en ik wilde dit gewoon even kwijt
blij voor jullie 
